Tibetan
ཏོང་ངོ༌། །རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་གཏོང་ཞེ་ན། མོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་གཏོང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམ་པ་བཞི་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་དང་མཐུན་པས་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དངོས་པོ་དང་ཞིང་གཉིས་ནི་མི་མཐུན་ཏེ་དེའི་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་པ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཟོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་གནོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའོ།། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞིང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་དེར་བཀོད་ན་ནི་ཞིང་མཆོག་ལ་བཀོད་པ་ཞེས་མི་བྱའི། ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སེམས་ཅན་བཀོད་ན་ཞིང་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པར་ཕྱེ་བ་བཞིན་དུ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟག་མ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པར་དབྱེ་བ་སྟོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་བཅུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་པས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཟོད་པ་ཡི་ནི་ངན་པ་དང༌། །ཉམ་ཆུང་བ་དང་སྲོག་གཅོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཟོད་པའི་དངོས་པོའི་མཆོག་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་ཆེ་བའི་མཆོག་དང་དབང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་
Chinese
布施。以多少种方式布施呢？安住于信解等三种方式而布施。其中，戒律等其余四种波罗蜜多以及相等等，与布施波罗蜜多的解说相符，故如是解说。事物与田地二者不相同，解说其差别何在。其中，戒律的事物是律仪戒，利益有情之戒，以及行善之戒。安忍的事物是忍受损害之安忍，于痛苦毫不介意之安忍，以及于法 निश्चित 决断之安忍。精进的事物是盔甲精进以及加行精进等。禅定的事物是于现法乐住之禅定，现证神通而如实成办之禅定，以及利益有情之禅定。智慧的事物是了知世俗谛之智慧，了知胜义谛之智慧，以及成办有情之利益之智慧。所有彼等波罗蜜多的田地是大乘之法，若以声闻和独觉为对境，并将有情安置于彼，则不称为安置于殊胜田地，若以大乘之法为对境，并将有情安置于大乘之法，则称为殊胜田地。戒律之中殊胜者是菩萨之律仪，如是说。如于布施的事物区分殊胜与非殊胜一般，显示其余波罗蜜多的事物之殊胜与非殊胜之差别，以世间十善之戒律，以及声闻和独觉之戒律，菩萨之律仪戒，以及利益有情之戒，以及摄集善法之戒，是戒律之中殊胜者，如是说之义。安忍乃是恶劣者，衰弱者以及断命者。如是说。安忍的事物之殊胜者是国王和大臣等 शक्तिशाली 强大之殊胜者和有权势者所作之损害。
English
Giving. In how many ways does one give? One gives by abiding in three ways, such as faith. Among these, the remaining four perfections, such as discipline, and characteristics, etc., are in accordance with the explanation of the perfection of giving, so they are explained in the same way. Objects and fields are different, and it is explained what their differences are. Among these, the object of discipline is the discipline of vows, the discipline of benefiting sentient beings, and the discipline of practicing virtue. The object of patience is the patience of enduring harm, the patience of not caring about suffering, and the patience of definitely understanding the Dharma. The object of diligence is armor-like diligence and the diligence of application, etc. The object of meditation is the meditation of dwelling happily in the present Dharma, the meditation of truly accomplishing direct knowledge, and the meditation of benefiting sentient beings. The object of wisdom is the wisdom of knowing the conventional truth, the wisdom of knowing the ultimate truth, and the wisdom of accomplishing the benefit of sentient beings. The field of all those perfections is the Dharma of the Great Vehicle. If one focuses on hearers and solitary realizers and places sentient beings there, it is not called placing them in a supreme field. If one focuses on the Dharma of the Great Vehicle and places sentient beings in the Dharma of the Great Vehicle, it is called a supreme field. Among disciplines, the supreme is the discipline of a Bodhisattva, it is said. Just as one distinguishes between the supreme and the non-supreme in the object of giving, one shows the difference between the supreme and the non-supreme in the objects of the remaining perfections. The discipline of the ten worldly virtues, and the discipline of hearers and solitary realizers, the discipline of a Bodhisattva's vows, and the discipline of benefiting sentient beings, and the discipline of gathering virtue, are the supreme among disciplines, that is the meaning of what is said. Patience is for the wicked, the weak, and those who take life. It is said. The supreme object of patience is the harm done by the supreme of the powerful and influential, such as kings and ministers.
Tibetan
བཟོད་པ་ནི་ངོ་མཚར་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྲང་པོ་དང་གདོལ་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐུ་ཆུང་ཞིང་དབང་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་བཟོད་པ་མཆོག་ཡིན་པ་དང༌། ཐལ་མོ་དང་ཁུར་ཚུར་གྱིས་རྡེག་པ་ཙམ་བཟོད་པ་ནི་ངོ་མཚར་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། གང་གིས་སྲོག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ནང་ན་མཆོག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཡང་དགེ་བ་བསྡུ་བ་ཙམ་སྒྲུབ་པའམ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་ཅིང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏེ། འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉན་ཐོས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་མཆོག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་པ་མཆོག་མ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་ བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཆོག་གོ །སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་གཅིག་པ་བདེ་ཕྱིར། །བསྐལ་པ་མང་པོར་གནོད་བྱེད་ཀྱང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགར་འགྱུར་ན། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་ཞིག་གིས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་བདོག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་བདེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཏང་བའི་འོག་ཏུ་བདག་ཉིད་ནི་བསྐལ་བ་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་པར་བྲེལ་བ་དང་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པར་གྱུར་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཅིག་བདེ་བར་མཐོང་ནས་ཐུགས་དགྱེས་པ་སྐྱེ་ན་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཏེ། ཆོས་གཏང་བའི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་བདེ་བ་དང་ཕན་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་མཐར་ཡུན་དུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་བ་བཏང་ནས་དགྱེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་བདེ་བར་འགྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་བསྐལ་པ་མང་པོར་བདེ་བར་འགྱུར་བ་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་བཏང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྱེས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཏེ། ད
Chinese
忍辱不是值得惊奇的，忍受乞丐和贱民等势力弱小、权势微薄者所作的损害才是殊胜的忍辱。忍受用手掌和拳头击打不算什么值得惊奇的，忍受那些会危及生命的损害才是忍辱中的殊胜者。修持精进波罗蜜多和断除其相违品，是指对于精进，仅仅修持积累善根，或者仅仅修持声闻和缘觉的善根，都不是殊胜的。菩萨的行为是修持布施等六波罗蜜多，并且断除波罗蜜多的相违品，如吝啬等，才是精进的殊胜。禅定是指菩萨的禅定，名为“执持”。声闻和世间禅定不是殊胜的，勇猛行等的菩萨的等持才是殊胜的。智慧是指如实性。智慧也不是通达世间名言和世俗谛的法就殊胜，通达人无我和法无我的智慧才是智慧的殊胜者。为了布施使一个有情获得安乐，即使在漫长的劫中受到损害，如果菩萨感到欢喜，那更不用说相反的情况了。像这样用七个偈颂来阐述布施的功德，菩萨舍弃自己所拥有的所有受用，使一个有情获得安乐，舍弃之后，自己即使在无数百千劫中受到贫困和痛苦的损害，但看到一个有情获得安乐而生起欢喜，那更不用说相反的情况了。舍弃法布施能使无量无边的有情获得安乐和利益，自己最终也能获得长久的利益和安乐，舍弃之后感到欢喜。菩萨舍弃所有受用，使无量有情获得安乐，自己也在漫长的劫中获得安乐，将这些布施给其他有情，菩萨生起欢喜，那更不用说了。
English
Patience is not something to be amazed at; enduring harm done by beggars and outcastes, who are weak and powerless, is the supreme patience. Enduring mere slaps with palms and fists is not something to be amazed at; enduring harm that endangers life is the supreme among patience. Practicing the perfection of diligence and abandoning its opposing factors means that, regarding diligence, merely accumulating virtue, or merely practicing the virtue of Hearers and Solitary Buddhas, is not supreme. The conduct of Bodhisattvas is to practice the six perfections, such as generosity, and to abandon the opposing factors of the perfections, such as miserliness, which is the supreme of diligence. Meditation refers to the meditation of Bodhisattvas, called "Holding." The meditation of Hearers and worldly beings is not supreme; the samadhi of Bodhisattvas, such as Courageous Going, is supreme. Wisdom refers to reality itself. Wisdom is not supreme if it merely understands worldly terms and conventional truths; the wisdom that understands the selflessness of persons and phenomena is the supreme of wisdom. For the sake of generosity, to bring happiness to a single sentient being, even if harmed for many eons, if a Bodhisattva rejoices, what need is there to mention the opposite? Like this, seven verses explain the benefits of generosity: a Bodhisattva gives up all possessions that he owns to bring happiness to a single sentient being. After giving them up, even if he himself is harmed by the suffering of poverty and distress for countless hundreds of thousands of eons, seeing that a single sentient being is happy, he rejoices. What need is there to mention the opposite? Giving up the generosity of Dharma brings happiness and benefit to limitless sentient beings, and ultimately, he himself will attain lasting benefit and happiness, rejoicing after giving it up. A Bodhisattva gives up all possessions, bringing happiness to immeasurable sentient beings, and he himself attains happiness for many eons. What need is there to say that the Bodhisattva rejoices after giving these to other sentient beings?