Tibetan
ཀྱང༌། སྒྲིབ་པ་རྣམས་དང་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ཞིང་དེས་དེའི་སེམས་མྱུར་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་གོམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་ལྷོད་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་བྱས་ཤིང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། བླ་མ་ལ་རྗེ་ས་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ནད་པའི་ནད་གཡོག་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཕྱག་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དེ་ལྟ་བུ་དར་མཐུན་པའི་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་གང་ཡང་རུང་པའི་ཕྱིར་རམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ན་ཡང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་ཅིང༌། དེ་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། དེ་ལ་འབབ་པ་དང༌། དེ་ལ་བབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅིང༌། མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་བྱས་ཤིང་མཇུག་བརྟུལ་ནས་ཀྱང་ཡང་ཕྱིར་འདུག་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་བ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་བསྙེན་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་དང༌། རྒྱལ་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེའི་འཁོར་དག་ལྷན་ཅིག་ལྷགས་ན་ཡང༌། འདུ་འཛིས་དུས་ཡུན་རིང་དུ་འདའ་བར་མི་བྱེད་པར་དྲོད་རན་པར་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང༌། གཏམ་མང་པོའི་གླེང་སློང་བར་མི་བྱེད་པར་དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེང་ཁོ་ནས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ལ་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་དང་སྟེ། བདག་ལ་རླུང་ངམ། མཁྲིས་པའམ། བད་ཀན་འཁྲུག་པར་འགྱུར་པའམ། ཟས་ཟོས་པ་མི་འཕྲོད་ཅིང༌། དེས་བདག་གི་ལུས་གསུད་པར་འགྱུར་བའམ། བདག་སྦྲུལ་ལམ། སྡིག་པའམ། སྲིན་གྱི་མེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར་བའམ། བདག་ལ་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གནས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། བག་ཡོད་པར་གནས་པ་དང༌། ཡང་འདི་ལྟར་བག་ཡོད་པར་ཡང་གནས་པར་བྱེད་དེ། ཨེ་མ་ཀྱེ་མའོ། བདག་ཞག་བདུན་ནམ། དྲུག་གམ། ལྔའམ། བཞིའམ། གསུམ་མམ། གཉིས་སམ། གཅིག་གམ། མེལ་ཚེ་ཐུན་གཅིག་གམ། ཐུན་ཕྱེད་དམ། ཡུད་ཙམ་གཅིག་གམ། ཡུད་ཙམ་ཕྱེད་ཙམ་ཞིག་ གསོན་ན་ཡང་ཙི་མ་རུང༌། ཨེ་མ་ཀྱེ་མའོ། །བདག་ཟན་གཅིག་བཟའ་བའི་བར་ཙམ་མམ། དབུགས་རྔུབས་ནས་དབུགས་འབྱུང་བའི་བར་ཙམ་མམ། དབུགས་ཕྱུང་ནས་དབུགས་རྔུབ་པའི་བར་ཙམ་ཞིག་གསོན་ན་ཡང་ཅི་མ་རུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་གསོན་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཡིད་ལ་བྱེ
Chinese
又，因为种种障碍和身心的痛苦处境反复出现，因此他的心不能迅速地安住于禅定。这是习惯的修持。那么，什么是不松懈的修持呢？就是恒常修持，恭敬地修持。如果为了乞食，或者为了对上师进行侍奉和恭敬，或者为了照顾病人，或者为了做礼拜的事务，或者为了任何类似的顺应时势的临时事务而从禅定中起身，也不散乱，并且专注于此，趋向于此，以安住于此的心来做一切事情，迅速地、迅速地完成，即使最后疲惫了，也再次返回，努力地在内部正确安住。如果比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷、国王种姓和婆罗门眷属聚集在一起，也不因聚会而使时间长久流逝，而是温和地说，不引发许多谈话，只是保持寂静。像这样发起精进也是如此：我所要获得的，今天就要获得。那是因为什么呢？因为我有死亡的因缘和条件。我可能会有风、胆汁或痰的紊乱，或者吃了不合适的食物，那会使我的身体衰弱，或者我会被蛇、蝎子或昆虫的毒液所伤，或者我可能会遇到人和非人的恐惧。总是将这些情况铭记于心，保持谨慎。又像这样保持谨慎：唉呀，可怜啊！我即使还能活七天、六天、五天、四天、三天、两天、一天，或者一会儿、半个时辰，或者片刻、半个片刻，也还可以。唉呀，可怜啊！我即使还能活到吃一口饭的时间，或者吸一口气到呼出一口气的时间，或者呼出一口气到吸入一口气的时间，也还可以。只要活着，就要将瑜伽铭记于心。
English
Furthermore, because various obscurations and painful conditions of body and mind repeatedly arise, his mind will not quickly settle into samadhi. This is the practice of habituation. Then, what is the practice of non-relaxation? It is to practice constantly and to practice with reverence. If, for the sake of alms, or for the sake of serving and honoring the guru, or for the sake of caring for the sick, or for the sake of doing the work of prostrations, or for any such immediate affairs that are in accordance with the times, even if one rises from samadhi, one is not distracted, and one is devoted to it, inclined to it, and does everything with a mind settled in it, doing it quickly and quickly, and even if one is exhausted at the end, one returns again and strives diligently to settle correctly within. If monks, nuns, laymen, laywomen, royal families, and Brahmin retinues gather together, one does not let the time pass for a long time because of the gathering, but speaks with warmth and moderation, and does not initiate many conversations, but only maintains solitude. It is also like this to initiate diligence: What I am to attain, I must attain today. Why is that? Because I have the causes and conditions for death. I may have a disturbance of wind, bile, or phlegm, or I may eat unsuitable food, which will weaken my body, or I may be harmed by the venom of a snake, scorpion, or insect, or I may encounter fears from humans and non-humans. Always keep these situations in mind and remain vigilant. And again, like this, one also remains vigilant: Alas, how wretched! Even if I live for seven days, six days, five days, four days, three days, two days, one day, or a moment, half a moment, or a fraction of a moment, it is still worthwhile. Alas, how wretched! Even if I live only for the time it takes to eat a mouthful of food, or for the time it takes to inhale and exhale, or for the time it takes to exhale and inhale, it is still worthwhile. As long as I live, I must keep yoga in mind.
Tibetan
ད་པ་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་བདག་གིས་འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མང་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བག་ཡོད་པར་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་མི་ལྷོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པས་ཇི་སྐད་གཏམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དོན་དང་ཚིག་འབྲུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང༌། རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བབ་ཅོལ་དུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བླ་མའི་ལུང་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། དུས་དུས་སུ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཞི་གནས་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་དུས་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་དུས་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་དང། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ཀྱང་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་དེ་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང༌། ཞི་བ་ལ་གནས་ཤིང་ངེས་པར་མ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། གཞིའི་མཚན་མའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན་བ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་སྟེ། དམིགས་ པ་དེས་སེམས་དེ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གཞིའི་མཚན་མ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཞིའི་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སེམས་རྒོད་པར་གྱུར་པའམ། རྒོད་པར་དོགས་པའི་ཚེ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉམས་པའམ། འཕྲལ་གྱི་བྱ་
Chinese
因此，为了使佛陀的教法成为瑜伽，仅此而已，我应当这样想：我将为佛陀的教法做许多事情，并谨慎地安住于此。这就是不懈怠的修行。那么，什么是正确的修行呢？瑜伽士以瑜伽知识，如其所说和所示那样，精进地努力，并且正确地理解其含义和词语，没有自负，不执着于自己的观点，不轻率地理解，并且不会轻视上师的教导。这就是正确的修行。那么，什么是时间的修行呢？时时修习止观的相、胜观的相、执着的相和舍的相。并且也知道止、止的相、止的时间、观、观的相、观的时间、执着、执着的相、执着的时间、舍、舍的相和舍的时间。那么，什么是止呢？心安住有九种方式。其中，心是无相、无分别、寂静、极寂静，安住于寂静且不混杂。因此，称为止。那么，什么是止的相呢？有两种：所缘的相和基础的相。其中，所缘的相是与止的方面的所知事物相一致，以及专注于影像的相。通过这个所缘，心得以寂静。那么，什么是基础的相呢？在完全修习止的心之后，为了完全净化止，将心与胜观相结合，这就是基础的相。那么，什么是止的时间呢？当心变得散乱或怀疑散乱时，为了修习，这就是止的时间。同样，当完全修习胜观的心时，由于分别念而退失，或者临时的行
English
Therefore, in order to make the Buddha's teachings into yoga, just that, I should think like this: I will do many things for the Buddha's teachings, and abide diligently in this. That is the non-lax practice. Then, what is the non-perverted practice? The yogi, with the knowledge of yoga, strives diligently just as it is said and shown, and correctly understands its meaning and words, without conceit, not clinging to one's own views, not understanding rashly, and will not despise the guru's teachings. That is the non-perverted practice. Then, what is the practice of time? At all times, practice the signs of quiescence, the signs of insight, the signs of attachment, and the signs of equanimity. And also know quiescence, the sign of quiescence, the time of quiescence, insight, the sign of insight, the time of insight, attachment, the sign of attachment, the time of attachment, equanimity, the sign of equanimity, and the time of equanimity. Then, what is quiescence? There are nine ways of abiding the mind. Among them, the mind is without signs, without discrimination, peaceful, extremely peaceful, abiding in peace and not mixed. Therefore, it is called quiescence. Then, what is the sign of quiescence? There are two types: the sign of the object and the sign of the basis. Among them, the sign of the object is consistent with the knowable things of the aspect of quiescence, and the sign of focusing on the image. Through this object, the mind becomes peaceful. Then, what is the sign of the basis? After fully practicing the mind of quiescence, in order to fully purify quiescence, combining the mind with insight, that is the sign of the basis. Then, what is the time of quiescence? It is said, when the mind becomes distracted or suspects distraction, for the sake of practice, that is the time of quiescence. Similarly, when fully practicing the mind of insight, it is lost due to discrimination, or temporary actions.