Tibetan
།ལས་ཀྱང་ཡོད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལས་ཡོད་པ་ནི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་ཡོད་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་གཏོགས་པར། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ནས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་འདོར་ཞིང་ཕུང་པོ་གཞན་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། སྲོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། བདག་དང་བདག་གི་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་གོ ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་དང་གང་ཟག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ལ། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་འདིའང་བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བས་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བར་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཐར་པའི་ལམ་ནི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་འདིས་བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་བལྟས་པས་ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པའི་ཆོས་ཏེ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་འཇུག་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་དད་མི་གནས་མི་མོས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་ཉན་པའི་དུས་ན་དད་པ་མེད་པས་ན་མི་དད་པའོ། །སེམས་པའི་དུས་ན་རྟོགས་པ་མི་འབྱུང་བས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལུང་གི་ཚིགས་རིགས་པ་དང༌། བར་མི་འབྱུང་བས་ན་མི་མོས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེའི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བྱ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང་ བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པ་མི་འབྱུང་བས་ན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལུང་གི་ཚིགས་རིགས་པ་དང་སྦྱར་ན་ཡང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རྣམས་ཡང་རྒོལ་བའི་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཀུན་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཁུར་ཕོར་བའི་གང་ཟག་དང༌། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་རྣམ་པ་མང་པོ་བཤད་དེ། དེ་སྟེ་གང་ཟག་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་མང་པོར་བཤད་ཅིང་བཀའ་སྩལ། གལ་ཏེ་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་བཀའ་སྩལ་བར་མི་འགྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཅིང་བཤད་པས་ན་ལུང་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་རྒོལ་ལོ། །དེ་སྐད་དུ་རྒོལ་བ་ལ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་མིང་དུ་བཏགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང༌། །གནས་དང་ཆད་པ་ཐ་དད་པ། །འཇུག་དང་རྒྱུད་ཀྱང་ཐ་དད་པར། །གང་ཟག་གིས་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་གལ་ཏེ་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་དང་ཐ་སྙད་མ་བཏགས་ན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། གནས་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། ཆད་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དག་བསྟན་དུ་མི་རུང་གི །དེ་དག་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡང༌། གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པའི་མིང་གི་སྒོ་ནས་དེ་དག་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་གང་ཟག་མེད་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང༌། ལྡན་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དུས་ན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་དུས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་
Chinese
“业亦有，异熟亦有”者，谓业有者，乃作业善与不善也。异熟有者，谓果报有感受安乐与痛苦也。“除法之名言外”者，谓从无明缘行，至生缘老死等，以十二支缘起而于轮回中生者，乃法之名言也。除彼生之方式外，此蕴舍弃而取他蕴之蕴等，则无有也。如是宣说。“执我与执命”者，若许有补特伽罗实有，则于无我及我所之蕴执为我与命也。此为过失之一也。“与外道无别”者，谓如外道亦执有我与补特伽罗，此执补特伽罗实有者，亦以执我与补特伽罗故，与外道于执补特伽罗上无有差别也。如是为过失之二也。“入于邪道”者，谓涅槃与解脱之道，乃观一切行无常、痛苦、空性及无我，若此执补特伽罗者，以执我与补特伽罗故，是入于邪道也，乃入于生轮回与恶趣之道也。此乃其义也。此为过失之三也。“彼心不入空性”者，谓空性乃无我及我所之法，以执补特伽罗实有故，彼心不入空性也。为显示不入之故，说“不信、不住、不乐”等，谓听闻之时，以无有信心故，乃不信也。思维之时，以不能生起证悟故，乃第五种。如是于教理之句与理路之间不能生起故，乃不乐也。此为过失之四也。“彼不转成圣法”者，谓彼者，乃指说补特伽罗实有之补特伽罗之执也。圣法者，乃见道与修
English
"Karma also exists, and maturation also exists," which means that karma exists, which is the performance of virtuous and non-virtuous actions. Maturation exists, which means that there is the experience of happiness and suffering as a result. "Apart from the designation of Dharma," which means that from ignorance as the condition for action, to old age and death as the condition for birth, the arising in cyclic existence through the twelve links of dependent origination is called the designation of Dharma. Apart from such a way of arising, there are no aggregates that abandon this aggregate and take another. Thus it was taught. "Grasping at self and grasping at life," which means that if one asserts that the person exists substantially, then one will grasp at the aggregates that are without self and without what belongs to self as self and as life. This is one fault. "No different from the tirthikas," which means that just as the tirthikas also believe in the existence of a self and a person, this belief in the substantial existence of a person is no different from the tirthikas in grasping at a person, because of grasping at a self and a person. Thus, this is the second fault. "Entering a wrong path," which means that the path of nirvana and liberation is to meditate on all conditioned phenomena as impermanent, suffering, empty, and without self. If this person who grasps at a person looks at self and person, then he has entered a wrong path, which means that he has entered the path of birth in cyclic existence and the lower realms. This is the meaning. This is the third fault. "His mind does not enter into emptiness," which means that emptiness is the Dharma of no self and no what belongs to self. Because of grasping at a person as substantially existent, his mind does not enter into emptiness. In order to show that it does not enter, it is said, "No faith, no abiding, no inclination," which means that at the time of listening, because there is no faith, there is no faith. At the time of thinking, because realization does not arise, it is the fifth aspect. Thus, because there is no arising between the words of the scriptures and the reasoning, there is no inclination. This is the fourth fault. "His noble Dharma will not be completely purified," which means that "his" refers to the grasping at a person who says that the person exists substantially. Noble Dharma is the path of seeing and the path of cultiva
Chinese
应当行于修道，依靠见道和修道，通过见和修来断除烦恼，无法现证寂灭，因此不会使圣法完全清净，这是它的意思。这是第五种过失。像这样，即使将经文的语句与理证相结合，也不能证明补特伽罗是实有的。世尊所说的“此与彼”等等，是那些主张有补特伽罗者反驳的言辞。例如，世尊在这些经藏中宣说了许多种补特伽罗，如遍知补特伽罗、能知补特伽罗、荷负重担的补特伽罗、随信行补特伽罗、随法行补特伽罗等等。如果补特伽罗不存在，那么世尊为何宣说并教导如此众多的补特伽罗种类？如果补特伽罗不是实有的，那么世尊就不会教导补特伽罗的种类。因为世尊已经教导和宣说了，所以根据经文，补特伽罗是实有的，他们这样反驳。对于这样的反驳，世尊说这些话并不是因为补特伽罗是实有的，而是为了通过安立补特伽罗之名，来指称杂染法和清净法，所以才安立了补特伽罗之名。为了说明这一点，说了如下偈颂：杂染与清净，处与断各异，入与相续亦，由人而显明。说了这偈颂，如果不安立补特伽罗之名和施设，那么杂染的各异、清净的各异、处的各异、断的各异、入的各异、相续的各异，都无法显示。这些各异的显示，也是通过安立补特伽罗之名才能显示的。虽然补特伽罗不是实有的，但还是安立了补特伽罗。因此，如果与杂染法相应，在杂染之时，就称为与杂染相应的补特伽罗。如果与清净法相应，在清净之时，就称为与清净相应的补特伽罗。因此，
English
One should practice on the path of cultivation, relying on the path of seeing and the path of cultivation. Through seeing and cultivation, one cannot directly attain liberation by abandoning afflictions, thus the noble Dharma will not become completely purified. This is the meaning. This is the fifth fault. Thus, even if the words of the scriptures are combined with reasoning, it cannot be proven that the person is substantially existent. The Blessed One's words such as "this and that" are the words of those who assert the existence of a person, refuting the opponent. For example, the Blessed One has taught many kinds of persons in those sutras, such as the person who knows all, the person who knows, the person who carries the burden, the person who follows faith, and the person who follows the Dharma. If there were no person, then why did the Blessed One teach and speak of so many categories of persons? If the person were not substantially existent, then the Blessed One would not teach the categories of persons. Because the Blessed One has taught and spoken, therefore, according to the scriptures, the person is substantially existent, they argue. To such an argument, the Blessed One's words are not because the person is substantially existent, but because the term "person" is designated in order to refer to the defiled and purified dharmas, therefore the name "person" is designated. To show this, the following verse is stated: Defilement and purification, place and cessation are different, entry and continuity are also different, the person clearly shows them. This verse is stated to show that if the name and designation of "person" are not established, then the differences of defilement, the differences of purification, the differences of place, the differences of cessation, the differences of entry, and the differences of continuity cannot be shown. These differences are also shown through the name designated as "person". Although the person is not substantially existent, the person is still designated. Therefore, if one is associated with defiled dharmas, then at the time of defilement, one is called a person associated with defilement. If one is associated with purified dharmas, then at the time of purification, one is called a person associated with purification. Therefore,