Tibetan
བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་གང་གིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་གང་གིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གནས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བའི་མཚན་མ་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་དེ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དེའི་སེམས་གནས་ལ། བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མའམ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་ལེགས་པར་གནས་ལ། བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་གཉིས་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། རྟོག་པ་ངན་པས་སེམས་དཀྲུགས་ཤིང་སེམས་མ་ཞི་བ་དང༌། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །བར་ཆད་བྱེད་ པ་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ལེགས་པར་འཇུག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་དབུགས་རྔུབ་པ་དྲན་པའོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་ལ་བཀུར་སྟི་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ལ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། སྟན་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ཤིང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱུང་ངོ་ཅོག་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་བྱུང་བས། དེའི་སེམས་ཀུན་ནས་ཟིན་ཅིང་འདུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྤངས་ནས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཉིན་མཚན་སུ་སྤོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུས་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྒུད་པ་དང༌། འབྱོར་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་རིགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སེམས་གནས་པའི་གཙོ་བོའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་ལས་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པ། དེ་ལྟར་དེ་ཚོགས་ལ་གནས་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་གཉིས་ཡོད་དེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ལུང་མནོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུས། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་བླ་མ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོན་པའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། མཁན་པོའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། དུས་དུས་སུ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་བླང་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་ལ་བརྟེན་པའོ།། ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཐབས་གསུམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་སྐབས་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བདག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །འགྱོད་པ་མེད་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ནས། རྒྱས་པར་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐབས་དེ་ལྟ་བུས་མྱུར་དུ་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ། རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བསྡུས་པ་དེ་དག་གི་སྲེད་པ་ཟད་པ། འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སེམས་ལེགས་པར་གནས་པར་གྱུར་པ་ན། ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། བདག་གི་བདག་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས། སེམས་གནས་པར་གྱུར་པའི་མོད་ལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེན་པ་རྟོགས་པའི་དོན་འདིའི་རྒྱས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་དང༌། སེམས་གནས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན། བར་དུ་གཅོད་པ་རྣམ་པ
Chinese
因此，应当了知，此乃为证悟真谛而作意之悟入。如果先前以世间道获得禅定，并且禅定圆满，也获得禅定自在，那么，以何种禅定之相而入定，以何种安住禅定之相而入定并安住，以何种出定之相而从禅定中出离之相，作意彼等，并且心安住于此，则亦将证悟真谛。如果获得禅定，但禅定未圆满，也未获得禅定自在，那么，作意止观之相，或作意胜解之相，或作意舍受之相，并且心善安住于此，则亦将证悟真谛，因此，应当了知，此乃从根本上心安住。此二法对于勤奋证悟真谛者而言，是极大的障碍，何为二者？即恶分别念扰乱心绪，心不安静，以及对于所知事物颠倒执着。为了对治障碍，善巧地进入心的所缘境，也应当了知仅有两种方式：第一种对治是忆念呼气与吸气。另一种对治是修习念住，因此，应当了知，恭敬地安住于所缘境。于圣者之律中如是勤奋者，五种欲妙不会成为享用之处，如果对于粗劣的法衣、乞食、卧具、坐垫等感到知足，并且压倒一切利养与恭敬，就像这样：依靠五种欲妙而获得的利养与恭敬，不会完全占据其心，仅仅如此，便是完全舍弃了非享用之处。如是舍弃非享用之处后，从彼等念住本身开始，日夜乐于舍弃，乐于禅修，并且生起普遍的厌离。
English
Therefore, it should be understood that this is the realization of mindfulness to be done for the sake of realizing the truth. If one has previously attained samadhi through worldly paths, and the samadhi is complete, and one has also attained mastery over samadhi, then, by what characteristics of samadhi does one enter into samadhi, by what characteristics of abiding in samadhi does one enter and abide, and by what characteristics of emerging from samadhi does one emerge from samadhi, one should attend to those characteristics, and when the mind abides in this, one will also realize the truth. If one attains samadhi, but the samadhi is not complete, and one has not attained mastery over samadhi, then, one should attend to the characteristics of tranquility, or attend to the characteristics of superior understanding, or attend to the characteristics of equanimity, and when the mind abides well in this, one will also realize the truth, therefore, it should be understood that the mind abides from the basis. These two things are very obstructive to those who diligently strive to realize the truth, what are the two? They are evil thoughts disturbing the mind and the mind not being calm, and reversed clinging to knowable objects. To counteract these obstructions, skillfully entering into the object of the mind, it should also be understood that there are only two ways: the first antidote is mindfulness of exhaling and inhaling. The other antidote is cultivating mindfulness, therefore, it should be understood that one abides respectfully in the object. For those who diligently strive in this way in the Vinaya of the Noble Ones, the five desirable qualities will not become objects of enjoyment, if one is content with just coarse robes, alms, bedding, and cushions, and overcomes all gains and respect, like this: gains and respect obtained by relying on the five desirable qualities will not completely occupy their mind, just this much is completely abandoning non-enjoyable places. Having abandoned non-enjoyable places in this way, starting from those mindfulnesses themselves, day and night one delights in abandoning, delights in meditation, and generates universal weariness.
Chinese
为了使自己等衰败和兴盛铭记于心，为了使心生欢喜而忆念佛等，像这样安住于圣种姓。这应被理解为心安住的主要集合之路的章节中的集合。第二十六品。像这样安住于集合中时，有两种方法可用于瑜伽作意之修行，两种是什么呢？依靠自己经部等法的教证，以如理作意的因，精通蕴等事物；以及依靠他者上师，即导师、轨范师或堪布的教言，为了时时接受教诫和随教，而依赖上师。 如理作意之修行也应被理解为第三种方法。其中，如理作意之修行是这样的：所谓如理之修行，在此意义的章节中是指戒律完全清净，对此作意即是如理作意之修行。当我对自己的戒律完全清净作意时，就不会有后悔。由于没有后悔，就会变得非常欢喜，乃至广而言之，与心的等持相结合。因此，如理作意之修行也被称为使心安住的方法，应被理解为通过这样的方法，心会迅速安住。何时，当那五种因，被二十种相所涵盖的那些，贪爱灭尽，证得寂灭涅槃时，心已善安住，由于完全灰心，他的心不会再退转，并且心安住的瞬间会证悟到无我，这被称为证悟真谛。证悟真谛的意义的广说是这样的：应被理解为这二十种使心厌烦之相和这二十种使心安住之相。没有比这更高的了，也没有比这更殊胜的了。那么，什么是完全断除障碍呢？简而言之，障碍的种类
English
In order to keep in mind the decline and prosperity of oneself and others, and in order to make the mind rejoice, one engages in remembering the Buddha, etc. In this way, one abides in the noble lineage. This should be understood as a collection from the chapter on the path of the main assembly of abiding in the mind. Twenty-sixth fascicle. When one abides in that assembly in this way, there are two methods of practice that are used for yogic contemplation. What are the two? Relying on the scriptural authority of the Sutras, etc., through the cause of proper contemplation, one becomes skilled in things such as the aggregates; and relying on the instructions of the other, the guru, such as the teacher, the preceptor, or the abbot, in order to fully receive the instructions and follow the teachings at all times, one relies on the guru. The practice of proper contemplation should also be understood as the third method. Among these, the practice of proper contemplation is this: the so-called proper practice, in this chapter of meaning, refers to the complete purification of ethics; contemplating this is the practice of proper contemplation. When I contemplate the complete purity of my own ethics, there will be no regret. Because there is no regret, one will become exceedingly joyful, and extensively, it is combined with the samadhi of the mind. Therefore, the practice of proper contemplation is also called the method of making the mind abide, and it should be understood that through such a method, the mind will quickly abide. When, at the time when those five causes, those covered by twenty aspects, the craving is exhausted, and the cessation of nirvana is attained, the mind is well established, because of complete discouragement, his mind will not turn back, and in the moment of the mind's abiding, the truth is realized, this is called the realization of truth. The extensive explanation of the meaning of the realization of truth is this: it should be understood that these twenty aspects of making the mind weary and these twenty aspects of making the mind abide are these. There is nothing higher than this, and there is nothing more excellent than this. So, what is the complete abandonment of obstacles? In short, the types of obstacles