Tibetan
་ན་ནི། དེས་ན་ལས་མི་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལས། ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །ལས་མི་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། མཚན་ཉིད་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་འདྲེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ད་ལྟར་དང་འདས་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདི་དག་ཉིད་དང༌། ལན་གྱི་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། ཅི་རིགས་པར་སྐྱོན་དང་ལྡན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འོངས་པ་དང༌། འཕོས་པ་དང༌། བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང༌། ལས་དང་མཚན་ཉིད་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོས་ཀྱང་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ་ལན་བཏབ་ཀྱང་ ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། གལ་ཏེ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འཇུག་ན་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ལུང་དང་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་དོ་ཞེས་འཛིན་པའི་བློ་མི་འཇུག་གམ། འོན་ཏེ་འཇུག་པར་འདོད། གལ་ཏེ་མི་འཇུག་ན་ནི་དེས་ན་བདག་མེད་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྭི་བོང་གི་ར་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་གཡོ་མེད་པ་ནི་ངས་གདམས་ངག་བྱིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ན། ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་ཤེས། མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇུག་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཅི་བློ་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་འམ། མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འདོད། གལ་ཏེ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་མེད་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འགྱུར་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་མེད་པའི་རྣམ་པའི་བློ་དེ། ཅི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་གམ། མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་ན་ནི། དེས་ན་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་བློ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་
Chinese
因此，不能说因为不造作，就会变成造作。正如不造作一样，不圆满的自性、不相同的自性，以及未来的事物的自性，也应当像那样去理解。但其中的差别是，因为有自性混杂的过失，所以是不允许的。如同未来和现在一样，对于现在和过去，也应当以这些同样的理由，以及回答的途径，尽可能地观察是否具有过失。这样一来，自己的自性、共同的自性、未来、已逝、依赖而生、业，以及自性不圆满、自性不相同，以及未来的事物，也不允许说过去和未来在实体上存在。即使那样回答了， 又有人这样说：如果过去和未来已经不存在，那么没有对境，心识如何生起？如果生起，又如何不与佛陀所说的“十二处全部存在”的教证相违背呢？对于这种说法，应当这样回答：难道在世间，认为“不存在”的心识不会生起吗？或者你认为会生起？如果认为不会生起，那么认为无我、兔子的角、石女的儿子等的心识，也同样不能说是存在的。世尊曾对无动摇的声闻说：“我已给予教诲，如果如实修持，对于存在的，也知其存在；对于不存在的，也知其不存在。”如果这样，那也会变得不合理。如果认为会生起，那么，你认为那个心识是“存在”那样的相，还是“不存在”那样的相？如果认为是“存在”那样的相，那么，认为不存在的心识，就不应变成“存在”那样的相。如果认为是“不存在”那样的相，那么，不存在的相的心识，是缘于存在的事物，还是缘于不存在的事物？如果缘于存在的事物，那么，认为不存在那样的相的心识，因为缘于存在的事物，所以是不允许的。如果
English
Therefore, it cannot be said that because it is not fabricated, it will become fabricated. Just as it is not fabricated, the incomplete nature, the dissimilar nature, and the nature of future things should also be understood in the same way. The difference is that it is not allowed because there is a fault of mixing natures. Just as with the future and the present, for the present and the past, these same reasons and the path of answers should be used to examine whether they have faults as much as possible. In this way, one's own nature, the common nature, the future, the past, dependent arising, karma, incomplete nature, dissimilar nature, and future things, it is not allowed to say that the past and the future exist as substances. Even if answered in that way, Someone might say: If the past and the future no longer exist, how can consciousness arise without an object? If it arises, how does it not contradict the Buddha's teaching that "all twelve sources exist"? To this, one should answer: In the world, does the consciousness that apprehends "non-existence" not arise? Or do you think it arises? If you think it does not arise, then the consciousness that apprehends selflessness, a rabbit's horn, a barren woman's son, etc., cannot be said to exist. The Blessed One said to the unwavering Shravakas: "I have given the instruction that if you practice correctly, you will know what exists as existing, and what does not exist as not existing." If so, that would also become unreasonable. If you think it arises, then do you think that consciousness is in the aspect of "existing" or in the aspect of "not existing"? If it is in the aspect of "existing," then the consciousness that apprehends non-existence should not become in the aspect of "existing." If it is in the aspect of "not existing," then does the consciousness of the aspect of non-existence apprehend existing things or non-existing things? If it apprehends existing things, then the consciousness of the aspect of non-existence is not allowed because it apprehends existing things. If
Tibetan
ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འཇུག་ན་ནི། དེས་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་བློ་འཇུག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང༌། ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང༌། ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ལ། མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཡོད་པ་མི་ཤེས་ པ་དང༌། མེད་པ་མི་ཤེས་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་རུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་གནོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། གནོད་པ་མེད་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པས། འདས་པའི་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང༌། བག་ཆགས་དེ་ལ་དེ་ཡོད་པའི་འདོགས་པ་ལས་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་གང་དག་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་སྐྱེས་ནས་འགགས་པ་ཡོད་ལ། རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་འདུ་བྱེད་བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འཇུག་པ་དེ་ལ་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ལས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་དོ། །མ་འོངས་པ་ཡོད་དོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་མ་འོངས་པའི་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་འདི་ལས་དགོངས་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་འདས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་རྫས་སུ་ནི་མི་རུང་གི །མ་འོངས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང༌། ལུས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་དང༌། སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ
Chinese
如果进入到无事物中，那么就不能说没有对境心识就不会进入。十二处所有多少全部都存在，所说的那个也是，对于存在具有存在的体性和对于不存在具有不存在的体性而说的。像这样存在的体性的法，也执持存在的体性，不存在的体性的法也执持不存在的体性，因此称为法。如果不是这样，那么就不能知晓存在，不能知晓不存在，瑜伽士就不会持续不断地了知所知法，这是不行的。像这样，众生感受具有损害和不具有损害的感受，因此说过去的行为是存在的，对于那个也是，从习气对那个具有存在的执著而说的。在哪些行中，善和不善的行为产生后灭亡，那个因和那个缘使特殊的行相续进入，那个就叫做习气，因为那个恒常存在，苦和不苦的果实就会成立，所以是不行的，因此没有过失。过去之色是存在的，未来是存在的，现在发生的是存在的，同样直到识也是存在的，所说的那个也是，行的体性有三种，从因的体性、自己的体性和果的体性而说的。从因的体性而说，所以说未来是存在的。从这个自己的体性存在而说，所以说现在发生的是存在的。从果的体性而说，所以说过去是存在的，因此也没有过失。另外，过去和未来的体性那样作为实物是不行的。应当了知未来体性有十二种，作为因完全分开，身体没有产生，依赖于缘，和产生相似，具有产生的自性，不具有产生的自性，没有产生一切烦恼，没有产生清净，应当希求，应当希
English
If one enters into non-existence, then it cannot be said that without an object, consciousness will not enter. Whatever the twelve sources are, all exist, and what is said is also said with the intention that existence has the nature of existence and non-existence has the nature of non-existence. Like this, the dharmas of the nature of existence also hold the nature of existence, and the dharmas of the nature of non-existence also hold the nature of non-existence, therefore they are called dharmas. If it is not like this, then one cannot know existence, one cannot know non-existence, and the yogi will not continuously understand the knowable dharmas, which is not acceptable. Like this, sentient beings experience feelings with harm and without harm, therefore it is said that past actions exist, and that is also said from the attachment of habit to that existence. In which formations do virtuous and non-virtuous actions arise and cease, and that cause and that condition cause a special stream of formations to enter, that is called habit, because that constantly exists, and the fruits of suffering and non-suffering will be established, so it is not acceptable, therefore there is no fault. Past form exists, the future exists, what is happening now exists, and similarly until consciousness exists, what is said is also that the nature of formations has three aspects, said from the nature of cause, one's own nature, and the nature of effect. From the nature of cause, it is said that the future exists. From this existence of one's own nature, it is said that what is happening now exists. From the nature of effect, it is said that the past exists, therefore there is also no fault. Furthermore, the nature of the past and the future cannot be like that as a substance. It should be known that there are twelve aspects of the future nature, completely separated as a cause, the body has not arisen, dependent on conditions, similar to arising, having the nature of arising, not having the nature of arising, all defilements have not arisen, purity has not arisen, should be desired, should be