Tibetan
འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་ནི་སྒོ་བཞི་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རྒྱུན་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཡང་སྲིད་པ་པའི་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དགྲོལ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། སློབ་པར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། སློབ་པར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་མི་སློབ་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་བཞི་སྟེ། བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ལ་གཞན་དག་ལ་ཆོས་མི་སྟོན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་ལ་མི་གནས་ལ་གཞན་ལ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། གཉི་ག་བྱེད་པ་དང༌། གཉི་ག་མི་བྱེད་པའོ། །གང་ཟག་ནི་བཞི་ཡོད་དེ་རིགས་དམའ་ལ་ཆོས་དཀར་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། རིགས་བཟང་ལ་སྡིག་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། རིགས་དམའ་ལ་སྡིག་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། རིགས་བཟང་ལ་ཆོས་དཀར་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ། ཚེ་འདི་ལ་མ་ཡིན་ནོ། གསུམ་པ་ནི་གཉི་གར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །བཞི་པ་ནི་གཉི་གར་བདེ་བའོ། །ཡང་གང་ཟག་བཞི་ཡོད་དེ། བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ་ཕ་རོལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་ཅན་ལྟ་བུའོ། །ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ། བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡོམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །གཉི་ག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྐྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །རྒྱལ་པོ་མཆོག་སྦྱིན་ གྱི་བདག་པོའི་རྟ་སྐྱེ་བའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། བསོད་ནམས་ཀྱང་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ཟག་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ངག་གི་ཉེས་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལོག་པ་དང༌། འབྱེད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། དོན་མེད་པའོ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལོག་པའི་ཚིག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་མ་མཐོང་བའམ། ཡང་ན་མ་མཐོང་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་བྱེད་པ་ད
Chinese
修习圣道就能脱离这四种痛苦。正如遭遇痛苦一样，趋向常边，再次承受有生之业，以及难以解脱，也应同样看待。这四种人应被理解为涵盖一切众生：凡夫俗子，渴望学习但未离贪欲者，渴望学习且已离贪欲者，以及已彻底超越轮回的无学之人。还有四种人：自身安住于戒律，但不向他人说法；自身不安住于戒律，却向他人说法；两者兼顾者；两者皆不为者。有四种人：出身低贱却行持一切善法；出身高贵却行持一切恶法；出身低贱却行持一切恶法；出身高贵却行持一切善法。其中，第一种人今生受苦，来世不受苦。第二种人来世受苦，今生不受苦。第三种人今生来世皆受苦。第四种人今生来世皆得乐。又有四种人：自身承受痛苦，却不让他人承受，即指那些不积善业的苦行者。让他人承受痛苦，自己却不承受，即指那些不持戒律之人。两者皆令承受痛苦，也造作不善业，例如国王施予大量祭品以供养马匹出生等。自己和他人都不令承受痛苦，也积聚善业，例如安住于禅定、断除一切罪业之人。语言的过失简而言之有四种：虚妄语、离间语、无义语和绮语。与此相反的即是功德。非圣者的虚妄之语简而言之有四种：未见或未见却颠倒宣说，听闻后加以分别
English
The cultivation of the noble path leads to freedom from these four kinds of suffering. Just as encountering suffering, tending towards permanence, again taking on the karma of existence, and being difficult to liberate from, should be regarded similarly. These four types of individuals should be understood as encompassing all beings: ordinary individuals, those who desire to learn but have not abandoned desire, those who desire to learn and have abandoned desire, and the non-learners who have completely transcended cyclic existence. There are also four types of individuals: those who abide in discipline themselves but do not teach the Dharma to others; those who do not abide in discipline themselves but do teach the Dharma to others; those who do both; and those who do neither. There are four types of individuals: those of low birth who practice all virtuous deeds; those of noble birth who practice all sinful deeds; those of low birth who practice all sinful deeds; and those of noble birth who practice all virtuous deeds. Among them, the first suffers in this life but not in the next. The second suffers in the next life but not in this life. The third suffers in both lives. The fourth enjoys happiness in both lives. Again, there are four types of individuals: those who subject themselves to suffering but not others, such as those who do not accumulate merit, like severe ascetics. Those who subject others to suffering but not themselves, such as those who do not uphold vows. Those who subject both to suffering and also accumulate non-meritorious deeds, such as a king offering many sacrifices for the birth of horses. Those who do not subject themselves or others to suffering and also accumulate meritorious deeds, such as individuals who abide in meditation and abandon all sins. The faults of speech, in brief, are fourfold: falsehood, divisive speech, meaningless speech, and idle chatter. The opposite of these should be understood as virtues. The false speech of non-nobles, in brief, is fourfold: not seeing or speaking perversely as if not seeing, discriminating after hearing
Tibetan
ང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་ཚིག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་ཤེས་བྱའི་གནས་བཞི་བཞི་པ་རྫོགས་སོ།། །། ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་འདུན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་འཇུག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གཏོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། རྟེན་དང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར། མཚན་མར་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ལྔ་ནི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་བ། ལྡོག་པ་རྣམ་པར་བྱང་བར་གཏོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ཞིང་ལོངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང༌། འདོད་པ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་རྣམས་དང༌། སྒྲ་རྣམས་དང༌། དྲི་རྣམས་དང༌། རོ་རྣམས་དང༌། རེག་བྱ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བཙལ་བར་བྱ་བ་དང༌། བརྟག་པར་བྱ་བ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མ་འོངས་པ་ འདོད་པར་བྱ་བ་ནི་བཙལ་བའོ། །འདས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་འདོད་པར་བྱ་བའོ། །ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉེ་བར་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལྷ་དང་མི་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་ཀྱི་ཡུལ་པའོ། །རྙེད་པའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་དང༌། གང་ལས་རྙེད་པ་དང༌། གང་རྙེད་པ་དང༌། གང་གི་ཕྱིར་རྙེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བུས་རྙེད་པ་སྟེ། གནས་འདི་དག་ཏུ་སེམས་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཐོས་པ་ལ་གནོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང་མི་མཐུན་པ་སྟེ། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྐུལ་བ་དང༌། དྲན
Chinese
又，对于识也要同样理解。与此相反，要知道这是圣者谛语。佛陀教言的所知处第四部分完毕。 这五者是，由于随顺欲望和贪欲一方的恶趣，而进入一切烦恼所摄的行蕴之集合，即：作为所依和境之自性的行蕴之集合；以及，体验之自性；以及，为了完全断除名言之境，取相之自性；以及，行为之自性；以及，所缘之自性的行蕴之集合。与此相反的五者，要知道是远离欲望和贪欲一方的恶趣，属于还灭清净的行蕴之集合。 这五者是为了普遍寻求和受用，是贪欲者所贪求的对境，以及不贪欲者所应如实审察的，即：色等、声等、香等、味等、触等。其中，从所寻求、所审察、所应特别贪执之事物出发，要知道有四种所贪求。 其中，未来所贪求的是寻求。过去是常。现在发生的是所应特别贪执的。其中又有两种，即：事物所贪求的，以及从彼所生的感受所贪求的。 这五者是，为了近于受用有情之苦乐业果成熟，而获得身体，即：天和人，以及有情地狱者，以及畜生，以及饿鬼的处所。积聚获得之因，以及不趋向寂灭，要知道有五种，即：于何处受用，以及从何处获得，以及获得何物，以及为了何而获得，以及如何获得，即：于这些处所，心之普遍执著为何。 这五种法是，瑜伽士之戒律，以及听闻之损害先行的止观，以及与胜观不相顺，即：对于诸欲之贪著，以及策励，以及忆念。
English
Furthermore, consciousness should be understood in the same way. Conversely, know that this is the word of the noble truth. The fourth part of the knowable objects of the Buddha's teachings is complete. These five are the aggregates of formations belonging to all afflictions, entering by following the evil destinies of desire and attachment: namely, the aggregates of formations that are the nature of the support and the object; and the nature of experience; and because of the complete severance of the occasion of terms, the nature of apprehending signs; and the nature of behavior; and the aggregates of formations that are the nature of the object of focus. The five that are the opposite of these, know that they are the aggregates of formations that are free from the evil destinies of desire and attachment, and belong to the reversal and purification. These five are the objects to be desired by those with desire, for the sake of being fully sought and enjoyed, and the things to be accurately examined by those who do not incline towards desire, namely: forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects. Among these, starting from the things to be sought, to be examined, and to be especially clung to, know that there are four kinds of things to be desired. Among these, the future thing to be desired is seeking. The past is constant. What is happening now is what should be especially clung to. And there are two kinds of that: the thing to be desired, and the feeling born from it to be desired. These five are the places where beings obtain bodies in order to closely experience the ripening of the fruits of pleasant and unpleasant actions: namely, the realms of gods and humans, and sentient beings in hell, and animals, and hungry ghosts. Accumulating the cause of gain, and not inclining towards nirvana, should be understood in five ways: where it is enjoyed, from where it is gained, what is gained, for what it is gained, and how it is gained, namely: whatever the mind universally grasps in these places. These five dharmas are the discipline of yogis, and the harm to listening that precedes calm abiding, and what is incompatible with higher vision, namely: attachment to desires, and incitement, and mindfulness.