Tibetan
།མོས་ པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གང་གིས་ཐོག་མ་ནས། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའམ། ཡང་ན་ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཐོག་མ་ནས་སེམས་ནང་དུ་འཇོག་པའམ། ཡང་ན་ལྷག་མཐོང་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་འཇོག་པའོ། །ཆ་གཅིག་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། གང་གིས་ཞི་གནས་སམ། ཡང་ན་ལྷག་མཐོང་ཆ་གཅིག་ལ་བསྒོམ་པའོ། །གཉི་གའི་ཆ་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། གང་གིས་གཉིས་ཀ་ཟུང་དུ་བསྒོམ་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། མི་ལྷོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མོས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཆ་གཅིག་བསྒོམ་པ་དང༌། གཉི་གའི་ཆ་བསྒོམས་པས་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་སེམས་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། དུས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བར་འཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་མཐུན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ནི་དམིགས་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གཉེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། སྤོང་བ་འཛིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་རྒྱུད་ཐག་རིང་དུ་བྱེད་པའོ། །དང་པར་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པའམ། དད་པར་བྱ་བར་འོས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སོ་སོར་བརྟག་པར་འོས་པ་ནི་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། མ་སྤངས་པ་དང༌། སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའམ། ཡང་ན་བདག་གིས་རྟོགས་པའམ། སྔོན་དཔྱད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡིན་པའོ། །སྐབས་སུ་འཆད་ཅིང་འཇུག་པ་ནི་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་འཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ལ་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡིན་པའོ། །རྩོལ་བ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་སྦྱོར་བ་མི་ལྷོད་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ནི། དུས་བཞི་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཐོབ་པའི་དུས་དང་དངོས་གཞི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་དང་
Chinese
以信解分别作意者，谓由最初，分别法，或先修止住，而作分别。令近寂静作意者，谓从最初安住于心，或先修胜观而安住。修习一分作意者，谓由止住，或由胜观修习一分。修习二分作意者，谓由二者和合修习。恒常作意者，谓于一切时无间断相续生起者。殷重作意者，谓由不缓懈之加行所生者。如是，由信解分别作意，能令智慧见清净。由令近寂静作意，能生极调柔。由修习一分及修习二分，能令心解脱诸盖。由恒常作意，能令不空耗时。由殷重作意，能令速疾获得现证。从随顺所生作意者，谓随顺断除烦恼者，由此能令破斥所缘。从对治所生者，谓由断除诸烦恼，及执持断除，并令从诸烦恼种姓悬远。应最初所作意者，谓修习随念六法，或余任何应信之物作意者。应各别观察者，谓由观察诸烦恼已断、未断，及断除，或由自所证，或于先所观察之法各别观察者。勉力趣入者，谓是最初业者未得作意者之所有。间断而趣入者，谓是已得作意者之后，加行懈怠者之所有。具勤劳而趣入者，谓是发起精进加行不缓懈者彼等之所有。自性趣入者，谓四时，得作意之时，及于正行平等趣入之时，
English
The mental application of distinguishing through faith is that which, from the beginning, distinguishes the Dharma, or first cultivates calm abiding and then distinguishes. The mental application of bringing near to tranquility is that which, from the beginning, places the mind within, or first cultivates insight and then places it. The mental application of cultivating one aspect is that which cultivates one aspect of either calm abiding or insight. The mental application of cultivating both aspects is that which cultivates both in conjunction. Constant mental application is that which arises continuously without interruption at all times. Intense mental application is that which arises from unrelaxed effort. Thus, through the mental application of distinguishing through faith, the vision of wisdom is purified. Through the mental application of bringing near to tranquility, extreme pliancy is generated. Through cultivating one aspect and cultivating both aspects, the mind is liberated from the obscurations. Through constant mental application, time is not wasted. Through intense mental application, direct realization is quickly attained. The mental application arising from accordance is that which accords with abandoning afflictions, and thereby refutes the object of focus. The mental application arising from the antidote is that which abandons afflictions, holds onto abandonment, and distances the lineage from afflictions. The mental application that should be done first is that which cultivates the six recollections or any other object worthy of faith. That which should be individually examined is that which examines whether afflictions have been abandoned, not abandoned, and the abandonment, or that which individually examines what has been realized by oneself or the Dharmas previously examined. Entering with effort is that which belongs to beginners who have not attained mental application. Entering intermittently is that which belongs to those who have attained mental application but whose effort is relaxed. Entering with diligence is that which belongs to those who have initiated effort and whose effort is unrelaxed. Entering naturally is that which occurs at the four times: the time of attaining mental application, and the time of entering equally into the actual practice,
Tibetan
སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་དང་ཐོབ་ཟིན་པའི་དུས་སུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པའོ། །ནང་དུ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པའོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་གིས་ཟག་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང༌། གནས་ངན་ལེན་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པའོ། །རྟེན་གྲུབ་པས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། གང་གིས་རྟེན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བའོ། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས། ནང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སོ་སོ་རང་གིས་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སློབ་དཔོན་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་གཏོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་སམ། ཡང་ན་རིག་པའི་གནས་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དོན་ལ་དམིགས་པའོ། །གཞན་དྲུག་ནི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །ལུས་ ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དང༌། མོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མོས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྡུས་སོ། །དཔྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་བསྡུས་སོ། །ལྷག་མ་གསུམ་ནི་རྣམ་གྲངས་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་རྣམས་ནི་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སློབ་པ་རྣམས་དང༌། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་ནི་མི་སློབ་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དག་པའི་ས་གང་ཡིན་པ་དང༌
Chinese
进入等持者现观之时，以及获得阿罗汉果和已获得阿罗汉果之时，必定生起的是什么。分别作意是，属于胜观的那一方。向内如实摄集是，属于止观的那一方。使遮障完全清净是，以何者舍弃诸漏，并如实摧毁恶趣。依所依成就而使行境完全清净是，以何者远离所依的一切恶趣，虽已能行于所缘，然烦恼不生起。由他所作是，例如，声闻众依靠他人的声音，从内在如理作意而生起。各自独自证悟是，例如，独觉和菩萨众，为了无师现前圆满菩提之故。广大作意是，例如，菩萨了知轮回的过患和从彼生起者，属于为菩提发愿。周遍作意是，例如，诸佛薄伽梵的智慧，并非于一切隐蔽，且与无障和如实相应，以及菩萨众精通三乘，或者精通五明者。其中，个别了知自性的作意是，缘于法和缘于义。其他六者唯是缘于义。缘于身体等之作意，应知包含于所有七者之中。个别了知自性，以及从信解生起，和结合究竟之果，由信解和唯彼作意所摄。观察之作意唯由信解之作意所摄。其余三者依赖于先前的类别，即是唯彼作意。其他应知如何相应配合。所有七者是对于有学和非有学非无学者。二者是无学，即个别了知自性清净之地，以及
English
What definitely arises at the time of the realization of those who have entered into equipoise, and at the time of attaining or having attained the state of an Arhat. Differentiating mental engagement is that which belongs to the side of higher seeing. Gathering inwards correctly is that which belongs to the side of calm abiding. Completely purifying obscurations is that by which one abandons the outflows and completely destroys the bad rebirths. Completely purifying the field of activity by the accomplishment of the basis is that by which, having separated from all the bad rebirths of the basis, although one is able to engage in the object, the afflictions do not arise at all. Done by others is like this: the Hearers rely on the sound of others and arise from the internal proper mental engagement. Self-realization is like this: Solitary Buddhas and Bodhisattvas, for the sake of complete and perfect enlightenment without a teacher. Vast mental engagement is like this: Bodhisattvas know the faults of cyclic existence and those that arise from it, belonging to the aspiration for enlightenment. All-pervasive mental engagement is like this: the wisdom of the Buddhas, the Bhagavat, is not hidden in all ways, and is endowed with being without obscuration and being correct, and the Bodhisattvas are skilled in the three vehicles, or in the five sciences. Among them, the mental engagement of individually knowing the characteristics is focusing on the Dharma and focusing on the meaning. The other six are only focusing on the meaning. The mental engagements that focus on the body and so on should be known to be included within all seven. Individually knowing the characteristics, and arising from faith, and the result of ultimate union are included by faith and only that mental engagement. The mental engagement of examination is included only by the mental engagement of faith. The remaining three depend on the previous categories, which are only that mental engagement. The others should be known to be applied as appropriate. All seven are for those who are learners and those who are neither learners nor non-learners. The two are non-learners, namely, the place where individually knowing the characteristics is pure, and