Tibetan
་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ། རྒྱུ་ཆེ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཆེ་བའོ། །དམིགས་པ་དག་ནི་ཆེ་བ་དང༌། །གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །ཐབས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །ཡང་དག་ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལས་ནི་ཆེན་པོའོ། །ཆེན་པོ་དེ་དག་ལྡན་པས་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བདུན་ནི། དམིགས་པ་ཆེ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཆེ་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཆེ་བ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཆེ་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་ཆེ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ཆེ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལས་ཆེ་བའོ། །དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཙམ་ལ་དམིགས་པར་ཟད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་མདོ་སྡེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་མདོ་སྡེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་དམིགས་པ་ཆེའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདག་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་བདག་གི་དོན་ཙམ་སྒྲུབ་པར་ཟད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་བདག་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་བསྒྲུབས་པས་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟོགས་པའི་དུས་ནི་ས་དང་པོ་ལ་བྱ་སྟེ། ས་དང་པོའི་དུས་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ན། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་རྟག་ཏུ་གུས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་གསུམ་མམ། ཚེ་བདུན་ཙམ་ཞིག་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཉེ་བ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། དེ་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཆེའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་
Chinese
总括为两种，即因大和果大。所缘广大，成就二者亦如是。二智精进勤，善巧方便成，真实获得大，以及佛业大。具足彼等大，故说大乘。名为大乘者，以具足七种大之故。七种大为：所缘大，成办二者大，二智大，精进勤大，善巧方便成大，真实获得大，以及佛之事业大。所缘大者，谓具足广大之经等。声闻众唯以三藏等为所缘，然菩萨众则以深广之经部，般若波罗蜜多十万颂等，十万颂之经部无量无边为所缘，故所缘大。成办大者，谓成办有二，即自利与利他。声闻众唯成办自利，然菩萨众则成办自他二利，故成办大。智慧大者，谓有二大，即人无我与法无我，于证悟时。证悟之时者，谓于初地。于初地之时，证悟人无我与法无我二者，故名智慧大。声闻之地等，于获得入见道时，以未证悟人无我之故，不名智慧大。精进大者，谓于三大阿僧祇劫中，恒常恭敬修习之故。声闻众或于三世，或于七世左右精进，然菩萨众则于极近，三大阿僧祇劫之间精进，故精进勤大。善巧方便大者，谓无有烦恼而不舍弃轮回。声闻众于生与老
English
Summarized into two aspects: the greatness of cause and the greatness of effect. The objects are great, and the two accomplishments are likewise. The two wisdoms are diligent in effort, skillful in means, truly attain greatness, and the activity of the Buddhas is great. Because they possess these greatnesses, it is called the Great Vehicle. It is called the Great Vehicle because it possesses seven greatnesses. The seven greatnesses are: the greatness of the object, the greatness of the two accomplishments, the greatness of the two wisdoms, the greatness of diligent effort, the greatness of skillful means, the greatness of true attainment, and the greatness of the Buddha's activity. The greatness of the object is because it possesses vast sutras and so forth. The Hearers only focus on the Three Baskets, but the Bodhisattvas focus on the profound and vast sutras, such as the Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, and countless Hundred Thousand Verse Sutras, therefore the object is great. The greatness of accomplishment is that there are two accomplishments: one's own benefit and the benefit of others. The Hearers only accomplish their own benefit, but the Bodhisattvas accomplish both their own and others' benefit, therefore the accomplishment is great. The greatness of wisdom is that there are two greatnesses: the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, at the time of realization. The time of realization refers to the first ground. At the time of the first ground, one realizes both the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, therefore it is called great wisdom. The grounds of the Hearers, at the time of attaining entry into the Path of Seeing, do not realize the selflessness of persons, therefore it is not called great wisdom. The greatness of diligence is because one constantly and respectfully practices for three countless eons. The Hearers exert effort for about three or seven lifetimes, but the Bodhisattvas exert effort for nearly three countless eons, therefore the diligent effort is great. The greatness of skillful means is that one does not abandon samsara without afflictions. The Hearers, in birth and old age,
Tibetan
བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་མཐོང་བས། འཁོར་བ་སྤངས་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པས་མི་གོས་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་པདྨོ་འདམ་ལས་སྐྱེས་ཀྱང་འདམ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པས་ན་ ཐབས་མཁས་པ་ཆེའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡན་ཆད་རྒྱུ་ཆེ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཇུག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མཐའ་དག་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གཟོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཙམ་ལས་མི་འཐོབ་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཐར་སྟོབས་དང༌། །མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཐོབ་པ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ།། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་ནི། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་འདས་པ་ཐོབ་ན། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་བྱེད་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་།འོག་མིན་གྱི་ཕོ་བྲང་ན་བཞུགས་པ་དང༌། ལྷུམས་སུ་གཤེགས་པ་དང༌། མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་འདས་པའི་བར་དག་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པས་ན་ཕྲིན་ལས་ཆེ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཀུན་བསྡུས་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གནས་སུ་འབྱུང་བར་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གནས་སུ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་འོག་ཏུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་སྐབས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས
Chinese
因为看到有生老病死等等的痛苦，而把涅槃看作是寂静的自性。舍弃轮回，为了要现证涅槃而用心，所以不称为大方便。菩萨们具有智慧和慈悲，以慈悲而不完全舍弃轮回，以智慧而安住于轮回中，却不被轮回的烦恼所染污。譬如莲花从污泥中生长，却不被污泥的过失所沾染一样安住，所以称为善巧方便。以上显示了因的广大。所谓真正的巨大获得，就是指力量和无畏等等。声闻圣者们最终只能获得阿罗汉的果位、十八界、胜伏界，以及六种神通而已。而菩萨们最终能获得力量、无畏以及不共法等等，获得不可估量的功德，所以称为巨大。佛陀的伟大事业是，示现圆满菩提和真实的涅槃。对于声闻乘的修行者来说，获得阿罗汉的果位并证得涅槃之后，就不会再示现圆满菩提，也不会再转法轮等等。而菩萨们在圆满成佛之后，为了度化众生，从住在色究竟天宫，到降生于母胎，再到示现成佛等等，直到完全涅槃之间，都在行着说法的利生事业，所以称为事业广大。这两种方式显示了果的广大。以大乘总摄一切，所以说了这两个分别的偈颂，像这样具有大乘自性的人们，并不是依靠声闻和缘觉乘，就不会出现在涅槃的境界中，而是依靠大乘的伟大自性，才得以出现在不住涅槃的境界中。因此，在大乘自性伟大之下，宣说了大乘总摄的章节。所谓大乘，就是指
English
Because one sees suffering such as birth, old age, sickness, and death, and regards nirvana as the nature of peace. Abandoning samsara, and because one thinks of directly realizing nirvana, it is not called a great method. Bodhisattvas, endowed with wisdom and compassion, do not completely abandon samsara due to compassion, and with wisdom, they abide in samsara but are not defiled by the afflictions of samsara. For example, just as a lotus grows from mud but is not defiled by the faults of mud, they abide, so it is called skillful means. The greatness of the cause has been shown up to this point. The great attainment of truth is strength, fearlessness, and so forth. The noble Shravakas only attain the result of Arhat, the eighteen elements, the elements of overcoming, and only about six kinds of clairvoyance. But Bodhisattvas ultimately attain strength, fearlessness, non-mixture, and so on, and attain immeasurable qualities, so it is called great. The great activity of the Buddha is to show manifest enlightenment and true nirvana. For the Shravakas, having attained the fruit of Arhat and attained nirvana, they do not manifest complete enlightenment, nor do they turn the wheel of Dharma, and so on. But Bodhisattvas, even after becoming fully enlightened, in order to liberate sentient beings, from dwelling in the Akanishta palace, to descending into the womb, to manifesting enlightenment, and so on, until complete nirvana, they perform the activity of teaching the Dharma, so it is called great activity. These two aspects show the greatness of the result. Because the Great Vehicle encompasses everything, these two verses of distinction have been spoken. Those who possess the great nature of the Great Vehicle in this way do not rely on the Shravaka and Pratyekabuddha vehicles to arise in the state of nirvana, but it is by the great nature of the Great Vehicle itself that they arise in the state of non-abiding nirvana. Therefore, under the greatness of the Great Vehicle's nature, the chapter on the Great Vehicle's summary is explained. The so-called Great Vehicle refers to