Tibetan
བར་འགྱུར་ལ། འབྱུང་བ་ན་ཤ་མ་དེ་ཕྱིར་ནང་དུ་ལོག་སྟེ་ལྟོ་ན་གནས་སོ། །མངལ་གྱི་སྒོར་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་བཙས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཙས་ནས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་རེག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་དུ་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཐ་སྙད་རྗེས་སུ་སློབ་པས་ཀྱང་འདོགས་པ་ལ་འཇུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་ཁྱིམ་ན་འདུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོའི་ལས་ཀྱི་གནས་རྣམས་ཀྱི་ལས་དག་ཀྱང་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་ཡུལ་དག་ལ་ཡང་སྤྱོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྐྱེན་ཏམ། ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བའི་རྐྱེན་དག་གམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་རྐྱེན་དག་གིས་ཀྱང་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་གི་ལུས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་གང་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་སྐལ་པ་མཉམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་པོ། །ས་བོན་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཁ་ཟས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་ལེགས་པར་བསྲུང་བ་དང༌། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་བསླབ་པས་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཙས་པར་རིག་ནས་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཟས་ལྡུད་པར་བྱེད། གསོ་བར་བྱེད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བ་དང༌། ཡང་བར་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བ་ལས་དེ་དང་དེར་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུས་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་སྨྲ་བའི་ཐ་སྙད་དག་སློབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། དེ་དག་ གིས་ཀྱང་གཞན་དག་སློབ་ཏུ་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་སྒྲའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ནང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། ཟག་པ་ཟད་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གི་ནི་གང་ན་ཡང༌། སུ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་
Chinese
其次，当产生时，那血回到里面，停留在腹中。刚一出现在子宫门口，就叫做出生之时。从那出生之后，逐渐生长的部分属于触，就像这样：从眼的集合而触，到意的集合而触之间，都会变成触。就像这样：通过学习世间的行为和术语，也开始进行命名。就像这样：由于出生的原因，诸根完全成熟，所以待在家里。就像这样：也做世间工巧业处的事情。就像这样：也享用美与不美等对境。就像这样：由于先前的业的因缘，或者现在的因缘，也会体验到快乐和痛苦。就像这样：去往五趣的因缘，或者去往涅槃的因缘，也会像因缘那样牵引。任何有情的身躯，出现在任何有情的类别中，也就是，任何有情所拥有的共同命运，对于那些有情来说，四种因缘，即：以种子的法来成就，以食物来滋养，完全良好地守护，以及通过学习身语的业的显现而造作，来行使因缘的作用。就像这样：父母最初只是以精血来成就。然后，当知道已经出生后，其他人也会喂养与此相符的食物，进行养育和培育。然后，从不合时宜地行走，以及轻率地行走和游荡中，进行各方面的守护。然后，由于出生的原因，诸根完全成熟，就开始学习言语的术语，他们也让其他人学习。这样，这些有情从无始以来，分别体验着快乐和痛苦，直到依靠诸佛的菩提，以及从他人的声音的因缘中产生，和内心的如理作意，而获得烦恼灭尽之前，都不会超越快乐和痛苦。因此，就像这样：我的任何地方，任何人，任何事物都没有。
English
Furthermore, when arising, that blood returns inward and stays in the abdomen. As soon as it appears at the entrance of the womb, it is called the time of birth. From that birth onwards, the part that gradually grows belongs to touch, like this: from the aggregation of the eye and touch, to the aggregation of the mind and touch, it will become touch. Like this: by learning worldly behaviors and terms, one also begins to engage in naming. Like this: because of the cause of birth, the faculties become fully mature, so one stays at home. Like this: one also does the works of worldly crafts. Like this: one also enjoys beautiful and unpleasant objects. Like this: due to the causes of past karma, or present causes, one will also experience happiness and suffering. Like this: the causes for going to the five realms, or the causes for going to nirvana, will also lead according to the causes. Whatever sentient being's body appears in whatever category of sentient beings, that is, whatever common destiny sentient beings possess, for those sentient beings, the four conditions, namely: accomplishing with the dharma of seeds, nourishing with food, completely and well guarding, and by learning the manifestation of body and speech actions, performing the function of conditions. Like this: parents initially accomplish only with semen and blood. Then, when it is known that one has been born, others will also feed food that is in accordance with this, nurturing and cultivating. Then, from untimely walking, and from reckless walking and wandering, one performs all aspects of guarding. Then, because of the cause of birth, the faculties become fully mature, and one begins to learn the terms of speech, and they also have others learn. Thus, these sentient beings, from beginningless time, separately experience happiness and suffering, until relying on the enlightenment of the Buddhas, and arising from the cause of others' voices, and internal proper attention, before obtaining the exhaustion of defilements, they will not transcend happiness and suffering. Therefore, like this: nowhere is there anything of me, no one, nothing.
Tibetan
དོ། །བདག་ཀྱང་གང་ན་ཡང་སུ་ཡང༌། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ། ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པ་དང་འཆགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པ་དང༌། འཆགས་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཇིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་དག་འཇིག་པར་འགྱུར་གྱི། ནང་གི་རྣམས་ཚེ་ཟད་པས་འགྱུར་བ་ལྟ་བུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་རགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་བྱུང་བ། རྒྱུན་བརྟན་པ་ཡིན་ལ་ནང་གི་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་ནི་དེ་དག་གི་ཆགས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་བསྐལ་པར་གནས་པར་འཕེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་མི་རིང་ལ་དེ་དེ་ལས་ཀྱང་མི་ཐུང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་ངེས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་ལས་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་ནི་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པ་དང༌། དེ་བས་ཐུང་བ་ལོ་བཅུའི་བར་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། །འདི་ལྟར་འཇིག་པ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མེས་འཇིགས་པས་ནི་མནར་མེད་པ་ཡན་ཆད། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མན་ཆད་འཇིག་གོ །ཆུས་འཇིག་པས་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མན་ཆད་མཐའ་དག་འཇིག་གོ །རླུང་གིས་འཇིག་པས་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆང་མཐའ་དག་འཇིག་གོ །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ པའི་ས་པའི་ལྷ་དེ་དག་གཞལ་མེད་ཁང་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་གཞལ་མེད་ཁང་དག་དང༌། ལྷན་ཅིག་འཆི་འཕོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ནི་འཇིག་པ་ཡང་མེད་ལ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡང་མེད་དོ། །འཇིག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོའི་རྩེ་མོའི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ནི་འཇིག་གོ །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ནི་ཞིག་པར་གནས་སོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ནི་འཆགས་སོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ནི་ཆགས་ནས་གནས་སོ། །དེ་དག་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གྲངས་གྱི་གདགས་པས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཚེའི་ཚད་བསྐལ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་འཇིག་ལ། ཐམས་
Chinese
དོ། 我无论在哪里，也不是任何人，也不是任何事物。 这句话非常难以理解，因为内部事物的死亡、转移和诞生就是如此。 如果问外部事物的毁灭和形成是怎样的？ 众生的毁灭和形成是由业力造成的。 如果导致毁灭的业力临近，那么外部毁灭的因素就会导致它们的毁灭。 而不像内部事物那样因寿命耗尽而变化。 为什么呢？ 因为外部事物是由四大元素组成的粗大物质，是恒常的，而内部事物则不是这样。 器世间，无论是形成还是毁灭的业力，都必定会延续到劫末。 不会比那更长，也不会比那更短。 凡是被算作有情众生的，其时间是不确定的。 因为它们会显现各种各样的业力。 因此，它们有的寿命超过劫，有的则短至十年。 应该认识到，毁灭也有三种形式。 火的毁灭会摧毁直到无间地狱，以及梵天世界以下的一切。 水的毁灭会摧毁直到第二禅以下的一切。 风的毁灭会摧毁直到第三禅以下的一切。 在第四禅，第四禅的土地上的神祇与他们的宫殿一同诞生，并与宫殿一同经历死亡和转移。 因此，他们既没有毁灭，也没有毁灭的原因。 三种毁灭的顶峰是第二禅、第三禅和第四禅之间。 这个世界在二十个中劫中毁灭。 在二十个中劫中处于毁灭状态。 在二十个中劫中形成。 在二十个中劫中形成后住留。 它们合起来是八十个中劫，这在数量上被称为大中劫。 在梵天世界，寿命的长度是一个劫，它在一切的最后毁灭。
English
Do. I am neither anywhere, nor anyone, nor anything. This statement is very difficult to understand, because the death, transference, and birth of internal things are like that. If you ask what the destruction and formation of external things are like? The destruction and formation of sentient beings are caused by karma. If the karma that leads to destruction is near, then external causes of destruction will cause them to be destroyed. It is not like the internal ones that change due to the exhaustion of life. Why is that? Because external things are coarse matter made of the four great elements, and are constant, while internal ones are not like that. The vessel, whatever karma of formation and destruction it has, will definitely extend to the end of the kalpa. It will not be longer than that, nor will it be shorter than that. Whatever is counted as sentient beings, its time is uncertain. Because they manifest various kinds of karma. Therefore, some of them have a lifespan longer than a kalpa, and some are as short as ten years. It should be recognized that there are also three forms of destruction. The destruction by fire destroys everything up to the Avici hell, and everything below the Brahma world. The destruction by water destroys everything up to the second dhyana. The destruction by wind destroys everything up to the third dhyana. In the fourth dhyana, the gods of the land of the fourth dhyana are born together with their palaces, and together with the palaces they experience death and transference. Therefore, they have neither destruction nor the cause of destruction. The peak of the three destructions is between the second dhyana, the third dhyana, and the fourth dhyana. This world is destroyed in twenty intermediate kalpas. It remains in a state of destruction for twenty intermediate kalpas. It is formed in twenty intermediate kalpas. It dwells after being formed in twenty intermediate kalpas. They together are eighty intermediate kalpas, which in number is called a great intermediate kalpa. In the Brahma world, the length of life is a kalpa, and it is destroyed at the very end of everything.