Tibetan
བས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་བྱམས་པར་གཞག་གོ །རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དམིགས་པར་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བཤད་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ན་ཡུལ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་མི་དམིགས་པའི་བྱམས་པར་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་མདུད་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཆད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ལ་ཡོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ནི་གཡོ་དང༌། མི་གཡོ་དང༌། །ཆགས་པས་མྱོང་དང་མི་མྱོང་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཚངས་པའི་གནས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་ཏེ། རྣམ་པ་བཞི་ནི་འབྲི་བའི་ཆ་ཅན་དང༌། གནས་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་འབྲི་བའི་ཆ་ཅན་གྱི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་ནི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིས་ཉམས་ཤིང་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཆ་ཅན་གྱི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉམས་པ་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཀྱི་ཉམས་པ་དང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བའི་བདེ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་བཞིའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་ཀྱང་དེའི་བདེ་བའི་རོ་ལ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ་དང༌། སེམས་རྒྱ་ཆུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆགས་པའི་དོན་འཆད་དེ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་གྱུར་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པས་ན་ཆགས་པས་རོ་མྱང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཚོག་པར་འཛིན་ཅིང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་ཚོལ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་ཕྱེ་ན་འབྲི་བའི་ཆ་
Chinese
因此，應安住於無所緣的慈愛中。「因相同」是指以慈愛之心為因而生起身語之業。其中，「煩惱是所緣」是指貪欲、嗔恨等煩惱是心所緣的對象。煩惱滅盡，則無所緣，因此說是無所緣的慈愛。如果問，煩惱作為所緣有何體現？因此說：「為了斷除心的結縛，所以斷除所緣。」經中也說：「斷除了心中存在的貪欲、嗔恨等煩惱，心的所緣就沒有了。」因此，煩惱作為所緣是顯而易見的。「動搖與不動搖，執著而受用與不受用，知曉。」這句話顯示了四梵住的四種分類：四種分類是退失之分、安住和差別之分、有煩惱和無煩惱。其中，退失之分的四無量心稱為動搖，為什麼呢？因為它們最終會衰退和消失。安住和轉變為差別之分的四無量心稱為不動搖，因為它們不會衰退，而且會變得殊勝，不會衰退和消失。獲得四無量心的禪定後，由於貪執禪定的滋味，以貪欲受用禪定之樂的人，稱為有煩惱。即使獲得四無量心的禪定，也不受用其快樂滋味的人，稱為無煩惱。「執著」是指貪戀安樂，以及心胸狹隘。解釋執著的含義，如果貪執慈愛禪定的安樂，心就不會趨入更廣大的功德，因此以執著受用滋味稱為有煩惱。以少許禪定之樂為滿足，不尋求更廣大的功德，也稱為有煩惱。其中，如果將四無量心分為退失之分
English
Therefore, one should abide in loving-kindness without an object of focus. "Having the same cause" means that the mind of loving-kindness is the cause for generating actions of body and speech. Among these, "afflictions are the object of focus" means that afflictions such as desire and hatred are explained as objects to be focused on by the mind. When afflictions are exhausted, there is no object of focus, so it is explained as loving-kindness without an object of focus. If asked, what is manifested by afflictions as an object of focus? Therefore, it is said, "In order to sever the knots of the mind, the object of focus is severed." It is also said in the sutra, "By abandoning the afflictions such as desire and hatred that exist in the mind, the mind's object of focus is eliminated." Therefore, it is obvious that afflictions are the object of focus. "Moving and unmoving, experiencing with attachment and not experiencing, knowing." This shows the fourfold classification of the abodes of Brahma: the fourfold classification is the aspect of decline, the aspect of abiding and distinction, with afflictions and without afflictions. Among these, the four immeasurables of the aspect of decline are called moving, why? Because they eventually decline and disappear. The four immeasurables of the aspect of abiding and transforming into distinction are called unmoving, because they do not decline, and become excellent, without declining and disappearing. Those who have attained the samadhi of the four immeasurables and enjoy the bliss of experiencing the taste of samadhi due to attachment to the taste of samadhi are called having afflictions. Those who have attained the meditation of the four immeasurables but do not experience the taste of its bliss are called without afflictions. "Attachment" refers to clinging to happiness and having a narrow mind. Explaining the meaning of attachment, if one is attached to and clings to the bliss of the samadhi of loving-kindness, the mind will not enter into greater qualities, therefore experiencing the taste with attachment is called having afflictions. Being content with a little bliss of meditation and not seeking greater qualities is also called having afflictions. Among these, if the four immeasurables are divided into the aspect of decline
Tibetan
ཅན་དང༌། གནས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཆ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གང་ལ་གནས་ཤིང་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་གཡོ་བ། །ཆགས་པ་མེད་པ་གནས་པ་ནི། །གཡོ་ལ་མ་ཡིན་རོ་མྱང་བ་ལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚངས་པའི་གནས་ལ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གནས་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་ཅན་ལ་གནས་པས་ན་མི་གཡོ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པས་ན་ཆག་པ་མེད་པ་ལ་གནས་ཀྱི། གཡོ་བས་དེ་འབྲི་བའི་ཆ་ཅན་ལ་མི་གནས། རོ་མྱང་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རོ་མྱང་བ་ལ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཉམ་པར་མ་བཞག་རང་བཞིན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པ་སྟེ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུང་ངུར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ནི་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་གཅིག་གོ །ཆུང་ངུ་བར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པའི་ཚད་མེད་པ་ལ་ཡང༌། ཆུང་ངུ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ། ཚངས་རིས་དང༌། ཚངས་ལྷ་ཉེ་ཕན་དང༌། ཚངས་ཆེན་ཏེ་ས་གསུམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཡངས་གསུམ། གསུམ་པ་ལ་ཡང་ས་གསུམ། བཞི་པ་ལ་ས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཚངས་རིས་ཀྱི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་ཆུང་ངུའོ། །ཚངས་ལྷ་ཉེ་ཕན་གྱི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་འབྲིང་པོའོ། །ཚངས་ཆེན་གྱི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་ཆེན་ པོའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་ལ་ཚད་མེད་པ་ཆེ་ཆུང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཚད་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། བར་མ་གཉིས་ཀྱང་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་བསྡུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོག་མའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འོག་མ་ཡིན་ལ། ས་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དང་པོ་ཡང་ས་འོག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ས་དང་པོ་ལས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འོག་མ་ཡིན་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཚད་མེད་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ས་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གོང་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ས་འོག་མ་རྣམས་
Chinese
以及，具有安住和特殊之处，具有烦恼，以及没有烦恼，共有四种。菩萨们安住和修习于何处呢？其意义在于此。因此，说了“菩萨不摇动，无染著安住，非摇动，非味著”等。如是，在所显示的梵住四种中，菩萨们安住于具有安住和特殊之处，因此安住于不摇动，安住于没有烦恼，因此安住于无染著，不安住于摇动，即具有减损之处，不安住于味著，即具有烦恼的味著，其意义在于此。为了显示四无量心中小和大的差别，说了“未入定自性”等两个偈颂。其中，入定是指未入定的处所，即指欲界。其中，未入定的四无量心都安立为小，这是小的一种。所谓小中间，色界和无色界称为入定的处所，入定处的无量心中，也有小、中、大三种。其中，色界的四禅中，有梵众、梵辅、大梵三种地。同样，二禅也有三种地，三禅也有三种地，四禅有八种地。其中，梵众的四无量心是小。梵辅的四无量心是中等。大梵的四无量心是大。如是，在入定的地中，无量心进入大小三种，入定的无量心小和中间两种也包含在小之中，其意义在于此。所谓下地，相对于第一地来说，信解行地是下地，相对于第二地来说，第一地也是下地。因此，从第一地来说，信解行地是下地，所以信解行的无量心包含在小之中。同样，第二地和第三地等也相对于上地来说是下地。
English
And, having the aspect of abiding and being special, having afflictions, and being without afflictions, there are four types. Where do Bodhisattvas abide and meditate? The meaning lies in this. Therefore, it is said, "Bodhisattvas do not waver, abide without attachment, not in wavering, not in savoring." Thus, among the four Brahma-viharas shown, Bodhisattvas abide in the aspect of having abode and being special, therefore they abide in non-wavering, abide in being without afflictions, therefore they abide in non-attachment, they do not abide in wavering, which is the aspect of diminishing, they do not abide in savoring, which is the savoring of having afflictions, the meaning lies in this. In order to show the distinction between small and large among the four immeasurables, two verses are spoken, beginning with "Un-absorbed nature." Among them, absorption refers to the place of non-absorption, which refers to the desire realm. Among them, the four immeasurables of non-absorption are all established as small, this is one type of small. The so-called small-intermediate, the form and formless realms are called the place of absorption, among the immeasurables of the place of absorption, there are also three types: small, intermediate, and large. Among them, in the four dhyanas of the form realm, there are three grounds: Brahma-pāriṣadya, Brahma-purohita, and Mahābrahmā. Similarly, the second dhyana also has three grounds, the third also has three grounds, and the fourth has eight grounds. Among them, the four immeasurables of Brahma-pāriṣadya are small. The four immeasurables of Brahma-purohita are intermediate. The four immeasurables of Mahābrahmā are large. Thus, in the place of absorption, the immeasurables enter into three types of large and small, the immeasurables of absorption, both small and intermediate, are also included in the small, the meaning lies in this. The so-called lower ground, relative to the first ground, the ground of faith-practice is the lower ground, relative to the second ground, the first is also the lower ground. Therefore, from the first ground, the ground of faith-practice is the lower ground, so the immeasurables of faith-practice are included in the small. Similarly, the second and third grounds, etc., are also lower grounds relative to the upper ground.