Tibetan
་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གཅིག་པར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་གཅིག་པར་བཤད་པ་ཡང་མ་རིག་པ་འགགས་ནས་གང་ཞིག་ན་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། མ་རིག་པ་ལ་ཡང་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་དེ། སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འདྲ་ བ་མེད་པས་ན་ཆོས་ཉིད་འདྲ་བ་ལ་དགོངས་ནས་མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་གཅིག་གོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མང༌། །ཚུལ་བཞིན་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་དག་དེ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། དེ་ཕྱིར་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ། རིམས་དང་བཅས་པ། འཁྲུག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྐྱོན་ཅན་དུ་རྟོགས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལས་དགོངས་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་འབྱིན་པ་གཞན་པར་ཡང་ང་མི་སྨྲ་སྟེ། ཡང་ན་གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། བསྒོམ་པ་ལས་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་འདོད་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་དགོངས་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་འབྱིན་ཏོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ལྟ་ཞིང་འཁོར་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང༌། འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ ཕྱིར་ནི་དམྱལ་བའི་གནས་འཇུག་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་ཕན་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གནས་སུ་འཇུག་ཅིང་དམྱལ་བར་གནས་ཀྱང་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་དང་ཐ་མས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཀྱི་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོས་ཀྱང་དེའི་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་བླ་ན་མེད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་སྲིད་སྐྱོན་ཐོག་མར་བསམ་པ་ཡི། །དགེ་བ་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐེག་དམན་འཕངས་ཞེས་བྱ་བ་དང་པོར་བཤད་དེ་ཐེག་དམན་འཕངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་ལ། བདེ་བ་དང་གྱ་ནོམ་པར་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། སྲིད་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ནི་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ས་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་བར་རྟོག་པ་ལ་གནོད་ཅིང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བློ་ལྡན་དག་ནི་དྲི་མེད་རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ལ། །དམྱལ་བར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དུས་སུ་བགེགས་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་བློ་ལྡན་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན། རྣམ་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་
Chinese
是指色法的法性和菩提的法性，认为自性是一体的意思。所谓无明，是指考察菩提的法性。无明和行被说成是一体，也是因为无明止息后，无明的体性会变成菩提，而且无明也有空性的法性，菩提也有空性的法性，因为空性的法性没有不同，所以是考虑到法性相同，认为无明和菩提是一体的。为了阐释贪欲生贪欲的含义，说了“因为贪欲等，如理成立时，彼等从中解脱，因此从中产生”等。世俗谛中，贪欲等一切烦恼之法，都是不善，具有众多痛苦，伴随疾病，伴随争斗。如果贪欲等烦恼从心中产生，就会产生生等各种痛苦。这些贪欲等烦恼是不善之法的相违品，因此是应该断除的。像这样如理作意，如理作意才能成立，如果认识到贪欲等的自性是有过患的，就能从贪欲等烦恼中解脱。因此，因为贪欲生贪欲，所以是从那方面考虑，我才不说贪欲生贪欲是其他的。或者，因为贪欲等烦恼之法，在胜义谛中，如理作意为空性、不生、不灭的体性，从修习中成立，就能从贪欲的烦恼中解脱。因此，考虑到那一点，才说贪欲生贪欲。声闻和独觉的作意，用两个偈颂来断除，菩萨的作意是背向涅槃，面向轮回。声闻的作意是面向涅
English
It refers to the dharma nature of form and the dharma nature of Bodhi, considering their self-nature to be one. The so-called ignorance refers to examining the dharma nature of Bodhi. Ignorance and action are said to be one because when ignorance ceases, the nature of ignorance will transform into Bodhi, and ignorance also has the dharma nature of emptiness, and Bodhi also has the dharma nature of emptiness. Because the dharma nature of emptiness is not different, it is considering the similarity of dharma nature, considering ignorance and Bodhi to be one. In order to explain the meaning of desire arising from desire, it is said, "Because desire, etc., when established as it should be, they will be liberated from it, therefore they arise from it," etc. In the conventional truth, all the afflictive dharmas such as desire are unwholesome, possessing many sufferings, accompanied by disease, accompanied by strife. If afflictions such as desire arise from the mind, various sufferings such as birth will arise. These afflictions such as desire are the opposite of wholesome dharmas, therefore they should be abandoned. Like this, when one attends to it properly, attending to it properly can be established. If one realizes that the self-nature of desire, etc., is faulty, one can be liberated from afflictions such as desire. Therefore, because desire arises from desire, it is from that aspect that I do not say that desire arising from desire is something else. Or, because the afflictive dharmas such as desire, in the ultimate truth, are attended to properly as the nature of emptiness, non-arising, and non-ceasing, and are established from practice, one can be liberated from the afflictions of desire. Therefore, considering that point, it is said that desire arises from desire. The attention of the Shravakas and Pratyekabuddhas is refuted with two verses. The attention of the Bodhisattva is to turn away from Nirvana and face Samsara. The attention of the Shravakas is to face Nirv
Chinese
趋向于涅槃，背离轮回，因此菩萨舍弃声闻的作意，即趋向于涅槃而背离轮回，为了舍弃它，用两个偈颂来阐述这个道理。如果为了世间，即使进入地狱，猛烈的痛苦也不会损害胜者的儿子。意思是说，如果菩萨为了众生的利益和福祉，进入众生地狱并住在地狱中，地狱的中间和最后的痛苦也不会损害他，更不用说地狱的极度痛苦也不会损害他的身心，也不会阻碍他达到无上菩提。寂静的功德，轮回的过患，最初的思念，各种善的分别念，会损害有智慧的人。意思是说，首先阐述了“下乘的抛弃”，下乘的抛弃是指声闻的作意和缘觉的作意。也就是说，对于寂静的涅槃，视为安乐和富饶的功德，以及轮回，即视为轮回是痛苦的，这两种作意会损害有智慧的菩萨，即对于波罗蜜多和地等进行分别念，并且会阻碍获得无上菩提，因此这种作意是应该舍弃的。为了用第二个偈颂阐述这个道理，有智慧的人对于无垢清净的佛陀菩提，住在地狱的一切时节都不会制造障碍。等等，说“有智慧的人”是指菩萨们的意思。菩萨们所要获得的菩提，是舍弃了一切烦恼和所知障的，所以称为无垢。对于一切所知都没有执着和阻碍的智慧，称为一切智智的圆满，无垢表示断德圆满，圆满表示智慧圆满。要获得这样的菩提
English
Turning towards Nirvana and turning away from Samsara, therefore, Bodhisattvas abandon the thoughts of the Shravakas, that is, turning towards Nirvana and turning away from Samsara. In order to abandon it, the meaning is explained by two verses. If for the sake of the world, even entering the realm of hell, fierce suffering will not harm the sons of the Victorious One. The meaning is that if a Bodhisattva enters the hell realm of sentient beings and dwells in hell for the benefit and welfare of sentient beings, the intermediate and final sufferings of hell will not harm him. What need is there to mention that even the extreme suffering of hell will not harm his body and mind, nor will it hinder him from attaining unsurpassed Bodhi. The merits of peace, the faults of existence, the initial thoughts, and various virtuous discriminations will harm those with wisdom. The meaning is that the "abandonment of the lower vehicle" is first explained, and the abandonment of the lower vehicle refers to the thoughts of the Shravakas and the thoughts of the Pratyekabuddhas. That is, regarding the peaceful Nirvana, it is regarded as the merit of happiness and abundance, and Samsara, that is, regarding Samsara as suffering. These two thoughts will harm the wise Bodhisattvas, that is, discriminating thoughts about the Paramitas and the Bhumis, and will hinder the attainment of unsurpassed Bodhi, so this thought should be abandoned. In order to explain this meaning with the second verse, wise people will not create obstacles at any time while dwelling in hell for the immaculate and pure Buddha Bodhi. And so on, saying "wise people" means Bodhisattvas. The Bodhi to be attained by the Bodhisattvas is called immaculate because it has abandoned all afflictions and cognitive obscurations. The wisdom that has no attachment or obstruction to all knowable objects is called the perfection of omniscient wisdom. Immaculate indicates the perfection of abandonment, and perfection indicates the perfection of wisdom. To attain such Bodhi