Tibetan
་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ཐ་ཆད་མཐོང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་དང་བདག་གི་གཟུགས་འདི་དང༌། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་དང༌། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་ལ་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའམ། ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ནི་འདུ་བྱེད་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །ལུས་ལ་དྲན་པ་གནས་པར་བྱས་ནས་ཤས་ཆེར་སྐྱོ་བར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བའི་ངང་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བའི་ངང་ཅན་དེས་དབང་པོ་རྣམས་གཡེངས་ཀྱང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་མ་རུང་བར་བྱེད་ལ། མི་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་ བྱེད་ཅིང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་མ་རུང་བར་བྱེད་དེ། དེས་མི་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རེ་ཞིག་སྐྱོ་བ་དང༌། སྨོད་པ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། ཞེ་འགྲས་པ་དེ་ཐོབ་ནས་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་གཞག་སྟེ། ཀུན་ཏུ་རྟེན་ཅིང་བསྒོམ་པ་ལེན་མང་དུ་བྱེད་ན། དེ་དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་གནས་པས་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྲི་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དབང་པོ་རྣམས་གཡེངས་པས་ཀྱང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་མ་རུང་བར་མི་བྱེད་ལ། མི་སྡུག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀྱང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་མ་རུང་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང༌། དེའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་འགྱུར་གྱི། བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་དང༌། སློབ་པའི་རྒྱུད་དེ་གང་ཟག་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་དམིགས་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་སློབ་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མི་དམིགས་མོད་ཀྱི། དེ་ཡང་འོག་མའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་གྱིས་ཀྱང༌། གོང་མའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ནི་བར་མ་དང༌། གྱ་ནོམ་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཁམས་ངན་པའི་ལྟ་ཅི་སྨོས། མི་སློབ་པ་དང་འོག་མ་དང་གོང་མའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲུབ་པ་བདེ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེས་ན་འདི་ན་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སློབ་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱིས་མི་སློབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བར་མཐོང་སྟེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ལན་མང་དུ་བྱས་པས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྟེང་མ་དང༌། འོག་མའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པས་གྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བ་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་མི་སློབ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ང་རྒྱལ་གྱི་བག་ལ་ཉལ་སེལ་བ་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཤང་པ་འདིའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་བསྟན་པ་འདི་ནི་འདིར་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་ལུས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཤས་ཆེར་སྐྱོ་བ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་བཅོམ་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཞི་བ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཞི་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཞི་བ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པས་ཕྱིས་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་ཞི་བའི་རྒྱུ་བཞིས་ནི་རྣམ་པར་
Chinese
凡是生，都是集谛，是痛苦的根源。由于生，出生后有衰老、死亡、悲伤、哭泣、痛苦、不快和烦恼等。就像这样。如果因为无我而看到行是虚假的，那又如何呢？就像这样，在此有人这样想：我的身体和我的形体，以及女人的身体和女人的形体，其中没有我，没有众生，没有享受者，也没有被享受者。这仅仅是行而已。这仅仅是法而已。这仅仅是缘起。就像这样。如果安住于对身体的忆念，而变得非常厌恶，那又是怎样的呢？就像这样，在此有人天生就具有强烈的贪欲。虽然那个具有强烈贪欲的人，诸根放逸，但贪欲却使他的心不适。即使他心中想着不净，想着痛苦和无我，贪欲仍然使他的心不适。因此，依靠心中想着不净，想着痛苦和无我，暂时获得厌恶、谴责、退却和憎恨，然后将忆念从对身体的忆念中移开，如果经常依止和修习，那么，他就会逐渐减少强烈的贪欲。即使他的诸根放逸，贪欲也不会使他的心不适。即使他心中想着不净，想着痛苦和无我，贪欲也不会使他的心不适。像这样，通过这些方式，他的贪欲烦恼会通过现行的方式被断除，而不是通过随眠的方式。欲界的贪欲，在异生和有学之人的相续中，以随眠和烦恼的方式存在。其中，有些有学之人不一定有，因为他们已经脱离了下界的贪欲，并且已经成就。
English
Whatever is born is the truth of arising, the cause of suffering. Because of birth, there is aging, death, sorrow, lamentation, pain, displeasure, and agitation after being born. It is like this. If one sees conditioned phenomena as flawed because of selflessness, how is that? It is like this, here someone thinks like this: my body and my form, and the woman's body and the woman's form, there is no self, no sentient being, no enjoyer, and nothing to be enjoyed. This is merely conditioned phenomena. This is merely dharma. This is merely dependent arising. It is like this. If one dwells in mindfulness of the body and becomes very disgusted, how is that? It is like this, here someone is naturally inclined to strong desire. Although that person with strong desire has uncontrolled senses, desire makes his mind uncomfortable. Even if he thinks of the impure, thinks of suffering and selflessness, desire still makes his mind uncomfortable. Therefore, relying on thinking of the impure, thinking of suffering and selflessness, he temporarily obtains disgust, condemnation, retreat, and hatred, and then moves mindfulness away from mindfulness of the body. If he constantly relies on and cultivates, then he will gradually reduce strong desire. Even if his senses are uncontrolled, desire will not make his mind uncomfortable. Even if he thinks of the impure, thinks of suffering and selflessness, desire will not make his mind uncomfortable. In this way, through these methods, his afflictive desire will be abandoned through the way of manifestation, but not through the way of latent tendencies. The desire for the desire realm exists in the continuum of ordinary beings and learners in the manner of latent tendencies and afflictions. Among them, some learners may not necessarily have it, because they have already separated from the desire of the lower realms and have already achieved [liberation].
Chinese
即使已经获得了（预流果），如果还没有断除对上界的贪欲，也不会获得成就和安乐。在无学者的相续中，既不执着于中界，也不执着于殊妙界的贪欲，更何况是恶劣界的贪欲呢？无学者因为断除了下界和上界的贪欲，所以了知在一切处都获得了成就和安乐。因此，为了使此处一些尚未断除欲界贪欲的学者将来成为无学者，他们以意愿希求寂灭，视涅槃为寂静，不作意一切相，并且作意无相之界，从而修学无相三摩地，多次修习此法，就能舍弃于三界中行走的，认为“我是”的慢心。因为舍弃了慢心，并且断除了上界和下界的贪欲，通过获得成就和安乐的途径，无学者就能断除三界中的贪欲，从而完全舍弃一切痛苦之因，最终获得一切痛苦的止息。因此，消除慢心的习气，就是修习无相，并且为了现证慢心，也能最终获得痛苦的止息。此经的要义是：欲界的贪欲如何生起，如何寂灭，以及什么寂灭，这些就是此经的要义，应当了知。如果问：欲界的贪欲如何生起？答：它由五种因缘而生起：认为悦意，对安乐感到欢喜，认为是众生，贪欲强烈，以及习气未断。如果问：欲界的贪欲生起后如何寂灭？答：它由五种因缘而寂灭：作意不净，作意痛苦，作意无我，极度厌离，以及习气彻底断除。如果问：什么是寂灭？答：寂灭有两种：由于完全不行为而寂灭，以及由于断除习气而以后不再生起。其中，欲界的贪欲寂灭的四种因是
English
Even if one has already attained (the stream-enterer fruit), if one has not yet severed the desire for the upper realms, one will not attain accomplishment and bliss. In the continuum of a non-learner, there is no attachment to the intermediate realm, nor is there attachment to the desire of the sublime realm, let alone the desire of the inferior realm. Because the non-learner has abandoned the desire for the lower and upper realms, he knows that he has attained accomplishment and bliss in all places. Therefore, in order to make some learners who have not yet abandoned the desire for the desire realm become non-learners in the future, they aspire to quiescence with their minds, regard Nirvana as tranquility, do not attend to all signs, and attend to the realm of no-sign, thereby studying the samadhi of no-sign, and by repeatedly practicing this, they will abandon the pride of thinking "I am" that is practiced in the three realms. Because they have abandoned pride and abandoned the desire for the upper and lower realms, through the path of attaining accomplishment and bliss, the non-learner will be able to sever the desire in the three realms, thereby completely abandoning all causes of suffering and ultimately attaining the cessation of all suffering. Therefore, eliminating the habitual tendencies of pride is to practice no-sign, and in order to manifest pride, one can also ultimately attain the cessation of suffering. The essence of this sutra is: how the desire of the desire realm arises, how it is pacified, and what is pacified, these are the essence of this sutra, which should be understood. If asked: how does the desire of the desire realm arise? Answer: It arises from five causes: perceiving pleasure, delighting in happiness, perceiving it as sentient beings, intense desire, and unbroken habitual tendencies. If asked: how is the desire of the desire realm pacified after it arises? Answer: It is pacified by five causes: attending to impurity, attending to suffering, attending to no-self, extreme aversion, and the complete severing of habitual tendencies. If asked: what is pacification? Answer: There are two kinds of pacification: pacification due to complete non-action, and non-arising in the future due to the severing of habitual tendencies. Among them, the four causes of the pacification of the desire of the desire realm are