Tibetan
། ཉན་ཐོས་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་སློང་བའི་ཞིང་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་དམ་པ་ནས་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་ཞིང་པས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་དམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སླར་བཟློག་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་བས་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་ཞིང་དམ་པ་ཡིན་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་པས་ཀྱང་སློང་བའི་ཞིང་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཞིང་གོང་མ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གོང་མ་བཞི་པོ་མེད་ན་ལྔ་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་དག་བསོད་ནམས་འཕེལ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་མ་ཡིན་གྱི། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བྲེལ་བ་དང༌། ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་བྱེད་པས་སློང་བའི་ཞིང་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ལ་གཏོང་བར་བྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་མི་གཏོང་ངོ༌། །གནས་པ་ནི་གང་ལ་གནས་ནས་གཏོང་བ་རྣམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གནས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ལ་གནས་ནས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མོས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །མོས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མོས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ་དེ་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ། འདི་ནི་མ་ནོར་པར་བཤད་པ་ ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་པ་དང༌། དད་པ་སྟུག་པོས་མོས་ཤིང་དད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་རྣམས་པར་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་སྐབས་དེ་ཉིད་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རོ་མྱང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཏང་བ་དྲན་ནས་
Chinese
声闻和世间的方式是，乞求的田地，从痛苦的殊胜田地，以邪行之田地，安立于具功德的殊胜田地。虽然如此，菩萨却是颠倒的，具功德的田地是邪行之殊胜田地，因此痛苦的田地也是乞求的殊胜田地。因此，菩萨们是对以上四种田地进行布施。如果以上四种田地没有，就对第五种，即功德田进行布施。那是什么原因呢？凡是想要增长福德和受用的人，都是对具功德的田地进行布施，而菩萨不是为了增长福德和受用而行布施。而是为了消除众生的痛苦、忙碌和贫困，才行布施，因此是对乞求的田地和痛苦的田地进行布施，而不是对功德田进行布施。安住，是指安住在何处而进行布施等，安住是指心念，安住在何处而布施内外之事物。那也就是安住在信解上，安住在作意上，安住在禅定上，共有三种。信解，是指如何修习的分类中，信解是第三种作意。安住在信解上，是指在前面修习的分类讲解之后，所说的信解作意，就是指这个。那个时候又是如何讲解的呢？从布施波罗蜜多到智慧波罗蜜多之间，对于具有六波罗蜜多的，大乘经藏，‘这是没有错谬的讲解，是善说’，这是第一点，以深厚的信心信解和信奉。作意，是指如何从那里面等等。安住在作意上，是指如何修习的分类讲解的那个时候，所说的三种作意，也就是品尝滋味作意，随喜作意，欢喜作意。其中，首先忆念起先前布施等的波罗蜜多。
English
The way of the Hearers and the world is that the field of begging, from the noble field of suffering, with the field of wrong conduct, is established in the noble field of possessing qualities. Although it is so, the Bodhisattva is the opposite, the field of possessing qualities is the noble field of wrong conduct, therefore the field of suffering is also the noble field of begging. Therefore, the Bodhisattvas make offerings to the above four fields. If the above four fields are not present, then offerings are made to the fifth, which is the field of merit. What is the reason for that? Those who desire to increase merit and enjoyment make offerings to the field of possessing qualities, but the Bodhisattva does not give alms for the sake of increasing merit and enjoyment. Rather, it is to eliminate the suffering, busyness, and poverty of sentient beings that alms are given, therefore offerings are made to the field of begging and the field of suffering, not to the field of merit. Abiding refers to where one abides and gives, etc. Abiding refers to the mind, where one abides and gives external and internal things. That is, abiding in faith, abiding in attention, and abiding in samadhi, there are three. Faith is the third attention in the classification of how to practice. Abiding in faith refers to the attention of faith mentioned after the classification of the previous practice was explained. How was it explained at that time? From the Perfection of Giving to the Perfection of Wisdom, for the Great Vehicle Sutra that possesses the six perfections, 'This is an unerring explanation, it is well spoken,' this is the first point, with deep faith, believing and trusting. Attention refers to how from that, etc. Abiding in attention refers to the three types of attention mentioned at the time of explaining the classification of how to practice, namely, the attention of tasting, the attention of rejoicing, and the attention of joy. Among them, first remembering the previously given perfections such as generosity.
Tibetan
བདག་གིས་སྔོན་སྦྱིན་བ་བཏང་བ་ནི་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བ་ནི་རོ་མྱང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་ལ་སེམས་དགའ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མ་འོངས་པ་ན་གར་སྐྱེས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་དགའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ནས་གར་སྐྱེས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་དགའ་བ་ནི་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་འབྱོར་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ནས་དངོས་པོ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དག་ནམ་མཁའ་ལས་བླངས་ཤིང་གཏོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་འབྱོར་པ་རྣམས་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་སོ། །འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྐུ་ལ་དབང་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་དབང་བ་དང༌། སྟོན་པ་ལ་དབང་བའོ། །དེ་ལ་སྐུ་ལ་དབང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ། །སྤྱོད་པ་ལ་དབང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལུས་སུ་སྤྲུལ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །སྟོན་པ་ལ་དབང་ཡོད་པ་ནི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་མ་ཆད་པའོ། །དེ་ཡང་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཆོག་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱང་གང་གིས་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་གང་གིས་གཏོང་ཞེ་ན། གཞིས་གཏོང་ངོ༌། །གང་གཏོང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གཏོང་ངོ༌། །གང་གིས་གཏོང་ཞེ་ན། མཚན་མས་གཏོང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་གཏོང་ཞེ་ན། བསྔོ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱིར་གཏོང་ངོ༌། །གང་ལས་གཏོང་ཞེ་ན། ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུས་གཏོང་ངོ༌།། གང་གིས་གཟུང་ཞེ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་ངོ༌། །གང་དུ་གཏོང་ཞེ་ན། ཞིང་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་ག
Chinese
我以前布施之后，心想“真好啊”，以功德的方式看待，这叫做忆念品尝。十方世界的众生所做的布施，心中欢喜，这叫做随喜忆念。未来无论生于何处都将行布施而感到欢喜，以及众生们未来无论生于何处都将行布施而感到欢喜，这叫做现前欢喜忆念。三摩地是虚空藏等，如是说彼处具有财富。安住于三摩地是指进入第八地等地的菩萨们，以无有显现造作的道，修成虚空藏等三摩地后，从虚空中取出并施予任何想要的事物。这在区分禅修时，讲述了三种财富，虚空藏等三摩地也属于三种财富中的一种。三种财富是：于身自在，于行自在，于示自在。其中，于身自在是指如来之法身和圆满受用身，此二身无碍地行布施。于行自在是指化身，化身将自己化现为各种身形，从而使众生行布施等善行。于示自在是指六度无碍、无染、不断绝。其中，以“谁”来表示应知晓，从“谁施舍”等开始讲述八种殊胜。谁施舍呢？地施舍。施舍什么呢？事物施舍。以什么施舍呢？以相施舍。为了什么施舍呢？为了回向，即为了殊胜菩提而施舍。从何处施舍呢？从前世习惯布施的习气之因施舍。以什么受持呢？以无分别的智慧受持。施舍于何处呢？施舍于五种田。
English
Thinking "It is good" after giving alms in the past, looking at it as a virtue, is called remembering tasting. Being happy in mind about the alms given by sentient beings from the ten directions of the world is called rejoicing in remembrance. Being happy that one will give alms wherever one is born in the future, and that sentient beings will also give alms wherever they are born in the future, is called manifest joy in remembrance. Samadhi is Akashagarbha and so on, and it is said that there is wealth in that very place. Abiding in samadhi means that bodhisattvas who have entered the eighth bhumi and so on, attain the samadhi of Akashagarbha and so on through the path of non-manifestation, and then take and give whatever objects they desire from the sky. This is when distinguishing meditation, three kinds of wealth are explained, and the samadhi of Akashagarbha and so on also belongs to one of the three kinds of wealth. The three kinds of wealth are: being in control of the body, being in control of conduct, and being in control of manifestation. Among them, being in control of the body refers to the Dharmakaya of the Tathagata and the Sambhogakaya, these two bodies perform almsgiving without obstruction. Being in control of conduct refers to the Nirmanakaya, which transforms itself into various forms for sentient beings, thereby engaging them in almsgiving and other virtuous deeds. Being in control of manifestation refers to the six perfections being unobstructed, unattached, and uninterrupted. Among them, it should be understood that it is indicated by "who", and the eight kinds of excellence are also taught starting from "who gives". Who gives? The ground gives. What is given? Objects are given. By what is it given? It is given by characteristics. For what is it given? It is given for dedication, that is, for supreme bodhi. From where is it given? It is given from the cause of the habit of being accustomed to giving alms in previous lives. By what is it taken? It is taken by non-discriminating wisdom. Where is it given? It is given to the five kinds of fields.