Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མ་གྱུར་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ཏེ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཡིན་བས་གཞན་དབང་དང་ཡང་རང་བཞིན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གཉིས་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལ་མ་གཏོགས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བའི་རང་བཞིན་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དཔེ་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་མི་རྟག་པ་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་རྟག་ཏུ་ཞི་བས་མི་སྣང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་པར་གྱུར་ན་ནི་མི་རྟག་བ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་འདུས་བྱས་ལ་མི་རྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ལ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གཉིས་པའོ། །མི་སྐྱེ་མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བ་དེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་སྐྱེད་པས་ན་མི་སྐྱེའོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་འགག་པ་མེད་བས་ན་མི་འཇིག་པ་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གསུམ་པའོ། །འབྲི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁོར་བའི་དུས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ དུས་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་འབྲི་བ་ཡང་མེད། འཕེལ་བ་ཡང་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་སྤྲིན་ལ་སོགས་བ་བྲི་བར་གྱུར་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་བྲི་བ་མེད་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་སྔོན་མེད་པའི་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་གསར་དུ་བྱུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་བྲི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྲི་བ་མེད་དེ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་འཕེལ་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཕེལ་པ་མེད་དེ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་བཞི་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་གསེར་དང་ཆུའི་ཁམས་དང་ཤེལ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་བ
Chinese
是成为法的所依，是缘起的一切烦恼的自性，而圆成实则不是遍计所执的法的所依。不是缘起所生，是清净之法，因此与依他起也不是自性相同。由于遍计所执和依他起二者与圆成实也不是他体，所以称为非异体。如何理解呢？依他起的自性中，远离能取所取的遍计所执，仅此就被称为圆成实的自性，除此之外，没有另外的圆成实的自性。例如，有为法和无为法的体性如无常等。如果说有为法和无常是一体，那么就像无常一样，有为法也会恒常寂灭，从而导致不显现的过失。如果说有为法和无常是他体，那么就像在另一个无常中，有为法上没有无常一样，有为法上会没有无常。这是无二之义的第二点。所谓不生不灭，圆成实不是由业和烦恼的因缘所生，所以不生。对于不生的法来说，没有灭，所以不灭，这是无为法的自性之义。这是无二之义的第三点。不减不增，所谓没有增减，无论在轮回之时还是在涅槃之时，圆成实都没有减损，也没有增益，就像虚空一样。例如，虚空中存在的云等减少时，虚空不会减少；虚空中出现先前没有的云等时，虚空也不会新出现。同样，在修习圣道时，轮回之法烦恼减少，但空性不会减少；清净之品菩提之品增长，但空性不会增长。这是无二之义的第四点。所谓没有清净，没有变为清净，胜义谛就是空性。它就像虚空、黄金、水界和水晶等，自性清净。
English
It is the basis of Dharma, the nature of all afflictions arising from dependent origination, while the perfected nature is not the basis of Dharma of the imputed nature. Not arising from dependent origination, it is a pure Dharma, therefore it is not the same in nature as the dependent nature. Since the imputed nature and the dependent nature are not different from the perfected nature, it is called non-other. How to understand it? In the nature of the dependent nature, the absence of the imputed nature of grasping and being grasped is simply called the nature of the perfected nature. Apart from that, there is no separate nature of the perfected nature. For example, the characteristics of conditioned and unconditioned phenomena are like impermanence, etc. If conditioned phenomena and impermanence are one, then like impermanence, conditioned phenomena would always be peaceful and would lead to the fault of non-manifestation. If conditioned phenomena and impermanence are different, then like in another impermanence, there is no impermanence in conditioned phenomena, there would be no impermanence in conditioned phenomena. This is the second point of the meaning of non-duality. The so-called non-arising and non-ceasing, the perfected nature is not produced by the causes and conditions of karma and afflictions, so it does not arise. For the Dharma that does not arise, there is no cessation, so it does not cease, which is the meaning of the nature of unconditioned phenomena. This is the third point of the meaning of non-duality. Not decreasing and not increasing, the so-called no increase or decrease, whether in the time of samsara or in the time of nirvana, the perfected nature does not decrease, nor does it increase, just like space. For example, when the clouds etc. existing in space decrease, the space does not decrease; when clouds etc. that did not exist before appear in space, the space does not newly appear. Similarly, when practicing the noble path, the afflictions of the Dharma of samsara decrease, but emptiness does not decrease; the qualities of purification, the qualities of enlightenment increase, but emptiness does not increase. This is the fourth point of the meaning of non-duality. The so-called no purity, no becoming pure, the ultimate truth is emptiness. It is like space, gold, the water element, and crystal, etc., pure in nature.
Tibetan
་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པས་བཀྲུས་ཏེ་དག་པར་བྱར་མེད་པ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་དྲི་མ་དག་པར་བྱར་མེད་བས་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་ལ་དྲི་མ་བསལ་དུ་མེད་ཀྱང་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་གློ་བུར་གྱི་སྤྲིན་བསལ་བ་དང༌། གསེར་ལ་གློ་བུར་གྱིས་རྡོ་བསལ་བ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་བའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དྲི་མ་གློ་བུར་ཡོད་པ་བསལ་བར་མི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསལ་ཞིང་དག་པར་བྱ་དགོས་བར་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལྔ་བའོ། །དེ་ནི་དོན་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལྔ་པོ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགག་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་གིར་ལྟ་བའི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལ་བདག་གིར་ལྟ་བའི་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གི་མེད་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྤང་དགོས་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་པ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཤད་པའི་སྐབས་ མ་ཡིན་ནོ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྐབས་འདིར་བཤད་པ་ཅིར་འབྲེལ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ལ་བདག་མེད་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་མི་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཇི་ཙམ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས། གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་འདོད་བས་བདག་ཏུ་འདོད་པ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བསྟན་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར། འདིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་ཡང་ན་ནི་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་རང་བདག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་གྲང༌། ཡང་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་བདག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་གྲང༌། ཡང་ན་དེ་གཉིས་ལ་མ་གཏོགས་པར་བདག་བྱ་བ་ཞིག་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་གསུམ་ཆར་ལྟར་མི་རིགས་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་དོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རང་ཉིད་བདག་
Chinese
如同那般，以空性之自性而清净，如同以虚空之自性而清净，用水等洗涤也不能使其清净一般，空性之自性也无法使垢染清净，故称无有完全清净。自性上虽无法去除垢染，但譬如虚空中去除突发的云朵，黄金中去除突发的石头一般，空性中烦恼障和所知障的垢染，并非不能去除突发的垢染，而是必须去除并使其清净，故也称作完全清净。这是二取不成立之第五义。那是指意义之相，二取不成立之五种相，即是胜义之相的意思。为了遮破我执之颠倒，故说偈颂，对具有众多和无常之相的五蕴，执著为我所有的有身见，称为我执。因为对无我及无我所执著为我及我所，故是颠倒。为了显示那颠倒是一种过失，必须断除，故造偈颂之意。在讲述胜义谛时，并非讲述我执颠倒之时。 若问：我执与此时所讲有何关联？答：所谓胜义谛，是指有情无我的空性，以及法无我的空性。而我执与有情无我的空性相违。因此，有多少我执，就有多少不了解有情无我。因此，为了让有情了解无我，故教导应舍弃我执。并且，为了确立有情无我的意义，故在此讲述我执之关联。外道们对我执，要么认为我存在，如此思惟的有身见本身就是我的自性。要么认为有身见的处所，即是五取蕴是我的自性。要么认为除了那两者之外，还有一个叫做我的东西存在。但那三种想法都不合理，因此有情是无我的。因此，我执的本身就是我。
English
Just as it is pure by its very nature of emptiness, just as it is pure by its very nature of space, it cannot be purified by washing it with water, etc. Similarly, the nature of emptiness cannot be purified of defilements, hence it is called without complete purification. Although defilements cannot be removed from its nature, just as sudden clouds are removed from the sky, and sudden stones are removed from gold, it is not that the defilements of the afflictive obscurations and the obscurations of knowledge in emptiness cannot be removed. Rather, they must be removed and purified, hence it is also called completely purified. This is the fifth meaning of non-duality. That refers to the meaning of the sign, the five signs of non-duality, which means that it is the sign of ultimate truth. In order to refute the perverted view of self-grasping, verses are spoken. The view of the aggregates, which grasps the five aggregates with the characteristics of multiplicity and impermanence as self, is called self-grasping. Because it grasps what is without self and without what belongs to self as self and what belongs to self, it is a perversion. In order to show that that perversion is a fault and must be abandoned, the meaning of composing the verses. When explaining the ultimate truth, it is not the time to explain the perverted view of self-grasping. If asked, what is the connection between self-grasping and what is being explained here? The answer is that the so-called ultimate truth refers to the emptiness of the selflessness of sentient beings and the emptiness of the selflessness of phenomena. And self-grasping is contrary to the emptiness of the selflessness of sentient beings. Therefore, to the extent that there is self-grasping, to that extent one does not understand the selflessness of sentient beings. Therefore, in order for sentient beings to understand selflessness, it is taught that one should abandon self-grasping. And in order to establish the meaning of the selflessness of sentient beings, the connection of explaining self-grasping here. The tirthikas' self-grasping either thinks that the self exists, and the view of the aggregates that thinks in this way is itself the nature of the self. Or they think that the place of the view of the aggregates, that is, the five aggregates of grasping, is the nature of the self. Or they think that there is something called self that exists separately from those two. But all three of those ideas are unreasonable, therefore sentient beings are without self. Therefore, the very nature of self-grasping is self.