Tibetan
གི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རང་ཉིད་བདག་མཚན་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་སྒྲས་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྷ་བ་དེ་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་བའི་བདག་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ཏེ། དེ་གཉིས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བས་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་པས་ནི་བདག་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། ལས་མི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟགས་སོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ནི་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། མ་ཁྱབ་པ་དང་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲའོ། །འཇིག་ཚོགས་ ལ་ལྟ་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ངན་པའི་གནས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངན་པའི་སྒྲས་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སྙེགས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་འདི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱིས་བསྐྱེད་པས་ན་ངན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངན་པའི་གནས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། ལས་མི་བྱེད་པར་འདོད་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། མ་ཁྱབ་པ་དང། ལས་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲའོ། །དེ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་བདག་ལོགས་ན་ཡོད་པར་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བདག་བྱ་བ་དེ་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་གྱུར། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་ཡང་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་བལྟར་མི་སྣང་ཡང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མིག་གི་དབང་པོ་ཡོད་པར་བརྟགས་ན་བདག་འདི་ནི་ཚད་མ་གཉི་གས་བརྟགས་ན་ཡང་ཡོད་པར་མ་མཐོང་བས་ན་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་བདག་ཅེས་རྟོག་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ནོར་ཙམ་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཐག་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྲུལ་ལྟ་བུར་ནོར་པར་མཐོང་བ་དང༌། རྨི་ལམ་ན་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་གྱི་ནོར་བར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་བདག་ཅེས་རྟོག་པ་འདི་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། འཁྲུལ་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་བདག་ཡོད་པ་ནི་བདག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པས་བཅིངས་པར་གྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་བཅིངས་པ་བཅད་ན་ཐར་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། བདག་མེད་ན་སུ་ཞིག་ཐར་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། ཐར་པ་ནོར་ཙམ་ཟད་པའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་དེ་སྤྲུལ་གྱི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་ཏེ། ཐག་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ན་ལུས་བདེ་བ་དང༌། སེམས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཟད་དེ། དེ་སྤངས་པ་ཉིད་ཐར་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟད་ཀྱི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ནི་བདག་ཡོད་པ་ཡིན་པ་འགོག་གོ །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀུན་ཏུ་སྨད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མྱོང་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་གནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པ་དང༌། མ་རིག་པས་ཁེབས་པས་མ་རྟོགས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སྨད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཁྲུལ་ཙམ་གནས་ཞིང་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་བ། སྐྱོ་བོས་རྟག་འཁྲུལ་ཅི་ཕྱིར་རྟོགས་མ་གྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བདག་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡོད་པ
Chinese
为了显示执我见不是我的自性，说了“执我见本身不是我的相”。执我见的词语是指坏聚见，坏聚见本身不是外道所计度的常我的体性。为什么呢？因为它的体性不同。说了“它的体性不同”。这样，坏聚见的体性也不同，外道所计度的我的自性，它的体性也不同。因为二者体性不同，所以坏聚见本身不是我的体性。怎样体性不同呢？外道认为是，我，是不和合的、常的、周遍的、不作事业的体性。坏聚见是心的法，心是和合的、无常的、不周遍的、作三种事业的，所以体性不同。坏聚 见的所依五蕴，也不是我的体性，为了显示这个，说了“不是恶处”。“恶”这个词是指趋向坏聚见。这五蕴是坏聚见的所依，是烦恼的处所，由恶业所生，所以叫做恶处。恶处的五蕴也不是我的体性。为什么呢？因为它的体性不同。说了“因此体性不同”。外道所计度的体性也不同，五蕴的体性也不同。因为体性不同，所以五蕴本身不是我。为什么呢？因为我被认为是，不和合的、常的、周遍的、不作事业的。五蕴是和合的、无常的、不周遍的、作事业的，所以体性不同。为了显示，除了它之外，我也不可能在别处存在，说了“不是二”。除了坏聚见和五蕴之外，叫做我的那个东西，也不可能在别处存在。那为什么呢？因为它不是现量所量，也不是比量所量。这样，凡是存在的事物，要么是现量所量，即
English
In order to show that the view of self is not the nature of self, it is said, "The view of self itself is not the characteristic of self." The term "view of self" refers to the view of the perishable collection. That very view of the perishable collection is not the nature of the permanent self as conceived by the non-Buddhists. Why? Because its nature is different. It is said, "Its nature is different." Thus, the nature of the view of the perishable collection is also different, and the nature of the self as conceived by the non-Buddhists is also different. Because the two have different natures, the view of the perishable collection itself is not the nature of self. How are the natures different? The non-Buddhists consider the self to be uncompounded, permanent, pervasive, and not performing actions. The view of the perishable collection is a mental phenomenon, and the mind is compounded, impermanent, non-pervasive, and performs three kinds of actions, so the natures are different. The perishable collection Also, the five aggregates, which are the basis of the view, are not the nature of self. To show this, it is said, "Not a place of evil." The term "evil" refers to the tendency towards the view of the perishable collection. These five aggregates are the basis of the view of the perishable collection, and are the abode of afflictions, produced by evil karma, so they are called a place of evil. The five aggregates of the place of evil are also not the nature of self. Why? Because its nature is different. It is said, "Therefore, the nature is different." The nature conceived by the non-Buddhists is also different, and the nature of the five aggregates is also different. Because the natures are different, the five aggregates themselves are not self. Why? Because the self is considered to be uncompounded, permanent, pervasive, and not performing actions. The five aggregates are compounded, impermanent, non-pervasive, and perform actions, so the natures are different. To show that, apart from it, the self cannot exist elsewhere, it is said, "Not two." Apart from the view of the perishable collection and the five aggregates, that which is called self cannot exist elsewhere. Why? Because it is not an object of direct perception, nor is it an object of inference. Thus, all existing things are either objects of direct perception, i.e.
Chinese
等等。或者变成比量（推理）的量（ प्रमाण ）的境，比如眼根虽然看不见，但是通过产生眼识的因，推断有眼根，那么我这个用二量（ प्रमाण ）来衡量也看不到存在，所以在别处是没有的。如果无我，为什么众生都认为是我我呢？因此说，这只是错觉而已。比如把绳子误认为是蛇，那根绳子不是蛇，而是像蛇一样错误地看到；在梦中看到各种各样的形象，那些形象不是真实存在的，而是错误地看到的一样。认为是我我的这种想法也是颠倒，只是产生错觉的心而已，并不是认为事物存在的意义。像这样，如果我存在，就会被我的烦恼所束缚，如果断除烦恼的束缚，就会获得解脱。如果没有我，谁会获得解脱呢？因此说，解脱只是错觉的消失而已。比如把绳子误认为是蛇，当从蛇的错觉中解脱出来，认识到那是绳子时，就会获得身体的快乐和内心的快乐。同样，在无我的基础上，认为有我的错觉消失了，舍弃这种错觉本身就是解脱和寂灭，除此之外，没有什么能使人获得解脱的我存在。因此，用“只是”这个词来否定我的存在。为了全面贬低颠倒，说了两个偈颂。众生的一切行为和存在都是颠倒的，由于颠倒的原因，总是要经历生老等痛苦。这样，众生既处于错觉之中，又在受苦，既然处于错觉之中，又在受苦，为什么不明白呢？因为处于颠倒之中，被无明所覆盖，所以不明白。因此，为了贬低颠倒，才创作了这两个偈颂，这就是它的意义。仅仅处于错觉之中，其自性就是痛苦，可怜的人们总是处于错觉之中，为什么不明白呢？也就是说，世间的人们认为有我，认为我是存在的，认为法是存在的，认为认识是存在的
English
etc. Or it becomes the object of inference (inference) as a measure (pramana). For example, although the eye faculty is invisible, it is inferred that there is an eye faculty through the cause of generating eye consciousness. So, even if I measure this with two measures (pramana), I cannot see its existence, so it does not exist elsewhere. If there is no self, why do all sentient beings think of "I, I"? Therefore, it is said that this is just an illusion. For example, mistaking a rope for a snake, that rope is not a snake, but is mistakenly seen as a snake; seeing various images in a dream, those images are not real, but are mistakenly seen. The idea of thinking of "I, I" is also inverted, it is just a mind that produces illusion, not the meaning of thinking that things exist. Like this, if I exist, I will be bound by my afflictions, and if I cut off the bondage of afflictions, I will attain liberation. If there is no self, who will attain liberation? Therefore, it is said that liberation is just the disappearance of illusion. For example, mistaking a rope for a snake, when one is liberated from the illusion of the snake and recognizes that it is a rope, one will attain physical happiness and mental happiness. Similarly, on the basis of no-self, the illusion of thinking there is a self disappears, and abandoning this illusion itself is liberation and nirvana. Apart from this, there is no self that can make one attain liberation. Therefore, the word "just" is used to negate the existence of self. In order to completely denigrate inversion, two verses are spoken. All the actions and existence of sentient beings are inverted, and due to the cause of inversion, they always have to experience sufferings such as birth and old age. In this way, sentient beings are both in illusion and suffering. Since they are in illusion and suffering, why don't they understand? Because they are in inversion and covered by ignorance, they do not understand. Therefore, in order to denigrate inversion, these two verses are composed, that is its meaning. Merely being in illusion, its nature is suffering, poor people are always in illusion, why don't they understand? That is to say, worldly people think there is a self, think that I exist, think that dharma exists, think that knowledge exists.