Tibetan
བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཉམས་པའི་ཚེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་འཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། ལྷག་མཐོང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། སྒོ་གསུམ་དང༌། གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་དམིགས་ཤིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། གཞིའི་མཚན་མའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན་པ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་སྟེ། དམིགས་པ་དེས་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གཞིའི་མཚན་མ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཞིའི་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་དུས་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་བའི་ཚེའམ། དང་པོ་ཁོ་ནའི་ཚེ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཞེ་ན། དང་བར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་བཟུང་བས། སེམས་ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ།། དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་གང་ཞེ་ན། དང་བར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་གང་གིས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་དུས་གང་ཞེ་ན། སེམས་བྱིང་བར་འགྱུར་བའི་ཚེའམ། བྱིང་དུ་དོགས་པའི་ཆེ་ སྟེ། བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་དུ་བབ་བ་དང༌། རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། སེམས་ཉམས་བདེ་བ་དང༌། སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་རྗེས་སུ་རྩོལ་བ་མེད་པའི་བྱ་བས་གཏོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཞེ་ན། དམིགས་པ་གང་གིས་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཧ་ཅང་ལྷག་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ལ་སེམས་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་བ་མེད་པའི་ཚེ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། མཚན་མ་དེ་དག་ཉིད་ལེགས་པར་བཟུང་ཞིང་ལེགས་པར་བརྟགས་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལེགས་པར་བཟུང་ཞིང་ལེགས་པར་བརྟག་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཧི་སྙེད་འདོད་པ་དེ་སྙེད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་གནས་པ་དང༌། གང་གི་ཚེ་ལྡང་བར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྤངས་ཏེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་བས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་ཤིང་སྤོང་བ་ལས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ། གོང་ནས་གོང་དུ་གྱ་ནོམ་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་གྱ་ནོམ་པའི་གནས་དག་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དང༌། གོང་དུ་བྱ་བ་ཡོད་ན་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང༌། ངན་ངོན་ཙམ་དང༌། ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་བར་མ་དོར་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་འགལ་བའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་འདྲལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མ་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཆགས་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་ན་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་མངོན་རྟགས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཟླས་ལ་རན་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་ཉལ་བའི་ རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་དང༌། དོན་ཉུང་བ་དང༌། བྱ་བ་ཉུང་བ་དང༌། གཡེང་བ་ཉུང་བ་དང༌། ཡུན་རིང་པོ་ནས་བྱས་པ་དང༌། ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྨྲས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་དྲན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་དང་མ་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་འགལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་མི་འགལ་ལ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན། ནང་གི་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མི་འགལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། མོས་པར་བྱས་ཤིང་མོས་པར་བྱས་ནས། དམིགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མི་སྡུག་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན། ཡང་མཚན་མ་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལྷག་མཐོང་གིས་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས།
Chinese
當散亂減弱時也是如此，是為修習而安住的時機。何為勝觀？勝觀是緣於四種相、三種門、六種基之差別而進行觀察。何為勝觀之相？有兩種相，即所緣之相和基之相。其中，所緣之相是與勝觀方面的所知事物相符，以及緣於影像之相，此所緣能使智慧進行觀察。其中，基之相是勝觀之心完全修習後，為了完全清淨勝觀，將心與止住相結合，此即是基之相。何為勝觀之時？是修習止住之心時，或僅僅是最初之時，為了如實了知所知事物而修習勝觀之時。何為執取？執取任何最初生起的對象，使心正確地提升，正確地歡喜，正確地顯示，正確地引導執取。何為執取之相？任何最初生起的對象使心執取，以及與之相應而發起精進。何為執取之時？是心沉沒之時，或懷疑沉沒之時，是為修習而執取的時機。何為捨？對於止住和勝觀方面的對象，心無有任何煩惱的平等性，安住，自然而然地進入，心感到舒適，以及心堪能，無有後續努力的行為所引導。何為捨之相？任何對象使心捨棄，以及對於該對象不發起過度的精進。何為捨之時？對於止住和勝觀方面，心無有沉沒和掉舉之時。
English
It is also the time when distraction diminishes, which is the time to abide in tranquility for the sake of cultivation. What is Vipassanā (Higher Seeing)? Vipassanā observes and analyzes by focusing on four aspects, three doors, and six bases of differentiation. What are the characteristics of Vipassanā? There are two characteristics: the characteristic of the object and the characteristic of the base. Among them, the characteristic of the object is that which is in accordance with the knowable objects of Vipassanā, and the characteristic of focusing on images, which enables wisdom to analyze. Among them, the characteristic of the base is the mind of Vipassanā that is fully cultivated, and in order to fully purify Vipassanā thereafter, whatever combines the mind with tranquility is the characteristic of the base. What is the time for Vipassanā? It is the time when the mind of tranquility is fully cultivated, or only the initial time, which is the time to cultivate Vipassanā in order to realize knowable objects as they truly are. What is grasping? Grasping any object that arises initially causes the mind to be correctly uplifted, correctly delighted, correctly shown, and correctly led to grasp. What is the characteristic of grasping? Any object that initially arises causes the mind to grasp, and the effort that arises in accordance with it. What is the time for grasping? It is the time when the mind becomes dull, or when there is doubt of dullness, which is the time to grasp for the sake of cultivation. What is equanimity? With respect to the objects of tranquility and Vipassanā, the mind is without any affliction, with equality of mind, abiding, entering naturally, the mind feels comfortable, and the mind is capable, guided by actions without subsequent effort. What is the characteristic of equanimity? Any object that causes the mind to be equanimous, and not exerting excessive effort towards that object. What is the time for equanimity? With respect to tranquility and Vipassanā, it is the time when the mind is without dullness or agitation.
Chinese
即是，为了修习，舍弃平等之时，那是时之瑜伽。其中，近于观察之瑜伽为何？即是善持彼等之相，善于观察，于彼善持且善于观察之故，何时欲入定，彼时入定，欲入定多少，即入定多少而安住，何时欲起定，彼时，舍弃三摩地之行境之影像，以未平等安住之散乱自性之所缘作意而起定，那是近于观察之瑜伽。其中，不知足之瑜伽为何？即于善法不知足，亦不从舍弃退还，且于胜上更胜上之殊妙之境，以显现欲求之方式多次安住，若有更上之事业，则不以少分、些微、寂止而中断懈怠，那是知足之瑜伽。其中，不违背之瑜伽为何？即不毁坏亦不割裂已如实受持之学处之根本，见妙色可生贪之青年女子，亦不执为相，亦不执为显现之征相，且作适合之伴侣，勤于不眠，少欲，少事，少散乱，忆念且忆念长久所作、长久所说，如是与不合之法，是不违背之瑜伽，彼等法与一心性相符且不违背，亦不为心散乱而趣入，亦非为外散乱，亦不为内不适于心且为忆念而趣入，那是名为不违背之瑜伽。其中，真实之瑜伽为何？即信解且信解之后，如理修习所缘，是名真实之瑜伽，若极力勤修不净，亦以唯随逐相之胜观，以不净之相。
English
That is, for the sake of meditation, the time of abandoning equanimity is the yoga of time. Among them, what is the yoga of near observation? It is to hold those characteristics well and observe well. Because of holding well and observing well, when one wants to enter samadhi, one enters samadhi at that time, and dwells in as much as one wants to enter samadhi. When one wants to arise from samadhi, at that time, abandoning the image of the object of samadhi, one arises from samadhi by attending to the object of the distracted nature of non-equanimity. That is the yoga of near observation. Among them, what is the yoga of insatiability? That is, one is not satisfied with virtuous dharmas, nor does one retreat from abandoning them. Moreover, one dwells many times in the most excellent state, desiring to manifest it from the superior to the superior. If there is a higher task, one does not interrupt and become lazy with a little, a slight, or a peaceful state. That is the yoga of insatiability. Among them, what is the yoga of non-contradiction? That is, one does not destroy or sever the root of the precepts that have been properly taken. Even if one sees a young woman of beautiful color who can generate desire, one does not grasp her as a characteristic, nor does one grasp her as a sign of manifestation. One makes a suitable companion, strives for sleeplessness, has few desires, few activities, little distraction, and remembers and recollects what has been done for a long time and what has been said for a long time. Such dharmas that are not in accordance with this are called the yoga of non-contradiction. Those dharmas are in accordance with and not in contradiction with single-mindedness, and one does not enter into them for the sake of mental distraction, nor for the sake of external distraction. One does not enter into them because the inner mind is unsuitable and for the sake of recollection. That is called the yoga of non-contradiction. Among them, what is the true yoga? That is, after having faith and having faith, one properly cultivates the object of meditation. That is called the true yoga. If one strives diligently for the impure, then also with the superior insight that only follows the characteristics, with the aspects of the impure.