Tibetan
་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པ་དང༌། འཆི་འཕོའི་འཇིགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་བཞི་པའོ། །བློ་མཆོག་བདེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བརྒྱད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་ན། ཆོས་མཆོག་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པའི་དཔེ་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །བློ་མཆོག་ བདེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཆེན་ཕུང་པོ་མཆོག་རབ་རྟག་པའི་སྐུ་སྟེ་དགེ་བའི་ཚོགས། །བག་ཆགས་ལས་ཀྱང་བཟློག་ཅིང་སྲིད་ཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནས་ས་བཅུ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཆེན་པོའི་ཕུང་པོ་མཆོག་རབ་རྟག་པའི་སྐུ་དགེ་བའི་ཚོགས་ཀྱང་འཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ཡང་འཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་བདུན་པའོ། །སྲིད་ཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་འཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་ཆོས་ཆེན་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཆེན་སྐུ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པས་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་འཁོར་བའི་མཐའ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་དང་ནམ་མཁའི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པས་རྟག་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དུས་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ནི་ཤེས་བྱའི་བག་ཆགས་སྤངས་པས་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་བཟློག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དུས་ན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པས་སྲིད་ཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་འཁོར་པ་ལའང་མི་གནས་སོ། །ཞི་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ནི་འཁོར་བ་ན་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མི་གོས་པས་ན་འཁོར་བ་ན་མི་གནས་སོ། །སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་ཉན་ཐོས་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པས་སོ། །འདི་ཞི་བར་བྱེད་པས་ན་རབ་ཏུ་ཞི་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ས་དང་པོར་
Chinese
堕落的恐惧和死亡的恐惧，这是第四种功德。所谓“智慧殊胜安乐”，在第八地获得对不生之法的忍耐之时，由于获得自然成就的无分别智慧的巨大显现，所以称为获得殊胜安乐，这是第五种功德。对此，安住于无分别智慧的自然成就的譬喻也如大海的巨船所示。所谓“智慧殊胜安乐”，即：获得最胜常恒之法身，亦即善法之聚；亦能遣除习气，获得有寂之解脱。所谓“智慧殊胜安乐”，从十地之后到达佛地，也能获得大身最胜常恒之法身，亦即善法之聚，这是第六种功德。在佛地也能遣除一切习气，这是第七种功德。也能获得有寂之解脱，这是第八种功德。法身是十二部经产生的根源，所以称为大法蕴。大法身，即声闻的解脱之身，并且是世间和出世间一切法中最殊胜的，所以称为最胜。法身存在于轮回的边际、有情的边际和虚空的边际之间，所以称为常恒之身。在佛地的时候，由于证悟了人无我，所以断除了烦恼的习气；由于证悟了法无我，所以断除了所知的习气，因此能遣除一切习气。在佛地的时候，由于获得了不住涅槃，所以称为有寂之解脱，有，即轮回，从轮回中解脱，并且不住于轮回；寂，即涅槃，从涅槃中解脱，并且不住于涅槃，就是这个意思。因此，具有智慧的人，即使安住于轮回，也不会被轮回的过患所染污，所以不住于轮回。具有慈悲心的人，不像声闻那样仅仅进入涅槃，所以不住于涅槃。因为这能使之寂静，所以是极寂静，这是在初地。
English
The fear of falling and the fear of death; this is the fourth quality. As for "supreme wisdom and bliss," when one attains forbearance of the unborn dharma on the eighth ground, one obtains a great manifestation of spontaneously accomplished non-conceptual wisdom, so it is called obtaining supreme dharma and bliss, this is the fifth quality. Moreover, the example of abiding spontaneously in non-conceptual wisdom is like that shown by a great ship on the ocean. As for "supreme wisdom and bliss": One obtains the supreme, most excellent, and eternal dharmakāya, which is a collection of virtues; One also reverses karmic imprints and obtains liberation from saṃsāra and nirvāṇa. As for this, after passing the ten grounds and reaching the state of Buddhahood, one also obtains the great collection of the most excellent and eternal dharmakāya, which is a collection of virtues; this is the sixth quality. In the state of Buddhahood, one also obtains the reversal of all karmic imprints; this is the seventh quality. One also obtains liberation from saṃsāra and nirvāṇa; this is the eighth quality. The dharmakāya is the source from which the twelve branches of scripture arise, so it is called the great collection of dharma. The great dharmakāya, that is, the body of liberation of the śrāvakas, and because it is the foremost of all dharmas of the world and beyond, it is called the most excellent. The dharmakāya abides between the limits of saṃsāra, the limits of sentient beings, and the limits of space, so it is called the eternal body. At the time of Buddhahood, because one realizes the selflessness of the person, one abandons the karmic imprints of affliction; because one realizes the selflessness of phenomena, one abandons the karmic imprints of knowledge, so one reverses all karmic imprints. At the time of Buddhahood, because one obtains non-abiding nirvāṇa, it is called liberation from saṃsāra and nirvāṇa; saṃsāra is cyclic existence, one is liberated from cyclic existence and does not abide in cyclic existence. Nirvāṇa is liberation from suffering, one is liberated from liberation from suffering and also does not abide in liberation from suffering, this is the meaning. Therefore, because one possesses wisdom, even though one abides in cyclic existence, one is not stained by the faults of cyclic existence, so one does not abide in cyclic existence. Because one possesses compassion, one does not merely enter nirvāṇa like the śrāvakas, so one does not abide in nirvāṇa. Because this pacifies, it is most peaceful, this is on the first ground.