Tibetan
ན་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ས་རྣམས་ཀུན་ལ་བསྟན་པ་ཡི། །རྟག་ཏུ་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་དྲུག་པོ་དག་ནི་ས་བཅུ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམ་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་དྲུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་མི་བྱར་མི་རུང་བའི་ཆོས་དང༌། རྒྱུན་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡོན་ཏན་དམ་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡོན་ཏན་དམ་པ་དང་ལྡན་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་དམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དམ་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་དྲུག་པ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་སྦྱིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཆོས་སྦྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེས་སྦྱིན་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྦྱིན་པ་དམ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་བྱིན་པ་བས། གང་གིས་མདོ་འདི་ལས་ཚིག་བཞི་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་ བསྟན་ཅིང་བཤད་ན་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ལས་གང་འཕགས་པ་རྣམས་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ནི་སྡོམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གསུམ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བྱ་སྟེ། དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱི་ནང་ན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་མ་སྐྱེས་བཟོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། གནོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་དང་གསུམ་ལས་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་བཞི་ལས་བཟོད་པའི་དུས་དེ་ཁོ་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐེག་ཆེན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགེ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཡང་ཡོད། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་རང་གི་ཐེག་པ་ལ་ཉན་པ་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉན་པ་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ནི་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པར་ གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་ལས་མཐའི་སྒྲས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་ལས་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ནང་ན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ནང་ན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཤད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། སེམས་ཅན་འདུལ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱང་ཤེས་ཤིང༌། ཐབས་དེ་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྟོན་པར་འགྱུར་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་འཆད་པ་ལ་ཡང་མཁས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་འཆད་དོ། །གང་ཞེ་ན་ཆོས་རྣམ་པ
Chinese
舍弃退转的智慧，将迅速圆满般若波罗蜜多。于一切刹土中开示，是恒常应作之事。上面所说的这六法，是菩萨于一切十地中，恒常不断地忆念之事。名为“辨别圣物之偈，第六根本”：像这样，安住于不应作之法与恒常应作之法中的菩萨，将具有殊胜的功德。因为具有殊胜的功德，所以菩萨本身也成为一切有情中最殊胜和最神圣的。因此，以一个第六根本的偈颂，开示了何为圣物。名为“布施法”：布施有三种，即财物布施、无畏布施和法布施。这三种布施中，法布施是最殊胜的布施。为什么呢？因为法布施能成就超越世间的圆满，而无畏布施和财物布施只能成就世间的圆满。因此，法布施是殊胜的。所以，《金刚经》等经中也说：如果有人以充满三千大千世界的七宝来布施，不如有人对此经乃至四句偈，受持、开示，其福德增长不可限量。名为“清净戒律”：戒律有三种，即别解脱戒、禅定戒和无漏戒。其中，诸佛菩萨所喜悦的，其自性最为清净的无漏戒，是三种戒律中最殊胜的。或者，戒律有三种，即律仪戒、摄善法戒和饶益有情戒。所谓“清净戒律”，指的是摄善法戒，摄善法戒是三种戒律中最殊胜的。如是未生忍辱等。
English
Abandoning regressive wisdom, the perfection of wisdom will be quickly fulfilled. To teach in all lands is what should always be done. The six dharmas mentioned above are what bodhisattvas should always keep in mind without interruption in all ten bhumis. This means that. It is called "The Verse Differentiating Holy Objects, the Sixth Root": Like this, the bodhisattva who abides in what should not be done and what should always be done will have excellent qualities. Because he has excellent qualities, the bodhisattva himself becomes the most excellent and sacred of all sentient beings. Therefore, the sixth root verse shows what a holy object is. Called "Giving Dharma": There are three types of giving: material giving, fearlessness giving, and dharma giving. Among these three types of giving, dharma giving is the most excellent giving. Why? Because dharma giving accomplishes the perfection beyond the world, while fearlessness and material giving can only accomplish the perfection of the world. Therefore, dharma giving is excellent. Therefore, the Diamond Sutra and other sutras also say: If someone gives by filling the three thousand great thousand worlds with the seven treasures, it is better than someone who upholds and teaches this sutra, even a four-line verse, and his merit will increase immeasurably. Called "Pure Discipline": There are three types of discipline: the Pratimoksha vow, the Samadhi vow, and the Non-outflow vow. Among them, the Non-outflow vow, which is the nature of pure discipline that pleases the Buddhas and Bodhisattvas, is the most excellent among the three vows. Or, there are three types of discipline: the discipline of vows, the discipline of collecting good dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. The so-called "pure discipline" refers to the discipline of collecting good dharmas, and the discipline of collecting good dharmas is the most excellent among the three disciplines. Likewise, unborn patience, etc.
Chinese
所谓“忍”，有三种：不把痛苦当回事的忍，承受损害的忍，以及对法 निश्चित 决定的忍。这三种忍中，对法 निश्चित 决定的忍是最殊胜的忍。其中，在以信欲行持的四地中，唯有在忍的时刻，以融入于单一境的等持和智慧所证悟的，称为对法 निश्चित 决定的忍。所谓“发起大乘精进”，世间之人为了获得天人和人等的果报，也会发起行善的精进。声闻和独觉等圣者，也会在自己的乘中，通过听闻、思维和修习来发起精进。然而，听闻、思维和修习大乘深广之法等，发起的精进是所有精进中最殊胜的。所谓“最终安住于慈悲”，在色界的初禅、二禅、三禅、四禅中，“最终”一词指的是四禅。在四无量心中，具有慈悲无量心的四禅是禅定中最殊胜的。此外，具有四无量心的无漏四禅也是禅定中最殊胜的。所谓“般若波罗蜜多”，在六度中，从布施波罗蜜多到禅定波罗蜜多之间的五度中，般若波罗蜜多是最殊胜的。因此，在十万般若波罗蜜多等经典中也说：如果想要圆满布施波罗蜜多，就应当修学般若波罗蜜多等等。所谓“解说、安立、分别的四句”，如是具有殊胜功德的菩萨，也了知调伏众生的方便，了知此方便故，成为众生的导师。成为众生的导师，也善于为众生说法，说法也有四种方式。哪四种呢？法的 प्रकार
English
There are three types of patience: patience that does not consider suffering as suffering, patience that endures harm, and patience that ascertains the Dharma. Among these three, patience that ascertains the Dharma is the most supreme. Among the four grounds of practice through faith, it is said that patience that ascertains the Dharma is realized by the wisdom endowed with samadhi that enters into a single object at the very moment of patience. As for "initiating great vehicle diligence," worldly people also initiate diligence in virtue in order to obtain the fruits of gods and humans, etc. Noble Shravakas and Pratyekabuddhas also initiate diligence in their own vehicles through listening, contemplation, and meditation. However, initiating diligence through listening, contemplation, and meditation on the profound and vast Dharma of the Great Vehicle is the most supreme of all diligences. As for "finally abiding in compassion," among the first, second, third, and fourth dhyanas of the form realm, the word "finally" refers to the fourth dhyana. Among the four immeasurables, the fourth dhyana endowed with immeasurable compassion is the most supreme among dhyanas. Furthermore, the fourth dhyana without outflows endowed with the four immeasurables is also the most supreme among dhyanas. As for "Prajnaparamita," among the six paramitas, Prajnaparamita is the most supreme among the five paramitas from generosity paramita to dhyana paramita. Therefore, it is also said in the Hundred Thousand Prajnaparamita and other scriptures: If you want to perfect generosity paramita, you should study Prajnaparamita, etc. As for "the four verses of explanation, establishment, and differentiation," the Bodhisattva who possesses such supreme qualities also knows the means to tame sentient beings, and knowing this means, he becomes the teacher of sentient beings. If he becomes the teacher of sentient beings, he will also be skilled in teaching the Dharma to sentient beings, and there are four ways of teaching the Dharma. What are the four? The types of Dharma