Tibetan
ཆུང་བ་དང༌། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང༌། དབང་པོ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་ཉམས་པ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་མ་བྱུང་བས་ཀྱང་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྒྲར་སྨྲ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྒྲར་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་འདོགས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་ལྟ་ལ། རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྨྲ་བ་ལས། མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་བར་ལྟ་སྟེ། དེས་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྟག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་འམ། ཆོས་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་འདས་པ་ཡང་ཡོད། མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། བརྟགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པས་བྱེད་དེ། ལུང་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དེ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པའི་ལས་ནི་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པའི་གཟུགས་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་གོ །རིགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་རྟོག་གེ་པ་དཔྱོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་གང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་གིས་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་ནི། དེས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི། དེས་ན་དེའི་ཚེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི། དེས་ན་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་སྟེ། དེས་ན་དེ་འདས་པ་ཡང་ཡོད།
Chinese
年幼，以及心识散乱，以及诸根不全而衰败，以及不生起与之相应的智慧，也不会执取。正如说果在因上显现一样，说声（常）也应被视为不合理。其中，说声（常）的差别是这样的：声的体性应被视为仅仅如其所诠释的那样安住，而安住也应被视为通过反复宣说的形式来说明，从而变得显现。因此，他们这样认为：声是常的。因此，说（果在因上）显现也是由不合理而产生的。谁说过去和未来作为实体存在呢？比如，这里有沙门或婆罗门，或者对于此法，有些人也认为过去存在，未来也存在，如同现在发生的一样，以体性完全成立，是作为实体存在的，而不是假立的存在。他们以不如理的方式这样认为，并且也这样说。为什么他们会这样认为和这样说呢？因为他们通过教证和理证这样做。什么是教证呢？那应该像前面那样看待。这些有法者也不如理地理解经部，比如，十二处全部存在，十二处是以体性存在的。世尊说，比如，过去之业存在，比如，过去之色存在，直到未来之识存在。他们不如理地理解这些。什么是理证呢？比如，这里有些人被称为论者、思考者，像前面一样。他们这样认为：任何法以其自身的体性而安住，那就是以其完全成立的。如果未来不存在，那么，那时，它将不会获得其自身的体性。如果过去不存在，那么，那时，它将与其自身的体性相分离。如果那样，其自身的体性将不会完全成立。因此，不能说其自身的体性没有完全成立。因此，他们认为过去也存在。
English
Being young, as well as having a distracted mind, as well as having incomplete and deteriorated faculties, as well as not generating the wisdom that corresponds to it, one will also not apprehend. Just as it is said that the result is manifest on the cause, so too, saying that sound (is permanent) should be regarded as unreasonable. Among them, the distinction of saying that sound (is permanent) is like this: the nature of sound should be regarded as abiding only as it is explained, and that abiding should also be regarded as becoming manifest by speaking in the manner of repeatedly declaring it. Therefore, they think like this: sound is permanent. Therefore, saying that (the result is) manifest is also generated by unreasonableness. Who says that the past and the future exist as entities? For example, here there are ascetics or Brahmins, or for this Dharma, some also think that the past exists, and the future also exists, just as what is happening now, it is completely established by its nature, it exists as an entity, and it is not an imputed existence. They think in this unreasonable way, and they also say so. Why do they think and say so? Because they do so through scripture and reasoning. What is the scripture? That should be regarded as before. These Dharmas also do not understand the sutras properly, for example, all twelve ayatanas exist, and the twelve ayatanas exist by their nature. The Blessed One said, for example, past karma exists, for example, past form exists, up to future consciousness exists. They misunderstand these. What is the reasoning? For example, here some are called logicians, thinkers, like before. They think like this: any Dharma that abides by its own nature, that is completely established by it. If the future does not exist, then, at that time, it will not obtain its own nature. If the past does not exist, then, at that time, it will be separated from its own nature. If that happens, its own nature will not be completely established. Therefore, it is not right to say that its own nature is not completely established. Therefore, they think that the past also exists.
Tibetan
མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། མཚན་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་དུས་སུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། འོན་ཏེ་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་དུས་གསུམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་མ་འོངས་པ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་འོང་བར་མཐོང་ངམ། འཕོས་ནས་སྐྱེ་འམ། མ་འོངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འདུག་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ད་ལྟར་སྐྱེ་འམ། ལས་མི་བྱེད་པ་ཞིག་ལས། ལས་བྱེད་བར་འགྱུར་རམ། མཚན་ཉིད་མ་རྫོགས་པ་ཞིག་ལས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་ འགྱུར་རམ། མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ། མ་འོངས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་གལ་ཏེ་འོང་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་ཡུལ་ན་གནས་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། ད་ལྟར་དང་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་ད། ཐེར་ཟུག་པར་འགྱུར་བས་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། དེས་ན་མ་འོངས་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ལ། སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཡང་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ཡང་འཕོ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འདུག་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ཡང༌། དེས་ན་ཐེར་ཟུག་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཡང་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མ་འོངས་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ལས་མི་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལས། ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་ནི། དེས་ན་མ་བྱུང་བ་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱོན་སྔ་མ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ལས་དེ་ཡང་ཅི་དེ་དང་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེའི་མ་འོངས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན
Chinese
也这样看待并说未来是存在的。对此应当这样说：过去和未来的体性与现在的体性，是无有差别的体性呢？还是认为是具有差别的体性？如果认为是无有差别的体性，那么体性就不能安立为三种时。如果认为是具有差别的体性，就不能说是完全成立的体性。对此也应当这样说：属于时间的法是常法的体性呢？还是认为是无常法的体性？如果认为是常法的体性，就不能说是属于三种时。如果认为是无常法的体性，那么就不能说是三种时中如是存在的。对此也应当这样说：未来显现为来到现在的时吗？是转移后产生吗？是安住于未来本身，依靠它而产生现在吗？是从不作用转变为作用吗？是从体性不圆满转变为体性圆满吗？是从不相同的体性转变为不是不相同的体性吗？一个未来将要转变的事物转变为现在的实物，如果说是来到，那么也会安住在处所，与现在也没有差别，因为是常恒的缘故，是不合理的。如果说是转移后产生，那么未来也变成不产生，以前没有出现的也变成产生，没有产生的也变成转移，这也是不合理的。如果说是安住于它本身，依靠它而产生，那么也会变成常恒，以前没有出现的也变成产生，未来也因为没有产生而不合理。如果说是不作用转变为作用，那么就变成没有出现的出现，以前的过失也如是转变，这也是不合理的。那个作用，是与它各别的体性呢？还是认为是不各别的体性？如果认为是各别的体性，那么它就没有未来的体性，所以是不合理的。如果认为是不各别的体性
English
It is also viewed and said that the future exists. To this, it should be said: Is the nature of the past and the future the same as the nature of the present, or is it considered to be a different nature? If it is considered to be a non-different nature, then the nature cannot be established as three times. If it is considered to be a different nature, then it cannot be said to be a completely established nature. To this, it should also be said: Is the nature of phenomena belonging to time the nature of permanence, or is it considered to be the nature of impermanence? If it is considered to be the nature of permanence, then it cannot be said to belong to the three times. If it is considered to be the nature of impermanence, then it cannot be said that it exists as such in the three times. To this, it should also be said: Does the future appear to come into the present time? Does it arise after moving? Does it remain as the future itself, and based on that, does the present arise? Does it change from not acting to acting? Does it change from an incomplete nature to a complete nature? Does it change from a different nature to a non-different nature? A future thing that is going to change into a present object, if it is said to come, then it will also abide in a place, and there will be no difference from the present, because it is permanent, which is unreasonable. If it is said to arise after moving, then the future will also become unborn, and what has not appeared before will also become born, and what has not been born will also become moving, which is also unreasonable. If it is said to remain as it is and arise based on that, then it will also become permanent, and what has not appeared before will also become born, and the future is also unreasonable because it has not been born. If it is said to change from not acting to acting, then what has not appeared will appear, and the previous faults will also change as they are, which is also unreasonable. Is that action a separate nature from it, or is it considered to be a non-separate nature? If it is considered to be a separate nature, then it does not have the nature of the future, so it is unreasonable. If it is considered to be a non-separate nature