Tibetan
ག་ཆད་པར་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་བརྟགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ལ་ཀུན་དུ་གཏི་མུག་མེད་པས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་དམིགས་ཤེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་ཞུགས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་གི་ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཤིང་སྒོམ་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་དང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཤེ་ན། དེ་བདག་གི་ལུས་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཤེ་ན། ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་ཞུགས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དག་ནི་ལུས་ལ་མི་གཙང་བའི་ཚུལ་དུ་བྱེད། ཚོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད། སེམས་མི་རྟག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངོས་བཞིན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ཞེ་ན། ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་མ་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་ཁྱད་ཞུགས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་འབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཇི་ལྟར་འབྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་འབྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་འབྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པའི་ལུས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་མི་འབྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་འདི་དང་ཡང་བྲལ་བར་མི་བྱེད་དེ། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་གསུམ་དགོས་པས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
因为对于退堕没有恐惧。因为考察了法，对于一切烦恼和清净之法都没有愚痴，所以进入道的真谛。如何缘呢？因为缘众生的身体等等。如果问：以何种缘的方式而有差别呢？声闻等等只是缘自己的身体和感受等等而修习，而菩萨们则是缘自己和一切众生的身体和感受等等。因此，缘是不同的。因此，在圣《无尽慧经》中也说：‘菩萨如何以身随观身而住呢？’就是说，‘他以自己的身体和他人的身体随观身而住’等等。如何作意呢？不缘身体等等。如果问：以何种作意的方式而有差别呢？ 如此，声闻们对身体作意为不净，对感受作意为痛苦，对心作意为无常，对法作意为无我。菩萨们不对身体等等一切作意为不净等等的相状，而是将一切都如同虚空一般，作意为无所缘，因此，作意的方式有差别。如何获得呢？因为既不是与身体等等分离，也不是不分离。如果问：如何在获得上有差别呢？声闻等等是为了与身体和感受等等分离而修习，而菩萨们不是为了分离而修习，也不是为了不分离而修习，因此，在获得的方式上有差别。如何也不是分离呢？因为不与如来的三身分离，并且为了获得它而修习，所以也不是分离。如何也不是不分离呢？因为为了与业和烦恼所生的身体分离而修习，所以也不是不分离。或者说，为了获得三身，也不与这个身体分离，因为需要依靠身体才能获得三身。
English
Because there is no fear of falling back. Because by examining the Dharma, there is no delusion regarding all afflictions and pure Dharmas, therefore one enters the truth of the path. How does one focus? Because one focuses on the bodies of sentient beings, etc. If asked, in what way does the manner of focusing differ? Hearers, etc., only focus on and meditate on their own body and feelings, etc., while Bodhisattvas focus on the bodies and feelings, etc., of themselves and all sentient beings. Therefore, the focus differs. Therefore, in the Holy Inexhaustible Wisdom Sutra, it is also said: 'How does a Bodhisattva abide contemplating the body in the body?' It says, 'He abides contemplating the body in his own body and the bodies of others,' etc. How does one apply the mind? By not focusing on the body, etc. If asked, in what way does the manner of applying the mind differ? Thus, Hearers apply the mind to the body as impure, to feelings as suffering, to the mind as impermanent, and to phenomena as selfless. Bodhisattvas do not apply the mind to all things such as the body in terms of impurity, etc., but rather apply the mind to everything as being without focus, like the face of the sky. Therefore, there is a difference in the way of applying the mind. How is it attained? Because it is neither separate from the body, etc., nor not separate. If asked, how does the attainment differ? Hearers, etc., meditate in order to be separated from the body and feelings, etc., while Bodhisattvas do not meditate in order to be separated, nor do they meditate in order not to be separated. Therefore, there is a difference in the manner of attainment. How is it not separate? Because it is not separate from the three bodies of the Tathagata, and because one meditates in order to attain them, it is not separate. How is it also not not separate? Because one meditates in order to be separated from the body produced by karma and afflictions, it is also not not separate. Alternatively, in order to attain the three bodies, one does not separate from this body, because the three bodies are needed relying on the body.
Tibetan
ལ་མི་འབྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པའི་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་དབུ་བའི་གོང་བུ་ལྟ་བུ་འདི་ལ་ཆགས་པར་བྱས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལུས་འདི་ནི་འདི་དང་འབྲལ་བར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་ཡང་རྟོག །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་ཡང་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་འདི་ལ་བདག་གིར་མི་བྱའི་བདག་ལུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་འདི་ལ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ། རྡོ་རྗེའི་སྐུ། མི་ཤིགས་པའི་སྐུ། བརྟན་པའི་ སྐུ། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕགས་པའི་སྐུ་དེ་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བདག་གི་ལུས་ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་ཆགས་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེས་ལེགས་པ་མཐོང་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཀྱི་ལུས་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་ཞུགས་ཤེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པར་མཐོང་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་མི་སྐྱེའོ། །ཆགས་པ་མ་སྐྱེས་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་བར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་བར་ནུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མཐུན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་རྡེག་པ་ལ་སླར་མི་རྡེག་པ་དང༌། གཤེ་བ་ལ་སླར་མི་གཤེ་བས་བཟོད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་བྱུང་ཡང་དགེ་བ་བྱེད་པ་མི་གཏོང་བས་བརྩོན་འགྲུས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་དེ
Chinese
也不是不分离，如果对身体和烦恼所生的、身体痛苦的自性、如脓包一样的这个身体产生贪执，就会像普通人一样恒常地处于轮回之中。这个身体也是可以与之分离的。因此，在《圣慧无尽经》中也说：也要观察身体的前际，也要观察身体的后际，从那里开始，不要把这个身体当作我，要在这个无有实义的身体上显现证得实义。这是怎么样的实义呢？就是如来之身，法身，金刚身，不坏之身，坚固之身，要成就这个超越三界一切的殊胜之身。我的身体虽然有很多过失，但是要彻底获得远离一切过失的如来之身。因此，因为见到了善，所以以各别观察的威力来享用四大种的处所之身等等。那么，如何随顺呢？随顺波罗蜜多等等。那么，如何以随顺的方式进入差别呢？菩萨修习身等念住，并且成为舍弃六度不顺品，如悭吝等的对治，因此与六度随顺。如何随顺呢？如果将身体和感受等视为如幻如梦，并非真实且空性，就不会对内外之物产生贪执。不产生贪执，就会舍弃内外之物，因此与布施相符。如果能够舍弃内外之物，就会如实地受持戒律，因此与戒律相符。安住于戒律的人们，因为不以打击还击打击，不以辱骂还击辱骂，所以成就了安忍，因此与安忍随顺。安住于安忍的人们，即使遇到寒冷和炎热，也不会放弃行善，因此成就了精进，因此与精进随顺。安住于精进的人们，通达身体等是无常的，并且是空性的，并且
English
It is also not inseparable. If one becomes attached to this body, which is born of the body and afflictions, and whose nature is the suffering of the body, like a boil, one will constantly remain in samsara like ordinary people. This body can also be separated from. Therefore, in the "Inexhaustible Wisdom Sutra," it also says: One should also contemplate the former limit of the body, and also contemplate the latter limit of the body. From there, do not consider this body as me, but manifest and attain the essence on this body that has no essence. What is this essence? It is the body of the Tathagata, the Dharmakaya, the Vajra body, the indestructible body, the steadfast body. I must accomplish this supreme body that transcends all three realms. Although my body has many faults, I must thoroughly attain the body of the Tathagata, which is free from all faults. Therefore, because one sees the good, one uses the power of individual contemplation to enjoy the body that is the abode of the great elements, and so on. How does it accord? It accords with the Paramitas and so on. How does it enter into the difference in a way that accords? Bodhisattvas cultivate the mindfulness of the body and so on, and it becomes an antidote to abandoning the non-conducive aspects of the six perfections, such as stinginess, and therefore accords with the six perfections. How does it accord? If one sees the body and feelings as like illusions and mirages, not real and empty, one will not develop attachment to external and internal things. If attachment does not arise, one will abandon external and internal things, and therefore it accords with generosity. If one is able to abandon external and internal things, one will truly uphold the precepts, and therefore it accords with discipline. Those who abide in discipline, because they do not strike back when struck, and do not scold back when scolded, they accomplish patience, and therefore accord with patience. Those who abide in patience, even if they encounter cold and heat, do not give up doing good, and therefore accomplish diligence, and therefore accord with diligence. Those who abide in diligence understand that the body and so on are impermanent and empty, and