Tibetan
་བྱས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་བྱས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཡང་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་བསྒྲུབས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀའི་ཚོགས་སོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་བསྒྲུབས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཆོས་ལ་སེམས་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དེ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་བ་དང་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་བསམ་སྟེ། གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ལ་སེམས་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ཐོབ་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡན་ཆད་ཚིགས་བཅད་རྐང་པ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་བཤད་དོ། །རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱིའི་དངོས་པོའི་ གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ཐོབ་པ་དེས། །དེའི་རྗེས་ལ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པར་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལས་དོན་དུ་སྣང་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དྲོད་ཀྱི་དུས་སྣང་པ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་རྟོག་པ་སྟོན་ཏོ། །རྟོག་པ་ཙམ་དུ་དོན་རྣམས་དེས་རིག་ནས། །དེས་སྣང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ནི། དོན་རྣམས་སེམས་ལས་སྣང་བ་མཐོང་བ་དང༌། །དེ་ནས་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །དོན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ། གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སེམས་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་དོན་རྣམས་དེས་རིག་བྱས་ཏེ། ཚིག་དེས་དོན་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མཐོང་བར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱོགས་སྤྱི་བོའི་དུས་དེ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ། གཟུང་བའི་ཆ་སྤངས་ནས་གཟུང་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏོ། །འདིས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱོགས་བཟོད་པའི་དུས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །འདི་ཡན་ཆད་སྦྱོར་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆའི་འོག་ཏུ་ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་ནས། མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཐོང་ བའི་ལམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དེ་ནས་གཟུང་བའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་འཛིན་པའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དང་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན། སེམས་ལ་གཞན་མེད་པར་ནི་བློས་རིག་ནས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་བཟོད་པའི་དུས་ན་གཟུང་བའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་གི་ཚེ་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་བ་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་ཡུལ་མེད་པས་འདི་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང
Chinese
所做的就是福德资粮，如来等那些听闻殊胜之法，以及思维和修习，就是智慧资粮。或者无数劫中行布施、持戒、忍辱，就是福德资粮。修习禅定和智慧就是智慧资粮。精进是二者的资粮。或者从布施到禅定的五度波罗蜜多，就是福德资粮。修习智慧波罗蜜多就是智慧资粮。于法极信者是也。对于如何积聚福德和智慧资粮，通过观修无常、痛苦、空性和无我的三摩地，对于十二部经的法，思维无常、空性和无我，从而确定，对于无常和空性等意义没有怀疑，就是于法极信。这显示了依靠三摩地而获得对法的坚定信念。到此为止，三句偈颂阐述了资粮道。具有证悟之因，证悟对境之相。所谓对境之相，就是外在事物的色、声等，以及氆氇等。积聚了福德和智慧资粮，获得了对法的坚定信念之后，认识到瓶子和氆氇等一切都是从因产生的，不是独立于心之外存在的，这就是具有证悟之因，证悟对境之相。这显示了从心的分别念中显现为对境的理解。如此证悟也是在以信欲行地的暖位获得显现的三摩地之时显示的证悟。由“仅以分别念，彼识知诸境。彼显唯是心，安住于此中”两句所概括的意义是：显示了见到诸境从心显现，以及安住于唯心。所谓诸境，指的是色、声等所取的法，所取的法如何从心中产生呢？
English
What is done is the accumulation of merit. Listening to the sacred Dharma from those Tathagatas, and contemplating and meditating, is the accumulation of wisdom. Or, practicing generosity, discipline, and patience for countless eons is the accumulation of merit. Meditating on concentration and wisdom is the accumulation of wisdom. Diligence is the accumulation of both. Or, practicing the five perfections from generosity to concentration is the accumulation of merit. Meditating on the perfection of wisdom is the accumulation of wisdom. 'Having great conviction in the Dharma.' Regarding how to accumulate the accumulations of merit and wisdom, through the Samadhi of meditating on impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, contemplating the impermanence, emptiness, and selflessness of the Dharmas of the twelve divisions of scripture, thereby ascertaining that there is no doubt about the meaning of impermanence and emptiness, etc., is called 'having great conviction in the Dharma.' This shows that relying on Samadhi, one obtains a firm conviction in the Dharma. Up to this point, three verses explain the path of accumulation. 'Having the cause of realization, realizing the aspects of objects.' The aspects of objects refer to external phenomena such as forms and sounds, as well as woolen cloth, etc. Having accumulated the accumulations of merit and wisdom, and having obtained firm conviction in the Dharma, one realizes that all things such as pots and woolen cloth arise from causes, and do not exist separately from the mind. This is called 'having the cause of realization, realizing the aspects of objects.' This shows the understanding that objects appear from the mind's conceptualization. Such realization is also shown at the time of Samadhi when appearance is obtained at the heat stage of the Land of Adhimukti-carya. The meaning summarized by the two lines, 'By mere conceptualization, he knows all objects. He dwells only in the mind that appears,' is: it shows seeing that all objects appear from the mind, and dwelling in the mind-only. 'Objects' refers to forms, sounds, and other apprehended phenomena. How do the apprehended phenomena arise from the mind?
Chinese
因此，显现的生起是仅仅以分别念来认知诸法，通过这个词语显示了诸法显现的景象。这是决择分顶位时，显现增长的等持。所谓的“显现”，是指显现的所取之法在识中的显现。舍弃所取分，安住于远离所取的唯心之法，就是安住于唯心。这显示了安住于唯心。这是决择分忍位时，进入唯一方面的等持。以上是修道的开示。所谓法界也变得非常明显，从那以后，在决择等持分之下，生起初地见道，见道以无分别智使法界显现，这就是它的意义。然后是远离二者的相和形相。意思是说，在见道中，法界变得明显，然后也远离了所取障碍的相，也远离了能取障碍的相，安住于无二的法界。这显示了见道。现在，第三个偈颂显示了在见道中，法界如何显现的因和方法。因此，“心中无他物，以慧而知之。因此，亦极为了知心亦无。”等偈颂被提及。像这样，在忍位时，舍弃了所取障碍，在世间最胜法时，了知没有所取就没有能取。如何了知呢？就像瓶子和布匹等这些不是在心之外存在的。像这样，因为没有外境，所以也了知没有缘于此的心，因为没有所取，所以不可能是能取。具有智慧者了知二者皆无。所谓具有智慧者，是指菩萨，在世间最胜法时，通达所取和能取二者皆无，从而舍弃所取和能取的障碍。
English
Therefore, the manifest arising is that phenomena are cognized by mere conceptualization, and through this word, the appearance of phenomena is shown to be seen. This is the samadhi of the increasing appearance at the crown of the decisive aspect. The so-called "appearance" refers to the phenomena of the apprehended that appear in consciousness. Abandoning the apprehended aspect and abiding in the mind-only dharma that is separate from the apprehended is to abide thoroughly in mind-only. This shows abiding in mind-only. This is the samadhi of entering into one aspect only at the time of forbearance of the decisive aspect. The path of joining is shown up to this point. It is said that the dharmadhatu also becomes very manifest. From then on, below the part of the decisive samadhi, the path of seeing of the first bhumi is generated. The path of seeing makes the dharmadhatu manifest with non-conceptual wisdom, which is its meaning. Then, the characteristics and aspects of the two are separated. It means that in the path of seeing, the dharmadhatu becomes manifest, and then it is also separated from the characteristic of the obscuration of the apprehended, and also separated from the characteristic of the obscuration of the apprehender, and abides in the non-dual dharmadhatu. This shows the path of seeing. Now, the third verse shows the cause and method of how the dharmadhatu becomes manifest in the path of seeing. Therefore, "Since there is nothing other than mind, it is known by wisdom. Therefore, it is also extremely realized that mind is also non-existent." And so on, one verse is mentioned. In this way, at the time of forbearance, the obscuration of the apprehended is abandoned, and at the time of the supreme worldly dharma, it is realized that if there is no apprehended, there is no apprehender. How is it realized? Just as these pots and cloths and so on do not exist separately from the mind. In this way, because there is no external object, it is also realized that there is no mind that focuses on this, because there is no apprehended, it is impossible for there to be an apprehender. Those with intelligence realize that both are non-existent. The so-called one with intelligence refers to a Bodhisattva, who, at the time of the supreme worldly dharma, understands that the apprehended and the apprehender are both non-existent, thereby abandoning the obscuration of the apprehended and the apprehender.