Tibetan
ས་ཏེ་གང་དུ་ཁུར་བོར་བ་དང་གང་གིས་ཁུར་བོར་བའོ། །དེ་ལ་གང་དུ་ཁུར་བོར་ཞེ་ན་འགོག་པའི་དུས་སུ་ཁུར་བོར་རོ། །གང་གིས་ཁུར་བོར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་བདེན་པས་ཁུར་བོར་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་སོ། །དེ་ལ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་ཁུར་ཁྱེར་བ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཁུར་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལྡན་པ། །ཞེས་བྱའོ། །གང་གིས་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གཉིས་ལ་ནི་ཁུར་པོར་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཁུར་བོར་བའི་ཆོས་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་འཇུག་པ་ཐ་དད་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ཡང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་བཏགས་པ་མེད་པ་འདི་པ་འདི་ནི་ཁུར་ཁྱེར་བའི་གང་ཟག་གོ ། འདི་ཁུར་བོར་བའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པས་གནས་རྣམ་པ་མང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པ་ལ་ ཡང་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་གནས་ན་བསྒོམ་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་ན་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་ན་བསྒོམ་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་གནས་ན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་བསྒོམ་པའི་གནས་རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་བཞི་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོམ་པའི་ཆེ་ན་ནི་གང་ཟག་དེ་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའམ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་བསྒོམ་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་དག་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་
Chinese
地，于何处舍弃负担，又由何者舍弃负担？其中，于何处舍弃负担，答：于止息之时舍弃负担。由何者舍弃负担，答：由道之谛舍弃负担，此二者属于完全清净之方。其中，未舍弃痛苦与集起之补特伽罗等，即属于负荷负担者，称为具有负担与心之相续。由证得灭之谛与道之谛之二补特伽罗，则属于舍弃负担者，称为具有舍弃负担之法与心之相续。如是，彼等之作用各异，心之相续各异，然无有称为补特伽罗之名，此者是负荷负担之补特伽罗，此是舍弃负担之补特伽罗，不能如是显示。菩提之分法等，亦由加行道、见道、修道、究竟道之差别，而有众多处所，即于修习三十七菩提分法时，又于加行道之位修习，于见道之位修习，于修道之位修习，于究竟道之位修习等，有众多修习之处所。其中，加行道是指四暖位，于彼时修习菩提分法之士夫，则称为信行之士夫。于见道之时，菩萨众证得初地，或声闻众证得入流道，于彼时修习三十七菩提分法之士夫，则称为安住于见道之士夫。以大乘之理而言，二地以上是修道，以小乘之理而言，证得入流果以上，称为安住于修道，于彼时修习菩提分法之时，则称为安住于修道之士夫。以声闻之理而言，证得阿罗汉果，以大乘之理而言，现证菩提者，称为究竟道，于彼时安住于菩提分法之士夫
English
The ground, where is the burden abandoned, and by whom is the burden abandoned? Among them, where is the burden abandoned? Answer: The burden is abandoned at the time of cessation. By whom is the burden abandoned? Answer: The burden is abandoned by the truth of the path, these two belong to the side of complete purification. Among them, those individuals who have not abandoned suffering and its origin are considered to be carrying the burden, and are called those who possess the burden and the continuum of mind. The two individuals who have attained the truth of cessation and the truth of the path are considered to have abandoned the burden, and are called those who possess the dharma of abandoning the burden and the continuum of mind. Thus, although their functions are different and their continuums of mind are different, there is no name called 'person,' and one cannot point out, 'This is a person carrying the burden,' or 'This is a person who has abandoned the burden.' The dharmas of the aspects of enlightenment also have many places due to the differences in the paths of application, seeing, cultivation, and ultimate, that is, when cultivating the thirty-seven aspects of enlightenment, one cultivates in the place of the path of application, cultivates in the place of the path of seeing, cultivates in the place of the path of cultivation, cultivates in the place of the ultimate path, and so on, there are many places of cultivation. Among them, the path of application refers to the four stages of heat, summit, forbearance, and supreme mundane qualities. At that time, the person who cultivates the aspects of enlightenment is called a person of faith. At the time of the path of seeing, bodhisattvas attain the first ground, or hearers attain the path of stream-entry. At that time, the person who cultivates the thirty-seven aspects of enlightenment is called a person abiding in the path of seeing. According to the Great Vehicle, the second ground and above is the path of cultivation, and according to the Small Vehicle, attaining the fruit of stream-entry and above is called abiding in the path of cultivation. At that time, when cultivating the aspects of enlightenment, one is called a person abiding in the path of cultivation. According to the Hearer Vehicle, attaining the fruit of arhat, and according to the Great Vehicle, those who attain complete enlightenment are called the ultimate path. At that time, the person who abides in the aspects of enlightenment
Tibetan
ནི་མི་སློབ་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཡང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་མ་བཏགས་པར་འཇུག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། རྒྱུད་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་བཏགས་ནས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་དེ་དང་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་ཅིང་བསྟན་པ་ཡང་དགོངས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བཤད་ཅིང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་གང་ཟག་ཀྱང་རྫས་སུ་མེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་མེད་པ་དང་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་འདི་ལྟར་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་བཤད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་སྙམ་པ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན། སྔ་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཟིན་པས་ན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱིས་གོམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་བཤད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་འདི་ལྟར་བད
Chinese
被称为非学者的补特伽罗。同样，在对这些差别进行区分时，如果不冠以“补特伽罗”之名，就无法展示这些差别的存在和传承的差异。因此，必须冠以“补特伽罗”之名进行阐述。因此，即使补特伽罗并非实有，世尊在这些经文中阐述和揭示“补特伽罗”一词，也是为了这些目的而说的。否则，补特伽罗本身就不是实有，世尊所命名的补特伽罗也将变得毫无意义和必要。如果主张补特伽罗存在的人这样说：为了让众生在心中生起对心续中未生起的我执，世尊才宣说了补特伽罗。那么，这也被证明是不合理的。因为这对于生起我执也没有意义。因此，世尊说“补特伽罗存在”并非为了生起我执。这是结论。为什么这样说不合理呢？因为我执不是要生起的，而是早已生起的。因此，说为了让众生在心中生起我执而宣说补特伽罗存在也是不合理的。为什么呢？因为我执从无始轮回以来就已经在心续中生起，所以说为了生起它是不合理的。如果主张补特伽罗存在的人这样说：即使众生心中已经生起了我执，众生也不应该习惯于这种我执。因此，为了让众生习惯于我执，世尊才宣说了补特伽罗。那么，这也同样被证明是不合理的。说为了习惯于我执而说补特伽罗存在也是不合理的。如何证明不合理呢？因为我执从无始以来就已经习惯了。
English
It is called a non-learner person. Similarly, when distinguishing these differences, without naming "Pudgala," it is impossible to show the existence of these differences and the difference in lineage. Therefore, it is necessary to explain by naming "Pudgala." Therefore, even though Pudgala is not substantially existent, the Blessed One explained and revealed the word "Pudgala" in these sutras for these purposes. Otherwise, Pudgala itself is not substantially existent, and the Pudgalas named by the Blessed One would become meaningless and unnecessary. If those who assert the existence of Pudgala say this: In order for sentient beings to generate the ego-grasping that has not arisen in the mind-stream, the Blessed One spoke of Pudgala. Then, this is also proven to be unreasonable. Because it is also meaningless for generating ego-grasping. Therefore, the Blessed One's saying "Pudgala exists" is not for the sake of generating ego-grasping. This is the conclusion. Why is it unreasonable to say so? Because ego-grasping is not to be generated, but has already arisen. Therefore, it is also unreasonable to say that Pudgala exists in order to generate ego-grasping in the minds of sentient beings. Why? Because ego-grasping has already arisen in the mind-stream since beginningless samsara, so it is unreasonable to say that it is for the sake of generating it. If those who assert the existence of Pudgala say this: Even if ego-grasping has arisen in the minds of sentient beings, sentient beings should not become accustomed to this ego-grasping. Therefore, in order to make sentient beings accustomed to ego-grasping, the Blessed One spoke of Pudgala. Then, this is also proven to be unreasonable. It is unreasonable to say that Pudgala exists in order to become accustomed to ego-grasping. How to prove it is unreasonable? Because ego-grasping has been accustomed to since beginningless time.