Tibetan
་དེ་ཀུན་ནས་འཕྲལ་བར་སྐྱེས་ནས་དང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ་གློ་བུར་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། སྔ་ན་ཡོད་པའི་དང་བར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དྲི་མ་བསལ་བ་གཅིག་པུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གང་ཕྱིར་གང་གིས་སེམས་དག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་དག་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་ཕྱིས་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་དག་པར་དགོངས། །རྟག་ཏུ་གློ་བུར་ཉེས་པས་རྙོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་དགོངས་ཏེ། ཤེལ་བཞིན་དུ་དག་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྣང་མ་མཐོང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཤེལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་འཇིམ་པའི་གོང་བུས་གཡོགས་ན་དག་པའི་རང་བཞིན་མི་སྣང་བ་དང༌། ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་ཡིན་ཡང་རྙོག་པས་རྙོག་ན་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དེ་སེམས་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་དག་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་མི་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བཤད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་སེམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སུ་མི་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་སེམས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་འདོད་ཆགས་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པས་རྟག་ཏུ་རྙོག་ཅིང་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ལྷན་ཅིག་འགག་སྟེ་དྲི་མ་ཅན་དུ་གནས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་སེམས་སུ་མི་རིགས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་ཟག་པ་ཅན་འཁོར་བའི་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་ལྟ་བ་དང༌། ཆད་པར་གྱུར་པས་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་སྐྲག་པར་འགྱུར་པའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོ
Chinese
那一切并非是从最初产生而清净，而是本来就存在，只是摆脱了突发的污垢，仅仅是显现出先前就有的清净而已。这就是它的意思。其中只有清除污垢一事，如同因为什么而使心清净啊。就像水自性清净，仅仅是清除突发的污垢而已，脱离了突发的污垢就变得清净，同样，这里也是自性清净，脱离了突发的污垢之后才会变得清净，这就是它的意思。心被认为是自性清净，总是被突发的过失所扰。意思是说，这个心被认为是自性清净，具有光明的特性，被认为是像水晶一样清净。如果这样，心自性清净，那为什么自性清净却不显现、看不到呢？例如，水晶自性清净，但如果被泥土覆盖，就看不到清净的自性；水自性清澈，但如果被污垢搅浑，就看不到自性的清澈。那么，心自性清净，这个心是指什么呢？因此说，心的法性之外的其他，不说是自性清净的心。意思是说，心的法性，无二的圆成实性，那才是自性清净，除了圆成实性之外，其他的依他起心，不说是清净的心。为什么呢？因为依他起心是具有染污的，总是被贪欲和信仰等所扰乱，每一刹那都在一同生起一同灭亡，处于染污的状态，所以不能说是自性光明的心，而圆成实性
English
That all is not born from the beginning and become pure, but originally exists, only freed from sudden defilements, and merely manifests the purity that was there before. This is its meaning. Among them, there is only the matter of removing defilements, just as what makes the mind pure. Like water, which is pure by nature, it is only a matter of removing sudden defilements. If it is free from sudden defilements, it becomes pure. Similarly, here too, it is pure by nature, and only becomes pure later when it is free from sudden defilements. This is its meaning. The mind is considered to be pure by nature, and is always disturbed by sudden faults. It means that this mind is considered to be pure by nature, possessing the characteristic of luminosity, and is considered to be as pure as crystal. If so, the mind is pure by nature, then why is the purity of nature not visible or seen? For example, crystal is pure by nature, but if it is covered by a lump of clay, the purity of its nature is not visible; water is clear by nature, but if it is stirred up by dirt, the clarity of its nature is not visible. So, the mind is pure by nature, what does this mind refer to? Therefore, it is said, other than the nature of the mind, it is not said to be the mind that is pure by nature. It means that the nature of the mind, the non-dual perfected nature, that is said to be pure by nature, but other than the perfected nature, the dependent mind is not said to be the pure mind. Why? Because the dependent mind is contaminated, always disturbed by desire and faith, etc., arising and ceasing together in every moment, and remaining in a state of defilement, so it cannot be said to be the mind that is luminous by nature, while the perfected nature
Tibetan
ན་ཏོ། །ཆོས་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་དམ་པར་ན་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡོད་དེ་བཤད་པ་ཡང་སྐྲག་པའི་གནས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་ན་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་དངོས་པོས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་སྐྲག་པ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་འགྱུར་བ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་སྐྲག་པ་ལས་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རི་མོ་ལ་མཐོན་དམན་དང་འདྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་ནི་རི་མོའི་མཐོན་དམན་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆུ་རྙོག་པ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་དང་ཡང་འཕྲལ་གྱི་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་ལ་གློ་བུར་གྱི་རྙོག་པས་རྙོག་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་ཆུ་ནི་རྙོག་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་དང་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། གློ་བུར་གྱི་སྦལ་ལྕོང་ལ་སོགས་པས་གློང་ས་དང༌། རྙོག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་མོད་ཀྱི་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འདིར་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བཤད་པ་ཡང་སེམས་ ཀུན་ལ་མི་བྱའི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ལས་ཉེས་པ་སྐྱེ་བ་དག་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ན་ཞེ་སྡང་གི་སྒོ་ནས་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་དང་ལྟུང་བར་འགྱུར་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་དང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
礼敬！关于名为“法之所缘”者，若从胜义谛而言，说如幻术和梦境等暂时显现的诸法皆实有，也是令人恐惧之处。为何呢？因为，如果梦境等也如实有，则会认为梦境的事物也能起作用。所谓“如幻术”，意思是，即使没有，若能了知所缘如幻术，则能从恐惧中解脱。所谓“如虚空”，意思是，自性本净，但能清净突如其来的垢染，若能了知如虚空，则能从恐惧中解脱。同样，所谓“如绘画之高低”，意思是，即使没有，所缘也如绘画之高低。所谓“如浊水”，意思是，自性本净，但能清净突如其来的垢染，如同水自性清澈，却又暂时染污。所谓“如水自性清澈却被突如其来的浑浊所染”，例如，水并非浑浊的自性，而是自性清澈明亮的体性，却因突如其来的青蛙蝌蚪等搅动，而变得浑浊，同样，心并非自性染污的体性，而是清净的自性，却被突如其来的烦恼等染污。因此，此处应了知心的如来藏即是心。所谓“心自性清净”，也是指心 对一切不应作的心之如来藏圆满成就的体性，称为心自性清净。因此，应知心的声音是指心的如来藏。所谓“由贪欲生起过患者，有四偈”，意思是，菩萨在利益有情时，若以嗔恨心所作，则会成为过患和堕落，而以贪欲心所作，则不会成为过患和堕落，为了显示这一点，故作偈颂。
English
Homage! Regarding what is called "Object of Dharma," if speaking from the ultimate truth, saying that all these phenomena that appear temporarily, such as illusions and dreams, are real, is also a cause for fear. Why? Because, if dreams and so on were also real, one would think that the things in dreams could also perform actions. The meaning of "like an illusion" is that even if it doesn't exist, if one understands that the object of focus is like an illusion, then one will be freed from fear. The meaning of "like the sky" is that although it is naturally pure, it can purify sudden stains. If one understands it to be like the sky, then one will be freed from fear. Similarly, the meaning of "like the high and low of a drawing" is that even if it doesn't exist, the object of focus is like the high and low of a drawing. The meaning of "like muddy water" is that although it is naturally pure, it can purify sudden stains, just as water is naturally clear but is also temporarily stained. The meaning of "just as water is naturally clear but is muddied by sudden turbidity" is, for example, water is not by nature turbid, but is by nature clear and bright. However, it is stirred up by sudden frogs, tadpoles, etc., and becomes turbid. Similarly, the mind is not by nature characterized by impurity, but is of a pure nature, but it is stained by sudden afflictions and so on. Therefore, here one should understand that the Thusness of the mind is the mind. The statement that "the mind is naturally pure" also refers to the nature of the mind, which is the fully accomplished nature of the Thusness of the mind that should not be done to all minds, and is called the naturally pure mind. Therefore, one should understand that the sound of mind refers to the Thusness of the mind. The meaning of "there are four verses on the arising of faults from desire" is that when a Bodhisattva benefits sentient beings, actions done with hatred become faults and downfalls, but actions done with desire do not become faults and downfalls. To show this, the verses are composed.