English
Here, the mind generates a sense of satisfaction. By whom is this world destroyed? It is done by the foolish. Having initially settled in it, therefore, one accepts elaboration. What is settled? The noble ones know it as suffering. Because it does not subside even for a moment, therefore, children always experience suffering. The mind is completely bound by disharmony, and such sufferings increase from all sides. Children accumulate all of that, the cause of pride, pleasure, and pain. All children are attached to that, like an elephant sinking into a large mud pit. There, they become even more completely deluded, going everywhere and using everything. The continuums of the world, whatever is unbearable, all those continuums are no different from that ocean. That cannot be dried by fire, wind, or sun, except by the practice of Dharma. The nature of suffering, I think of myself as suffering, or even in pleasure, I definitely think of it as pleasure. Because it is born from the view of complete discrimination, it also gives rise to that, and that also gives rise to it. Always afflicted mind, afflictions arise and cease together. Therefore, from those afflictions, one is not liberated but transformed. That is not born later, but another becomes pure. That too was previously afflicted, and is said to be liberated from all afflictions. What is afflicted is different here. The pure one is naturally clear. Nothing is defiled in this, and from nothing does the self change. Because all seeds are well-illuminated, all afflictions are completely exhausted. Therefore, there are no afflictions in that. Therefore, two differences are shown. Each one's own wisdom, and because even suffering is completely exhausted, thus, because there is no elaboration, in all aspects, one does not elaborate. The continuum is called a person, and the nature is known as Dharma. Here, there is no samsara, and no one attains nirvana. For the sake of counteracting the two extremes of superimposition and denigration. The verses of the ultimate truth of the selflessness of the person, in that case, the master is the one who is taken, the agent is the one of the actions, the experiencer is the one of their fruits, the verses.
Tibetan
་བཅད་པ་ཕྱེད་པ་འདིས་ནི་དོན་ཐ་དད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་སེལ་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སེལ་ཏེ། འདིས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཡོད་པས་སྐུར་བའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདག་པོའི་བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་བྱེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེད་པ་གང་གིས་བདག་པོ་འམ། བྱེད་པ་པོའམ། ཚོར་བ་པོར་འདོགས་པའོ། །ཆོས་དེ་དག་གང་ཡིན་པ་མ་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་པོ་འདིས་ནི། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ དག་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་སྨོས་པ་ནི། བདག་པོ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་གི་ཚོར་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཚོར་བ་པོ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །བདག་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ནི། དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམས་བརྟགས་ནས། །གང་ཟག་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་དེ་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་གསུམ་བརྟག་པའོ། །དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན། ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། ནང་གི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པའང་ཐམས་ཅད་སྟོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བརྡ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བརྟག་པར་བྱ་བ་ལ་རྟོག་པ་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡང་སུ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བདག་མེད་དེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པར་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བདག་ཉིད་ནི། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པར་ཟད་དོ་ཞེས་བརྡ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཞན་དང་བདག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ
Chinese
这半偈以对不同意义作全面考察的方式破除了我。一切法皆无作用。这句破除了将法视为我的观点，从而完全舍弃了增益边。虽然如此，但“有作用”这句话完全舍弃了因法存在而产生的谤毁边。其中，作用有三种：主宰的作用、作者的作用和感受者的作用。作用是指将某事物视为主人、作者或感受者。由于没有指明这些法是什么，所以说“有支”。这半偈全面地展示了作为有支次第的蕴等。提到蕴、界、处，是因为它们是执著于主宰、作者和感受者的对治法。例如，依赖于眼和色，产生作为结果的眼识，但根本没有感受。十八界全面地展示了没有感受者。至于所展示的“没有主宰”，又是如何没有的呢？“考察所有这些后，无法确定有补特伽罗”这句话就说明了这一点。“如果考察”是指考察三种量。如果确定没有，那么如何成立内外之分别呢？对此，经中说：“内部的一切皆空，外部的所知也皆空。”这表明这仅仅是分别而已。那么，对于应考察的事物，如何成立作为考察者的分别呢？对此，经中说：“无论是谁修习空性，那个人也不存在。”那么，如何成立圣者和凡夫的分别呢？对此，经中说：“自身无我，只是颠倒地执著。”这表明圣者和凡夫的自性，并非由其自性所成就，而只是颠倒地执著而已。那么，如何成立他者和我的分别呢？对此，经中说：“此处无我或有情。”那么，如何成立烦恼
English
This half-verse refutes the self by thoroughly examining different meanings. All dharmas are without function. This statement refutes the view of considering dharmas as self, thereby completely abandoning the extreme of superimposition. Although this is the case, the statement "there is function" completely abandons the extreme of denigration arising from the existence of dharmas. Among these, there are three kinds of function: the function of a master, the function of a doer, and the function of a feeler. Function refers to considering something as a master, a doer, or a feeler. Since it is not specified what these dharmas are, it is said to be "a limb of existence." This half-verse fully demonstrates what the aggregates, etc., are, according to the order of the limbs of existence. Mentioning the aggregates, elements, and sense bases is because they are the antidotes to clinging to a master, a doer, and a feeler. For example, depending on the eye and forms, eye consciousness arises as a result, but there is no feeling at all. The eighteen elements fully demonstrate that there is no feeler. As for the demonstrated "no master," how is it that there is none? The statement "After examining all these, a person cannot be determined" explains this. "If examined" refers to examining the three valid cognitions. If it is determined that there is none, then how can the distinction between internal and external be established? In response to this, the sutra says, "Everything internal is empty, and everything external that is known is also empty." This indicates that it is merely a distinction. Then, how can the distinction as an examiner be established for the object to be examined? In response to this, the sutra says, "Whoever meditates on emptiness, that person also does not exist." Then, how can the distinction between noble ones and ordinary beings be established? In response to this, the sutra says, "The self is without self, it is merely a reversed clinging." This indicates that the nature of noble ones and ordinary beings is not accomplished by their own nature, but is merely a reversed clinging. Then, how can the distinction between others and self be established? In response to this, the sutra says, "Here there is no self or sentient being." Then, how can afflictions
Tibetan
་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་པ་ལ། ཆོས་རྣམས་འདི་དག་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནམ། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་ན། ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་མེད་པ་མ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ན། བྱེད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། གང་དག་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཚེ། །དེ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོའོ། །སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་སྟོན་ཏེ། དེ་འབྱུང་བ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ། སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་སྟོན་ཏེ། བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། འདི་དག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད། །བྱེད་དུ་འཇུག་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་པོ་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། གང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། སྐྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། །དེ་ནི་གཞན་གྱིས་སྐྱེད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ནི། །བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འཕོ་བའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། །རྙིང་པ་མ་ཡིན་གསར་ཞིང་གསར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། །འདི་ནི་གཞན་གྱིས་འཇིག་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞིག་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། །བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་འཇིག་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ། རྐྱེན་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་ལ། །སྐྱེས་ནས་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆོས་དེ་དག་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་སྟོན་ཏེ། ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ
Chinese
，以及如何成就清净和安立呢？因此宣说了“诸法皆具因”之句。因为没有任何事物是完全染污的，或者完全清净的。如果说“一切诸法皆无作用”，那么没有说明如何无作用。因此，宣说了“一切行皆刹那，何处有不稳固之行”之句。虽然如此，但如果说“有作用”，那么如果无作用，如何产生作用呢？因此宣说了“凡是生者即是时，彼即名为作者”之句。因为是果，所以是作用。因为是因，所以是作者。生是指从诸生处产生识，这表明没有眼等，识也不能产生。如果说“一切诸法皆无作用”，那么显示无作用且有六种方式：没有作用的结合，这通过“眼不见诸色”等来显示。没有随顺的作者的作用，即“此等加持而作，亦无令作之事”，因为没有主宰和作者，所以依次地，将随顺于谁而作呢？没有生起的作用，即“彼非由他所生”。生起的作用是“自身亦不生”。没有迁变的作用，即“事物皆依缘而生，非旧而新，新而又新”。没有毁灭的作用，即“此非由他所毁”。没有坏灭的作用，即“自身亦无坏灭”。如果像依靠而生一样，也依靠而坏灭吗？因此宣说了“若有缘则生，生已自性灭”。因为宣说了“诸法皆具因”，所以，因此，显示了完全染污的自性，在家和出家的法都具有因，即“依赖于二边”。
English
, and how are purification and establishment accomplished? Therefore, the phrase "All dharmas have causes" was spoken. Because there is nothing that is completely defiled or completely purified. If it is said that "All dharmas have no function," then it is not explained how there is no function. Therefore, the phrase "All actions are momentary, where is there an unstable action?" was spoken. Although this is so, if it is said that "there is function," then if there is no function, how will function arise? Therefore, the phrase "Whatever is born is the time, that is called the agent" was spoken. Because it is the result, it is the function. Because it is the cause, it is the agent. Birth refers to the arising of consciousness from the sense bases, which shows that without eyes, etc., consciousness cannot arise. If it is said that "All dharmas have no function," then it shows no function in six ways: There is no combination of function, which is shown by "The eye does not see forms," etc. There is no function of the agent who follows, that is, "These bless and act, and there is no causing to act," because there is no lord and no agent, so in order, who will be followed to act? There is no function of arising, that is, "It is not born by another." The function of arising is "The self also does not arise." There is no function of change, that is, "Things arise dependently, not old but new, new and again new." There is no function of destruction, that is, "This is not destroyed by another." There is no function of decay, that is, "The self also has no decay." If it is like arising dependently, will it also decay dependently? Therefore, the phrase "If there is a condition, then it will arise, and having arisen, it will naturally perish" was spoken. Because it was said that "All dharmas have causes," therefore, it shows that the nature of complete defilement, the dharmas of householders and renunciants, all have causes, that is, "It depends on the two sides."