Tibetan
རོ། །ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་བཞི་འདྲེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཇི་ལྟ་བུས་གནས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། མོས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས། ཡོངས་སུ་བྱང་བར་བྱས་པའོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི། དགེ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དེ། ཅི་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་ཤེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི། བདེ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་ན། དེ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་བྱམས་པ་ཡང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དགེ་བའི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །སྙིང་རྗེ་ཡང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་མཆོག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བསྩལ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་མེད་པ་དག་ན་དེ་གཏན་མེད་དེ། གཅད་པ་དང་དབུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གང་ན་སྡུག་བསྔལ་རྟེན་དང་བཅས་པར་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་ གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དགའ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ནི། སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་དགའ་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་བདེ་བ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཇི་ཙམ་དུ་ཆད་མེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཚད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་དགའ་བ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། ཅི་
Chinese
若。所谓“无量”是因为果报无量，就像四大河流汇合一样。所谓“极度修习”是因为极度完全清净。具有慈爱等等的心以何种方式安住呢？回答说：所谓“信解而周遍，修习而”，是说以增上意乐信解，周遍而的同义词。所谓“修习而”，是说完全清净，完全调伏。所谓“安住”，是因为以令昼夜流逝的方式，令时间流逝。修习慈爱是善妙之最，如此广说，是从何种密意而说的呢？比如，第三禅是安乐之最，因此，亲近修习，完全修习的慈爱也是最胜的，因此称为善妙之最。悲心也是亲近修习，完全修习的虚空无边处生处是最胜的，而且也是因为具有布施痛苦，亲近修习的意乐。因此，在无色界中，那是完全没有的，因为没有割截和穿刺等等的痛苦。入于悲心等持，想到那些具有痛苦的众生，在哪里没有痛苦以及痛苦的所依，就在那虚空无边处生处中受生吧，从而进行亲近修习。入于喜乐等持，则是亲近修习具有安乐和获得喜乐的众生于识无边处生处，心想这些众生的安乐在识无边处生处有多么不间断，就让他们变得多么无量吧。这样，亲近修习识无边处生处，从而完全修习的喜乐是最胜的。比如，这个无所有的生处，是以无漏的心的边际，那是舍受中的最胜。因此，就像比丘阿罗汉对于安乐、痛苦以及非苦非乐的一切行都不被烦恼所染污那样，心想这些众生也这样吧。入于舍受等持，什么
English
If. The term "immeasurable" is used because the result is immeasurable, like the confluence of the four great rivers. The term "extremely cultivated" is used because it is extremely and completely purified. How does the mind endowed with love and so forth abide? It is said: The term "believing and pervading, cultivating and" is synonymous with believing with superior intention and pervading. The term "cultivating and" means completely purified, completely subdued. The term "abiding" is because it causes time to pass in the manner of causing day and night to pass. The cultivation of love is the best of virtues, so it is said extensively. From what intention is it said? For example, the third dhyana is the best of pleasures, therefore, the love that is closely cultivated and completely cultivated is also the best, therefore it is called the best of virtues. Compassion is also the best because it is closely cultivated and completely cultivated in the sphere of infinite space, and it is also because it has the intention of giving suffering and closely cultivating. Therefore, in the formless realm, it is completely non-existent, because there is no suffering of cutting and piercing and so on. Entering into the samadhi of compassion, thinking of those sentient beings who have suffering, where there is no suffering and the basis of suffering, may they be born in that sphere of infinite space, thereby engaging in close cultivation. Entering into the samadhi of joy, one closely cultivates sentient beings who have happiness and have attained joy in the sphere of infinite consciousness, thinking that the happiness of these sentient beings is as uninterrupted in the sphere of infinite consciousness, may they become as immeasurable. In this way, closely cultivating the sphere of infinite consciousness, the joy that is completely cultivated is the best. For example, this sphere of nothingness is the limit of the uncontaminated mind, which is the best of equanimity. Therefore, just as a bhikshu arhat is not defiled by afflictions in all practices of pleasure, pain, and neither pain nor pleasure, thinking that these sentient beings may also be like that. Entering into the samadhi of equanimity, what
Tibetan
ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་བཏང་སྙོམས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འཕགས་པ་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པར་ནུས་སོ། །ཆ་གཅིག་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་སྣང་བའི་མཚན་མའམ། ཡང་ན་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའམ། ཡང་ན་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་ཀའི་ཆ་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། གཉིས་ཀ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། དེས་ནི་སྣང་བ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ལ། གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་བར་དུ་གཅོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་གང་ལ་སྒྲིབ་ཅེ་ན། དམིགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། གཞིའི་མཚན་མ་རྣམ་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ སྒྲིབ་སྟེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་དེ་ལས་ཉམས་ན་གནས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་མ་བསམས་པར་གཟུགས་སྣང་བ་མཐོང་བ་ལས་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་པ་ལྷོད་པ་ལས་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བར་མི་འདོད་པ་ནི། ཡང་ན་མིག་འཛུམས་པར་བྱེད་དམ། ཡང་ན་གདོང་གུད་དུ་སྒྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་གཟུགས་དེ་དག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཅང་གཉིད་མ་ལོག་པའམ། ཡང་ན་གཉིད་བསྟེན་དྲགས་པས་ནི་གློང་སྟེ། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ངམ། ཡང་ན་ཚང་བར་མི་མཐོང་བ་ལ། དེ་གཉི་གའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྩོལ་བར་བྱེད་དེ། ཧ་ཅང་བཏུད་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་བརྟུན་ངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཅང་བརྟུན་ངས་པའི་ཉེས་པས་ནི་ཧ་ཅང་ཞུམ་པར་བྱེད་དེ། བྱ་ཁུག་རྟ་བཙིར་བ་བཞིན་ནོ། དེ་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་འདོད་པ་ལས། གཟུགས་མཐོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། གཅིག་འདོད་པ་ལས་གཉིས་རྙེད་པའི་ཕྱིར། གཉེར་གྱི་སྒོ་གཉིས་རྙེད་པ་བཞིན་དུ། ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གློ་བུར་དུ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་གཟུགས་བཟང་པོ་ཅིག་ཅར་མཐོང་ན་སྔར་བར་འགྱུར་ཏེ། གློ་གཉི་ག
Chinese
又，以无所有处为近因来成办它。因此，以成办无所有处为近因而完全修习的舍，是殊胜的。这些具有圣者相状的菩提分法，全部唯有圣者才能修习。一部分修习的等持是什么呢？即于任何显现之相，或者于色之相作意而入定。通过这二者，次第如实了知显现，或者能见诸色。二者部分修习的等持是什么呢？即二者皆作意而入定。由此则如实了知显现，并且也能见诸色。如是，对于完全修习显现的等持，当知以怀疑等有十一种障碍来中断，如经中所广说。这些等持的相，遮蔽什么呢？遮蔽所缘之相和所依之相这两种。因为依赖任何相而使等持得以安住，若从那相退失，则不能安住。其中，最初未思而见色显现，则会生起怀疑。精进懈怠则会变得不作意，譬如不欲观看诸色，或者闭上眼睛，或者转过脸去一样。这样，也就不作意那些色了。不守护根门等，则会变成身体的不安乐行。太过不睡觉，或者太过耽著睡眠，则会变得迟钝，成为昏沉和睡眠。诸色不能见，或者不能完全见，对于这二者，极其努力，因为太过专注作意，所以会变得太过紧张。以太过紧张的过失，则会变得太过松懈，如同鸟笼压榨马一样。他仅仅想要显现，却与见色同时发生，因为想要一个却得到两个的缘故，如同找到两个生意门路一样，会变得非常高兴。如果突然间向四面八方同时见到美好的色，则会变得比以前更好，如同肺
English
Moreover, it is accomplished by taking the realm of nothingness as the proximate cause. Therefore, the equanimity that is fully cultivated by accomplishing the realm of nothingness as the proximate cause is supreme. All of these aspects of the noble ones, which possess the limbs of enlightenment, can only be cultivated by the noble ones themselves. What is the samadhi cultivated in one part? It is entering into samadhi by focusing on the sign of appearance or the sign of form. Through these two, one truly knows the appearance in order, or one becomes able to see forms. What is the samadhi cultivated in two parts? It is entering into samadhi by focusing on both. By this, one truly knows the appearance and also sees the forms. Thus, for the samadhi that fully cultivates appearance, it should be understood that it is interrupted by eleven kinds of obstacles, such as doubt, as extensively described in the sutras. What do these characteristics of samadhi obscure? They obscure both the sign of the object and the sign of the basis. Because the samadhi abides in dependence on any sign, if one falls away from that sign, it will not abide. Among these, initially, seeing the appearance of form without thinking will cause doubt. Relaxing effort will cause non-attention, just as one who does not want to look at forms either closes their eyes or turns their face away. In this way, one will not attend to those forms. Not guarding the doors of the senses, etc., will become the misconduct of the body. Too little sleep or too much indulgence in sleep will cause dullness, becoming drowsiness and sleep. If forms are not seen or not seen completely, one should make great effort for both of these. Because of focusing too intently, one will become too tense. Because of the fault of being too tense, one will become too lax, like squeezing a birdcage to crush a horse. He only wants appearance, but it occurs simultaneously with seeing form. Because he wants one but gets two, like finding two business opportunities, he will become very happy. If suddenly beautiful forms are seen simultaneously in all directions, it will become better than before, like the lungs