Tibetan
ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འདི་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་གྱི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་འདི་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་རྟག་ན་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་རམ། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འདི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཅིག་ཅར་དུ་ཐལ་ཞེས་བྱ་བའམ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྟག་པའི་ཆོས་ལ་ནི་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་གི །ཁ་ཅིག་འབྱུང་ཁ་ཅིག་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བར་འགའ་འབྱུང༌། བར་འགའ་མི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱི། རྟག་པའི་ཆོས་ལ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་གཞག་ཏུ་མེད་པས་ན། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་ དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འདི་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །བདག་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུ་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གནས་དང་ཞིག་པ་ལས། །སྔ་ན་མེད་ཅིང་མི་རྟག་ཕྱིར། །གསུམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མེད་པས་ན། །རྐྱེན་དུ་ཡང་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བདག་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བྱེད་ན། བདག་དེ་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དེས་རྐྱེན་བྱེད་དམ། གལ་ཏེ་བདག་མི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པ་དེས་རྐྱེན་བྱེད་དམ། ཡང་ན་བདག་དེ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་བྱེད་གྲང་ན་གསུམ་ཆར་ལྟར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་ཤེ་ན། བདག་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རྣམས་པར་འགའ་འབྱུང༌། བར་འགའ་མི་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ཀྱི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནམ་མིག་བལྟས་པའི་ཚེ་ན་ནི་ལྟ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡོད་ལ། མ་བལྟས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ལྟ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་ལྟ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སྔ་མ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་དེ་མི་རྟག་
Chinese
觀看等等的行為永遠不會沒有，而是會於一切時中具有觀看等等的行為。如果這樣的話，觀看等等的行為就不會是不恆常的，而是會成為恆常的體性。如果行為是恆常的，那麼觀看等等就會變成同時或恆常產生的過失。所謂的，如果觀看等等的行為成為恆常的體性，那麼觀看等等的行為就會變成同時產生，或者會變成一切時中恆常產生的過失。為什麼呢？因為對於不恆常的法來說，不會同時產生，而是會變成有些產生有些不產生，有時產生，有時不產生，對於恆常的法來說，因為沒有辦法安立成多種方式，所以會像虛空一樣徹底地遍布產生，並且會變成一切時中產生的過失。因此，觀看等等的行為是突然產生的說法也是不合理的。為了顯示我（ātman，梵文， आत्मा，ātman，自我）也是觀看等等行為的條件是不合理的。就像這樣說道：從如是住與壞滅，先前無有且不恆常之故，第三方的宗派也沒有，因此作為條件也是不合理的。就像這樣說道，像這樣我對於觀看等等的行為來說，作為原因和條件也是不合理的。為什麼呢？如果我成為觀看等等的原因和條件，那麼我就是恆常的，這個恆常者會作為條件嗎？如果我是不恆常的，這個不恆常者會作為條件嗎？或者我既不是恆常也不是不恆常，像這樣作為觀看等等的條件，三者都是不合理的。如何不成立呢？如果我如是安住是恆常的，那麼從恆常因所產生的果，有些產生，有些不產生是不合理的，因為會變成一切時中產生，所以在眼睛觀看的時候，會有觀看的行為，在沒有觀看之前，觀看的行為不會沒有，因為在那之前也會有觀看的行為，所以不會沒有先前。如果我是不恆常
English
The action of seeing, etc., will never be absent, but will always be endowed with the action of seeing, etc. If that is the case, then the action of seeing, etc., will not be impermanent, but will become the nature of permanence. If the action is permanent, then seeing, etc., will become the fault of being simultaneous or constantly arising. That is to say, if the action of seeing, etc., becomes the nature of permanence, then the action of seeing, etc., will become simultaneous, or it will become the fault of constantly arising at all times. Why? Because for impermanent dharmas, they do not arise simultaneously, but some arise and some do not arise, sometimes they arise and sometimes they do not arise. For permanent dharmas, because there is no way to establish them in many ways, they arise completely pervasive like the sky, and it becomes the fault of arising at all times. Therefore, it is also unreasonable to say that the action of seeing, etc., arises suddenly. In order to show that I (ātman, Sanskrit, आत्मा, ātman, self) is also an unreasonable condition for the action of seeing, etc. It is said like this: From such abiding and destruction, because it was not previously existent and is impermanent, there is also no third party's tenet, therefore it is also unreasonable as a condition. It is said like this, like this, I am also unreasonable as the cause and condition for the action of seeing, etc. Why? If I become the cause and condition of seeing, etc., then I am permanent, will this permanent one act as a condition? If I am impermanent, will this impermanent one act as a condition? Or I am neither permanent nor impermanent, like this, acting as a condition for seeing, etc., all three are unreasonable. How is it not established? If I abide as such and am permanent, then it is unreasonable for the fruits arising from the permanent cause to sometimes arise and sometimes not arise, because it will become arising at all times, so when the eyes are looking, there will be the action of seeing, and before not looking, the action of seeing will not be absent, because there will also be the action of seeing before that, so there will be no previous absence. If I am impermanent