Tibetan
ག་བདུན་ལྔར་སྡུད་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །བཞི་པ་དགའ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དྲན་པ་ནི་གནས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ནས་བཏང་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་དེ་ལ་བརྟེན་ཞིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དྲན་པ་ནི་གནས་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི་དྲན་པ་ལ་བརྟེན་ཞིང་དྲན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་བྱེད་ཅིང་ཤེས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཞུག་གོ །དེ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་དུ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་འགྲོ་ཞིང་མ་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བདེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་བ་དེ་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དགའ་བ་དེ་སེམས་ལ་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་དེ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཅེ་ན། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གང་ལ་གནས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ
Chinese
将七者归纳为五，说明什么是菩提之支，以及如何成为菩提之支。其中，忆念是安住之支。智慧是自性之支。第三，精进是生起之支。第四，喜是随喜之支。轻安、禅定和舍这三者是无烦恼之支。那么，什么是菩提之支呢？菩提之七支，即智慧，是菩提之支。如何成为支呢？忆念成为安住之支，直至舍等成为无烦恼之支。因为一切都依赖并融入其中。忆念是安住之支，如何成为安住之支呢？因为智慧等一切功德都依赖忆念，并从忆念中产生。因为菩提本身就是它的自性。智慧是自性之支，菩提也被称为对诸法自相和共相无误地辨别和了知。菩提的自性也是智慧的自性，因此智慧被归为自性之支。因为它能获得究竟的解脱。精进是生起之支，精进能到达应到达之处，在未到达之前不会中途停止。为了心的安乐，喜是随喜之支，通过见到法的实相，喜能生起心中的喜悦。轻安、禅定和舍等，这三种法是无烦恼之支。如何成为无烦恼之支呢？即什么能使无烦恼，安住于什么能使无烦恼，以及什么是无烦恼。其中，什么能使无烦恼呢？即轻安。
English
Summarizing the seven into five, explaining what are the limbs of enlightenment and how they become limbs of enlightenment. Among them, mindfulness is the limb of abiding. Discriminating awareness is the limb of self-nature. Third, diligence is the limb of arising. Fourth, joy is the limb of rejoicing. Tranquility, concentration, and equanimity are the three limbs of non-affliction. So, what are the limbs of enlightenment? The seven limbs of enlightenment, namely discriminating awareness, are the limbs of enlightenment. How do they become limbs? Mindfulness becomes the limb of abiding, until equanimity and so on become the limbs of non-affliction. Because everything relies on and merges into it. Mindfulness is the limb of abiding. How does it become the limb of abiding? Because all the qualities such as discriminating awareness rely on mindfulness and arise from mindfulness. Because enlightenment itself is its nature. Discriminating awareness is the limb of self-nature. Enlightenment is also called the unerring discernment and knowledge of the individual and general characteristics of all phenomena. The nature of enlightenment is also the nature of discriminating awareness, therefore discriminating awareness is classified as the limb of self-nature. Because it enables the attainment of ultimate liberation. Diligence is the limb of arising. Diligence goes to the place where one should go, and does not stop midway until one reaches it. For the happiness of the mind, joy is the limb of rejoicing. Through seeing the reality of Dharma, joy can generate a special joy in the mind. Tranquility, concentration, and equanimity, etc., these three dharmas are the limbs of non-affliction. How do they become the limbs of non-affliction? That is, what makes one free from affliction, abiding in what makes one free from affliction, and what is free from affliction. Among them, what makes one free from affliction? That is tranquility.
Tibetan
ས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་དེ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་ན་དེས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་གནས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ པའི་དུས་ན་ཞུམ་རྒོད་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉིས་སུ་འགལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དབྱེ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བཤད་པར་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་པས་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས། དེ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ས་བཅུ་པ་མན་ཆད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྒོམ་པ་དེ་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བཤད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ན་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་འདི་འཕགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་བླངས་པ་མ་ཡིན་སྲོག་ཏུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་རྟོག་ཅིང་འདོད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་ལ་རྟོག་པ་སྤངས་ན་འདོད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ
Chinese
能使地（指修行位阶）远离烦恼，如果身心堪能，那么它就能使身心不适用的恶劣处境，以及烦恼和所知障的恶劣处境的行为消失。从何处安住而能使远离烦恼呢？安住在禅定中就能使远离烦恼，因为安住在禅定的时侯，能消除掉举和沉没的近分烦恼。什么才是没有烦恼呢？就是舍，因为烦恼和舍是相违的，所以在安住于舍的时候，没有丝毫产生烦恼的机会。关于“道的支分分为两个偈颂”这件事，在菩提的七个支分之后，解释八正道有什么关联呢？第一地（初地）在见道中修习菩提的七个支分，从而断除了见道所要断除的烦恼。通过修习它，就能断除修道所要断除的烦恼和所知障。从第二地（二地）以上到第十地（十地）以下，在修道中修习八正道，因此在菩提的七个支分之后解释八正道的支分是有关联的。其中，道的八个支分是：正见、正思、正语、正业、正命、正精进、正念、正定。其中，在见道中，以法分别智菩提支分，通达了人无我和法无我，并缘于此而修习，这就是正见。因此，在《圣无尽慧经》中也说：“什么是正见呢？就是超越了凡俗世间，不是从我见中产生的，不是从生命中产生的”等等。以正见为因而生起的三界之因，即增上戒、增上心、增上慧，思虑和欲求，如果断除了对嗔恨的思虑，那么没有欲求和嗔恨的思虑就是正思。因此，在《圣无尽慧经》中也说：
English
It makes the ground (referring to the stages of practice) free from afflictions. If body and mind become workable, then it eliminates the bad circumstances of body and mind being unworkable, as well as the behaviors of bad circumstances of afflictions and cognitive obscurations. From where does one abide to make it free from afflictions? Abiding in samadhi makes it free from afflictions, because when abiding in samadhi, it eliminates the near afflictions of excitement and dullness. What is it that is without afflictions? It is equanimity, because afflictions and equanimity are contradictory. Therefore, when abiding in equanimity, there is no chance of afflictions arising at all. Regarding the matter of "the division of the limbs of the path into two verses," what is the connection between explaining the eightfold noble path after the seven limbs of enlightenment? In the first ground (first bhumi), in the path of seeing, by cultivating the seven limbs of enlightenment, one abandons the afflictions to be abandoned by seeing. By cultivating it, one abandons the afflictions and cognitive obscurations to be abandoned by cultivation. From the second ground (second bhumi) upwards to the tenth ground (tenth bhumi) downwards, in the path of cultivation, cultivating the eightfold noble path is therefore related to explaining the limbs of the eightfold noble path after the seven limbs of enlightenment. Among them, the eight limbs of the path are: right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. Among them, in the path of seeing, with the Dharma-discriminating wisdom enlightenment limb, one understands the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, and focusing on that, one cultivates, and that is right view. Therefore, in the Sutra of the Holy Inexhaustible Intellect, it is also said: "What is right view? It is that which transcends the mundane world, is not taken from the view of self, is not from life," and so on. With right view as the cause, the causes arising from the three realms, namely, the higher discipline, the higher mind, and the higher wisdom, are contemplated and desired. If one abandons the contemplation of hatred, then the contemplation without desire and hatred is called right thought. Therefore, in the Sutra of the Holy Inexhaustible Intellect, it is also said:
Tibetan
་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། རྟོག་པ་གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་ལ་མི་རྟོག་གོ །རྟོག་པ་གང་གིས་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྟོག་པ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་དེ་དག་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་འཆད་ཅིང་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བརྫུན་དང༌། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང༌། ཚིག་འཁྱལ་བ་དང་ཕྲ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ངག་གང་ཞེ་ན། ངག་གང་གིས་བདག་ལ་ཡོངས་སུ་མི་གདུང་ཞིང་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདག་ཀྱང་ཉོན་མི་མོངས་ལ་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདག་ལ་ཡང་མི་གནོད་ཅིང་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་གང་གིས་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ངག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་ཅེས་གསུངས་སོ། །ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཞེ་ན། གང་ལས་ཀྱང་གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གནག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་གོས་དང༌། ལྷུང་བ་ཟེད་ལ་སོགས་པ་ཁ་གསག་དང༌། ཚུལ་འཆོས་པས་ཚོལ་བ་སྤངས་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཚོ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་འཕགས་པའི་རིགས་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་གཏོང་བ་དང༌། ཚུལ་འཆོས་པ་མེད་པ་དང༌། ཁ་གསག་མེད་པ་དང༌། གཞོགས་སློང་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་།རྟོག་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་ རྒྱུན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱའོ།
Chinese
什么是正思惟呢？以思惟产生贪欲、嗔恨、愚痴等烦恼的遍计，那是不思惟。以思惟产生戒律、禅定、智慧和解脱，以及解脱的智慧，见到这些蕴的思惟，那些思惟就叫做正思惟。通达正见和思惟，是为了利益众生而向他人宣说这些法，舍弃会损害众生的虚妄、粗恶语、绮语和离间语等，就叫做正语。因此，在《圣慧无尽经》中也说：什么是正语呢？不完全伤害自己，也不伤害他人；自己不被烦恼染污，也不染污他人；不损害自己，也不损害他人；以语言进入圣道，像这样具有与等持相应的语言，这就是正语。从身体方面来说，断除杀生、不予取、邪淫，进入解脱之道，就叫做正业边。因此，在《圣慧无尽经》中也说：什么是正业边呢？不做任何会导致黑色果报的黑色业等。舍弃以衣物、钵等进行谄媚和虚伪的寻求，如法地生活就叫做正命。因此，在《圣慧无尽经》中也说：什么是正命呢？不舍弃圣种，不舍弃修习的功德，施舍财物，没有虚伪，没有谄媚，没有劝诱等。依靠正见、思惟、业边和正命，通过修习，为了断除应断除的烦恼和所知障，在圣道上 持续修习，就叫做正精进。