Tibetan
ཆོས་སྦྱིན་པའོ། །ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་ གཉིས་ཏེ། ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་བ་དང༌། མགོ་དང་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ནང་གི་དངོས་པོ་མགོ་དང་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའི་ནང་ནས་མཆོག་གོ །ངན་སོང་དང་འཁོར་བར་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དེ་འཇིགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཕྲལ་དུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཡུན་དུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའོ། །འཕྲལ་དུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་རྐུན་པོ་དང་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་པའི་སྐྱབས་བྱེད་པའོ། །ཡུན་དུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་སྐྱབས་བྱས་པས་ནི་ཡུན་དུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་སྟེ། ངན་སོང་དང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་བྱིན་ན་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་མཆོག་གོ ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྐྱེད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པའམ། ས་དང་པོ་ལ་བཀོད་ན་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་འཇིགས་པ་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པའམ། སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པ་ནི་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱབས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཕན་ཆད་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙུག་ལག་དང་སྨན་དཔྱད་དང༌། བྱད་དང་གཏར་ཀ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཤད་དེ་བྱིན་ན་ཆོས་སྦྱིན་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཚན་མ་སྙིང་རྗེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚན་མ་དང་རྒྱུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་དོན་གཅིག་སྟེ། ཚེ་འདིར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། སྙིང་རྗེའི་རྒྱུས་གཏོང་བས་ན་ མཚན་མ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །བསྔོ་བ་དེས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཡང་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྔོ་སྟེ་དེ་བས་ན་བསྔོ་བ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱུ་ནི་སྔོན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པའི་བག་ཆགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་འདོད་ལ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་ཟིན་པའི་སེམས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་སྤྱད་པ་ལས་གོམས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་བརླན་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །མཚན་མ་དང་རྒྱུ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག་ཅེ་ན། རྒྱུ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་ལ་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །མཚན་མ་ནི་གྲོགས་སུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་སྦྱིན་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ས་བོན་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུར་གཞག་གོ །ཚེ་འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ནི་གྲོགས་སུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ལྟ་བུར་གཞག་གོ །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ན་ཡེ་ཤེས་མཆོག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་གཏོང་བ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སྦྱིན་པའི་ནོར་དང་ལེན་པའི་གང་ཟག་གསུམ་ཡོད་པར་མི་རྟོག་པས་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གོ །སློང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱིན་པའི་ཞིང་ལྔ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་དང་ཚོང་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་སློང་བར་བྱེད་པ་ནི་སློང་བའི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །ནད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕོངས་པ་རྣམས་ནི་མགོན་མེད་པའི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །ཟང་ཟིང་གི་ ཕྱིར་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །ཞིང་ནི་གཅིག་པས་གཅིག་དམ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ
Chinese
是法布施。又有财物布施，有两种：施舍财物、谷物等外物，以及施舍头、手足等内物。其中，施舍内物，如头、手足等，是财物布施中最殊胜的。无有堕入恶趣和轮回怖畏的布施，称为无畏布施。无畏布施也有两种：暂时的无畏布施和长久的无畏布施。暂时的无畏布施是救护国王、盗贼、火、水等所带来的怖畏。长久的无畏布施是救护堕入恶趣的怖畏和轮回的怖畏，不生于二者之中，即是长久的无畏布施。若能施予脱离恶趣和轮回之怖畏，则是无畏布施中最殊胜的。对于凡夫众生，在其相续中生起证悟圣谛之见，安立于入流果，或安立于初地，即是救护了恶趣之怖畏。为何如此？因为证悟真谛者已完全脱离五种怖畏。将入流果和安立于初地者，安置于阿罗汉果，或安置于佛果，即是救护了轮回之怖畏。这又是为何呢？因为自此之后，他们不会再受烦恼的控制而转生。所谓法布施是大乘，法布施也有世间学术、医药、诅咒、放血，以及声闻和缘觉之法的布施。然而，宣说并给予大乘之法，则是法布施中最殊胜的，其意义即在于此。所谓“相是慈悲”，相和因相同，意义相同。今生能完全行布施之相是慈悲，见到众生缺乏资具而痛苦，因慈悲心的驱使而行布施。因慈悲之因行布施，所以说是相最为殊胜。所谓“以此回向希求大菩提之果”，菩萨布施。
English
It is the Dharma giving. There are also two types of material giving: giving away external objects such as wealth and grain, and giving away internal objects such as head, hands, and feet. Among them, giving away internal objects such as head, hands, and feet is the most excellent of material giving. The giving that is free from the fear of falling into evil destinies and samsara is called fearlessness. There are also two types of giving of fearlessness: temporary giving of fearlessness and lasting giving of fearlessness. Temporary giving of fearlessness is to protect against the fear caused by kings, thieves, fire, water, and so on. Lasting giving of fearlessness is to protect against the fear of being born in evil destinies and the fear of being born in samsara, not being born in either of the two, which is lasting giving of fearlessness. If one gives freedom from the fear of being born in evil destinies and samsara, it is the most excellent of giving of fearlessness. For ordinary beings, generating the sight of seeing the noble truths in their continuum, establishing them in the fruit of stream-entry, or establishing them on the first ground, is to protect them from the fear of evil destinies. Why is this? Because those who see the truth have completely transcended the five fears. Placing those who have entered the stream and those who have entered the first ground in the fruit of arhatship, or placing them in Buddhahood, is to protect them from the fear of samsara. Why is that? Because from then on, they will not be born under the control of afflictions. The giving of Dharma is called the Great Vehicle. There are also the giving of worldly arts, medicine, curses, bloodletting, and the Dharma of Hearers and Solitary Buddhas in the giving of Dharma. However, explaining and giving the Dharma of the Great Vehicle is the most excellent of Dharma giving, and that is the meaning of it. The so-called "sign is compassion," sign and cause are the same, and the meaning is the same. The sign of being able to give completely in this life is compassion. Seeing beings suffering from lack of resources, one gives out of compassion. Because one gives through the cause of compassion, it is said that the sign is the most excellent. The so-called "dedicating this to aspire to the fruit of great Bodhi," Bodhisattva gives.
Chinese
并且完全布施也不是为了天和人等享受受用而回向，也不是为了获得声闻的寂灭而回向，而是为了获得大菩提的果实而回向，因此称为殊胜回向。原因在于过去串习布施波罗蜜多的习气，是这样，在其他世代中，以不贪著等三种善根如实摄持的心，如实实行布施等，从串习中在阿赖耶识上留下习气。由于习气的力量，进入布施波罗蜜多，这就是殊胜之因。如果问，相和因有什么区别，而分为两种呢？因是不共之因，譬如苗芽的种子。相是作为助伴的因，譬如为了生长苗芽的水、火、风四种。同样，在布施的时候，其他世代串习布施等善根的习气就像种子一样，作为不共之因。今生对众生生起慈悲心是作为助伴的因，就像地、水、火、风一样。智慧是无分别，意思是说，殊胜智慧是被无分别智慧所摄持，所以是殊胜智慧。以智慧不执著布施者的菩萨、布施的财物和接受者三者存在，以三轮体空的方式进行布施，所以是殊胜智慧。乞讨者，意思是说，布施的五种田，婆罗门和商人等稍微存在，但进行乞讨的是乞讨之田。病人等是痛苦之田。在饮食和衣物等方面贫乏的是无依无靠之田。为了财物而杀生等造罪的是邪行自性之田。具有戒律和智慧等功德的人是具有功德之田。田地是一个比一个殊胜，意思是说
English
And the complete dedication is not for the sake of enjoying the possessions of gods and humans, nor is it for the sake of attaining the nirvana of the Shravakas, but it is dedicated for the sake of attaining the fruit of the Great Bodhi, therefore it is called the Supreme Dedication. The cause is the habit of cultivating the Paramita of Giving in the past. It is like this: in other lifetimes, the mind that is truly held by the three roots of virtue, such as non-attachment, etc., is truly practiced in giving, etc., and from the habit, the habit is moistened on the Alaya consciousness. By the power of habit, one enters the Paramita of Giving, and that is called the Supreme Cause. If you ask, what is the difference between the sign and the cause, and why are they divided into two? The cause is the uncommon cause, like the seed of a sprout. The sign is the cause that acts as a companion, like the four elements of water, fire, and wind to grow the sprout itself. Similarly, in the case of giving, the habit of cultivating virtues such as giving in other lifetimes is like a seed, and it is regarded as an uncommon cause. Having compassion for sentient beings in this life is the cause that acts as a companion, like earth, water, fire, and wind. Wisdom is non-conceptual, meaning that supreme wisdom is held by non-conceptual wisdom, so it is supreme wisdom. With wisdom, one does not cling to the existence of the giver Bodhisattva, the object of giving, and the receiver, and one gives in the manner of the emptiness of the three wheels, so it is supreme wisdom. Beggars, meaning the five fields of giving, Brahmins and merchants, etc., exist slightly, but those who beg are the field of begging. The sick, etc., are the field of suffering. Those who are poor in food and clothing, etc., are the field of the unprotected. Those who commit sins such as killing for wealth are the field of evil conduct by nature. Those who possess qualities such as morality and wisdom are the field of possessing qualities. One field is more excellent than another, meaning