Tibetan
པར་ཏེ་ཞིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་བདག་དེ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པ་དོན་མེད་དོ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་གཏོགས་པ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་གཞག་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་གང་ན་རྟག་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་མི་རྟག་པ་མེད་དོ། །གར་ན་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་རྟག་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་ཆོས་གཅིག་ལ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཡང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པའི་སྐྱོན་ཡང་སྔར་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པའི་སྐྱོན་ཡང་སྔར་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །དེ་སྟེ་ཡང་གང་ཟག་གི་རྐྱེན་གྱིས་ བྱེད་པ་བྱུང་ན་ཡང་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་གང་ཟག་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པར་གནས་པ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་མིག་ཕྱེ་བའི་དུས་ན་གཟུགས་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་མིག་མ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ན་ཡང་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་ནི་མིག་མ་ཕྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་གཟུགས་མཐོང་བ་མེད་དེ། ཕྱིས་གཟུགས་གདོད་མཐོང་བས་ན་གང་ཟག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བས་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་ན་བྱེད་པ་སྔ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨོས་ཏེ་གང་ཟག་གི་རྐྱེན་ལས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི་གང་ཟག་ནམས་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་རྟག་པར་ཡོད་པས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཡང་ནམས་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྱུར་གྱི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་དེ་ལྟར་ནི་མི་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཚེ་མིག་ཕྱེ་ནས་གཟུགས་ལ་བལྟས་པ་དེའི་ཚེ་འབའ་ཞིག་ན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་སྐྱེད་ཀྱི་དེའི་སྔ་རོལ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བའི་རིགས་ན། སྔར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་རྐྱེན་དུ་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་བར་འགའ་སྐྱེ། བར་འགའ་མི་སྐྱེ་ན་ནི་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བར་མི་རིགས་སོ། །ཞིག་པ་ཡང་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཟག་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ནི་གཞན་དག་གིས་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་གང་ཟག་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པའི་དོན་མེད་དོ། །གང་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མེད་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་དུ་རྟག་པ་ཡང་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་བར་བཤད། མི་རྟག་པ་ཡང་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ན་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་གཞག་པ་ནི་མེད་དེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། །མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་གཉིས་སུ་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ལ། རྟག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང༌། མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བས་ཕྱོགས་དེ་ཡང་སྔར་སུ་ན་ཕྱུང་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྫས་སུ་གང་ཟག་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་མན་ཆད་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ནས་ད་ནི་ལུང་གི་ཚད་མས་ཀྱང་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པར་སྒྲུབ་བོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དེ། །དམ་པའི་དོན་དུ་སྟོང་པའོ། །བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ཉེས་པར་ཡང༌། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡང་བཤད་པས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལུང་ལས་ཀྱང་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པར་བཤད་དེ། ལུང་ལས་ཤེ་ན། ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞི་ལས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ནང་ནས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྟོང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞུང་གཅིག་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། ལུང་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་མང་དུ་ཡོད་པ་ལས་ལུང་རིང་པོའི་གཞུང་གི་ནང་ནས་ཆོས་གཅིག་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། གཉིས་ལས་བརྩམས་བ་དང༌། གསུམ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། བཞི་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། ལྔ་ལས་བརྩམས་པའི་ཆར་གྱི་ནང་ནས་ལྔ་ལྔས་ལས་བརྩམས་པའི་ལྔ་ཕྲུགས་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་བལྟས་ན་ཉེས་པ་རྣམས་པ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
如果说，观看等是由于坏灭的自性所作的因，那么这样一来，我就会变成无常，因此承认常恒就没有意义了。除了常恒和无常之外，不存在既非常恒也不是无常的第三种情况。为什么呢？因为常恒和无常是相违的法，哪里有常恒，哪里就没有无常。哪里有无常，哪里就没有常恒。因此，对于一个法来说，不能既是非常恒又不是无常的两种方式来安立。而且，如果不是常恒，那就是无常，无常的过失前面已经说过了。如果不是无常，那就是常恒，常恒的过失前面也已经说过了。如果说，由于补特伽罗的因 而产生作用，但它仍然保持不变，不能作为因，因为它以前不存在。像这样，以补特伽罗作为因和缘，而产生观看色法等作用也是不合理的。为什么呢？因为补特伽罗是像那样常恒存在的。就像睁开眼睛的时候能看到色法一样，不睁开眼睛的时候也应该能看到色法，因为在没有睁开眼睛之前没有看到色法。后来才开始看到色法，因此补特伽罗作为能作的因缘是不合理的。为了显示那个意义，如果从那个因缘产生，那么补特伽罗们也不会消失，为什么在出生的时候，作用以前会没有呢？这样说，如果从补特伽罗的因缘产生观看色法等作用，那么这样一来，补特伽罗们也应该不会消失。因为补特伽罗是常恒存在的，所以观看色法等作用也应该不会消失，应该在所有时间都存在。如果那样，就不会出现只有在睁开眼睛看到色法的时候才产生观看色法的作用，为什么在那之前不产生呢？如果在那之前也应该产生观看色法的行为，因为以前没有产生，所以补特伽罗不能作为因。像这样，有些时候产生，有些时候不产生，那么
English
If it is said that seeing, etc., is caused by the nature of disintegration, then in that case, the self would become impermanent, therefore, admitting permanence would be meaningless. Apart from the aspects of permanence and impermanence, there is no third aspect that is neither permanent nor impermanent. Why? Because permanence and impermanence are contradictory dharmas, where there is permanence, there is no impermanence. Where there is impermanence, there is no permanence. Therefore, it is not possible to establish one dharma as being both permanent and not impermanent in two ways. Moreover, if it is not permanent, then it becomes impermanent, and the faults of impermanence have already been mentioned before. If it is not impermanent, then it becomes permanent, and the faults of permanence have also been mentioned before. If it is said that actions arise from the cause of a person, but it remains the same, it cannot be a cause because it did not exist before. Like this, it is also unreasonable for actions such as seeing forms to arise from the cause and condition of a person. Why? Because a person remains permanent in that way. Just as one can see forms when one opens one's eyes, one should also be able to see forms when one does not open one's eyes, because one did not see forms before opening one's eyes. Since one only begins to see forms later, it is unreasonable for a person to become a cause and condition. To show that meaning, if it arises from that cause, then persons would not disappear either, why would the action not exist before when they are born? If it is said that actions such as seeing forms arise from the cause of a person, then in that case, persons should not disappear either. Because persons are permanent, actions such as seeing forms should not disappear either, they should exist at all times. If that were the case, it would not be the case that the action of seeing forms only arises when one opens one's eyes and sees forms, why does it not arise before that? If the action of seeing forms should also arise before that, because it did not arise before, a person cannot be a cause. Like this, sometimes it arises, sometimes it does not arise, then
Chinese
因此，从常法产生是不合理的。坏灭也不能作为因，因为是无常的缘故。这里说，作为有情，坏灭且无常的自性也不能作为因，为什么呢？因为有情被其他人认为是常的自性，因此有情变成无常的缘故，承认常性是没有意义的。从“既非存在也非坏灭，成为第三种情况，任何情况都不存在”开始说，上面已经说了常法也不能作为因，也说了无常法也不能作为因，因此，既非常也非无常的第三种情况是不存在的。因为在一个事物上，既非常也不是无常，这样二者并立是不合理的。如果不是常，那就落入无常的一方；如果不是无常，那就落入常的一方，所以那一方之前就已经被排除了。这样，依靠于一，作为实体的有情是不可见的。从这里开始，用现量和比量已经证明了有情不是实体，现在用圣教量也来证明有情不是实体。“诸法皆无我，胜义中为空性。执著于我亦有过，因为那也已宣说。”这里说，圣教中也说了有情不是实体。圣教中说，在四法经中，“诸行皆无常，诸行皆是苦，诸法皆无我，寂静即涅槃”，其中说，有为法和无为法的一切法都是无我的。在声闻的经部《胜义空性》中也说，“一切法在胜义中是空性”。从声闻的一个论典开始，以及《长阿含经》等众多论典中，《长阿含经》的论典中，从一法开始，二法开始，三法开始，四法开始，五法开始的类别中，在五五开始的五聚的讲述中，说了“因为执著于我，就会产生五种过患”，因此，有情不是作为实体存在的。
English
Therefore, it is unreasonable for it to arise from permanence. Destruction also cannot be a cause, because it is impermanent. Here it says that as a sentient being, the nature of being destroyed and impermanent cannot be a cause either. Why? Because sentient beings are considered by others to be of a permanent nature, therefore, sentient beings become impermanent, so admitting permanence is meaningless. Starting from "neither existing nor being destroyed, becoming a third situation, no situation exists," it has already been said above that permanence cannot be a cause, and it has also been said that impermanence cannot be a cause, therefore, the third situation that is neither permanent nor impermanent does not exist. Because in one thing, it is neither permanent nor impermanent, it is unreasonable to establish the two together. If it is not permanent, then it falls into the side of impermanence; if it is not impermanent, then it falls into the side of permanence, so that side has already been excluded before. Thus, relying on one, sentient beings as entities are invisible. From here on, it has been proven by direct perception and inference that sentient beings are not entities, and now the scriptural authority is also used to prove that sentient beings are not entities. "All dharmas are without self, empty in the ultimate sense. Attachment to self is also a fault, because that has also been explained." Here it says that the scriptures also say that sentient beings are not entities. The scriptures say that in the Four Dharma Sutra, "All conditioned things are impermanent, all conditioned things are suffering, all dharmas are without self, peace is nirvana," it says that all dharmas of conditioned and unconditioned are without self. In the Hearer's Sutra Pitaka, "Emptiness in the Ultimate Sense," it also says, "All dharmas are empty in the ultimate sense." Starting from one treatise of the Hearers, and in many treatises such as the Dirghagama Sutra, in the treatises of the Dirghagama Sutra, from the categories starting from one dharma, starting from two dharmas, starting from three dharmas, starting from four dharmas, starting from five dharmas, in the explanation of the five aggregates starting from five, it is said that "because of attachment to self, five faults will arise," therefore, sentient beings do not exist as entities.