Tibetan
ས་གྲུབ་པར་འབྱུང་བས་ན་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །འདི་མན་ཆད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་དང་གསུམ་གྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིས་ནི་ངོ་ཚ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་ངོ་ཚ་བའི་ཉེས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་ངོ་ཚ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ལྡན་ངོ་ཚ་མེད་པ་ནི། །ཚུལ་བཞིན་མིན་པས་ཉོན་མོངས་བཟོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བདག་ལ་གནོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཉི་ག་ལ་གནོད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བློ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ངོ་ཚ་བ་མེད་པར་གྱུར་བ་དང་ཁྲེལ་མེད་པར་གྱུར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དག་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བྱུང་བ་ལ་བཟོད་པར་བྱས་ནས་སྡིག་པའི་ཆོས་མི་སྤོང་ཞིང་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་ན་བདག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚེ་འདིར་ཡང་གསད་པ་དང་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་འབྱུང་ལ། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་འདིས་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཁོང་ཁྲོ་ཞེས་བྱ་བས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བསྟན་ཏོ། ངོ་ཚ་བ་དང་ཁྲེལ་མེད་པར་གྱུར་ པ་དང། ཁོང་ཁོ་བ་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྲོག་གཅོད་ཅིང་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཏང་སྙོམས་དང་ང་རྒྱལ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཉི་ག་ལ་གནོད་དེ་དེ་བས་ན། སེམས་ཅན་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གནོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བག་མེད་དེ་སེམས་ཅན་དག་ཡལ་བར་འདོར་བས་ན་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་དོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་གདོལ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་དམན་པ་རྣམས་དགེ་བ་ལ་དགོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་དུ་སོང་བས་གཞན་ལ་མི་འཆད་ལ། གྲོང་དང་ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སོང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པས་ན་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་དོ། །བཏང་སྙོམས་དང་ང་རྒྱལ་གྱིས་བདག་ལ་ཡང་གནོད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡལ་བར་འདོར་ཞིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤང་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡལ་བར་འདོར་བས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་བདག་ལ་གནོད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་གྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པས། བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་དམིགས་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། མི་བྱ་བ་དག་བྱས་པ་དང༌། བྱ་བ་དག་མ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །འགྱོད་ལས་གདུང་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་བདག་ལ་སྨོད་པར་བསྟན་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ། ངོ་ཚ་བ་དང་ཁྲེལ་མེད་པར་གྱུར་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་ནས། ལས་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་ནི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་མི་ཆ་བ་དག་བྱས་སོ་ཞེས་སེམས་ལ་གནོད་པ་དང༌། གདུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ནི་ཐ་ཤལ་ལོ་ཞེས་བདག་ལ་བདག་སྨོད་པར་བྱེད་དོ། །མཆོད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བས། གཞན་གྱིས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྡིག་པའི་ཆོས་དག་སྤྱད་པ་དང༌། གྲོང་དང་མི་དང༌། སྦྱིན་བདག་ ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་ཟག་འདི་ལ་ནི་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ནི་སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྟེར་ཅིང་མི་སྙན་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་ཅན་མི་མིན་ཚོགས་ཆེན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བས་ལྷས་སྨོད་པ་བསྟན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་བྱེད་ན་སྔོན་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་པས་ན་ལྷ་དད་པ་ཅན་རྣམས་བདག་ལ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཕན་ཆད་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པས་ཤི་བའི་རོ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྲུང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པས་བཏང་སྙོམས་འཇོག །ཅེས་བྱ་བས་སྟོན་པས་སྨོད་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་གྱུར་པས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཟག་འདི་ནི་ཉེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དུང་གི་སྒྲ་སྐད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་དུ་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་བསླབ་པ་མ་ཉམས་པའི་ཚེ་དགོངས་པ་ལས་དེ་ཕན་ཆད་མི་དགོངས་ཤིང་བཏང་སྙོམས་སུ་འདོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་མཐུན་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི། །སྨན་དང་ཞེས་བྱ་བས། མཁས་པ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོད་པར་བསྟན་ཏེ། བསླབ་པ་ཉམས་པ་དེ་ལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་སུ་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ཅག་གི་གྲོགས་པོ་འདི་ནི་སྡིག་པའི་ལ
Chinese
因为地得以稳固，所以变得伟大。从这以下，用四句和三句偈颂依次说明等内容。其中，四句偈颂揭示了无惭的相违品和无惭的过患。三句偈颂则揭示了无惭的功德差别，这就是它的含义。具有智慧却无惭者，以不如理而忍受烦恼。这一偈颂等揭示了对自身有害、对众生有害以及对二者皆有害。其中，如果具有智慧的菩萨变得无惭且无愧，就会有杀生、不予取等不如理之法。他们会容忍烦恼的生起，不舍弃罪恶之法，如果造作杀生、不予取等业，就会对自身造成损害。例如，由于这些因缘，今生会遭受杀害和囚禁等损害，来世也会转生到众生地狱等处，这揭示了对自身的损害。愤怒揭示了对他人造成的损害。变得无惭无愧，通过愤怒和贪欲，杀害其他众生的生命，并不予取他人的财物，这就是对众生的损害。以舍弃和傲慢来说，舍弃和傲慢二者都会造成双方的损害，因此说：损害众生和戒律。其中，舍弃对众生的事情漠不关心，舍弃众生，因此对众生有害。傲慢也不让贱民等低劣的众生行善，即使有少许知识，也因受傲慢的支配而不向他人讲述。他们前往各个村庄和地区，不做众生的事情，因此对众生有害。舍弃和傲慢也会对自身造成损害。例如，舍弃会让自己不投入善法，也会舍弃舍弃不善法，因此戒律受损，对自身有害。傲慢会
English
Because the earth is established, it becomes great. From here onwards, the four-line and three-line verses explain the contents in order. Among them, the four-line verses reveal the opposing aspects of shamelessness and the faults of shamelessness. The three-line verses reveal the distinctions of the merits of shamelessness, which is its meaning. A wise person who is shameless endures afflictions through impropriety. This verse and others reveal harm to oneself, harm to sentient beings, and harm to both. Among them, if a bodhisattva with wisdom becomes shameless and without conscience, there will be improper dharmas such as killing and taking what is not given. They will tolerate the arising of afflictions, not abandon sinful dharmas, and if they commit actions such as killing and taking what is not given, it will cause harm to themselves. For example, due to these causes, in this life they will suffer harm such as being killed and imprisoned, and in future lives they will be born in sentient being hells, which reveals harm to oneself. Anger reveals the harm caused to others. Becoming shameless and without conscience, through anger and desire, killing the lives of other sentient beings and taking the property of others without being given, this is harm to sentient beings. In terms of abandonment and arrogance, both abandonment and arrogance cause harm to both sides, therefore it is said: harm sentient beings and discipline. Among them, abandonment is indifferent to the affairs of sentient beings, abandoning sentient beings, therefore it is harmful to sentient beings. Arrogance also does not allow inferior sentient beings such as outcastes to do good, and even if they have a little knowledge, they do not tell others because they are dominated by arrogance. They go to various villages and regions, and do not do the affairs of sentient beings, therefore it is harmful to sentient beings. Abandonment and arrogance also cause harm to oneself. For example, abandonment will cause oneself not to engage in virtuous dharmas, and will also abandon abandoning non-virtuous dharmas, therefore discipline is damaged, which is harmful to oneself. Arrogance will
Chinese
因为不去亲近善知识，也不行持圣法等，所以对于应做和不应做的事情不了解。通过做不应做的事，不做应做的事，戒律就会破损，这样就会对自己造成损害。会因后悔而痛苦。这表明了自己对自己的责骂。如前所述，变得无耻和不害羞，因贪欲和嗔恨等造作杀生等业。造业之后，自己会想：我做了会导致堕入恶趣的不善业啊！内心会受到伤害，会产生痛苦，并且会自己责骂自己：我是个下等人啊！“不会得到供养”这表明了他人对自己的责骂。像这样行持罪恶之法，城镇和人，施主等也不会给予这个人利养和恭敬等，因为这个人是罪恶之徒，不是功德之田。因此，不会给予利养等，并且会名声不好。“具信非人众大会”这表明了天神对自己的责骂。如果破戒，那么以前因为守护戒律而守护自己的天神，也会从此以后认为这个人就像破戒而死的尸体一样，不再守护，而是背对着自己。因此，“导师舍弃置”这表明了导师对自己的责骂。像这样因为破戒，诸佛世尊也会认为这个人是有罪的，就像持有海螺声音的行为一样，会对如来的教法造成诸多损害。以前在学处没有破损的时候会顾念，但从此以后不再顾念，而是会舍弃。“与法合王子”这表明了精通梵行者对自己的责骂。对于破戒者，精通三藏，成为如来之子的菩萨梵行者们也会说：我们的朋友是罪
English
Because one does not draw near to a spiritual friend and does not practice the sacred Dharma, etc., one does not understand what should and should not be done. By doing what should not be done and not doing what should be done, discipline will be broken, and in this way, one will harm oneself. One will be tormented by regret. This shows self-reproach. As mentioned above, becoming shameless and without embarrassment, one commits actions such as killing due to attachment and hatred. After committing the action, one will think: "I have done the non-virtuous actions that will cause me to be born in the lower realms!" One's mind will be harmed, suffering will arise, and one will reproach oneself, saying, "I am a lowly person!" "One will not receive offerings" indicates that others will reproach one. Having practiced sinful dharmas in this way, towns and people, patrons, etc., will not give this person gain and respect, etc., because this person is a sinful person and not a field of merit. Therefore, they will not give gain, etc., and one's reputation will be bad. "The great assembly of faithful non-humans" indicates that the gods will reproach one. If one breaks one's vows, then the gods who previously protected one because one kept one's vows will henceforth think that this person is like a corpse who has died from breaking their vows, and they will no longer protect one, but will turn their backs on one. Therefore, "the teacher abandons and sets aside" indicates that the teacher will reproach one. In this way, because one has broken one's vows, the Buddhas, the Bhagavat, will also think that this person is guilty, and like holding the behavior of the sound of a conch shell, one will cause much harm to the teachings of the Tathagata. Previously, when the training was not broken, they would care for one, but from then on, they would no longer care for one, but would abandon one. "Dharma-abiding princes" indicates that those who are skilled in pure conduct will reproach one. For those who have broken their vows, the Bodhisattvas who are skilled in the three pitakas and have become sons of the Tathagata will also say: "Our friend is a sinful