Tibetan
ད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་རབ་དང་ལྡན་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་བ་བཞི་པས་ནི་སྔ་མའི་ཕྱེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོང་བའི་དོན་མདོར་བསྟན། ཕྱི་མའི་ཕྱེད་ཀྱིས་ནི་དོན་དེ་ཉིད་བཟླས་ཏེ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནམ་མཁའ་དང་མཐུན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོང་སྟེ་ཁྱབ་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་བས་ན། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །དེ་བཞིན་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འདི་དུས་གསུམ་དུའང་བུམ་བ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟག་པ་མེད་པ་དེའང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་ཁྱབ་པར་འདོད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ནི་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཡུལ་ཀུན་དུ་སོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འདི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རིང་པོ་དང༌། ཐུང་དུ་དང༌། དཀར་པོ་དང༌། དམར་བོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀུན་སོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀུན་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་ རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ས་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་དུ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དང༌། བདག་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པ་བདག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བསྒོམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་
Chinese
具有证悟之法的缘故，称为具有殊胜；或者，具有断除一切烦恼之对治法的缘故，称为具有殊胜。因此，称为进入一切对治之法的广大进入。四句偈的前半部分简要地阐述了佛性的普遍存在之义；后半部分则通过重复并广为解释该义，来展示普遍存在的意义与虚空相符，从而表明佛性普遍存在并遍布一切。因此，宣说了“如虚空恒常普遍存在，如是彼亦恒常普遍存在”等。例如，如同这虚空在过去、现在、未来三时中，都被认为是普遍存在于瓶子和布匹等一切事物之中一样，无漏的法界也被认为是存在并遍布于一切众生的心续之中，这就是它的意义。这里是简要地阐述普遍存在的意义。为了详细地阐述“如虚空恒常普遍存在”的意义，宣说了“如虚空遍及一切色境”。例如，如同这虚空遍及长、短、白、红等一切色相一样，法界也遍及一切，这就是它的意义。为了更广泛地阐述“如是彼亦恒常普遍存在”的意义，宣说了“如是彼亦遍及一切众生”。如同虚空一样，无漏的法界也遍及一切众生的心续，这就是它的意义。应当从圆满证悟佛陀是所有众生的自性来理解“遍及一切众生”的意义。佛陀是法界的自性，当在第一地证悟到遍及一切法界的特征时，便获得了对自身和众生的平等心，并且领悟到“我即是众生，众生即是我”。通过领悟这种平等性，并次第修习十地，在佛陀的果位时，众生
English
Because it possesses the Dharma of realization, it is called possessing excellence; or, because it possesses the Dharma of counteracting all afflictions, it is called possessing excellence. Therefore, it is called the vast entering that enters all counteracting Dharmas. The first half of the four-line verse briefly explains the meaning of the Buddha-nature's universal existence; the second half, by repeating and extensively explaining that meaning, demonstrates that the meaning of universal existence is in accordance with space, thereby showing that the Buddha-nature is universally present and pervades everything. Therefore, it states, "Just as space is always universally present, so too is it always universally present," and so on. For example, just as this space is considered to be universally present in all things such as vases and cloths in the three times of past, present, and future, so too is the undefiled realm of Dharma considered to exist and pervade the mind-streams of all sentient beings, that is its meaning. Here, the meaning of universal pervasiveness is briefly explained. In order to explain in detail the meaning of "Just as space is always universally present," it states, "Just as space pervades all forms." For example, just as this space pervades all forms such as long, short, white, and red, so too does the realm of Dharma pervade everything, that is its meaning. In order to explain more extensively the meaning of "So too is it always universally present," it states, "So too does it pervade all sentient beings." Just as space does, the undefiled realm of Dharma also pervades the mind-streams of all sentient beings, that is its meaning. The meaning of "pervades all sentient beings" should be understood from the complete realization that the Buddha is the nature of all sentient beings. The Buddha is the nature of the realm of Dharma, and when one realizes the characteristic of pervading all realms of Dharma on the first ground, one obtains equanimity towards oneself and sentient beings, and one realizes that "I am sentient beings, and sentient beings are me." By realizing this equanimity and gradually cultivating the ten grounds, at the time of the Buddha's fruition, sentient beings