Tibetan
གྱེས་པ་ཆེར་སྐྱེ་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཏོང་བ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུས་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་དོན་དུ་ལུས་ཅན་ནོར་འདོད་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་བློ་ཅན་གཏོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྔ་མ་རྐང་པ་ཕྱེད་ཀྱི་དོན་ཕྱི་མ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ལུས་ཅན་ནི་སེམས་ཅན་ལ་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གང་གི་དོན་དང༌། གང་གི་ཆེད་དང༌། གང་ལ་ཕངས་པ་དང༌། གང་གཅེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་བཙལ་བའི་གཅེས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བློ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལུས་ཅན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བོ་ལུས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ནོར་འདོད་པ། །བློ་ཅན་གྱིས་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་བརྒྱར་གཏོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལུས་དང་སྲོག་གི་དོན་དང་ཆེད་དུ་ནོར་ཚོལ་ཞིང་ནོར་སོགས་ པར་བྱེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ཅན་གྱིས་ནི་ལུས་དང་སྲོག་གི་དོན་དུ་ནོར་བཙལ་བའི་ལུས་དང་སྲོག་དེ་ཉིད་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཚེ་ལུས་ཉིད་གཏོང་བྱེད་ཀྱང༌། །ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ན། ནོར་ངན་ཅི་སྨོས་དེ་ཡི་འཇིག་རྟེན་འདས། །དེ་དེས་དགའ་རྙེད་དེ་ནི་དེ་ཡི་མཆོག །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །འཇིག་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་བཏང་ནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཕོངས་པ་མེད་པར་ལུས་དེ་ཉིད་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་བཏང་ཡང་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མི་འབྱུང་ན། ནང་གི་དངོས་པོ་ལ་ལྟོས་ན་ཐ་ཤལ་དུ་གྱུར་པའི་ནོར་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་བཏང་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནང་གི་དངོས་པོ་བཏང་ནས་ཀྱང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བར་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་བཏང་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཐོང་སྟེ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང
Chinese
名为“别离增长”之义。所谓“为了慈悲的差别”，是指生起那样的想法，以及布施那样的布施，也是以慈悲为因而布施之义。 “为了何故有情欲财物，智者即施彼予诸众生”等一颂，以一颂之词，前一颂半句之义，后以一颂半句显示。有情即是对有情众生说的，有情众生为了何故，为了什么，对什么吝惜，为了什么而珍爱的缘故，而寻觅财物和受用，智者菩萨们将所珍爱的彼物，施予有情众生。为了显示彼义，说了“众人为身故而欲财，智者即百般施彼物”，众生为了身体和性命的缘故而寻觅财物，积攒财物等，有智慧的菩萨们，为了身体和性命的缘故而寻觅的身体和性命，却百般地施予乞求者们。何时自身行布施，然心不生诸痛苦，何须说劣财，彼之已超世，彼由彼得乐，彼乃彼之胜。此偈颂显示了菩萨的布施是超世间的，并且是超世间的殊胜。如世间人等，舍弃外物后也会生起痛苦和不悦，而菩萨为了不让乞求者们失望，即使将自身百般施舍，心中也不会生起痛苦和不悦，那么对于相对于内在之物来说，已经变得低劣的财物和受用，舍弃后不生不悦又有什么可说的呢？像这样，舍弃内在之物后也不生不悦，因此菩萨的布施被称为超世间。不仅不生不悦，而且舍弃内在之物，看到能利益众生，就会生起欢喜。何
English
It means "increasing separation." The so-called "for the sake of the difference of compassion" means that such a thought arises, and that such a giving is also given by the cause of compassion. "For what reason do sentient beings desire wealth, the wise give it to all beings," etc., with one verse, the meaning of the first half of the verse is shown by the latter half of the verse. Sentient beings are said to be sentient beings, for what reason, for what purpose, for what is stingy, and for what reason do sentient beings seek wealth and enjoyment, the wise Bodhisattvas give that cherished thing to sentient beings. In order to show that meaning, it is said, "People desire wealth for the sake of the body, the wise give it in hundreds of ways," sentient beings seek wealth for the sake of body and life, accumulate wealth, etc., wise Bodhisattvas, for the sake of body and life, seek the body and life, but give it to the beggars in hundreds of ways. When the body itself is given, but no suffering arises in the mind, what need is there to say about inferior wealth, that which has transcended the world, that by that one obtains joy, that is the best of that. This verse shows that the Bodhisattva's giving is transcendent, and is the supreme of the transcendent. Like worldly people, even after giving up external things, they will give rise to suffering and displeasure, but Bodhisattvas, in order not to disappoint the beggars, even if they give themselves in hundreds of ways, will not give rise to suffering and displeasure in their hearts, then what is there to say about the wealth and enjoyment that has become inferior in relation to the inner things, and that no displeasure arises after giving up? In this way, no displeasure arises even after giving up inner things, so the Bodhisattva's giving is called transcendent. Not only does no displeasure arise, but also giving up inner things, seeing that it can benefit sentient beings, will give rise to joy. What
Tibetan
་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །བློ་ཅན་འདི་ལ་སྦྱིན་པ་ཀུན་ཡོད་པས། །སློང་བ་དགའ་བས་ཇི་ལྟར་དགའ་འགྱུར་པ། །བྱིན་བླངས་འདོད་པ་ཆོག་པར་འདོད་པ་ནི། །དེ་ལྟར་སློང་བར་བྱེད་པའང་དགར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ཅན་གྱིས་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ལུས་དང་སྲོག་མན་ཆད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཡན་ཆད་ཅི་འདོད་པ་ཀུན་བཏང་སྟེ། འགྲོ་བ་སློད་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པས་སློད་བ་པོ་དགའ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་ལ་དགྱེས་པའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེ་བ་ལྟར། གཏོང་བ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློང་བ་པོ་ལ་ནོར་བྱིན་ནས་བྱིན་པ་དེ་སློང་བ་པོས་བླངས་ཏེ། སློང་བ་པོ་གང་འདོད་པའི་ནོར་ཡང་རྙེད། ཇི་སྙེད་འདོད་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོག་པར་ཡང་ཐོབ་སྟེ། བསམ་པ་རྫོགས་ནས་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགྱེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཙམ་གྱིས་ དགའ་བ་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ཅན་ཀུན་ཡོད་བྱིན་པས་ནོར་མེད་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཡོད་པར་ལྡན་ལྟ་བ། །སློང་བར་བྱེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་རྫོགས་པའང༌། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཡོད་པར་ལྡན་ལྟ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་བཏང་སྟེ་བྱིན་ནས་ཕྱི་དང་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་གྱུར་པ་དང༌། བསམ་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པས་ད་དུང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ལྟར། སློང་བ་པོ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་ལྟར། སློང་བ་པོ་ནོར་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་ནོར་ཡོད་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ལྟར། བསམ་པ་དེ་ཙམ་གྱི་རླབས་པོ་ཆེ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བློ་ཅན་ཚུལ་བཞིན་འདི་ལ་སྦྱིན་དམ་པས། །སློང་བ་ཚིམ་བྱས་འདི་ལ་ཕན་ཆེན་འདུ་ཤེས་བརྩི། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེན་དག་ནི་རྙེད་ནས་སུ། །སློང་བ་བཏང་བས་རྙེད་རྒྱུས་ཕན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ཅན་གྱིས་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་དུ་གུས་པ་དང༌། བརྙས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དམ་པ་མགོ་ད
Chinese
生起欢喜心，那被称为超胜世间。有智者于此具足一切布施，乞者以欢喜如何生起欢喜？施与受取，欲求满足，如是行乞亦不生喜。如是说，菩萨有智者，对于乞求者们，乃至身体和生命，乃至受用，凡所欲求皆施与。见行乞者们获得受用而欢喜。如菩萨心中生起欢喜之差别。布施者菩萨将财物施与乞者，所施之物被乞者受取。乞者也获得了任何想要的财物。所有想要做的事情也都得到了满足。心愿圆满后，生起了欢喜的差别，然而如菩萨的欢喜差别一般，欢喜在乞者们身上不会生起，这是它的意义。 有智者具足一切，施与后虽无财物，然如何视自己为具有？行乞者受用一切圆满，亦不如此视自己为具有。如是说，有智菩萨们，将内外一切事物施与乞者后，菩萨内外即使没有丝毫财物和受用，却被大悲所摄持，且具足广大的发心，如是认为自己仍然具有受用。行乞者们因菩萨的布施而使受用圆满具足，然而不如菩萨的想法。拥有财富的乞者们，认为自己拥有财富和受用，然而不如那样的发心广大，这是它的意义。 如何有智者如理如法地行此殊胜布施，令乞者满足，并视此为极大的利益？如何获得极其广大的利益，因施与乞者而成为获得利益之因？如是说，另一方面，菩萨有智者行布施，也是如理如法地以恭敬和不轻蔑的方式，将殊胜的布施给予乞者们，头
English
The arising of a joyful mind is called supreme transcendence of the world. Since the wise one has all kinds of generosity, how can the beggar become happy with joy? Giving and taking, desiring satisfaction, even begging in this way does not bring joy. Thus it is said, the wise Bodhisattva gives everything that beggars desire, even body and life, even enjoyment. Seeing that the beggars are happy to receive enjoyment, just as the Bodhisattva's mind gives rise to a special joy. The giver, the Bodhisattva, gives wealth to the beggar, and the beggar takes what is given. The beggar also finds whatever wealth he wants. All the things he wants to do are also satisfied. After the wish is fulfilled, a special joy arises, but just as the Bodhisattva's special joy, joy does not arise in the beggars, that is its meaning. The wise one has everything, but even without wealth after giving, how does he see himself as having it? The beggar also does not see himself as having it in this way, even though he has all the enjoyment. Thus it is said, the wise Bodhisattvas give all external and internal things to the beggars, and even if the Bodhisattva has no wealth or enjoyment inside or outside, he is completely taken by great compassion, and because he has a great mind, he still thinks that he has enjoyment. Although the beggars have completely fulfilled their enjoyment by the Bodhisattva's generosity, they do not have the same idea as the Bodhisattva. The beggars who have wealth think that they have wealth and enjoyment, but that kind of thought is not so great, that is its meaning. How can the wise one properly and correctly perform this excellent generosity, satisfy the beggars, and regard this as a great benefit? How can one obtain extremely great benefits, and become the cause of obtaining benefits by giving to beggars? Thus it is said, on the other hand, the wise Bodhisattva performs generosity, also properly and correctly, with respect and without contempt, giving excellent generosity to the beggars, head