Tibetan
་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་དང༌། །བསམ་པ་དང་ནི་འབྱོར་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་མཆོག་ནི་དད་པ་དང་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྟེན་ན་བསྟེན་པའི་མཆོག །བསྟེན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། །ཆོས་ལ་མོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང་ནི་འབྱོར་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་འཆད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཆོས་ལ་དད་པ་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྟེན་པ་བླ་ན་མེད་པའོ། །བསམ་པ་ནི་བསམ་པ་རྣམ་པ་དང༌། རོ་མྱང་བའི་བསམ་པ་ནས་དགེ་བའི་བསམ་པའི་བར་དུ་སྟེ། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྟེན་པའི་མཆོག་བསྟེན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྱོར་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབས་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བཀང་སྟེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དེ། །དེ་ཡང་བསྟེན་པའི་མཆོག་གོ །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚུལ་དུ་དམིགས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡང་བསྟེན་པའི་མཆོག་གོ །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་བསྟེན་པའི་མཆོག་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །ཚད་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ཚད་མེད་པའི་སེམས་དང་མི་ལྡན་ན་སེམས་ཅན་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་དེའི་གཉེན་པོར་ཚད་མེད་པ་ལ་གནས་པ་བཤད་དོ། །ཚད་མེད་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་ ཚད་མེད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟེན་པའི་ཚངས་པ་མི་མཐུན་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིགས་བཅད་འདིས་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་བསྟེན་པའི་ཚངས་པ་མི་མཐུན་པ་སྤངས་ཞེས་བྱ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་བསྟེན་ཏེ། བསྟེན་པ་
Chinese
是殊胜的，即对佛法生起信乐，以及思维和财富。名为依止殊胜善知识，以信心和善心依止，是依止的殊胜。依止是无上的，那又是什么呢？即对佛法生起信乐，以及思维和财富。这是讲述依止善知识的大乘法。对佛法的信心即是对佛法的信乐，这也是无上的依止。思维是指各种思维，从体验滋味的思维到善的思维，具有这样的思维是依止的殊胜，是无上的依止。财富是指修成虚空藏三摩地等，以各种资具充满整个虚空界，供养善知识。这也是依止的殊胜。以三轮清净的方式观想，并被无分别的智慧所摄持，也是依止的殊胜。八地以上获得无生法忍，成为一体也是依止的殊胜，如前所说就是这个意思。名为对无量进行分别的十二颂，即使以摄受的事物使众生成熟而进入，如果不具备无量的心，那么被行为颠倒的众生所厌倦，就会舍弃众生，因此为了对治它，宣说了安住于无量。如果具备无量的思维，像对待独子一样对待一切众生，就不会舍弃众生，因此，以分别无量的十二颂来开示，就是这个意思。依止的梵天，舍弃不和，具有无分别的智慧，进入三种所缘，使一切众生成熟。这句偈颂显示了四无量的体性，也就是要了知四种体性。哪四种呢？即舍弃不和之品，具有对治的差别，具有进入的差别，具有事业的差别。其中，依止的梵天，舍弃不和，是指舍弃不和之品，依止
English
is supreme, that is, generating faith and joy in the Dharma, as well as thought and wealth. It is called relying on a supreme virtuous friend, relying with faith and a virtuous mind is the supreme of reliance. Reliance is unsurpassed, and what is that? That is, generating faith and joy in the Dharma, as well as thought and wealth. This is the Mahayana Dharma that explains relying on a virtuous friend. Faith in the Dharma is called joy in the Dharma, and this is also unsurpassed reliance. Thought refers to various thoughts, from the thought of experiencing flavors to the thought of virtue, having such thought is the supreme of reliance, it is unsurpassed reliance. Wealth refers to accomplishing the Samadhi of the Treasury of Space, etc., filling the entire realm of space with various resources, and offering them to the virtuous friend. This is also the supreme of reliance. Contemplating in the manner of the three wheels being completely pure, and being possessed by non-discriminating wisdom, is also the supreme of reliance. Obtaining tolerance of the unborn Dharma from the eighth ground onwards, becoming one is also the supreme of reliance, as mentioned before, that is the meaning. Called the twelve verses that distinguish the immeasurable, even if one enters into maturing sentient beings with the objects of gathering, if one does not possess the immeasurable mind, then one becomes weary of sentient beings who act perversely and abandons sentient beings, therefore, to counteract this, it is explained to abide in the immeasurable. If one possesses immeasurable thought, treating all sentient beings like an only child, one will not abandon sentient beings, therefore, the meaning is that the twelve verses that distinguish the immeasurable are taught. The Brahma of reliance, abandoning disharmony, possessing non-discriminating wisdom, entering the three objects of focus, maturing all sentient beings. This verse shows the nature of the four immeasurables, that is, one must know the four natures. What are the four? That is, abandoning the opposing side, possessing the distinction of the antidote, possessing the distinction of entering, and possessing the distinction of action. Among them, the Brahma of reliance, abandoning disharmony, means abandoning the opposing side, reliance.
Tibetan
ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བྱ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་ནི་ཚངས་པའི་གནས་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །ཚད་མེད་པ་བཞིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གནོད་སེམས་དང༌། འཚེ་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་མང་བ་དང༌། ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བས་སེམས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་དག་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམས་པའམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་མེད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བས། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སེམས་ཅན་དང་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་ཡོད་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །ཅེས་བྱ་བས་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འཇུག་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པར་འཇུག་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་དམིགས་ནས་བྱམས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་འདི་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། བདག་གམ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་ནས་བྱམས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སེམས་ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་ཆུད་པས་སེམས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མུ་སྟེགས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཐུན་མོང་ངོ༌། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས
Chinese
是指菩萨，因为具有四无量心，即使众生作害也不舍弃众生。梵天是指梵天的处所，即四无量心：慈爱、悲悯、欢喜、舍弃。四无量心的相违品是害心、损害、不喜悦增多、贪执以及因嗔怒而使心烦恼。这些相违品通过修习四无量心或者被无分别智慧所摄持而消除，因此称为断除。具有无分别智慧，是指显示具有对治的差别，因为菩萨、众生和四无量心被无分别智慧所摄持。以“趣入三种所缘”来说明具有趣入的差别，菩萨的四无量心趣入三种所缘：趣入以众生为所缘，趣入以法为所缘，趣入无所缘。其中，在《瑜伽师地论》中说，凡夫和外道之慈是缘众生的慈，因为他们执著有我和众生而生起慈心。声闻和独觉的慈心称为缘法的慈心，因为他们执著这些事物只是色等五蕴之法，没有所谓我和众生，并且五蕴也是无常和痛苦等的自性，从而生起慈心。入地的菩萨和如来之慈，是无所缘而通达，因此最初发心的菩萨们之慈通达不缘众生，并且通达法无我，因此也不缘五蕴之法，从而无量地利益众生。其中，缘众生的四无量心是凡夫、外道、声闻、独觉、菩萨和如来所共有的。缘法的慈心是声闻和独觉
English
Refers to a Bodhisattva, because they possess the four immeasurables, and therefore do not abandon sentient beings even if harmed by them. Brahma refers to the four immeasurables of Brahma's abode: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. The opposing factors to the four immeasurables are harmful intent, violence, increased displeasure, attachment, and mental afflictions caused by anger. These opposing factors are eliminated by cultivating the four immeasurables or by being seized by non-discriminating wisdom, hence they are called abandonment. 'Possessing non-discriminating wisdom' indicates possessing the distinction of an antidote, because Bodhisattvas, sentient beings, and the four immeasurables are seized by non-discriminating wisdom. 'Engaging in three types of objects' indicates possessing the distinction of engagement, the four immeasurables of a Bodhisattva engage in three ways: engaging with sentient beings as the object, engaging with phenomena as the object, and engaging without an object. In the Yogacarabhumi-sastra, it is said that the loving-kindness of ordinary beings and non-Buddhists is focused on sentient beings, because they generate loving-kindness by focusing on the existence of self and sentient beings. The loving-kindness of Hearers and Solitary Buddhas is called loving-kindness focused on phenomena, because they focus on these things as merely the phenomena of the five aggregates such as form, without the existence of self or sentient beings, and that the five aggregates are also of the nature of impermanence and suffering, thereby generating loving-kindness. The loving-kindness of Bodhisattvas who have entered the grounds and the Tathagatas is realized without an object, therefore the loving-kindness of Bodhisattvas who initially generate the mind of enlightenment realizes not focusing on sentient beings, and also realizes the selflessness of phenomena, therefore not focusing even on the phenomena of the five aggregates, thereby immeasurably benefiting sentient beings. Among these, the four immeasurables focused on sentient beings are common to ordinary beings, non-Buddhists, Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, and Tathagatas. Loving-kindness focused on phenomena is for Hearers and Solitary Buddhas.