Tibetan
ན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་གདབ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། སྐུར་པ་བཏབ་ན་ཉེས་པ་དང་སྐྱོན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྟན་པ། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བཞིན་ཡོངས་བརྟགས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མེད་ཆོས་མེད་དགེ་འདུན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་པ་ལས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གཟུང་ནས་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་བསྙེམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་དོན་མ་རྟོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྙེམས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་གི་ལྟ་བ་བསྙེམས་པ་ལས་གནས་པར་གྱུར་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཁས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་གང་ཡིན་བས་ཚོལ་ཞིང་ཉན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ཉམས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་མ་བཙལ་ནས་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མེད་པའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ལས་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་དང་པོའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་ལ་རབ་སྨད་པས། །བརླག་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་གཟུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་བཟུང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐོག་མར་ཡང་དགེ་བར་དུ་ཡང་དགེ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་གྱི་བདུད་ཀྱིས་སྨས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨད་པས་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཉམས་ཏེ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ཆེར་བསགས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་བརླག་པར་ འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་གཉིས་པའོ། །ཁོང་ཁྲོ་སྒྲིབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ། ཞེ་སྡང་སྐྱེད་ན་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་གང་ནས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འོན་པ་དང་གླེན་པ་དང་ལྐུགས་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བསྐལ་པའི་གནས་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི
Chinese
如果心中认为不是佛语，就不应该诽谤说是佛语。像这样心中认为不如理作意，如果诽谤，就从显示有罪过和过失开始，显示偈颂。如何如字面意思完全考察呢？这句的意思是，佛不存在，法不存在，僧不存在，这个声音不是显示一切的一切都不存在，而是考虑到周遍所计的自性不存在，才说不存在的。如果如字面意思考察，执着一切的一切都不存在，就会得到三种罪过。自己骄慢的意思是，因为执着字面意思和不理解意义，安住于自己的见解而骄慢。如果安住于自己的见解，对于精通大乘意义的无我，就不会寻觅和听闻。智慧衰退的意思是，像这样不寻觅大乘的意义，没有从如实了知他起性和圆成实性存在，周遍所计自性不存在的智慧中获得，就会完全衰退。这是第一个罪过。善说却极力贬低，毁灭的意思是，执着不存在这个字面意思，执着一切的一切都不存在，对于世尊的开示，最初也是善，中间也是善，却贬低说是魔说的，不是佛语，因此福德和智慧的资粮衰退，积累了巨大的非福德蕴，因为众生必须去地狱而毁灭。这是第二个罪过。愤怒遮蔽的意思是，对于大乘的法，认为是佛的教言，生起嗔恨，就会产生被法所穷困的业障。这是第三个罪过。其中，被法所穷困的业障，无论从哪里到哪里投生，都会投生成为聋子、傻子和哑巴，以及投生到善知识和劫的边地等。详细地说，
English
If one thinks it is not the Buddha's word, one should not slander it as being the Buddha's word. If one thinks in this way, not properly applying the mind, if one slanders, then from showing that there are faults and shortcomings, the verses are shown. How does one fully investigate according to the sound? The meaning of this phrase is that the sound of 'Buddha does not exist, Dharma does not exist, Sangha does not exist' is not showing that everything, in every way, does not exist, but rather, considering that the nature of the thoroughly conceptualized does not exist, it is said that it does not exist. If one investigates according to the sound, grasping that everything, in every way, does not exist, one will obtain three kinds of faults. 'Self-conceited' means that because of grasping the literal meaning and not understanding the meaning, one abides in and is conceited about one's own view. If one abides in and becomes conceited about one's own view, one will not seek and listen to what the meaning of the word 'selflessness' is, which is being skilled in the meaning of the Great Vehicle. 'Intelligence diminishes' means that if one does not seek the meaning of the Great Vehicle in this way, and does not obtain from the wisdom that correctly knows the meaning of other-powered nature and perfectly established nature as existing, and the thoroughly conceptualized nature as non-existent, one will completely diminish. This is the first fault. 'Excellent speech is greatly disparaged, will be destroyed' means that grasping the literal meaning of 'does not exist', grasping that everything, in every way, does not exist, and disparaging the Bhagavan's teachings, which are good in the beginning and good in the middle, saying that they are spoken by demons and are not the Buddha's words, the accumulation of merit and wisdom diminishes, and a great mass of non-merit is accumulated, and beings must go to hell and be destroyed. This is the second fault. 'Anger obscures' means that if one thinks that the Dharma of the Great Vehicle is not the Buddha's teaching, and generates hatred, then the karmic obscuration of being impoverished by the Dharma will arise. This is the third fault. Among these, the karmic obscuration of being impoverished by the Dharma is that wherever one is born, one will be born as deaf, foolish, and mute, and will be born in remote places at the edge of the age, with bad friends, and so on. In detail,
Tibetan
་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མི་ཤེས་པར་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འདི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་དོན་དུ་དྲངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་མེད་པར་མི་ཤེས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ཞིང་སྐུར་པ་བཏབ་པར་མི་རིགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྟོན་ཏོ། །ཡིད་ཀྱི་ཁྲོ་བ་རང་བཞིན་གདུག་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །རང་བཞིན་གདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོབ་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་སྡིག་པ་ལྕི་བ་ཡིན་ལ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ནི་སྡིག་པ་ཡང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གདུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་རིགས་པའི་གཟུགས་ལའང་མི་རིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ཞེ་སྡང་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་གདུག་པ་ཡིན་པས་ན་གད་མི་ཕན་པར་སེམས་པའི་དགྲ་ལ་སོགས་པ་མི་རིགས་པའི་གཟུགས་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་ན་གཞན་ལྟ་ལ་ཙི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མངོན་པའི་ཆོས་བསྡུས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། གང་ཆོས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན་མ་ཞི་ཞིང་གདུག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་ལ་གང་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མ་ཞི་ཞིང་གདུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དེ་སེམས་གདུག་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་ན་དགྲ་ལ་སོགས་པ་མི་རིགས་པར་བྱེད་པའི་གཟུགས་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་དུ་མི་རུང་བར་བཀའ་ནན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྣན་ཏེ་བཀག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་བཤད་པ། འཇམ་དཔལ་ཞེ་སྡང་ཐང་ཅིག་གིས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྲེག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོག་ལེ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་མེས་ཚིག་པའི་མགལ་དུམ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཀྱང
Chinese
应如《瑜伽师地论》所说观察。若说“不应于不如实义而生嗔恚”，意为：如“无佛”等语，应理解为非指一切皆无，若不知他自在和圆成实有，以及无遍计所执，则不应因此对大乘生嗔并加以诽谤，由此而宣说偈颂。“意之嗔恚自性暴”：意之嗔恚，即是心的嗔恨。自性暴，意为自性即是罪过。罪过有二种：何为二种？即自性罪和遮罪。其中，自性罪是重罪，遮罪是轻罪。心的嗔恨是自性罪，是自性暴的特征。若说“于不应理之形亦不应”，意为：既然嗔恨自性暴，那么对于无益，被认为是敌人的不应理之形，也不应生嗔，更何况其他？为何如此？如《阿毗达磨集论》所说，从烦恼的角度，应如何观察烦恼的特征？即，在法生起之时，不能寂静，生起暴恶的特征，生起之后，也不能使心续寂静和暴恶，这就是烦恼的特征。因此，心的嗔恨使心变得暴恶，所以对于敌人等不应理之形，也不应生嗔。世尊也在各个经部中多次强调和禁止生嗔。在《七百般若波罗蜜多经》中说：“妙吉祥，一念嗔恨能焚烧多劫所积之善根。”在《声闻藏譬喻经》中也说：“诸比丘，即使是对燃烧的火炭，也不应生起嗔恨之心。
English
It should be observed as taught in the Yogacarabhumi-sastra. If it is said that "one should not be angry at the unreal meaning," it means that words such as "there is no Buddha" should be understood as not referring to the absence of everything. If one does not know that there are other-powered and perfectly established things, and that there is no completely imputed, then one should not be angry with and slander the Mahayana because of this, and from this, verses are declared. "The anger of the mind is naturally violent": The anger of the mind is the hatred of the mind. Naturally violent means that nature itself is a fault. There are two kinds of faults: What are the two kinds? That is, natural fault and prohibited fault. Among them, natural fault is a heavy sin, and prohibited fault is a light sin. The hatred of the mind is a natural fault, which is the characteristic of natural violence. If it is said that "one should not be angry even at an unreasonable form," it means that since hatred is naturally violent, then one should not be angry even at an unreasonable form that is considered an enemy and is useless, let alone others? Why is this so? As stated in the Abhidharmasamuccaya, from the perspective of afflictions, how should the characteristics of afflictions be observed? That is, when a dharma arises, it cannot be calmed, and the characteristic of violence arises, and after it arises, it cannot calm and make the mind violent, which is the characteristic of affliction. Therefore, the hatred of the mind makes the mind violent, so one should not be angry at the unreasonable forms of enemies, etc. The Blessed One also repeatedly emphasized and prohibited anger in various sutras. In the Saptaśatikā-prajñāpāramitā-sūtra, it is said: "Manjushri, a moment of anger can burn the roots of virtue accumulated over many kalpas." In the Sravakapitaka-avadana-sutra, it is also said: "Monks, even towards burning coals, one should not generate a mind of anger.