Tibetan
བར་རྟོག་པ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་དུ་རྟོག་པའོ། །ཡང་ན་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཉེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། བྱམས་པ་ལ་སོགས་གནས་མི་འབྱུང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་པར་སེམས་ཅན་དོན། །འཁོར་བ་འདོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རྟོག་པའོ། །སྔོན་དེ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚེ་རབས་སྔ་མར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གོམས་པར་བྱས་པས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་སྔོན་གོམས་པའི་མཐུས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་རྣམ་པར་དག་ཐོབ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་སྤངས་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྙིང་རྗེ་འཐོབ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཉམ་མེད་རྟག་མེད་སྙིང་རྗེ་ཅན་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཉམ་པའི་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེའི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གང་ཅུང་ཟད་ཚོར་བ་བདེ་བ་མྱོང་བ་དང༌། ཅུང་ཟད་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང༌། ཅུང་ཟད་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་ཐུགས་སུ་ཆུང་ནས་ཇི་ལྟར་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་རྗེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་གཞག་གོ །བར་འགའ་འབྱུང་ལ། བར་འགའ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། རྟག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེ་
Chinese
中间的观察是观察所有的过失。观察所有的功德是对众生慈爱和怜悯，是与怜悯相符的菩萨之分，所以是观察功德。或者如上所说，所有的那些过失是：慈爱等不会产生，无有烦恼地利益众生，不会舍弃轮回。像这样观察就是功德的观察。先前修习的相状具足等，意思是说，前世已经习惯于大悲心，所以无论生于何处，都因先前习惯的力量而具有悲心，这就是从其他世完全修习而产生的悲心。为了舍弃不顺品而获得清净，意思是说，悲心的不顺品是害心和损害等，舍弃那些就能获得清净的悲心，所谓清净，就是对任何事物都不生贪恋和嗔恨，获得远离贪欲的悲心之意。没有平等的，不是常有的，不是具有悲心者，意思是说，没有平等的悲心也不是具有大悲心者，例如异生、声闻和独觉的悲心。那些是对被痛苦的感受所压倒的痛苦众生生起悲心，而对具有快乐的感受和非乐非苦的感受的众生不生起悲心，因此没有平等性的悲心。菩萨们是对稍微感受快乐，稍微感受痛苦，稍微感受非乐非苦的那些众生都认为是痛苦，像对无间地狱的众生生起悲心一样。对生于有顶天的众生也生起悲心，因为对三界的一切众生都生起悲心，所以菩萨的悲心是平等性，因此安立为大悲心。有些时候会产生间隔，有些时候不会产生间隔，无常的悲心是悲心。
English
The intermediate contemplation is to contemplate all faults. To contemplate all virtues is to have love and compassion for sentient beings, which is a part of the Bodhisattva that is in accordance with compassion, so it is to contemplate virtues. Or, as mentioned above, all those faults are: love and so on do not arise, benefiting sentient beings without afflictions, and not abandoning samsara. To contemplate in this way is to contemplate virtues. "Having the aspect of having practiced it before," means that having been accustomed to great compassion in previous lives, wherever one is born, one will have compassion due to the power of previous habit, which is called compassion arising from completely practicing in other lives. "In order to abandon unfavorable factors and obtain purity," means that the unfavorable factors of compassion are harmful thoughts and harm, etc. If those are abandoned, pure compassion will be obtained. "Pure" means that one obtains compassion free from attachment, in which attachment and hatred do not arise towards anything. "Without equality, not constant, not a compassionate one," means that not having equal compassion is not having great compassion, such as the compassion of ordinary beings, Hearers, and Solitary Buddhas. Those are those who generate compassion for sentient beings who are overwhelmed by the feeling of suffering, but do not generate compassion for sentient beings who have feelings of happiness and neither happiness nor suffering, therefore there is no compassion of equality. Bodhisattvas regard all those who experience a little happiness, a little suffering, and a little neither happiness nor suffering as suffering, just as they generate compassion for the sentient beings in the Avici hell. They also generate compassion for the sentient beings born in the peak of existence, because they generate compassion for all sentient beings in the three realms, so the compassion of Bodhisattvas is equality, therefore it is established as great compassion. Sometimes there is an interval, and sometimes there is no interval, impermanent compassion is compassion.
Tibetan
ཆེན་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་ལྷག་མ་ནི་ལུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་ན་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་ཀྱང༌། ཟད་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་རྟག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གཞག་གོ །ལྷག་པའི་བསམ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མ་ཐོབ་པ། དེ་དག་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མ་ཐོབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཡན་ཆད་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། བདག་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་བས་ན་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གཞག་གོ །སྒྲུབ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། གང་ལ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ནས་སེམས་ལ་བརྩེ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་མཁྱེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་ཡང་མཛད་དེ། དེ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པར་གཞག་གོ །འདོད་ཆགས་བྲལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་དང་འཚེ་བ་དང་བཅས་པ་ཞེ་སྡང་དང་འཚེ་བའི་བག་ལ་ཉལ་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་དག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཁ་ཅིག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་བར་འགའ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་དང༌། མཛའ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཀྱང་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞེ་སྡང་དངོས་སུ་མི་འབྱུང་ཡང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་མོ་མ་སྤངས་སོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་
Chinese
不具大性者，譬如独觉的悲心。他们的余蕴，若进入无余蕴涅槃之界则会穷尽，故非恒常。佛陀和菩萨们的悲心，即使进入无余蕴涅槃之界，也不会穷尽，故是恒常。因此安立为大悲。无有偏颇之心者，对于何者，自他平等，未得偏颇之心，他们不具大悲，譬如声闻和独觉。他们未领悟法无我，故未得自他平等之心。菩萨入于初地之前，已得自他平等之心，如己一般救度众生之苦，故安住于偏颇之心，因此安立彼为大悲。行持亦者，与无相连。对于何者，见众生受苦，心中唯有悲悯，而不为救脱痛苦而行持，则不具大悲，譬如圣声闻和独觉。他们虽知众生受苦，却不为救脱痛苦而行持。菩萨们了知众生受苦，为救脱痛苦而行持，因此安立为大悲。离贪者，对于何者，虽有悲心，然与悲心相违背的嗔恨和损害并存，未离嗔恨和损害的习气，则不称为大悲，譬如异生和声闻、独觉。其中，异生者，某些人虽有悲心，然彼时彼刻却生起嗔恨，对亲友有悲心，却对敌人有嗔恨。圣声闻和独觉们，虽不实际生起嗔恨，然未舍弃微细的嗔恨习气。佛陀和菩萨们则
English
Those who do not possess greatness, like the compassion of a Pratyekabuddha. Their residue, if entered into the realm of nirvana without residue, will be exhausted, therefore it is not permanent. The compassion of Buddhas and Bodhisattvas, even if entered into the realm of nirvana without residue, will not be exhausted, therefore it is permanent. Therefore, it is established as great compassion. Those who do not have a partial mind, for whom self and other are equal, and have not attained a partial mind, they do not possess great compassion, like Shravakas and Pratyekabuddhas. They have not understood the selflessness of phenomena, therefore they have not attained the mind of equality between self and other. Bodhisattvas, up to entering the first bhumi, have attained the mind of equality between self and other, and like themselves, liberate sentient beings from suffering, therefore they abide in a partial mind, and therefore it is established as great compassion. "Also acting" is connected with "not". For whom, seeing sentient beings suffering, there is only compassion in the mind, but does not act to save them from suffering, then they do not possess great compassion, like noble Shravakas and Pratyekabuddhas. They know that sentient beings are suffering, but do not act to save them from suffering. Bodhisattvas know that sentient beings are suffering, and also act to save them from suffering, therefore it is established as great compassion. "Free from attachment", for whom, although there is compassion, but hatred and harm, which are contrary to compassion, exist together, and have not abandoned the latent tendencies of hatred and harm, then they are not called great compassion, like ordinary beings and Shravakas and Pratyekabuddhas. Among them, ordinary beings, although some have compassion, hatred arises at that very moment, and although there is compassion for friends, there is hatred for enemies. Noble Shravakas and Pratyekabuddhas do not actually generate hatred, but have not abandoned the subtle latent tendencies of hatred. Buddhas and Bodhisattvas, on the other hand,