Tibetan
བྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་སོ་སོའི་ས་གང་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །གྲུབ་པ་ཡང་ནི་མ་གྲུབ་དང༌། །གྲུབ་པར་ཡང་ནི་འདོད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ས་བཅུ་མན་ཆད་གྲུབ་པར་བཤད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག་སྟེ། གྲུབ་པར་གཞག་པར་འདོད་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པར་གཞག་པར་ འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བརྩལ་འབད་དང་བཅས་པར་མཚན་མ་མེད་པའི་ལམ་ལ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་རྣམས་ལ་ནི་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཚན་མ་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རྣམས་ལ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ལས། གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་གང་གིས་གྲུབ་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་རྣམ་གཞག་ཡིད་བྱེད་པས། །དེ་ནི་བརྟགས་པར་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་རེ་རེ་ལ། སའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡོད་པ་དང༌། སའི་སྐྱོན་གང་ཡིན་པ་དང༌། ས་དེ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ལ་གསལ་བར་སྣང་ལ། ས་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་ཅི་འདྲ་བ་དང༌། ས་གོང་མ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་དང་པོ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱེད་ལ། ས་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་དཔེར་ན་ས་དང་པོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་བསགས་པ་སྤྱད་པ། ཚོགས་ཤིན་ཏུ་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་དེས་ས་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ས་དང་པོ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་བྱས་པ་དེ་ས་གཉིས་པ་ལ་མངོན་པར་མོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་བཅུ་འབྱུང་ངོ༌། །བཅུ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲང་པོའི་བསམ་པ་དང༌། འཇམ་པའི་བསམ་པ་དང༌། ལས་སུ་རུང་བའི་བསམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ས་རེ་རེའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་
Chinese
由于领悟了周遍一切的体性，并且现见了各自的处所，所以称为成就地。关于成就，有未成就和想要成就两种情况。对于初地以上十地以下的成就的解释，也可以分为两种情况：想要安立为成就，以及想要安立为未成就。其中，初地以上七地以下称为未成就，因为需要勤奋努力，以有相的方式修持无相之道，所以称为未成就地。而第八地、第九地和第十地则称为成就地。为什么呢？因为它们安住于自然成就的无相之道。因此，对于这些地，已经显示了成就和未成就两种情况。那么，成就的这些地是通过什么方法成就的呢？如云：如何作意分别，彼为考察之智，彼性即为无分别。如是说。也就是说，对于每一地，此地有哪些功德，此地有哪些过失，以及此地应当修持的法是什么，这些都清晰地显现在心中。并且，对于更高地的功德是什么样的，以及为了获得更高地应当修持的法是什么，这些也加以作意，这称为如何作意分别。例如，为了成就初地，也作意初地的功德和应当修持的法，并且也作意为了获得二地应当修持的因法，这称为如何作意分别。其中，作意初地的功德，例如在初地中说：诸佛子，于此有情积累广大善根，行持广大资粮等等。获得初地者，作意为了获得二地应当修持的因，也在初地中说：诸佛子，如是菩萨于初地中精勤修习，则对二地生起胜解，彼之心生起十种意乐。何为十？即正直意乐，柔和意乐，堪能意乐等等。或者，为了领悟每一地的意义，（需要作意）名句的集合和
English
Because of realizing the nature of pervading all, and directly seeing the respective places, it is called the accomplished ground. Regarding accomplishment, there are two situations: unaccomplished and wanting to accomplish. Regarding the explanation of the accomplishment of the first ground and above, and the tenth ground and below, it can also be divided into two situations: wanting to establish as accomplished, and wanting to establish as unaccomplished. Among them, the first ground and above, and the seventh ground and below, are called unaccomplished, because it is necessary to diligently strive and cultivate the signless path with signs, so it is called the unaccomplished ground. The eighth, ninth, and tenth grounds are called accomplished grounds. Why? Because they abide in the spontaneously accomplished signless path. Therefore, for these grounds, the two situations of accomplishment and unaccomplishment have been shown. So, by what method are these accomplished grounds accomplished? As it is said: How to contemplate distinctions, that is the wisdom of examination, that nature is non-conceptual. Thus it is said. That is to say, for each ground, what are the merits of this ground, what are the faults of this ground, and what is the Dharma that should be cultivated in this ground, these all clearly appear in the mind. And, what are the merits of the higher ground, and what is the Dharma that should be cultivated in order to obtain the higher ground, these are also contemplated, this is called how to contemplate distinctions. For example, in order to accomplish the first ground, one also contemplates the merits of the first ground and the Dharma to be cultivated, and also contemplates the causal Dharmas that should be cultivated in order to obtain the second ground, this is called how to contemplate distinctions. Among them, contemplating the merits of the first ground, for example, in the first ground it is said: Sons of the Buddhas, in this sentient being accumulates vast roots of virtue, practices vast accumulations, and so on. One who has attained the first ground, contemplates the cause that should be cultivated in order to obtain the second ground, also in the first ground it is said: Sons of the Buddhas, thus the Bodhisattva diligently cultivates in the first ground, then generates superior faith in the second ground, and ten kinds of intentions arise in his mind. What are the ten? They are upright intention, gentle intention, capable intention, and so on. Or, in order to understand the meaning of each ground, (it is necessary to contemplate) the collection of names and the collection of words and
Tibetan
ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ། སེམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེའང་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཉིད་ས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པར་ས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་ན། འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་ག་ལ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་མི་རྟོག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྒོམས་ནས་དང་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་ནི་གོང་དུ་ཡང༌། དེ་ནས་འཛིན་གཉིས་རྣམ་གྲོལ་པ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་བླ་ན་མེད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དྲི་མེད་པའི། །དེས་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐོབ་པོ། །དེས་ན་གནས་གཞན་འགྱུར་བ་སྟེ། །དང་པོའི་སར་ནི་འདོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ས་གོང་མ་རྣམས་ལ་ཡང༌། ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སོ་སོའི་ས་འགྲུབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པ་དང་ནི་འགྲུབ་པ་ཡང༌། །ས་རྣམས་ལ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སོ་སོའི་བསྒོམས་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། །དེ་དག་བསྒོམ་པས་སའི་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། ས་གྲུབ་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ན། བསྒོམ་པ་དང༌། གྲུབ་པ་གཉིས་ཚིག་གིས་བཤད་ཅིང་གཏན་ལ་དབབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་སོ་སོའི་སྒོམ་པ་དང་གྲུབ་པ་གཉིས་ནི་ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འབྱུང་བས་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སའི་བསྒོམ་པ་དང༌། གྲུབ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ལ། ཚིག་གིས་བཤད་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་དང་པོ་བཤད་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟླ་བས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང༌། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོས་ཕྱོགས་བཅུར་བལྟས་ནས། འཁོར་ཐམས་ཅད་དེ་བས་ཀྱང་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །ཕྲ་ལ་ཤེལ་དཀར་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །མི་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལྟ་བར་དཀའ། །རང་བཞིན་ཞི་ཞིང་འགག་
Chinese
文字的集合如何讲述呢？用心和作意是如何安立的呢？称为作意。如何安立的作意，也仅仅是知晓考察，就像心本身显现为安立的土地一样，除了心之外，没有称为土地的在外之物，领悟到这一点就称为仅仅是知晓考察。然后，在那之后，如果没有所取的对境，能取的识又在哪里存在呢？像这样仅仅是知晓考察，也不作分别，在对能取所取没有分别的无分别智慧上修习，最初将会获得，然后是更进一步。然后，从二取解脱，超越世间无与伦比，无分别无垢染，由此获得那智慧。因此，住所转变，在最初的地上是期望。如是说。第二地等更高的地上，也以那样的方式修习，应当知晓各自的土地得以成就。修习和成就，对于各地来说是不可思议的，因为各自自己能够领悟，并且是诸佛的行境。就像这样，从第一地到第十地为止的各自的修习也是不可思议的。通过修习那些，到达地的尽头，土地的成就也是不可思议的，因此，修习和成就二者，不能用语言讲述和确定，为什么呢？因为各自土地的修习和成就二者，对于获得土地的菩萨们来说，是应当自己领悟的，是不可思议的，并且是诸佛世尊的行境，所以是不可思议的。因此，地的修习和成就，也不是各自的凡夫之心所能测度的，也不是语言讲述的对境，所以安立为不可思议。因此，讲述最初十地，解脱之月作祈请，然后菩萨金刚藏环顾十方，为了让所有眷属更加信奉，那时说了这些偈颂。细微且洁白，大仙的道路，非分别的行境难以观看，自性寂静且止息。
English
How are the collections of letters explained? How is it that mind and attention are established as attention? That is called attention. How is that attention established? It is known only as investigation, just as the mind itself appears as the established earth. Other than the mind, there is no external thing called earth. Understanding this is called knowing only as investigation. Then, after that, if there is no object to be grasped, where is the grasping mind? Like this, knowing only as investigation, one does not conceptualize. By meditating on the non-conceptual wisdom that is without conceptualization of grasper and grasped, one will initially attain it, and then further on. Then, from the liberation of the two graspings, surpassing the world, unsurpassed, non-conceptual, and stainless, one attains that wisdom. Therefore, the abode changes, and in the first ground, it is desire. Thus it is said. In the second ground and so on, in the higher grounds, by meditating in that way, one should understand that each ground is accomplished. Meditation and accomplishment, for each ground, are inconceivable, because each one can understand for themselves, and because it is the realm of activity of the Buddhas. Like this, the individual meditations from the first ground up to the tenth ground are also inconceivable. By meditating on those, one reaches the end of the ground, and the accomplishment of the ground is also inconceivable. Therefore, meditation and accomplishment, both, cannot be spoken of or determined by words. Why? Because the meditation and accomplishment of each ground are to be self-realized by the Bodhisattvas who have attained the ground, and are inconceivable, and because they occur in the realm of activity of the Buddhas, the Bhagavat. Therefore, they are inconceivable. Therefore, the meditation and accomplishment of the ground are not understood even by the minds of individual ordinary beings, and are not the object of verbal expression, so they are established as inconceivable. Therefore, the explanation of the first ten grounds, the Moon of Liberation made a request, and then the Bodhisattva Vajragarbha looked in the ten directions, in order to make all the retinue even more faithful. At that time, he spoke these verses: Subtle and white as crystal, the path of the great sage, not the realm of non-conceptualization, difficult to see, naturally peaceful and cessation.