Tibetan
་པས་བྱེད་དེ། ལུང་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དེ་དང་ལྡན་པ་ཐོས་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དང༌། སྡེ་སྣོད་བྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་ལ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་ གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྟོག་གེ་པ་དཔྱོད་པ་ཅན་དེ་ཉིད། རྟོག་གེར་རྟོགས་པའི་ས། རང་གི་སྤོབས་པ་ལས་བྱུང་བ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དག་ལས་དངོས་པོ་གང་དག་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཤིང་འདོགས་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེའི་དོན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཡང་དེ་དག་ལས་འབྱུང་གི་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་དེ་ལས་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང༌། བྱ་བ་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱར་དུ་རུང་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་འདོགས་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུར་ངེས་པ་དང་འབྲས་བུར་ངེས་པ་མེད་པས། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་ཅི་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེས་ཟིན་པ་ཞིག་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་ཀྱི། རྒྱུ་ཡོད་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔས་ནི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ
Chinese
因此而成立。什么是圣言量呢？“因中本来有果”的说法，是听闻传承，从一人传至另一人，以布施经藏的方式传下来的。什么是理证呢？例如，一些沙门、婆罗门、论师和善于思辨的人，他们以分别念来认识事物，从自己的骄慢心中产生观点，安住于随顺各自众生的思辨，他们这样想：从某些事物产生的事物，就被称为那些事物的因，并且如此安立，而不是其他的。想要得到果的人，也会为了那个果而执取，而不是其他的。在那些行为中，也只是结合那些事物，而不是其他的。那个果也只是从那些事物中产生，而不是其他的。因此，那个果是从那个因中产生的。如果不是这样，那么一切事物都可以被认为是所有事物的因，一切事物都可以被执取，在行为上也可以与一切事物结合，一切事物都可以从一切事物中产生。他们这样认为，因此在安立、执取、结合行为和产生果的时候，总是认为因中本来有果。对此，应该这样说：你所认为的因的自性、果的自性，以及因中果的自性，是无有差别的自性呢？还是认为是有差别的自性呢？如果认为是无有差别的自性，那么，因为因和果二者没有差别，所以无法确定什么是因，什么是果，因此不能说因中本来有果。如果认为是有差别的自性，那么，你认为是未生的自性呢？还是已生的自性呢？如果认为是未生的自性，那么，也不能说因中有一个未生的果。如果认为是已生的自性，那么，也不能说因中一个已生的果还会再生。因此，因中没有果，但是如果因存在，那么依靠缘就会产生果。因此，以五种相状来证明有自性。
English
Therefore, it is established. What is the scriptural authority? The statement that "the effect is inherently present in the cause" is a hearing lineage, transmitted from one person to another, and passed down through the giving of the scriptures. What is the reasoning? For example, some ascetics, Brahmins, logicians, and those skilled in reasoning, they recognize things through conceptualization, generate views from their own pride, and abide in following the reasoning of their respective beings. They think like this: the things that arise from certain things are called the causes of those things, and are established as such, not others. Those who desire the effect will also grasp for the sake of that effect, not others. In those actions, they only combine those things, not others. That effect also only arises from those things, not others. Therefore, that effect arises from that cause. If it were not so, then all things could be considered the cause of all things, all things could be grasped, in actions they could be combined with all things, and all things could arise from all things. They think like this, therefore, in establishing, grasping, combining actions, and producing effects, they always believe that the effect is inherently present in the cause. To this, it should be said: what do you consider the nature of the cause, the nature of the effect, and the nature of the effect in the cause to be? Is it a nature without difference, or do you consider it to be a nature with difference? If you consider it to be a nature without difference, then, because there is no difference between the cause and the effect, it is impossible to determine what is the cause and what is the effect, therefore it cannot be said that the effect is inherently present in the cause. If you consider it to be a nature with difference, then do you consider it to be an unarisen nature, or an arisen nature? If you consider it to be an unarisen nature, then it cannot be said that there is an unarisen effect in the cause. If you consider it to be an arisen nature, then it cannot be said that an arisen effect in the cause will arise again. Therefore, there is no effect in the cause, but if the cause exists, then relying on conditions, the effect will arise. Therefore, the existence of nature is proven by five aspects.