Tibetan
་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། རེག་པར་རང་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང༌། ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་བདག་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་གཞི་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་དབང་དང༌། ནད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པས་ལུས་ཉམ་ཆུང་བ་དང༌། ཧ་ཅང་བརྩོན་པ་དང༌། ངན་པས་བརྩོན་པ་དང༌། དང་པོ་བརྩོན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། དབེན་པ་ལ་གོམས་པའོ། །སྒྲིབ་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་མཐུན་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མཐུན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ད་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་ཡད་ལ་མ་བྱས་པས་ཁོང་ཁྲོ་བའི་མཆན་མ་དང༌། སྣང་བ་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་མུན་མའི་མཚན་མ་དང༌། ཞི་གནས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་ཉིད་དུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྗོངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྔོན་རྩེས་པ་དང་བགད་པ་དང༌། དགའ་བར་བྱས་པ་དང༌། དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྐྱེན་འདི་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དུ་ས་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ངའོ་ཞེའམ་བདག་གོ་ཞེས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་གང་ཞེ་ན། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཡོད་ཅིང་མེད་པ་མ་ཡིན་ན། མ་རྟོགས་པ་མི་རྟོགས་པ་དང༌། རྟོག་པ་ལས་ཉམས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉམས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པ་དང༌། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྨད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨད་པ་དང༌། ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ནོ།། །།ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པ། དེ་ལ་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་
Chinese
等等的烦恼性的分别念。其中，执著自我，是指对于智慧、见、触，以自己稍微、略微地获得，认为“我获得了，其他人不是这样”，像之前一样生起我慢。要知道，这是障碍的自性。其中，完全被恼害的基础有六种，即：过去的业力所致，被疾病完全恼害而身体虚弱，过度精进， 恶劣地精进，初时精进，烦恼众多，以及习惯于寂静处。障碍、分别念和执著自我的基础是，对于与障碍相应、与分别念相应、与执著自我相应的法，不如理作意并多次串习。这是障碍、分别念和执著自我的基础。这里所说的“不如理”是指，没有作意不净，却作意为净。同样，没有作意慈爱，却作意嗔恚的征象；没有作意光明想，却作意黑暗的征象；没有作意止观，却作意掉举的分别念和地域的分别念；作意过去嬉戏、欢笑、高兴和享乐之事；以及仅仅以此因缘，就随顺缘起，对于三有的诸行，以非理作意生起“这是我”或“这是我的”的念头。这就是这里所说的“不如理”。那么，过患是什么呢？如果这四种障碍存在且不消失，就会出现未证不证、已证退失、瑜伽行持退失、处于完全烦恼的状态、处于痛苦之中、自己谴责自己、他人谴责自己，以及身体坏死后堕入恶趣。这就是过患。听闻声闻乘的第十五品。那么，对治修习是什么呢？其中，完全被恼害的对治是随念。
English
and so on, are afflictive conceptualizations. Among these, self-grasping refers to, with regard to wisdom, vision, and touch, slightly or somewhat obtaining oneself, thinking, "I have obtained it, others are not like that," generating pride as before. Know that this is the nature of obscuration. Among these, the basis for being completely afflicted is sixfold, namely: due to the power of past karma, being completely afflicted by illness and the body becoming weak, excessive exertion, perverse exertion, initial exertion, many afflictions, and being accustomed to solitary places. The basis for obscurations, conceptualizations, and self-grasping is to improperly attend to and repeatedly cultivate those dharmas that are in accordance with obscurations, in accordance with conceptualizations, and in accordance with self-grasping. This is the basis for obscurations, conceptualizations, and self-grasping. Here, "improper" means that without attending to the unattractive, one attends to the attractive. Similarly, without attending to loving-kindness, one attends to the signs of anger; without attending to the perception of light, one attends to the signs of darkness; without attending to calm abiding, one attends to the conceptualizations of agitation and the conceptualizations of regions; attending to past playfulness, laughter, joy, and enjoyment; and merely by this cause, following dependent origination, with regard to the activities of the three realms, generating the thought of "this is me" or "this is mine" through improper attention. This is what is meant here by "improper." So, what are the faults? If these four obscurations exist and do not disappear, there will be non-attainment of what has not been attained, loss of what has been attained, loss of yogic practice, being in a completely afflicted state, being in suffering, self-reproach, reproach by others, and falling into the lower realms after the body breaks down and dies. These are the faults. The fifteenth chapter of the Hearers' Vehicle. So, what is the antidote to cultivate? Among these, the antidote to being completely afflicted is mindfulness.
Tibetan
དག་སྟེ། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེའི་སེམས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱས་ནས། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྐྱེས་པ་ནི་སེལ་བར་བྱེད་ལ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལུས་ ཉམ་ཆུང་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དང་པོ་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རང་པར་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་བས་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དེ་ལ་གུས་པར་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཇི་རིགས་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དབེན་པ་ལ་མ་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གིས་སྔོན་ཡང་གོམས་པར་བྱས་པས་དེས་ན། ད་ལྟར་བདག་དབེན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་ན། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ད་ལྟར་དབེན་པ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་ན་དེ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཡང་སྲིད་པ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། བདག་གིས་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མི་དགའ་བ་སྤང་པར་བྱ་ཞིང་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་ལས་བཟློག་པ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཞི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ན། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་དེའི་ཕྱིར་ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྤང་པ་དེ་ལ་ཕྱིས་ཇི་ལྟར་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ངེས་སྒྲིབ་པ་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ཇི་ཙམ་དུ་ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཤད་པ་མང་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ནི་ལྷག་མཐོང་མང་བ་ཡིན་ནོ། དེ་ཇི་ཙམ་དུ་ལྷག་མཐོང་མང་བ་དེ་ཙམ་དུ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱང་མང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་དེ་ཡང་ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་དང༌། གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དྲུག་པོ་དེ་དག་རེ་རེའི་རྣམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་
Chinese
清净，以随念作意，使彼心正确地极喜，已生之忧恼则消除，未生之忧恼则不生故。彼于身体衰弱者，及太勤奋者，及最初勤奋者之对治，即于彼精进自性之精进也。恶慧勤奋者之对治，即于彼恭敬遍问也。烦恼多者之对治，即于不净等之所缘，如其所应而善修也。于寂静未串习者之对治，即如此各别作意也，我昔亦已串习故，由此，今我于寂静极勤奋时，将生忧恼，若今未串习寂静，则彼后世亦将生如此之有，故我各别观察后，应舍不喜而应喜悦，如是之相各别作意也。余留之障碍之对治者，从不如理作意而遮止，应知如理作意是修习也。彼于自性遍知后，从障碍及，从一切烦恼及，从黑品之门，此是应遍舍者也，如是舍弃其基后，彼亦将遍舍也，如是遍寻求其基也。若未遍舍，则于应遍舍者有何过患耶？是故遍寻求其过患也。遍舍者彼于后如何不生耶？是故修习对治也，如是则决定从诸障碍中，心乃遍调伏也。彼于彼如何多与胜观随顺之宣说，如是多乃胜观多也。彼如何多胜观多，如是多乃止住亦多也。彼胜观亦以所知无边故，应知无边也，如此，三门及，六种基之差别，彼等一一之相及，以趣入差别等之理也。如何如何正确地极
English
It is pure, and by attending to mindfulness, making that mind truly rejoice, eliminating the suffering that has arisen, and preventing the suffering that has not yet arisen. For those with weak bodies, those who are too diligent, and those who are diligent at the beginning, the antidote is diligence in the nature of diligence itself. The antidote for those who are diligent with evil wisdom is to respectfully inquire of them. The antidote for those with many afflictions is to cultivate the objects of ugliness and so forth, as appropriate. The antidote for those who are not accustomed to solitude is to contemplate individually in this way: "I have practiced before, so now, when I am extremely diligent in solitude, suffering will arise. If I do not become accustomed to solitude now, such an existence will arise again in the future. Therefore, after examining each separately, I should abandon displeasure and rejoice." In this way, contemplate each aspect separately. The antidote for the remaining obscurations is to refrain from improper attention and to recognize that proper attention is cultivation. After fully knowing the nature of that, from the door of obscurations, from all afflictions, and from the black side, "This is what should be completely abandoned." Having abandoned the basis in this way, that will also be completely abandoned. In this way, seek the basis completely. If it is not completely abandoned, what fault is there in what should be completely abandoned? Therefore, seek out its faults completely. How will that which is completely abandoned not arise later? Therefore, cultivate the antidote. In this way, the mind is completely tamed from the definite obscurations. The more explanations there are that are in accordance with higher vision, the more higher vision there is. The more higher vision there is, the more calm abiding there is. That higher vision should also be known as limitless because the knowable is limitless. In this way, the three doors and the six bases of differentiation, the aspects of each of them, and the manner of entering into the differentiations, and so forth. How, how correctly and extremely