Tibetan
། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པར་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ལ་སེམས་གཞག་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཟད་པ་སྟེ། སེམས་ལས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་རྙེད་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་གང་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་ཞི་གནས་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སེམས་ཞི་བ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འགྲོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མེད་དུ་མི་རུང་བས་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆ་གཅིག་ཆ་མེད་རྒྱུར་འདོད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་གྱི། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆུང་བ་དེ་ན་ཡང་ཆ་གཅིག་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བསྒོམ་པའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆུང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ལ། ཞི་གནས་ཤས་ཆུང་བ་དེ་ཡང་ཆ་གཅིག་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱིས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་གསུམ་གྱི་དུས་ན
Chinese
如是说者，安住于正位即是安住于正定，依靠色界的无漏四禅定，心安住于心，三界一切唯是心，心外无物，如是心一境性安住即是止，仅此即是止成就。若得心平等安住，则生如实知之智慧，于诸法之义，不错乱知之无分别智，名曰胜观。此等乃大乘止观之体性略说。是故圣者无尽慧经中亦云：何为无尽止耶？谓心寂静，极寂静，近寂静等语。何为菩萨之无尽胜观耶？谓智慧分之修道，于诸法无动摇知，无主，无有情等语。此乃止观之体性。为显示止观之差别故，彼等一切皆悉周遍行。 如是说等语。彼等之语，乃指止观。止观乃菩提分之修习，欲得禅定与三摩地，欲得神通等，彼等一切皆须修习止观。以成办功德，止观不可或缺故，止观乃周遍行。一部分，欲为无分之因。如是说者，何时唯修止，胜观分小，彼亦名修习一部分。如是修习无色定。无色定乃止分大而胜观分小。何时唯修胜观，止分小，彼亦名修习一部分。如是色界之初禅，二禅，三禅之修习。彼三之时
English
That which is called, abiding correctly is called abiding in correct samadhi. Relying on the four uncontaminated samadhis of the form realm, placing the mind on the mind, all three realms are exhausted in mind only, there is nothing other than mind. Thus, placing the mind in one-pointedness is called quiescence. Only that is the accomplishment of quiescence. If one finds the mind equally abiding, then wisdom arises that knows things as they truly are. The non-conceptual wisdom that knows the meaning of all dharmas without error is called insight. These are the brief explanations of the characteristics of quiescence and insight in the Great Vehicle. Therefore, in the Sutra of the Noble Inexhaustible Intellect, it is also said: What is inexhaustible quiescence? It is that which is said to be the mind being peaceful, extremely peaceful, and nearly peaceful, and so on. What is the inexhaustible insight of the Bodhisattvas? It is the path of cultivation that is the aspect of wisdom, knowing dharmas without wavering, without a lord, and without sentient beings, and so on. That is the characteristic of quiescence and insight. In order to show the distinctions of quiescence and insight, all of them completely pervade. It is said, such as, "Those" and so on. The word "those" refers to quiescence and insight. Quiescence and insight are the cultivation of the aspects of enlightenment, those who wish to attain dhyana and samadhi, and those who wish to attain clairvoyance and so on, all of them must cultivate quiescence and insight. Because quiescence and insight are indispensable for accomplishing qualities, quiescence and insight are said to be all-pervading. One part, wishing to be the cause of indivisibility. As it is said, when one only cultivates quiescence, and the aspect of insight is small, that is also called cultivating one part. Like cultivating the formless absorptions. In the formless absorptions, the aspect of quiescence is great and the aspect of insight is small. When one only cultivates insight, and the aspect of quiescence is small, that is also called cultivating one part. Like cultivating the first dhyana, second dhyana, and third dhyana of the form realm. At the time of those three
Tibetan
་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ལ། ཞི་གནས་ཤས་ཆུང་ངོ༌། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཆ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བསྒོམ་པའི་དུས་ནའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཆའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རྒྱུར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པས། ས་དང་པོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་ས་དང་པོར་འཇུག་པའི་གནས་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ཉེས་བྱའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང༌། ཨེ་མའི་དགེ་སློང་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས་ཀྱང་འདོད་པ་ལས་དབེན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་དབེན། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། རབ་ཏུ་རྟོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མ་ཐོབ་ ལ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། ལྔ་པ་དང༌། དྲུག་པའི་དུས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་འབྱུང་བའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་ཅན་དུ་སྤྱོད་པ་མཐར་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། མཚན་མ་ཅན་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བདུན་པའི་དུས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རོ་གཅིག་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དགུ་པ་དང༌། བཅུ་པའི་དུས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བརྩལ་བ་དང་འབད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་དང་རྣམ་པར་དག །
Chinese
观成分较多，止成分较少。止和观双运修习称为无分，即在色界第四禅定中修习的时候。以信行分的止和观修习称为欲为因，为什么呢？因为在信行位修习止和观，会证得初地，信行位的止和观是进入初地的处所，所以是因。止和观二者周遍什么呢？因此，如经部中所说：“唉玛，诸比丘们”等等，经中也说，想要远离欲望，远离罪恶不善之法，想要获得有寻有伺的初禅，就要修习止和观，乃至想要获得二禅、三禅、四禅、神通等等，就要修习止和观，所以是周遍的。所谓极通达，获得初地的止和观称为极通达的止和观，因为那时会证悟法界周遍的体性。所谓生起，在二地、三地、四地、五地、六地的时候，修习止和观称为生起的止和观，因为那个时候的止和观会穷尽有相的行持，并且舍弃一切有相。所谓无相，在七地的时候，修习止和观称为无相的止和观，因为那个时候不会将经部等各种法视为不同的相，而是将一切都修习为一味。所谓无为，在八地、九地、十地的时候的止和观称为无为的止和观修习，因为那是无需勤作和努力，自然成就地安住于止和观之中的缘故。完全清净和极清净。
English
The component of insight is more, and the component of calm abiding is less. The combined practice of calm abiding and insight is called indivisible, which is when practicing in the fourth dhyana of the form realm. The practice of calm abiding and insight in the part of practice with faith is called wanting to be the cause. Why is that? Because practicing calm abiding and insight in the place of practice with faith will realize the first ground. The calm abiding and insight of practice with faith is the place to enter the first ground, so it is the cause. What do calm abiding and insight both pervade? Therefore, as it is said in the Sutra Pitaka, "Ema, monks," and so on, the Sutra also says that if you want to be separated from desire, separated from sinful and unwholesome dharmas, and want to attain the first dhyana with investigation and analysis, you should practice calm abiding and insight, and if you want to attain the second dhyana, the third dhyana, the fourth dhyana, supernormal powers, etc., you should practice calm abiding and insight, so it is pervasive. What is called complete understanding is that the calm abiding and insight of the first ground is called the calm abiding and insight of complete understanding, because at that time, one will realize the nature of the pervading dharmadhatu. What is called arising is that when practicing calm abiding and insight in the second, third, fourth, fifth, and sixth grounds, it is called the calm abiding and insight of arising, because the calm abiding and insight at that time will exhaust the practice of characteristics and abandon all characteristics. What is called without characteristics is that when practicing calm abiding and insight in the seventh ground, it is called the calm abiding and insight without characteristics, because at that time, one will not regard the various dharmas such as the Sutra Pitaka as different characteristics, but will practice everything as one taste. What is called unconditioned is that the calm abiding and insight of the eighth, ninth, and tenth grounds is called the practice of unconditioned calm abiding and insight, because it is naturally accomplished without effort and diligence, and one abides in calm abiding and insight. Completely pure and extremely pure.