Tibetan
མ་པ་མེད་དེ་འདིས་ནི་དངོས་པོ་གཏོང་བ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་དུས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ལུས་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། ལུས་དེ་སྙེད་ཅིག་བདག་གིས་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་བྱིན་པས་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མེད་དེ། འདིས་ནི་ལུས་གཏོང་བ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་བཏང་བ་དེ་ཡང་ལོའམ་ཟླ་བའི་བསྐལ་པ་འགར་གཏོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་པར་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཏོང་སྟེ། དེ་ལྟར་གཏང་ཡང་བདག་གིས་བསྐལ་པ་འདི་སྙེད་ཅིག་ཏུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་བཏང་བས་ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་མེད་དེ། འདིས་ནི་དུས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྦྱིན་པ་དང༌། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང༌། དེ་ལ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་སྤྱད་དེ་སེམས་ཅན་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཀོད་དེ། ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ནས་མཐོང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཟད་པར་བྱས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་བྱིན་པ་དང༌། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང༌། དེ་ཡང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བཏང་སྟེ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པར་བྱས་པས་ ད་ནི་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་མེད་དེ། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟ་བུ་སྦྱིན་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱས་པའི་བསམ་པ་འཆད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོང་མ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྦྱིན་པ་ཡང་ཉིན་འགའ་ཙམ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཉིན་འགའ་ཙམ་ནི
Chinese
没有满足，这表明他不满足于布施事物。如“与恒河沙数相同的身体”等等。同样，对于一个众生，即使在每个刹那，也施舍和布施与恒河沙数相同的身体。我将如此多的身体给予一个众生，却没有“现在足够了”的想法。这表明他不满足于施舍身体。同样，如“与恒河沙数相同的劫”等等。如此布施也不是在几年或几个月的劫中布施，而是在与恒河沙数相同的劫中，刹那也不间断地布施。即使如此布施，我也没有“我已经布施了如此之多的内外事物，现在足够了”的想法。这表明他不满足于时间。如“对于一个众生，就像那样”等等。像那样，对于一个众生，用装满恒河沙数世界的七宝来布施，完全施舍恒河沙数般的身体，并在那上面花费恒河沙数般的劫，将那个众生安置于无上菩提，使其完全成熟。就像那样，以同样的方式对待第二个、第三个众生，直到所有有情众生都以那种方式成熟。即使众生都已灭尽，菩萨也不会想“我已经用装满恒河沙数世界的七宝来布施，完全施舍了恒河沙数般的身体，并且在恒河沙数般的劫中施舍，以那种方式使所有众生都证得了无上菩提，现在足够了”。那样的想法被称为菩萨不满足的想法。菩萨像那样从一个布施到另一个布施，等等，阐述了广大的想法。菩萨像那样，对于上等的内外布施，也不是几天布施，几天不布施。
English
There is no satisfaction, which shows that he is not satisfied with giving things. Such as "a body equal to the number of sands in the Ganges River" and so on. Likewise, for one sentient being, even in each moment, he gives and bestows bodies equal to the number of sands in the Ganges River. I have given so many bodies to one sentient being, but there is no thought of "now it is enough." This shows that he is not satisfied with giving bodies. Similarly, such as "kalpas equal to the number of sands in the Ganges River" and so on. Such giving is not giving in a few years or months of kalpas, but in kalpas equal to the number of sands in the Ganges River, without interruption even for a moment. Even if he gives like that, I do not have the thought that "I have given so many internal and external things for so many kalpas, now it is enough." This shows that he is not satisfied with time. Such as "For one sentient being, just like that" and so on. Like that, for one sentient being, he gives by filling worlds equal to the number of sands in the Ganges River with the seven treasures, completely gives bodies like the number of sands in the Ganges River, and spends kalpas like the number of sands in the Ganges River on that, placing that sentient being in unsurpassed Bodhi, making him completely mature. Just like that, in the same way, he treats the second and third sentient beings, until all sentient beings are matured in that way. Even if all sentient beings are exhausted, the Bodhisattva will not think, "I have given by filling worlds equal to the number of sands in the Ganges River with the seven treasures, completely given bodies like the number of sands in the Ganges River, and given in kalpas like the number of sands in the Ganges River, in that way causing all sentient beings to attain unsurpassed Bodhi, now it is enough." Such a thought is called the Bodhisattva's thought of not being satisfied. The Bodhisattva, like that, from one giving to another, and so on, explains the vast thought. The Bodhisattva, like that, for superior internal and external giving, does not give for a few days and not give for a few days.
Tibetan
་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ནི་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པར་སེམས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཉི་མ་རེ་རེ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདུག་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་སེམས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བའི་བསམ་པ་འཆད་དེ། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཚད་མེད་པ་སྦྱིན་ཞིང༌། དུས་འགྱངས་པར་བཏང་ནས་སེམས་ཅན་བསྡུས་ཏེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་ཅིག་སྨིན་པར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེ་བ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་དག་དེ་ཙམ་དུ་དགའ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ནི་དགའ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པ་འཆད་དེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་ནང་གི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་ཏེ། ལེགས་པར་བྱས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ནི་སྦྱིན་པ་འདི་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་སོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་ཀྱི་གང་གིས་སྦྱིན་པ་བླངས་པའི་སེམས་ཅན་དེས་བདག་ལ་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལེན་པའི་སེམས་ཅན་ མེད་ན་ནི་བདག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འདི་དག་གིས་བདག་གི་ཕྱི་ནང་གི་སྦྱིན་པ་བླངས་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་ཚོགས་བསགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་དག་གིས་བདག་ལ་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ནི་ཕན་བཏགས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཆགས་པའི་བསམ་པ་འཆང་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་ནང་གི་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་དག་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་ཞིང་བཏང་ནས་ཀྱང་ཚེ་འདིར་ཕན་བཏགས་པའི་ལན་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་ལ། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ལ་མ་ཆགས་བཞིན་དུ་གཏོང་སྟེ། དེ་ནི་མ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་འཆད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོའི་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པའི་ཚོགས་དེ་འདྲ་བ་བཏང་བའི་འབྲས་བུ་བདག་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་མི་སྨོན་གྱི། བདག་གིས་ཕྱི་ནང་གི་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་བཏང་ནས་བདག་གི་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་བདག་དང་སེམས་ཅན་གཉི་གས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྔོ་བར་བྱེད་དེ་དེ་ནི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསམ་པ་ལ་གནས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ལ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་ནས། ད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྦྱར་ཞིང་འཆད་དེ། དེ་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེའི་ཕུང་པོས་གང་བའི་ནང་དུ། ཚེའི་ཚད་གང་ གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མར་གནས་པས་བསྒྲུབས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་གཅིག་རྙེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གྲུབ་པ་ནས། ཐ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱང༌། ད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྫོགས་པས་ཆོ་ག་ཅེས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྫོགས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ད་ནི་ཆོག་གོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མེའི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲུབ་ཀྱང་མེ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཙན་དན་དང༌། ག་པུར་དང༌། ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེའི་གཉེན་པོ་ཙནྡན་དང༌། ག་པུར་དང༌། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་ཀུན་ཀྱང་མེད་པས་རྟག་ཏུ་ལུས་ཚིག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་ཡང་སྤྱད་དཀའ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་བདག་གི་ལུས་གཅིག་གིས་སྡུག་བ
Chinese
不施舍，一刹那也不想不施舍。内外之物，每天每刹那，即使稍微也没有停留在菩提心上，而是不断地施舍出去。像这样想，就是菩萨的广大心。众生被这样的布施所摄受等等，阐述欢喜之心。对于无边无际的众生，布施如前所述的无量内外之物，经过长久的时间，看到众生被摄受而完全成熟。像这样看到之后，菩萨不会像生起“我使这么多的众生成熟了”这种菩萨的欢喜之分。菩萨不会因为布施等波罗蜜多而利益的众生而生起那么大的欢喜心，这叫做欢喜之心。为了将他们引导到无上正等觉等等，阐述利益之心。像这样，菩萨以如前所述的内外布施利益众生，即使做得很好，菩萨也不会这样想：“我以这样的布施利益了众生”，而是会想：“接受布施的众生利益了我”。为什么呢？如果不存在接受布施的众生，我就无法圆满无上菩提之法。因为这些众生接受了我的内外布施，所以我才积累了成就无上菩提的因和资粮。因此，认为“这些众生利益了我”的想法，叫做利益之心。菩萨的福德等等，怀着不执着之心。菩萨将如前所述的内外布施，这些能成为广大福德资粮之因的布施，布施给众生之后，既不期望今生得到利益的回报，也不期望来世得到
English
Not giving, not even for a moment thinking of not giving. External and internal things, every day, every moment, even if only slightly, not remaining on the heart of enlightenment, but constantly giving them away. Thinking like this is called the vast mind of a Bodhisattva. Beings being embraced by such giving, etc., expounding the mind of joy. To limitless beings, giving immeasurable external and internal things as mentioned before, after a long time, seeing beings embraced and completely matured. After seeing like this, the Bodhisattva will not give rise to such a division of joy as "I have made so many beings mature." The Bodhisattva will not give rise to such great joy because of the beings benefited by giving and other perfections, this is called the mind of joy. In order to guide them to the unexcelled perfect enlightenment, etc., expounding the mind of benefiting. Like this, the Bodhisattva benefits beings with the external and internal giving as mentioned before, even if done well, the Bodhisattva will not think like this: "I have benefited beings with such giving," but will think: "The beings who received the giving have benefited me." Why? If there were no beings to receive the giving, I would not be able to perfect the Dharma of unexcelled enlightenment. Because these beings received my external and internal giving, I have accumulated the cause and accumulation for achieving unexcelled enlightenment. Therefore, the thought that "these beings have benefited me" is called the mind of benefiting. The Bodhisattva's merit, etc., cherishing a mind of non-attachment. The Bodhisattva gives away the external and internal giving as mentioned before, these givings that can become the cause of vast accumulations of merit, and after giving them to beings, neither expecting a return for the benefit in this life, nor expecting it in future lives.
Chinese
不执著于以布施成熟的果报，巨大的享受，而施舍出去。这叫做不执著的意念。菩萨对于像这样舍弃布施之蕴等等，宣说善妙的意念。菩萨不会希求独自享受像前面所说的那样，布施广大的内外财物之果报。而是为了众生舍弃自己所作的广大内外布施之果报，发愿我和众生都能因此布施之果获得无上菩提之果，这叫做善妙的意念。菩萨修持戒律波罗蜜多等时，安住于意念而修持，分为六种方式与布施波罗蜜多结合而宣说。现在与戒律和智慧波罗蜜多结合而宣说。其中，从修持戒律波罗蜜多到修持智慧波罗蜜多，不知满足的意念是怎样的呢？为了众生的利益，在充满火焰的世界中，以恒河沙数般的寿命去修持，即使获得一个戒律，也同样地修持，从一刹那间成就戒律开始，直到最终戒律之蕴圆满，也不会认为现在戒律之蕴已经圆满了，足够了。对于智慧也是如此，经过那样的修持，即使智慧之蕴圆满了，也不会认为智慧之蕴已经圆满了，现在足够了，这叫做不知满足的意念。如果那样在火焰中修持戒律，如果有能熄灭火焰的对治品，比如檀香、冰片和水等，也不会想如果那样就太好了。而是说经常贫乏一切资具，因为没有能对治火焰的檀香、冰片和水等资具，所以为了身体经常被焚烧，而显示更加难以实行。即使那样，也用我一个身体的痛苦
English
Giving away without clinging to the great enjoyment of the fruit of ripening through generosity is called the thought of non-attachment. When a Bodhisattva speaks of the virtuous thought of abandoning such things as the aggregates of giving, the Bodhisattva does not wish to experience alone the fruit of giving away a vast collection of outer and inner objects as mentioned above. Instead, he dedicates the fruit of his vast outer and inner giving for the sake of sentient beings, and prays that he and sentient beings may attain the fruit of unsurpassed enlightenment through the fruit of this giving. This is called the virtuous thought. When a Bodhisattva cultivates the perfection of discipline, etc., he abides in thought and cultivates, dividing it into six aspects and explaining it in conjunction with the perfection of generosity. Now, he will explain it in conjunction with the perfection of discipline and wisdom. Among them, what is the thought of not knowing satisfaction from cultivating the perfection of discipline to cultivating the perfection of wisdom? For the sake of sentient beings, in a world filled with a mass of fire, one cultivates with a lifespan equal to the sands of the Ganges River. Even if one obtains a single discipline, one cultivates in the same way, from the moment one achieves discipline in an instant, until finally the aggregate of discipline is completely perfected. However, one does not think that the aggregate of discipline is now perfected and sufficient. Similarly, for wisdom, even if the aggregate of wisdom is perfected through such cultivation, one does not think that the aggregate of wisdom is completely perfected and now it is sufficient. This is called the thought of not knowing satisfaction. If one cultivates discipline in the midst of a mass of fire in that way, one would not think that it would be very good if there were antidotes to extinguish the fire, such as sandalwood, camphor, and water. Instead, it is said that one is always lacking all resources, because one does not have resources such as sandalwood, camphor, and water to counteract the fire, so it shows that it is even more difficult to practice because the body is constantly burned. Even so, with the suffering of my one body