Tibetan
སྐབས་སུ་བགོ་སྐལ་གྱི་དོན་ནི་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཆོས་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ཆོས་བདག་གིར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་བྱའི། །ཟང་ཟིང་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ཟང་ཟིང་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་མན་ཆད་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་བསྟེན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་གྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་དོ་ཞེས་གླེངས་པ་ལ། ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་ལྔས་གནས་དང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བརྒྱད་དང་སྦྱར་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། ད་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུའོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཚུལ་དེ་འདྲ་བ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱེ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་ཚེ་རབས་སྔ་མར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་དང༌། མ་འོངས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་གཞག་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནི་རྗེས་རྟོགས་པས། །བློ་ཅན་ཕྱི་རོལ་གྱིས་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་བསྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱིའི་བསྟེན་པ་དང༌། ནང་གི་བསྟེན་པ་བསྟན་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ནི་ནང་གི་བསྟེན་པའོ། །ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་འབུལ་བ་ནི་ ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟེན་པ་སྟེ། དེས་ཕྱིའི་བསྟེན་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ལ་ཉན་པ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཞེས་བྱ་བས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རྩིང་བས་བརྟེན་པ་དང་ཕྲ་བས་བརྟེན་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཉན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་ནི་རྩིང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྒྱུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་ནི་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ནང་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངར་བཅས་པ་དང་ང་མེད་ཡིད་ལྡན་ནི། །ཐ་མ་དང་ནི་མཆོག་གི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཐ་མས་བསྟེན་པ་དང༌། མཆོག་གིས་བསྟེན་པ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། བདག་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མཐོང་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འདི་ལ་དངོས་པོ་འདི་དག་གིས་བསྟེན་ཏོ་ཞེས་ལྟ་བ་ནི་དར་བཅས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཐ་མའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བདག་དང་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ཆར་མ་མཐོང་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འདི་ལ་དངོས་པོ་འདིས་བདག་གིས་བརྟེན་ཏོ་ཞེས་མི་ལྟ་བ་ནི་ང་མེད་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་མཆོག་གོ །འགྲོ་བར་སྦྱོར་དང་སྨོན་ལམ་དག་གིས་ཀྱང༌། །བློ་ལྡན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐག་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང༌། ཐག་རིང་བར་བསྟེན་པ་སྟོན་ཏོ། །ཚེ་རབས་དུ་མས་མཆོད་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཞིག་གི་ལུས་བླངས་ཏེ་བསྟེན་པ་ནི་ཐག་རིང་བའོ། །ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བས་བསྟེན་པ་ནི་ཐག་ཉེ་བའོ། །ཚེ་དེ་ཉིད་དམ་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་ཉིད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཐག་ཉེ་བའོ། །ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ལོ་དང་ཟླ་བ་དུ་མས་ཆོད་ནས་བསྟེན་པར་སྦྱོར་བའམ། །ཚེ་ཕྱི་མར་ཡང་ཚེ་རབས་དུ་མས་ཆོད་ནས་བསྟེན་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཐག་རིང་བའོ། །ཚེ་རབས་ཕྱི་མར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐག་རིང་བའོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐག་ཉེ་བའོ། ། བསྟེན་པའི་མཆོག་གང་ཞེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྟེན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་བསྟེན་པ་གང་གིས་བསྟེན་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་མཆོག །བསྟེན་པ་དམ་པ། བསྟེན་པ་བླ་ན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམ་པའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནི། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས
Chinese
在此，分到的意义在于重视。应安住于重视佛法且将佛法视为己有的功德，并依止善知识。不住于重视财物且将财物视为己有，不应依止善知识，这是它的意义。从这以下，用三个半偈颂来理解依止的分类，对于“用七个偈颂来讲述依止善知识的详细分类”的说法，用五个半偈颂结合处所和事物等八种意义来阐述依止善知识的详细分类。现在用三个偈颂，通过对过去和未来等的详细分类，来说明依止善知识的果实。现在对于当下的详细分类，也以同样的方式来展示，这是它的意义。“因和果”是指区分过去等，如前所述。例如，前世依止善知识是因，现在依止善知识是果。现在依止善知识是因，未来依止善知识将是果。这样，以因果的方式，依止善知识也可以分为过去、现在和未来三种。如前所述的意义就是这样。“以佛法之门是随觉悟，智者外道也依止善知识。”这里展示了外在的依止和内在的依止。通过依止善知识之门，觉悟佛法之门的等持，对于如何觉悟的等持，也反复修习，也会依止善知识，这是内在的依止。供养法衣和乞食等是外在的依止，这展示了外在的依止。“听闻佛法是心的瑜伽”这里展示了粗略地依止善知识和精细地依止善知识。其中，听闻善知识
English
Here, the meaning of allocation lies in emphasis. One should abide in the merit of valuing the Dharma and considering it as one's own, and rely on a virtuous spiritual friend. One should not rely on a virtuous spiritual friend while abiding in valuing possessions and considering them as one's own; this is its meaning. From here onwards, one should understand the classification of reliance with three and a half verses. Regarding the statement that 'the detailed classification of relying on a virtuous spiritual friend is explained with seven verses,' the detailed classification of relying on a virtuous spiritual friend is elucidated with five and a half verses in conjunction with eight meanings such as place and things. Now, with three verses, the fruits of relying on a virtuous spiritual friend are explained through the detailed classification of past, future, and so on. The detailed classification for the present time is also shown in the same way; this is its meaning. 'Cause and effect' refers to distinguishing the past and so on, as before. For example, relying on a virtuous spiritual friend in a previous life is the cause, and relying on a virtuous spiritual friend in the present is the effect. Relying on a virtuous spiritual friend in the present is the cause, and relying on a virtuous spiritual friend in the future will be the effect. Thus, in terms of cause and effect, relying on a virtuous spiritual friend can also be divided into three aspects: past, present, and future. The meaning of 'as before' is like that. 'Through the door of Dharma is subsequent realization, even intelligent outsiders rely on a spiritual friend.' Here, external reliance and internal reliance are shown. Through the door of relying on a virtuous spiritual friend, one realizes the samadhi of the door of Dharma, and by repeatedly practicing the samadhi of how one has realized it, one will also rely on a virtuous spiritual friend; this is internal reliance. Offering Dharma robes and alms, etc., is external reliance, which shows external reliance. 'Listening to the Dharma is the yoga of the mind.' Here, coarse reliance on a virtuous spiritual friend and subtle reliance are shown. Among them, listening to a virtuous spiritual friend
Chinese
以耳门听闻而依止称为粗，为什么呢？因为依靠他人的声音，心向外散乱的缘故。以心和禅修而依止称为细，因为心向内观察的缘故。那即是心的瑜伽。名为以心和禅修而依止，就是以心的瑜伽而依止。具有我执和我无我执者，是下等和殊胜的形态。此句说明了以下等和殊胜的方式依止善知识。即见到善知识，自己和衣服等需要依止的事物存在，心想用这些事物来依止这位善知识，这是具有我执的心，是下等的。没有见到善知识，自己和需要依止的事物这三者，不认为用这个事物我来依止这位善知识，这是无我执的心，是殊胜的。以行事和祈愿等，依止具慧的善知识。此句说明了近距离依止和远距离依止。以无数世供养，取了很多众生的身体来依止，这是远距离的。以当世的行事来依止，这是近距离的。在当世或来世依止善知识，这是近距离的。即使在当世，也间隔了很多年月才依止，或者在来世，也间隔了很多世才依止，这是远距离的。发愿来世能依止善知识，并依止，这是远距离的。发愿今生能依止善知识，并在今生依止，这是近距离的。 依止的殊胜是什么呢？是第七个偈颂，意思是说，在说明了依止的各种分类后，以何种依止方式依止善知识才是最殊胜的？哪种依止是神圣的？哪种依止是无上的？这些都由第七个偈颂来阐述。依止圣者善知识，即是自己的心。
English
Relying on the ear gate is called coarse. Why? Because relying on the sounds of others, the mind scatters outward. Relying on the mind and meditation is called subtle, because the mind looks inward. That is the yoga of the mind. It is called relying on the mind and meditation, which is relying on the yoga of the mind. Those with ego and those with no-ego mind are the inferior and superior forms. This verse explains relying on the virtuous friend in inferior and superior ways. That is, seeing that the virtuous friend, oneself, and things to be relied upon such as clothes exist, thinking, "I will rely on this virtuous friend with these things," this is having an ego mind, which is inferior. Not seeing the virtuous friend, oneself, and the three things to be relied upon, not thinking, "I will rely on this virtuous friend with this thing," this is having a no-ego mind, which is superior. Also, relying on the wise virtuous friend through actions and prayers. This verse shows relying from a close distance and relying from a far distance. Relying by offering in countless lifetimes, taking the bodies of many beings, is relying from a far distance. Relying by actions in this lifetime is relying from a close distance. Preparing to rely on the virtuous friend in this lifetime or in the next lifetime is relying from a close distance. Even in this lifetime, relying after many years and months have passed, or in the next lifetime, relying after many lifetimes have passed, is relying from a far distance. Making prayers and relying, wishing to rely on the virtuous friend in the next lifetime, is relying from a far distance. Making prayers and relying, wishing to rely on the virtuous friend in this lifetime, and relying in this lifetime, is relying from a close distance. What is the supreme reliance? It is the seventh verse, meaning that after explaining the various classifications of reliance, what kind of reliance is the most supreme way to rely on the virtuous friend? Which reliance is sacred? Which reliance is unsurpassed? These are all explained by the seventh verse. Relying on the holy virtuous friend is one's own mind.