Tibetan
་མཐུན་པར་བྱེད་པས་ཚིག་གིས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །སྨྲ་བ་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ལན་ཀྱང་གང་ཁོ་ནས་འཇིགས་པ་དེའི་གནས་ཉིད་ལ་གནས་སོ་ཞེས་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏེ། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལྟར་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་འོངས་ན། དེར་གཡོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་འདི་ནི་འདིར་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། རྟོག་གེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མདོ་ཉིད་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་བདག་དང་འཇིག་ རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པར་ལྟ་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན། བསམ་པ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང༌། རེས་འགའ་རྒྱུ་རྣམས་འབྲས་བུ་མེད་པར་སྣང་བ་དང༌། རེས་འགའ་གློ་བུར་དུ་རླུང་ལྡང་ལ་རེས་འགའ་མི་ལྡང་བ་དང༌། རེས་འགའ་གློ་བུར་དུ་ཆུ་ཀླུང་འབབ་ལ། རེས་འགའ་མི་འབབ་པ་དང༌། རེས་འགའ་གློ་བུར་དུ་ཤིང་རྣམས་ལས་མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་འབྱུང་ལ་རེས་འགའ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞིག་རྗེས་སུ་དྲན་ནམ། འོན་ཏེ་བདག་རྗེས་སུ་དྲན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་གོམས་པ་མ་འདྲིས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་བདག་རྗེས་སུ་དྲན་ན་ནི། དེས་ན་བདག་སྔོན་མ་བྱུང་ལ། ཕྱིས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཅི་ལུས་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འཇུག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་འམ། འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ན་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་མི་འཇུག་པ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ནི། དེས་ན་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། བདག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། རྒྱུ་ཡོད་དེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པས་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་
Chinese
因此，用言辞来驳斥那些不一致之处。这些论述，关于原因、人和反驳，都如经中所说，安住于唯一恐惧之处。这些已经如实阐述完毕。如果反驳者这样想：‘如果反驳者来了，我们就在那里进行掩盖。’那么，要知道这种想法是错误的。因此，这种说法也不是由理性产生的。什么是无因论呢？它有两种方式，即依赖禅定和依赖思辨。应当像经中所说的那样去理解。为什么依赖思辨而认为我和世界是从无因而生的呢？简而言之，在没有预先思考的情况下，内外之物无限地显现出各种各样的形态，有时原因似乎没有结果，有时突然起风，有时不起风，有时突然河水泛滥，有时不泛滥，有时突然树木开花结果，有时不开花结果等等。因此，应该这样说：你回忆起不存在的事物吗？还是回忆起自我？如果回忆起不存在的事物，那么就不能说回忆起未曾习惯、未曾熟悉的不存在的事物。如果回忆起自我，那么就不能说自我先前不存在，后来才存在。身体和外在之物以各种各样的形式出现，突然出现是无因的吗？还是认为是由于有原因？如果是无因的，那么以各种各样的形式出现，突然出现，以及不出现，都是不可能的。如果是有原因的，那么就不能说我和世界是从无因而生的。因此，回忆起不存在的事物，回忆起自我，以及内外之物无因而以各种各样的形式出现，以及有因而以各种各样的形式出现，都是不可能的。因此，这种说法也不是由理性产生的。
English
Therefore, one refutes the inconsistencies with words. These statements, regarding cause, person, and refutation, abide in the very place of fear, as stated in the sutras. These have been explained as they are. If the opponents think, 'If the opponents come, we will cover it up there,' then know that this thought is a mistake here. Therefore, this statement is not produced by reason either. What is the assertion of no cause? It has two aspects, namely, relying on meditation and relying on speculation. It should be understood as it is stated in the sutras themselves. Why is it that, relying on speculation, one sees that self and the world arise from no cause? In short, without prior thought, limitless inner and outer objects appear in various forms, sometimes causes appear without results, sometimes wind suddenly arises and sometimes does not, sometimes rivers suddenly flood and sometimes do not, sometimes trees suddenly produce flowers and fruits and sometimes do not, and so on. Therefore, one should say this: Do you remember something that does not exist? Or do you remember the self? If you remember something that does not exist, then it is not right to say that you remember something that does not exist, which you have not become accustomed to and are not familiar with. If you remember the self, then it is also not right to say that the self did not exist before and came into existence later. Do you consider the body and external objects appearing in various forms and appearing suddenly to be without cause, or do you consider them to have a cause? If they are without cause, then appearing in various forms, appearing suddenly, and also not appearing are not possible. If they have a cause, then it is not right to say that the self and the world are born from no cause. Therefore, remembering something that does not exist, remembering the self, and inner and outer objects appearing in various forms without cause, and also appearing in various forms with cause, are not possible. Therefore, this statement is not produced by reason either.