Tibetan
པར་བྱའོ། །བདག་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྔོན་སྨོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུ་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན་བདག་དང་བསྐལ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཕྲད་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་པ་དང༌། མཆོད་པ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང༌། དོན་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའོ། །ཞིང་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཆོད་པའི་ས་བོན་འདེབས་པའི་ཞིང་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བཤད་པ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤད་ནས་མཆོད་པའི་ས་བོན་བསྒྲུངས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མཆོད་པའི་ལས་བྱེད་དུ་འཛུད་པའོ། །སེམས་ལ་གནས་ནས་རོ་མྱང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལ་སེམས་ལ་གནས་པ་ནི་རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དག་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་ཞིང་དེས་དགའ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་རོ་མྱང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པར་བྱས་པ་ལ་སེམས་དགའ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་དགའ་ཞིང་དེ་ལྟར་སྨོན་པ་ནི་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ཡང་མོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། འབྱོར་པ་རྙེད་པ་དག་ཀྱང་སེམས་པ་ལ་གནས་ནས་མཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མོས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་དོན་འཆད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་མོས་ཤིང་དད་པ་སྟེ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། རོ་མྱང་བ་ དང། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བསམ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འབྱོར་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ
Chinese
应作如是。我成佛有果报，如是往昔发愿。其原因为往昔生中发愿，如何发愿耶？谓于世间有佛薄伽梵出现时，我不与劫坏同时，且与诸佛相遇后，亦得供养诸佛，所作供养亦有果报，且有意义，如是发愿。田无量有情等，谓供养之种子所植之田，即无量有情，为令彼等有情完全成熟故，从说法起，至如何于有情之心田作供养之法，说法后，即种植供养之种子，且令有情亦投入供养之事业。心住于味受等，谓彼心住于味受等，乃至住于真实性之间。彼谓往昔供养如来等，即见彼为功德，且因此生喜悦，是名味受。十方有情供养如来，心生欢喜，是名随喜。我与有情未来亦将供养佛，欢喜且如是发愿，是名现前欢喜作意。如所说之信解等，又信解与思惟及获得资财等，亦住于心而名供养。彼谓信解者，即信解及信乐宣说如何供养如来之法与义之大乘经，彼亦是供养如来。思惟亦有九种，即味受与随喜及现前欢喜与不知足及广大与欢喜与饶益及无烦恼与善思惟，彼等之体性，如于波罗蜜多时所说而配合之。资财者，即依虚空藏之三摩地等而供养如来也。菩提。
English
It should be done like this. May I become a Buddha with fruition, as wished for in the past. The reason for this is that in past lives, vows were made. How were the vows made? It is said that when a Buddha, a Bhagavan, appears in the world, may I not coincide with the destruction of the kalpa, and also, having met the Buddhas, may I also make offerings to the Buddhas, and may the offerings made have fruition, and may they be meaningful. Fields of immeasurable sentient beings, etc., refer to the fields where the seeds of offerings are planted, which are immeasurable sentient beings. For the sake of fully ripening those sentient beings, from teaching the Dharma onwards, until teaching how to make offerings in the field of sentient beings' minds, after teaching the Dharma, the seeds of offerings are planted, and sentient beings are also engaged in the work of offerings. The mind dwells in experiencing taste, etc., meaning that the mind dwells in experiencing taste, etc., and even dwells in the state of reality. It is said that in the past, having made offerings to the Tathagatas, seeing that as a virtue and generating joy from it is called experiencing taste. When sentient beings in the ten directions make offerings to the Tathagatas, the mind rejoices, which is called rejoicing. May I and sentient beings also make offerings to the Buddha in the future, rejoicing and making such vows is called manifest joy and attention. As the faith and understanding spoken of, etc., also faith and understanding, and thinking, and obtaining wealth, etc., also dwell in the mind and are called offerings. It is said that faith and understanding is to have faith and delight in the Mahayana sutras that explain the Dharma and meaning of how to make offerings to the Tathagatas, and that is also making offerings to the Tathagatas. Thinking also has nine aspects, namely experiencing taste, rejoicing, manifest joy, insatiability, vastness, joy, benefiting, being without afflictions, and virtuous thinking. Their characteristics should be combined as explained in the context of the Paramitas. Wealth refers to making offerings to the Tathagatas based on the Samadhi of the Treasury of Space, etc. Bodhi.
Tibetan
་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཚེ་རབས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨོན་ལམ་ཅིའི་ཕྱིར་མིང་དུ་བརྟེན་བ་ཞེས་བཏགས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྨོན་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། འདིར་རྟེན་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྨོན་པ་ལ་སྨོན་པ་ཉིད་མ་བཅུག་པར་བརྟེན་པའི་ཚིག་བཅུག་པ་ནི། ཚིགས་བཅད་རྐང་པ་སྦྱར་བ་ལ་མི་བདེ་བས་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚིག་བརྟེན་པར་བཏགས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ནང་དུ་བརྟེན་པའི་ཚིག་བཅུག་གོ །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་འདོད་པ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ནི་དཀའ་བར་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་དངོས་པོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིང་ཚུལ་བཞིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པར་བྱས་པས་ན། དངོས་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་བ་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་དངོས་པོ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེས་གང་ཟག་ལ
Chinese
从发起菩提心来说，发起无上菩提心后，无论生于何处，都要成办自他利益，并且发愿供养如来，这叫做“依靠”。依靠此，也能变成供养如来。为什么祈愿被称为“依靠”呢？因此，祈愿是加上偈颂的缘故，所以这里说的是依靠。没有将祈愿本身放入，而是放入依靠的词句，是因为加上偈颂的段落会不舒服，所以将祈愿的词句称为依靠，然后在偈颂中放入依靠的词句。对于众生具有慈爱之心，是指看到众生痛苦时，生起慈悲心，并且想要消除他们的痛苦，这叫做慈爱。这种慈爱之心也能变成供养诸佛，是这个意思。为了使自己和众生完全成熟，忍受寒冷、炎热、饥饿、口渴等痛苦，这叫做忍受苦行的痛苦。这也能够变成供养佛。从布施波罗蜜多到智慧波罗蜜多之间，修持六波罗蜜多，这叫做正确地修行波罗蜜多。这也能够变成供养佛。如理作意法，等等，对于诸法，如无常、痛苦、空性和无我，如理作意叫做修行实物。为什么修行实物要加上“如理”呢？因为它能正确地了解一切法无常、痛苦等特性，所以修行实物被称为如理作意。在见道上，有正见等等，获得初地后，生起见道时，生起通达二无我的正见，这叫做通达实物。为什么正见被称为通达实物呢？因为正见对人
English
From the perspective of generating Bodhicitta, after generating the supreme Bodhicitta, no matter where one is born, one should accomplish the benefit of oneself and others, and make aspirations to offer to the Tathagatas. This is called "relying." By relying on this, it can also become an offering to the Tathagatas. Why is aspiration called "relying"? Therefore, aspiration is because verses are added. So here it is said to be relying. Instead of putting the aspiration itself in, the words of relying are put in, because it is uncomfortable to add the sections of verses, so the words of aspiration are called relying, and then the words of relying are put into the verses. Having compassion for sentient beings means that when you see sentient beings suffering, compassion arises and you want to eliminate their suffering. This is called compassion. This compassionate mind can also become an offering to all Buddhas, that is the meaning. In order to fully mature oneself and sentient beings, enduring sufferings such as cold, heat, hunger, and thirst is called enduring the suffering of asceticism. This can also become an offering to the Buddha. From generosity paramita to wisdom paramita, practicing the six paramitas is called practicing paramitas correctly. This can also become an offering to the Buddha. Rightly attending to the Dharma, etc., for all dharmas, such as impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, rightly attending to is called practicing reality. Why should "rightly" be added to practicing reality? Because it can correctly understand the characteristics of all dharmas such as impermanence and suffering, so practicing reality is called rightly attending to. On the path of seeing, there is right view, etc. After obtaining the first ground, when the path of seeing arises, the right view of understanding the two selflessnesses arises, which is called understanding reality. Why is right view called understanding reality? Because right view towards people
Tibetan
་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་རིམ་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དེས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཅིག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་དང༌། ནང་དང་ཕྱི་དང༌། རགས་པ་དང༌། ཕྲ་བ་དང༌། བཟང་པོ་དང༌། ངན་པ་དང༌། ཉེ་བ་དང༌། རིང་བའི་དབྱེ་བའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་དུས་ན་མཆོད་པ་བྱས་པ་ནི་རྒྱུ། དེ་ལྟར་གྱི་དུས་ན་མཆོད་ པ་བྱས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། སྔོན་མཆོད་པ་བྱས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་མཆོད་པ་བྱས་པའི་རྒྱུས་མ་འོངས་པ་ན་མཆོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཆོད་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །བདག་ཉིད་བྱེད་དང་གཞན་གྱིས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་ཡན་ལག་འབུལ་བ་དང༌། ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ནང་གི་མཆོད་པའོ། །མཛའ་བོ་དང་ཉེ་དུ་གཉེན་བཤེས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་མཆོད་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་དང༌། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་འབུལ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕྱིའི་མཆོད་པའོ། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟིས་ཀྱང༌། །བསྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས། །མཆོད་པ་ཆུང་ངུ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ཡ
Chinese
无我，以及为了不错悟通达法无我的意义。像这样生起真实正见的，也算是供养了如来。声闻众的烦恼业解脱等，声闻众没有断除所知障，断除了烦恼障，获得寂灭涅槃，称为解脱。这也是声闻众供养了如来的意思。为了获得大菩提，以真实性，菩萨众和波罗蜜多次第修习，以及供养如来的次第而获得无上菩提，称为真实性。获得大菩提的，也算是供养了十方如来。如是，供养如来的种种差别，一种已经讲完。再有，过去、未来、现在，内和外，粗和细，好和坏，近和远的差别，或者为了显示供养如来的种种差别，说了“因和果也是如此”等。其中，过去时供养是因，如是时供养是果，因为以前有供养的种子，所以现在时供养是因，未来时供养是果，现在时供养的因，未来会变成供养，这样以因和果的方式安立过去、未来和现在所生的供养。“自己做和他人也”，自己供养身体和肢体，以及听闻和思维等是自己，这是内在的供养。朋友和亲戚眷属等其他让做供养，以及供养法衣等是他人，这是外在的供养。“获得和恭敬也，成办也是两种，供养小和大”，
English
Non-self, and in order to not misunderstand and comprehend the meaning of the non-self of phenomena. Like this, one who generates a true and correct view also makes offerings to the Tathagata. The liberation from the afflictive actions of the Shravakas, etc., the Shravakas, without abandoning the obscuration of knowledge, abandon the obscuration of afflictions and attain the peace of Nirvana, which is called liberation. This also means that the Shravakas have made offerings to the Tathagata. In order to attain great Bodhi, through truthfulness, the Bodhisattvas and the Paramitas are practiced in sequence, and the attainment of unsurpassed Bodhi through the sequence of making offerings to the Tathagata is called truthfulness. One who attains great Bodhi also makes offerings to the Tathagatas of the ten directions. Thus, one kind of differentiation of offerings to the Tathagata has been explained. Furthermore, the differentiation of past, future, and present, inner and outer, coarse and subtle, good and bad, near and far, or in order to show the differentiation of offerings to the Tathagata, it is said, "Cause and effect are also like that." Among them, offering in the past is the cause, offering in such a time is the effect, because there is a seed of offering in the past, so offering in the present is the cause, offering in the future is the effect, the cause of offering in the present will become offering in the future, thus the offerings that arise in the past, future, and present are established in the way of cause and effect. "Doing oneself and also by others," offering one's own body and limbs, and listening and thinking, etc., is oneself, this is the inner offering. Having friends and relatives and other relatives make offerings, and offering Dharma robes, etc., is others, this is the outer offering. "Acquisition and reverence also, accomplishment is also of two kinds, offering small and large,"