Tibetan
་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ལུང་བསྒོ་བས་གདུལ་བར་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་མ་དུལ་བར་གཞན་གདུལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་སོང་བས་ནི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བཅུ་གཅིག་ཐོབ་པས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ལུང་བསྟན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་ནུས་ཀྱི་རིང་དུ་སོང་བའི་ས་མ་ཐོབ་པར་ནི་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མི་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཙམ་སྒྲུབ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་སྒྲུབ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ཀྱི་དེ་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདོད་པའི་སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྤྱོད་པས་དེའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་ཚེ་འདིར་ཡང་བཅིང་བ་དང་གསད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་སེམས་ལ་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་དེའི་རྒྱུས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲིད་པའི་བདེ་དགའ་མི་བརྟན་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྲིད་པའི་སྒྲས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལ་བྱ་སྟེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་ནི་བདེ་བ་དང་འགྲོགས་སུ་མེད་ཀྱི་ཤི་འཕོས་ནས་ངན་སོང་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཡོད་པས་ནི་བརྟན་པའོ། །གནས་དེ་དག་ན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་དོ། །དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་མ་མཐོང
Chinese
处于（菩萨）地的（菩萨）能使众生从不善中转变，因为安置于善等之中，能以教诫来调伏。为什么呢？因为自己未调伏不能调伏他人。极其长久地行持则能成办种姓等，对此解释为：获得十一地就能成办众生于如来种姓中出生，成办授记，成办一切智智，未获得长久行持之地则不能成办，是此之义。成办之差别偈颂，对此解释为：欲界的天人和人仅仅成办五欲功德，色界和无色界的天人们仅仅成办禅定的安乐，声闻和独觉们仅仅成办为自己利益的寂灭一边的涅槃，从他们之中菩提 萨埵的成办超胜，为了显示此义而造偈颂，是此之义。欲生之怖大。对此解释为：生于欲界的众生们恒常受用色等五欲功德，以其因和缘故，今生也产生束缚和杀害等的身体痛苦，以及心中不适等的心灵痛苦，并且以此因缘来世也转生于三恶趣，因此是具有大怖畏的，是此之义。有乐不稳颠倒。对此解释为：有乐一词是指色界和无色界，是指贪著色界和无色界的等持安乐的等持。安乐是不稳固的，也是颠倒的，是此之义。为什么呢？因为有无常和有究竟的痛苦。其中有无常是因为不能与安乐相伴，死后会转生于恶趣等，如此有无常故是不稳固的。那些地方既非安乐也非痛苦，遍布行苦，并且有究竟的痛苦。他们没有见到那是痛苦。
English
Being in the (Bodhisattva) ground enables sentient beings to turn away from non-virtue, because they are placed in virtue and so forth, and can be tamed by admonishments. Why is that? Because one who is not tamed oneself cannot tame others. Having gone on for a very long time accomplishes lineage and so forth, which is explained as: having attained the eleventh ground, one can accomplish sentient beings being born into the Tathagata lineage, accomplish prophecies, and accomplish omniscient wisdom, but without having attained the ground of long practice, one cannot accomplish it, that is the meaning. The verse on the distinction of accomplishment, which is explained as: the gods and humans of the desire realm only accomplish the five desirable qualities, the gods of the form and formless realms only accomplish the bliss of meditative absorption, the Hearers and Solitary Buddhas only accomplish the one-sided Nirvana of peace for their own benefit, and from among them, the accomplishment of the Bodhi sattva is superior, to show this meaning, the verse is composed, that is the meaning. The fear of desire-birth is great. This is explained as: sentient beings born in the desire realm constantly enjoy the qualities of the five desires such as form, and because of its cause and condition, in this life also bondage and killing and other physical sufferings and mental discomfort and other mental sufferings arise, and because of this cause, in future lives they will also be reborn in the three lower realms, therefore it is possessed of great fear, that is the meaning. The happiness of existence is unstable and inverted. This is explained as: the word 'existence' refers to the form and formless realms, and refers to the meditative absorption that is attached to the bliss of meditative absorption in the form and formless realms. Happiness is both unstable and inverted, that is the meaning. Why is that? Because there is impermanence and there is ultimate suffering. Among them, there is impermanence because it cannot accompany happiness, and after death one will be reborn in the lower realms and so forth, thus there is impermanence and therefore it is unstable. In those places there is neither happiness nor suffering, but it is pervaded by the suffering of conditioning, and there is ultimate suffering. They do not see that it is suffering.