Tibetan
མེད་འབྱུང་བ་མེད། །མཁས་གསལ་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ཞི་ཞིང་གཉིས་མེད་མི་ཟད་པ། བརྒྱུད་པས་རྣམ་གྲོལ་མཉམ་ཉིད་ཐོབ་ལས་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། །དུས་གསུམ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས། །བདེ་གཤེགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཞི་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི། །སྨྲ་བའི་ལམ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྫོགས་པར་དཀའ། །དེ་དག་ས་དང་སྤྱོད་པ་དེ་འདྲ་བས། །སྨྲ་བ་དཀའ་ན་ཤེས་པར་ག་ལ་ནུས། །དེ་ནི་བསམས་པས་སེམས་ལམ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཡེ་ཤེས་མངོན་བསྒྲུབས་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་མིན། །སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་མ་བརྟགས། །ཇི་ལྟར་བར་སྣང་གནས་ཀྱི་བྱ་ཡི་རྗེས། །ཤིན་ཏུ་སྨྲ་དཀའ་བལྟ་བར་མི་ནུས་པ། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཀྱང༌། །ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་མི་ནུས། །འོན་ཀྱང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྨོན་ལམ་གྱིས། །དེ་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཡེ་ཤེས་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་འགྲུབ་པ་ནི་སྔར་སྨྲས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་གྲུབ་པའི་དོན་འཆད་དེ། ས་དང་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང༌། སྔར་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། ས་གོང་མ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བསྒོམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ས་རྣམས་ཀྱི་དོན་འཆད་པར་བྱེད་པའི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ཡང༌། རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དུ་དེ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ལས། རྣམ་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུ་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོག་ལ། སེམས་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ས་རྣམས་ལ་བསྒོམ་པ་དང༌། གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་བསམ་གྱིས་མི
Chinese
無生亦無滅，智者明晰通達之。本性空寂且無二，不盡經由解脫得平等，超越苦難。無始無終，言語難以表達。三世解脫，如虛空般相同。如來之境，寂靜且極為寂靜。所有言說之道，皆難以圓滿。彼等境地與行持，皆是如此。言說既難，何能知曉？此乃思維所斷之心路。智慧現證，乃勝者之境。非蘊、處、界所能言說。心不能知，意不能測。如空中鳥跡。極難言說，不能見到。如是，如來子之境地，亦不能以意與心之境所知。然以慈悲與願力，從中略取，如次第般行持。非心之境，乃以智慧之方式圓滿之。如是等等所說。何謂極喜之成就，即如前所說。解釋地成就之義。第一地之成就，亦如前所說。遠離見道所斷之煩惱，且能通達法界，能斷除二取，如何安立地，即是作意。各地的功德，以及所修之法，皆是作意。欲得更高之境地，亦如是修持，即是如何安立，即是作意。或者，解釋地之義的名、詞、字等作意，即是如何安立，即是作意。如是安立地，知其唯是分別，且於彼不分別故，應知。唯是心與心所，如安立般顯現而已。心外別無所謂地。如是亦應思維。然僅思維是心亦非，若住於不分別任何事物，則能成就，應如是知。又，於諸地之修與成就二者，皆不可思議。
English
No arising, no ceasing. The wise comprehend it clearly. Its essence is empty, peaceful, non-dual, and inexhaustible. Through lineage, liberation and equality are attained, transcending suffering. Without beginning or end, it is beyond words. Liberated in the three times, it is like the sky, equal and alike. The realm of the Sugatas is peaceful and utterly tranquil. All paths of speech are difficult to perfect. Such are those grounds and practices. If speaking is difficult, how can one know? This is the mind's path abandoned by thought. Wisdom manifest, the realm of the Victorious Ones. Not expressed by aggregates, sources, or elements. The mind cannot know it, nor can the intellect fathom it. Like the traces of birds in the sky. Extremely difficult to speak of, impossible to see. Likewise, the grounds of the Sugata's heirs cannot be known by the realm of mind and intellect. Yet, through love, compassion, and aspiration, taking a portion from it, practicing in a gradual manner. Not the realm of the mind, but perfected through the way of wisdom. Thus and so forth it is said. What is the attainment of the Utterly Joyful, is as previously stated. Explaining the meaning of the attainment of the ground. The attainment of the first ground is also as previously stated. Separated from the afflictions to be abandoned by seeing, and able to comprehend the realm of Dharma, able to sever the two graspings, how to establish the ground, is to apply the mind. The qualities of each ground, and the Dharma to be cultivated, are all applied to the mind. To attain higher grounds, one also cultivates in this way, which is how to establish, which is to apply the mind. Or, applying the mind to the names, words, letters, etc. that explain the meaning of the grounds, is how to establish, which is to apply the mind. That establishment of the ground, knowing it to be merely conceptualization, and because one does not conceptualize it, one should know. It is merely the appearance of mind and mental factors, like the establishment. There is no such thing as a ground separate from the mind. Thus one should also think. However, merely thinking it is mind is also not the case; if one abides in not conceptualizing anything, then one will attain it, one should know thus. Furthermore, both the cultivation and attainment of the grounds are inconceivable.
Tibetan
་ཁྱབ་པ་འདིས་ཀུན་ལ་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སོ་སོར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མདོ་ཙམ་དུ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་རེ་རེ་ལ་ཡང་སོ་སོའི་ས་བསྒོམས་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། ས་འགྲུབ་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་ནུས་ལ་ཚིག་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་དེ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་བསྒོམ་པ་དང༌། ས་འགྲུབ་པ་གཉིས་ནི། ས་འཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ས་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་མཚན་མ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་གང་ན་སྣང་བ་དེ་ན་ཆུ་ཡོད་པར་བརྟག་པ་དང༌། དུད་པའི་མཚན་མ་གང་ན་སྣང་བ་དེ་ན་མེ་ཡོད་པར་རྟག་པ་དེ་བཞིན་དུ། མཚན་མ་དང་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་དག་སྣང་ན་ས་ཐོབ་པོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ནི་ས་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དུ་ན་སར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མཚན་མ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། མཚན་མ་རྣམ་པ་བཅུ་སྣང་བ་དང་ས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གོང་དུ་སྙིང་རྗེ་བ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་མཚན་མ་བཤད་ན་དེར་མཚན་མ་བཤད་པ་དང་ང་འདིར་མཚན་མ་བཤད་པར་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གོང་དུ་ནི་སར་ཞུགས་པ་དང༌། མ་ཞུགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱིའི་མཚན་མར་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་བཤད་དེ་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །ལྷག་པར་མོས་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་མ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་གང་ལ་མ་ཞུགས་ཤིང་གང་ལ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ནི་ས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མོས་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། འདོད་པ་སྐྱེའོ། །སྣང་བར་བཅས་པའི་མཚན་མར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ས་གང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ས་ཐོབ་པར་གྱུར་བའི་ས་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་བ
Chinese
名为“以此周遍一切”的内容中，关于各自如何成就，虽然前面已经简略地讲述过了，但实际上，对每一个阶段各自的修习以及成就，都是不可思议的。因此，普通人无法用心去思考，也无法用语言来确定和描述，这就是它的含义。为什么无法用语言来描述呢？因此，就像这样，这两者是菩萨们各自的智慧和佛陀们的境界，不是其他人的境界。就像这样，修习地和成就地这两者，是获得地的菩萨们各自智慧的境界，也是如来们的境界，不是普通人和声闻、缘觉们的境界，所以是不可思议的。名为“进入地的相的详细分类”的两颂，例如，哪里出现水鸟，就推断哪里有水；哪里出现烟的迹象，就推断哪里有火。同样，如果出现什么样的迹象和征兆，就推断已经获得了地，这就是“进入地的相的详细分类”。实际上，对于进入地的菩萨们来说，有十种相。通过这十种相的显现，就可以知道已经进入了地，这是通过两颂来阐述的。在前面关于慈悲和善于言辞等章节中，也讲到了相，那么在那里讲相和在这里讲相有什么区别呢？前面是讲进入地和未进入地都可以的，是菩萨总体的相。而这里是讲进入地的菩萨们的相，区别就在于此。特别是在一切意乐中。名为“特别是在一切意乐中”的内容是这样的：进入地的菩萨的相是这样的，对于没有进入和没有获得的地，为了获得那个地，会生起意乐、信心和欲望。被认为是具有显现的相。名为“被认为是具有显现的相”的内容是这样的：对于已经安住并获得的地，显现和
English
In the content called "This pervades all," although it has been briefly explained above how each one is accomplished, in reality, the cultivation and accomplishment of each stage are inconceivable. Therefore, ordinary people cannot comprehend it with their minds, nor can they ascertain and describe it with words. That is its meaning. Why can't it be described with words? Therefore, like this, these two are the individual wisdom of the Bodhisattvas and the realm of the Buddhas, not the realm of others. Like this, the cultivation of the ground and the accomplishment of the ground are the realm of the individual wisdom of the Bodhisattvas who attain the ground, and the realm of the Tathagatas, but not the realm of ordinary people, Shravakas, and Pratyekabuddhas, so it is inconceivable. The two verses called "Detailed Classification of the Signs of Entering the Ground," for example, where a water bird appears, it is inferred that there is water; where a sign of smoke appears, it is inferred that there is fire. Similarly, if what kind of signs and indications appear, it is inferred that the ground has been attained, this is called "Detailed Classification of the Signs of Entering the Ground." In reality, for the Bodhisattvas who have entered the ground, there are ten signs. Through the appearance of these ten signs, it can be known that they have entered the ground, which is explained by two verses. In the previous chapters on compassion and eloquence, signs were also mentioned, so what is the difference between mentioning signs there and mentioning signs here? The former refers to the signs of Bodhisattvas in general, whether they have entered the ground or not. Here, we are talking about the signs of Bodhisattvas who have entered the ground, that is the difference. Especially in all aspirations. The content called "Especially in all aspirations" is like this: The sign of a Bodhisattva who has entered the ground is like this: for the ground that has not been entered and not attained, in order to attain that ground, aspiration, faith, and desire arise. It is considered a sign with manifestation. The content called "It is considered a sign with manifestation" is like this: For the ground in which one has dwelt and attained, manifestation and