Tibetan
སླབས་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྟོན་ཏོ། །དམ་བཅས་དང་ཡང་ལྡན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་སྟོན་ཏོ། །ཆོ་ག་བཟང་པོ་མ་སྨད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོ་ག་མ་ཉམས་པ་སྟོན་ཏོ། །གནས་ལྔ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཉམས་པ་སྟོན་ཏོ། གནས་ལྔ་ནི། དགེ་སློང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏོ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང༌། ཤ་འཚོང་གི་གནས་དང༌། ཆང་འཚོང་གི་ཁྱིམ་ དང༌། སྨད་འཚོང་གི་གནས་དང༌། གདོལ་པའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་ཤ་འཚོང་གི་གནས་ནི་གསོད་པའི་གནས་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེར་འབོད་ཅིང་ཤན་པ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྡིག་པའི་ལས་ལུག་ལ་སོགས་པ་གསོད་པར་བྱེད་པའོ། །འབྱིན་པས་འགྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །འགྱོད་པས་ཉེས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་དག་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་འབྱིན་པ་དེ་ལྟར་འགྱོད་པ་མེད་ལ། ཇི་ལྟར་འགྱོད་པ་དེ་ལྟར་ཉེས་པ་མི་བྱེད་དོ། །བསླབ་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པར་བྱ། །དེ་ལ་སྙིང་ནས་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྟོན་ཏོ། །ཕྱིར་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་ཞིང༌། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་གཞིག་མི་བྱ། །རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་གནས་པར་བྱ། །འདུལ་བ་ལ་ནི་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི། རྩ་བ་བཞིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྟག་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟན་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་གནས་པར་སྟོན་ཏོ། །དམ་བཅས་ཐོག་མར་དག་པར་བྱ། །འཚོ་བ་ཡང་ནི་དག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་པོ་འདིས་ནི་ཆོ་ག་དང༌། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་ཏེ། ཆོ་ག་ནི་སྔར་དམ་བཅས་པས་ག་དོད་སྤྱད་པས་ན། དམ་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཐའ་གཉིས་པོ་ནི་སྤངས་ནས་ཀྱང༌། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། འདོད་པའི་བསོད་ནམས་ལ་སྦྱོར་བའི་མཐའ་དང༌། ལུས་ངལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་མཐའ་གཉིས་དང༌། མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྟོན་ཏོ། །བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་ཆགས་མི་བྱ། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས། །བྱུང་བ་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྲུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བསླབ
Chinese
“从学处不毁坏戒律”等，是指安住于具有戒律。 “又具有誓言”等，是指为别解脱律仪所禁锢。“仪轨美好不轻蔑”等，是指仪轨不毁坏。“五处也都完全断除”等，是指行境不毁坏。五处是指，不是比丘的行境。国王的宫殿，卖肉的处所，卖酒的家，卖淫的处所，以及旃陀罗的处所。其中卖肉的处所，应当看作是杀戮的处所。因为在那里呼唤并且宰杀等等，是极其可憎的罪恶行为，宰杀绵羊等等。“布施而无有后悔，后悔而无有罪过”，是指视微小的过失也感到畏惧。其中如何布施而无有后悔，如何后悔而无有罪过呢？“应当依赖于学处，对此从内心精进”，是指完全受持学处的基础而学习。“向后也不应舍弃，为了生命也不应毁坏，恒常精进安住，应当进入调伏”，这句偈颂以四根本次第，显示戒律恒常，戒律稳固，使之不间断，恒常安住。“誓言首先清净，活命也清净”，这半句偈颂显示仪轨和活命完全清净，仪轨是以前发誓，因为使用了语助词“嘎”，所以称为发誓。“两个边都舍弃后，愿望也完全舍弃”，是指舍弃与贪欲福德相应的边，以及与身体疲劳相应的两个边，并且完全舍弃对天界等等的愿望，仅仅显示戒律完全清净。“对于制造障碍的诸法，无论如何也不应贪执，对于使心迷惑的法，产生也不应接受”，这句偈颂是指不守护根门等等学
English
"Not damaging the discipline from the training" and so on, refers to abiding in having discipline. "Also possessing vows" and so on, refers to being restrained by the Pratimoksha vows. "Good rituals not despised" and so on, refers to rituals not being damaged. "Also completely abandoning the five places" and so on, refers to the sphere of activity not being damaged. The five places are: places that are not the sphere of activity for monks. The king's palace, the place of a butcher, the house of a wine seller, the place of a prostitute, and the place of a Chandalas. Among these, the place of a butcher should be regarded as a place of killing. Because there, calling out and slaughtering etc., are extremely hateful sinful actions, killing sheep etc. "Giving without regret, regretting without fault," refers to seeing even the smallest faults as fearful. Among these, how is it that giving is without regret, and how is it that regretting does not create fault? "One should rely on the training, and diligently apply oneself to it from the heart," refers to taking up the basis of the training completely and learning. "One should not abandon it backwards, and one should not destroy it even for the sake of life, one should always diligently abide, and one should enter into taming," this verse, with the four roots in order, shows that discipline is constant, discipline is stable, making it uninterrupted, and constantly abiding. "The vow should be pure first, and livelihood should also be pure," this half verse shows that rituals and livelihood are completely pure, rituals are what was vowed before, because the particle "ga" is used, it is called vowing. "Having abandoned the two extremes, one should also completely abandon wishes," refers to abandoning the extreme that is associated with the merit of desire, and the two extremes that are associated with making the body weary, and completely abandoning wishes for heavens etc., only showing that discipline is completely pure. "For all the things that cause obstacles, one should not be attached in any way, and for the things that make the mind confused, one should not accept them when they arise," this verse refers to not guarding the sense doors etc.
Tibetan
་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་པར་དུ་གཅོད་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་མངོན་པར་མ་ཆགས་པ་དང༌། མི་དགེ་བ་འདོད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་ བ་ཡིད་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་དུ་མི་ལེན་པས་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་ཏོ། །ཧ་ཅང་མི་ཞུམ་ཐལ་ཆེས་མིན། །རྟག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག །དངོས་གཞི་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཚངས་སྤྱོད་དག་པར་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཆུད་ཟད་འགྱོད་པ་དང༌། གནས་མ་ཡིན་པ་འགྱོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་དང༌། སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་པར་སྟོན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་ནི་བརྩམ་པར་བྱ། །རྟག་ཏུ་བརྟུན་པ་བརྟན་པོར་བྱ། །ལེགས་པར་གནས་པས་བག་ཡོད་པ། །ཡན་ལག་ལྔ་པས་བརྟན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། གོ་ཆ་དང༌། སྦྱོར་བ་མི་བཟློགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བག་ཡོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པས། བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་བའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བག་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ་ནི། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། སྔ་ནས་བྱ་བ་དང༌། མཐུན་པར་སྤྱད་པའོ། །དགེ་བ་སྤྱོམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །སྡིག་པ་རྣམས་ནི་བ་ཤགས་པར་བྱ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་ངན་པའམ། །བཟང་པོའང་རུང་སྟེ་ཆོག་ཤེས་བྱ། །ཉུང་དུས་ཀྱང་ནི་གནས་པར་བྱ། །ངན་པས་ཀྱང་ནི་གནས་པར་བྱ། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ཞི་དོན་དུ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་བླང༌། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ཁེ་འདོད་པ་ནི་འདོད་ཆེན་ཆེ་བ་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། འདོད་ཆེན་ཆེ་བ་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པ་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བགེགས་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། །བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་ཏོ། །སྤྱོད་ལམ་དག་དང་ལྡན་པར་བྱ། །ལེན་པ་ལ་ཡང་རན་པར་བྱ། །དེ་ཡི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམས། །བཅོས་པར་ནམས་ཀྱང་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཚུལ་འཆོས་པའི་དོན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལན་པ་ལ་ཚོད་ཤེས་པས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་གནས་པར་བྱ་བའི་ཡོ་བྱད་ལེན་པ་ལས་བསླབ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྟོན་ཏོ། །བདག་ གི་ཡོན་ཏན་བདེན་པ་ཡང༌། །བརྗོད་པར་མི་བྱ་བརྗོད་མི་གཞུག །ཡང་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང༌། །འདོད་པའི་མཚན་མ་བསྟན་མི་བྱ། །གཞན་དག་ལ་ནི་ནན་གྱིས་སུ། །སློང་མོས་གདབ་པར་མི་བྱའོ།
Chinese
对于那些断除完全清净之品德者，视其为非功德而不执着，以及不接受生起贪图不善、害心的分别念等扰乱心意者，从而宣说戒律之完全清净。不要过于沮丧也不要过分放纵，时时保持正念。通过正行和近取，行持清净梵行。这表明，完全断除追悔和非处追悔，以及断除遗忘，在究竟之时和修行之时，宣说清净行持梵行。也应发起精进，恒常勤勉并坚定。以善安住而具正念，以五支而坚定。这表明，依靠盔甲和修行不可逆转的精进，以及依靠五种正念，仅仅宣说戒律完全清净的差别。其中，五种正念的支分是：已逝去的、未到来的、现在发生的、先前应做的、以及如法行持的。不应炫耀善行，罪恶则应忏悔。对于法衣等，无论是好是坏，都应知足。即使在困顿时也能安住，即使在恶劣情况下也能安住。通过断除烦恼，为了寂静之义，如实获取修习的功德。这两句偈颂表明，贪图知识利益是贪欲极大和不知足的根源。完全断除贪欲极大和不知足这两种障碍戒律完全清净的因素，从而宣说戒律完全清净。应具足清净的行仪，接受时也要适度。为了这个目的，不应为了伪装而修饰行仪。从接受方面来说，通过知足，为了以多少而安住于梵行，从接受维持生命的资具中，仅仅宣说戒律完全清净。自己的功德，真实的也不应说，也不应让人说。或者，不应展示那些功德和欲望的相状。也不应强行向他人劝请乞讨。
English
Seeing those who cut off the completely pure qualities as non-virtues and not being attached, and not accepting the arising of thoughts of desiring non-virtue, harmful thoughts, etc., which disturb the mind, thus teaching the complete purity of discipline. Do not be too discouraged nor too indulgent, always maintain mindfulness. Through the main practice and the near attainment, practice pure conduct. This shows that by completely abandoning regret and regret in the wrong place, and by abandoning forgetfulness, at the time of completion and at the time of practice, it teaches the pure practice of conduct. Exertion should also be initiated, always be diligent and steadfast. By dwelling well, be mindful, and be steadfast with the five limbs. This shows that by relying on armor and the irreversible exertion of practice, and by relying on the five kinds of mindfulness, it only teaches the difference of the complete purity of discipline. Among them, the five limbs of mindfulness are: the past, the future, the present, what should be done beforehand, and practicing in accordance. One should not boast of good deeds, but sins should be confessed. For Dharma robes, etc., whether good or bad, one should be content. Even in times of hardship, one should abide, even in bad circumstances, one should abide. By abandoning afflictions, for the sake of peace, one should truly obtain the qualities of practice. These two verses show that desiring the benefit of knowledge is the root of great greed and dissatisfaction. By completely abandoning these two factors that hinder the complete purity of discipline, which are great greed and dissatisfaction, it teaches the complete purity of discipline. One should be endowed with pure conduct, and also be moderate in receiving. For this purpose, one should not adorn conduct for the sake of pretense. In terms of receiving, through contentment, in order to abide in conduct with how much, from receiving the necessities to sustain life, it only teaches the complete purity of discipline. One's own qualities, even if true, should not be spoken, nor should one cause others to speak. Or, one should not show those qualities and the signs of desire. Nor should one forcefully urge others to beg.