Chinese
也希望如此。对此，首先在发起菩提心时，心想将一切众生度脱至无上菩提，从发起此心而产生修行，因此，修行是具有重大意义的自性。如是发起菩提心后，直至胜解行地，低于十地之时，做自他之事，被认为是具有重大事业的自性。之后，佛陀以普光获得无上菩提之果，是具有重大果实的自性。因此，菩萨的行为是最初也好，中间也好，最后也好，都是善的。其中，因为意义重大，所以最初是善的。因为事业重大，所以中间是善的。因为果实重大，所以最后是善的。因为具有如是三种重大，所以说：恒常接受伟大，忍耐伟大，成办重大意义的事务。首先在发起菩提心时，承诺将一切众生度脱至无上菩提，所以是接受伟大。之后，直至胜解行地，低于十地之时，为了自他之利，不厌倦各种苦行，所以是忍耐伟大。最后，在佛陀的果位之时，证悟无上菩提，圆满成办自他之利，所以说是成办重大意义的事务。对于自他之利没有差别的偈颂，说的是发起菩提心后，安住于修行。也就是要成办自利，也要成办他利。其中，自利就是要断除烦恼和痛苦，获得世间和出世间的安乐。如是对自己进行成办，同样也要为其他众生进行同样的成办，为了显示这一点，所以创作偈颂，这是偈颂的意义。另外，发起与自己平等的菩提心，意思是，即使那件事没有显现出来，也因为发起了自己的菩提心，所以在胜解行地是平等的，通过思维等方式，以智慧的积聚，自己是什么，其他众生也是什么，他人是什么
English
That is also desired. Regarding this, first, when generating the mind of enlightenment, thinking that all sentient beings will be liberated to unsurpassed enlightenment, from generating this mind arises practice, therefore, practice is the nature of great significance. Having generated the mind in this way, up to the stage of aspiring conduct, before the ten bhumis, doing things for oneself and others is considered to be the nature of great undertaking. Afterwards, the Buddha, with Samantaprabha, obtains the fruit of unsurpassed enlightenment, which is the nature of great fruit. Therefore, the conduct of a Bodhisattva is good in the beginning, good in the middle, and good in the end. Among them, because of great significance, it is good in the beginning. Because of great undertaking, it is good in the middle. Because of great fruit, it is good in the end. Because it possesses these three greatnesses, it is said: Always accepting greatness, enduring greatness, accomplishing the task of great meaning. First, when generating the mind of enlightenment, promising to liberate all sentient beings to unsurpassed enlightenment, therefore it is accepting greatness. Afterwards, up to the stage of aspiring conduct, before the ten bhumis, for the benefit of oneself and others, not being weary of various austerities, therefore it is enduring greatness. Finally, at the time of the Buddha's stage, having awakened to unsurpassed enlightenment, perfectly accomplishing the benefit of oneself and others, therefore it is said to be accomplishing the task of great meaning. For the verse that has no difference in the benefit of oneself and others, it is said that after generating the mind of enlightenment, one should abide in practice. That is, one should accomplish self-benefit, and also accomplish the benefit of others. Among them, self-benefit is to abandon afflictions and suffering, and to obtain happiness of the world and beyond the world. Just as one accomplishes in this way for oneself, one should also accomplish the same for other sentient beings, in order to show this, therefore the verse is composed, this is the meaning of the verse. Furthermore, generating the mind of equality towards oneself, means that even if that matter has not manifested, because one has generated one's own mind of enlightenment, it is equal in the stage of aspiring conduct, through ways such as thinking, with the accumulation of wisdom, what oneself is, other sentient beings are also that, what others are
Tibetan
་པ་བདག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་དང་སེམས་ཅན་གཞན་དུ་སེམས་མཉམ་པ་རྙེད་པ་དང༌། ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་བདག་དང་གཞན་ དུ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་རྙེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་བདག་པས་གཞན་མཆོག་སྡུག་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བདག་པས་ཀྱང་ལྷག་པར་གཞན་ལ་སྡུག་པ་དང་གཅེས་པ་དང་ཕོངས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་པས་གཞན་དོན་མཆོག་ཏུ་ཤེས། །བདག་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཀྱང་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། སྙིང་རྗེས་བདག་པས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་དོན། འདི་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་དོན་བྱས་པ་གང་གཞན་གྱི་དོན་བྱས་པ་དེ་ཉིད་བདག་གི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱི་དོན་ཁྱད་བར་དུ་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདག་པས་གཞན་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་པས་གཞན་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་གཞན་དོན་ཕྱིར། །བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གདུང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་དག་དགྲ་དག་ལ། །གདུང་བར་བྱ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་གཞན་བདེ་བ་དང༌། ལེགས་པ་ལ་གཞག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། སྲིད་གཏོང་བ་དང༌། མགོ་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་བཅད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ལ་མི་བདེ་བ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་དང་གཤེད་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གནོད་བར་བྱའོ་ཞེས་བསད་པ་དང་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་བའི་གནོད་པ་དེ་ཙམ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གོང་དུ་སྒྲུབ་པའི་གནས་དང༌། རྩོམ་པ་ དང། འབྲས་བུ་ཡང་
Chinese
“我也是如此”——证悟自他平等，以及初地菩萨证悟一切法界皆可通行之相，从而证得自他平等之义。又，所谓“自爱胜他乃痛苦之源”，不仅以智慧证悟自他平等，更以大悲心，胜过自爱，而对他人更加怜悯、珍爱、关怀。如是，“自爱胜他方能成办最胜他利”，无论自利或他利，如上所说，以智慧证悟自他平等，以慈悲胜过自爱而珍视其他众生，对于那些为成办他利而发心的菩萨们来说，没有“这是自利，这是他利”的分别，所做之事，凡是成办他利之事，即是成办自利之事。所谓“为他利作区分之偈颂”，前面说到菩萨们胜过自爱而珍视他人，那么如何胜过自爱而珍视他人呢？为了显示这一点，所以造此偈颂。如是，以慈悲为怀，为他利故，如自身感受痛苦煎熬一般。世间之人，又怎会对怨敌生起如此悲悯之心呢？譬如，具有大悲本性的菩萨们，为了安立其他众生于安乐与善妙之中，为了其他众生的利益，布施受用、王位，以及断除头、足、手等所带来的痛苦，菩萨自身感受不适与损害，如同世间之人，对怨敌、刽子手等施加损害一般，即使允许施加各种杀害、砍断等损害，菩萨为他利而承受的损害，世间之人也无法做到。所谓“成办他利之分类偈颂二”，前面已经讲了成办之处、造作以及果报。
English
Finding equality between oneself and other sentient beings, saying, "I am also like that," and when one attains the first ground, realizing the characteristic of going to all realms of Dharma, one finds the very equality between oneself and others. Furthermore, regarding "cherishing oneself most causes suffering to others," not only does one realize the equality between oneself and others through wisdom, but also, with great compassion, one cherishes, loves, and cares for others even more than oneself. Thus, "cherishing others more than oneself knows the supreme benefit of others." Whatever is the benefit of oneself and the benefit of others, as explained above, with wisdom, one realizes the equality between oneself and others. With compassion, one cherishes other sentient beings more than oneself, and for those Bodhisattvas who generate the mind to supremely accomplish the benefit of others, there is no distinction of "this is for my benefit, this is for the benefit of others." Whatever action is done, that which is done for the benefit of others is also for one's own benefit. The verse that distinguishes the benefit of others means that the Bodhisattvas cherish others more than themselves, as mentioned earlier. How do they cherish others more than themselves? To show this, the verse is composed. Thus, with the nature of compassion, for the sake of others, like enduring suffering and torment oneself, how can worldly people have compassion for their enemies to torment them? For example, Bodhisattvas with the nature of great compassion, for the sake of placing other sentient beings in happiness and goodness, for the benefit of other sentient beings, giving away possessions and sovereignty, and the suffering of cutting off heads, feet, hands, etc., the Bodhisattva himself experiences discomfort and harm. Just as worldly people inflict harm on enemies and executioners, even if they allow various harms such as killing and cutting, the harm that the Bodhisattva endures for the benefit of others, worldly people cannot do that much. The two verses that distinguish the accomplishment of the benefit of others mean that the place of accomplishment, the composition, and the result have already been discussed above.
Tibetan
བཤད། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡང་བསྟན། བདག་བས་གཞན་པའི་དོན་གཅེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྟན་ནས་ད་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆུང་འབྲིང་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་གནས་པ་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་གསུམ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གནས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་འབྲིང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལེགས་པར་བསྟན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང། བཤད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལོ། །དེ་གང་ཟག་རིགས་ཅན་གསུམ་རྣམས་སོ་སོའི་སེམས་བརྟགས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་སོ་ཞེའམ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་སོ་ཞེའམ། གཏི་མུག་དང་བཅས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་དང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པ་ནི་བཤད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གཉིས་བཤད་པ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་གཅིག་པ་རྣམ་པ་གཅིག་གོ །མགུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། བསྟན་པ་ལམ་དད་པའི་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་གཅིག་ལས་དུ་མར་སྤྲུལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་དད་པར་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད་པ་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་བཏང་ནས་ཁྲིམས་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་ན་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་གསུམ་པའོ། །དོན་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཅན་སོ་སོའི་ཐེག་པའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བའི་དོན་ལ་ངེས་པ་ཞེས་ བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་བྱེད་པ་བཞི་པའོ། །དགེ་བར་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་དུ་བཅུག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལྔ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལུང་བསྒོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་མེད་པ་རྣམས་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་སྦྱི
Chinese
说。也显示了自他之利没有差别。也显示了珍视他人之利胜过自己，现在为了用两个偈颂显示对三种有情以十三种方式行事，所以造此偈颂，这是它的意义。小、中、殊胜之法性安住等。这显示了三种有情。声闻乘的种姓者，是安住于小法性。独觉佛乘的安住的种姓者，是安住于中法性。菩萨种姓的补特伽罗，是安住于殊胜法性。善为显示等。有三种神变，即随示神变、说示神变和神通神变。即那三种种姓的补特伽罗各自观察其心，显示说你的心有贪欲，或有嗔恚，或有愚痴，这称为随示神变。之后，为了对治它，宣说不净观和慈爱等，这称为说示神变。对信仰教法者宣说两种神变，称为善为宣说，这是意义相同而方式不同。令欢喜是指，对于不信教法的外道等，以神通神变显示一变多等神变，使之生起信心后，引入佛法中，这称为令欢喜，这是行事方式之二。进入是指，皈依三宝后，使之受持戒律，这称为进入，这是第三种意义。于义决定是指，对于三乘各自的种姓者，对其乘之法产生怀疑，为了消除其怀疑而使其于义决定，这称为第四种行事。于善圆满成熟是指，使消除怀疑者行持六度，这称为圆满成熟，这是第五种行事。如是教诫是指，对于没有禅定诀窍者，给予禅定的诀
English
It is said. It also shows that there is no difference between one's own benefit and that of others. It also shows cherishing the benefit of others more than oneself. Now, in order to show that one acts towards three kinds of sentient beings in thirteen ways with two verses, therefore, this verse is composed, this is its meaning. Those who abide in the nature of small, medium, and supreme Dharma, etc. This shows the three kinds of sentient beings. Those of the Hearer Vehicle lineage abide in the nature of the small Dharma. Those of the Solitary Buddha Vehicle lineage abide in the nature of the medium Dharma. Those individuals of the Bodhisattva lineage abide in the nature of the supreme Dharma. Well shown, etc. There are three kinds of miracles, namely, the miracle of subsequent instruction, the miracle of explanation, and the miracle of magical power. That is, when those three kinds of individuals each examine their own minds, and show that your mind has desire, or has anger, or has ignorance, this is called the miracle of subsequent instruction. Afterwards, in order to counteract it, explaining impurity and love, etc., this is called the miracle of explanation. Explaining the two kinds of miracles to those who have faith in the teachings is called well explained, this is the same meaning but in a different way. Making joyful means, for those non-believers such as heretics, showing the miracle of magical power, such as transforming one into many, making them generate faith, and then introducing them into the Buddha Dharma, this is called making joyful, this is the second way of acting. Entering means, after taking refuge in the Three Jewels, making them uphold the precepts, this is called entering, this is the third meaning. Determining the meaning means, for those of the three vehicles each of their own lineage, having doubts about the Dharma of their vehicle, in order to eliminate their doubts, making them determine the meaning, this is called the fourth way of acting. Completely maturing in virtue means, making those who have eliminated doubts practice the six perfections, this is called completely maturing, this is the fifth way of acting. Thus instructing means, for those who do not have the key points of meditation, giving the key points of meditatio