Tibetan
སུ་འཆད་པའི་གནས་ སྐབས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པ་དང༌། སྐབས་སུ་འཆད་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སོ། །སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་རེ་བའི་དོན་ཐོབ་ཅིང་དགའ་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བས། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དེའི་གཉེན་པོ་སེམས་དང་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཤིང་ལས་སུ་རུང་བའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བགྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ། བཏང་སྙོམས་བའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ། དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགའ་བའི་མཚན་མ་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་མེད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་བ་ལ་སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་བ་དེའི་ཚེ་ན། དེའི་སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། ད་ལྟར་ ཀྱི་དགའ་བ་དག་དང་བྲལ་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་ནི། སེམས་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཡོད་པས་དེས་ན་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་ཡོད་པས། དེས་ན་དེར་ཡང་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་བ་དེ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་ཤས་ཆེར་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བསམ་གཏན་པ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་བ་ན་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལེགས་པར་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་བརྗེད་ངས་པའི་ཕྱིར། བརྒྱ་ལ་བརྒྱལ་མ་ན། དགའ་བད་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ན། མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་བྱུང་ངོ་ཅོག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བར་བྱེད། སེལ་བར་བྱེད། བྱང་བར་བྱེད་ཅིང་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དེའི་ཚེ་ན་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བའི་བདེ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བའི་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་བ་བཏང་སྙོམས་བའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་ལ་ནི། བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་གོང་མ་དག་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་འོག་མ་ དག་ལ་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་མེད་པ་དང༌། གོང་མ་དག་ལ་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འདི་ནི་དེ་དག་གི་གནས་ཡིན་པས་ན། འཕགས་བས་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་སོ། །དག
Chinese
谁宣说的处所，从时处完全超脱，没有间隔，因为获得了无时处宣说的处所，因此说“心之相续成为一体”。所谓“无寻无伺”，是因为寻和伺已从一切方面完全断除，所以称为“无寻”和“无伺”。所谓“无伺”。所谓“从禅定中”，是从结合究竟的作意禅定中。所谓“产生”，是指由彼因和彼缘，仅仅在其后立即如实产生，所以说“从禅定中产生”。所谓“喜和乐”，是因为获得欲求和期望之义，并且不将喜视为过患，所以具有真实的极喜，并且具有意乐，以及因为与初禅的寻、伺和烦恼品、恶趣处的一切分离，作为其对治，心和身极度调柔且具有堪能的乐，所以称为“喜和乐”。所谓“修习二禅而住”，所谓“第二”是因为按照次第计数。其余一切都应如先前一样理解。他因离喜贪而住于舍，具有正念和正知，以身体感受乐，圣者们称彼为具有正念、安住于乐、行舍者，即宣说了“无喜三禅修习而住”，其中“他因离喜贪”是因为将喜的相视为过患，因此说“他因离喜贪”。所谓“住于舍”，是指在将心专注于无喜三禅之时，他的心完全散乱的两种过患，即二禅的寻和伺，以及现在的喜都已分离，因此说“住于舍”，这两种使心完全散乱的法，是障碍心持续安住于舍的。
English
The place where it is taught, having completely transcended the occasion, without interruption, because the place of non-occasion teaching is obtained, therefore it is said, "The mind stream has become one." What is called "no investigation, no analysis" is because investigation and analysis have been completely abandoned in all aspects, therefore it is called "no investigation" and "no analysis." What is called "no analysis." What is called "from samadhi" is from the samadhi of ultimate union. What is called "born" refers to what is truly born immediately after that cause and that condition, so it is said, "born from samadhi." What is called "joy and happiness" is because the meaning of desire and hope is obtained, and joy is not regarded as a fault, so it has true great joy and has mental happiness, and because it is separated from all the investigation, analysis, afflictions, and evil destinies of the first dhyana, as its antidote, the mind and body are extremely tamed and have the happiness of being able to work, so it is called "joy and happiness." What is called "cultivating and dwelling in the second dhyana," what is called "second" is because it is counted according to the order. Everything else should be understood as before. He dwells in equanimity, free from attachment to joy, and is mindful and aware, experiencing happiness with his body. The noble ones call him who is mindful, dwells in happiness, and practices equanimity, that is, it is said, "Dwelling in the third dhyana without joy," in which "he is free from attachment to joy" is because he regards the signs of joy as faults, therefore it is said, "he is free from attachment to joy." What is called "dwelling in equanimity" refers to the time when the mind is focused on the third dhyana without joy. The two faults that completely distract his mind, namely the investigation and analysis of the second dhyana, and the present joy, have been separated, therefore it is said, "dwelling in equanimity," these two dharmas that completely distract the mind are obstacles to the mind's continuous dwelling in equanimity.
Chinese
因此，被称为使心完全扰乱。其中，初禅有寻和伺，因此不会恒常进入舍。二禅有喜，因此在那里也不会恒常进入舍。因此，初禅和二禅那些没有太多的舍，因此，进入三禅的禅定者被称为安住于舍。说是具有正念和正知，是因为当他安住于舍时，如何生起与喜悦相应的作意，都不会普遍发生，像那样像那样地安住于正念近住。如果三禅没有很好地串习，因为健忘的缘故，百中若有昏厥，与喜悦相应的作意生起，迅速迅速地以智慧对它们一一分别。很好很好地完全了知，对于所有生起的都不接受而舍弃。遣除。清净并使心处于舍，因此说了具有正念和正知。说是身体感受快乐，是因为那时色身和意身分别感受苦乐的感受和极度调柔的快乐，因此说了身体感受快乐。圣者们说，凡是具有正念、安住于快乐、处于舍者，是因为三禅以下没有那样的快乐，也没有恒常安住于舍。三禅以上有舍，却没有那样的快乐。像这样，下者 没有快乐和舍，上者没有快乐的缘故，像这样，这个三禅是它们的处所，因此，圣者也以它为对境，对于安住于此的补特伽罗，凡是具有正念、安住于快乐、处于舍者这样说，圣者是指诸佛和佛的声闻弟子们。善！
English
Therefore, it is called that which completely disturbs the mind. Among them, the first dhyana has investigation and analysis, so it will not constantly enter into equanimity. The second dhyana has joy, so there also it will not constantly enter into equanimity. Therefore, the first dhyana and the second dhyana do not have much equanimity, so the meditator who enters the third dhyana is called abiding in equanimity. It is said to be mindful and aware, because when he abides in equanimity, how the mental activity associated with joy arises, it will not universally occur, like that, like that, he abides in mindfulness closely. If the third dhyana is not well practiced, because of forgetfulness, if there is fainting in a hundred, the mental activity associated with joy arises, quickly, quickly, with wisdom, he distinguishes them one by one. Very well, very well, he completely knows, and does not accept all that arises, but abandons it. He dispels it. He purifies it and puts the mind in equanimity, therefore it is said to be mindful and aware. It is said that the body experiences pleasure, because at that time the physical body and the mental body separately experience the pleasure of feeling and the pleasure of extreme pliancy, therefore it is said that the body experiences pleasure. The noble ones say that whoever is mindful, abides in pleasure, and is in equanimity, because below the third dhyana there is no such pleasure, and there is no constant abiding in equanimity. Above the third dhyana there is equanimity, but there is no such pleasure. Like this, the lower ones do not have pleasure and equanimity, and the upper ones do not have pleasure, like this, this third dhyana is their place, therefore, the noble ones also take it as their object, and for the individual who abides in it, whoever is mindful, abides in pleasure, and is in equanimity, the noble ones refer to the Buddhas and the Shravaka disciples of the Buddha. Good!