Tibetan
ང་ལ་ཆོས་གང་བསྟན་པར་རིགས་པའི་ཆོས་དེ་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་མི་གཙང་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང༌། གཏི་མུག་ཅན་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་དང༌། འདུལ་བ་སོ་སོའི་སེམས་དང་མཐུན་པས་ན་ཚིག་དེ་ནི་དེ་དག་གི་རྣར་འོང་སྟེ། རྣར་འོང་བའི་ཚིག་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང༌། བསྟོད་པ་ལ་མི་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང་མི་བརྟེན་པ་དོན་གཅིག་པར་སྟོན་ཏེ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཀུར་སྟི་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་གིས་སྙན་པར་བརྗོད་པ་ནི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་མ་ཆགས་པས་ན་ཟང་ཟིང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རན་པ་ནི་མཐུན་པ་སྟེ་རན་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རན་པ་དང་མཐུན་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་སྟོན་ཏེ། ཚིག་ཅལ་ཅོལ་མང་དུ་སྨྲས་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གྱུར་ན་སྐྱོབ་སྐྱེའོ། །དེ་བས་ན་རན་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་ཉུང་དུའི་བཤད་པ་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་སྐྱོབ་མི་སྐྱེ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པའི་ཉུང་དུ་སྨྲས་པ་ལ་རན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡངས་པ་ནི་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡངས་པ་དང་མི་ཟད་པ་དོན་གཅིག་པར་སྟོན་ཏེ། བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པའི་མཐའི་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས་ཆོས་བཤད་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་ལ་ཟད་པ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་མི་ཟད་པས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་ནས། ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་དེ། ཡི་གེ་ནི་ཨ་དང་ཀ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཡན་ ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་པས་ན་ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བསྟན་དང་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ། །ཐེག་དང་མཐུན་ཞིང་བཤད་པ་ལས།། གྲགས་དང་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ལས། །འབྱུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པ་དང༌། འཇམ་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན
Chinese
对于我所讲的法，如何才是善巧说法呢？ 也就是，为了调伏烦恼，对于贪欲者，讲不净观；对于嗔恨者，讲慈悲观；对于愚痴者，讲十二缘起。因为调伏烦恼要与各自的根器相应，所以这些话语才能进入他们的耳中。进入耳中的话语，如何才是善巧呢？ 也就是，不杂染，不依赖利养、恭敬和赞叹。 所谓“不杂染，不依赖”，是指二者意义相同。 袈裟和钵等称为利养；礼拜和绕塔等称为恭敬；用言语赞美称为赞叹。不依赖和执着这些，所以称为不杂染。 所谓“适宜就是随顺，因为适宜就不会令人厌烦”，是指适宜和随顺二者意义相同。 如果说很多无意义的话，就会与世间人不合。 如果不合，就会令人厌烦。 因此说“因为适宜就不会令人厌烦”。 因为用简短的语言讲述，世间人就会高兴，所以不会令人厌烦。与世间人相合的简短讲述，称为适宜。 所谓“广大就是无尽”，是指广大和无尽二者意义相同。 即使在劫或劫末的同一个座位上讲法，菩萨的语言也不会穷尽，像这样无尽，所以称为广大。 所谓“具足文字的偈颂二句”，是指先讲了具足语句，然后讲了具足文字。 文字就是阿和嘎等。 因为菩萨的所有文字都具有八支，所以称为具足文字。 也就是用两个偈颂来表示这个意思。 哪八支呢？ 因此说了： “以教和说示，如是之法乘， 随顺而宣说，名声与合理， 生起与随顺。” 这就是说，八支是教、说示、如是之法乘、随顺、柔和、名声、合理、生起和随顺。
English
How is it appropriate to teach the Dharma that I have taught? That is, in accordance with the Vinaya, teach impurity to those with attachment, loving-kindness to those with hatred, and dependent origination to those with ignorance. Because the means of subduing afflictions must be in accordance with each individual's disposition, these words can enter their ears. How are the words that enter the ears appropriate? That is, without entanglement, not relying on gain, respect, and praise. "Without entanglement, not relying" means that the two are the same in meaning. Robes and begging bowls are called gain; prostrations and circumambulations are called respect; praising with words is called praise. Not relying on and being attached to these is called being without entanglement. "Appropriate is conforming, because appropriate does not cause aversion," which means that appropriate and conforming are the same in meaning. If one speaks many meaningless words, one will become incompatible with worldly people. If one becomes incompatible, it will cause aversion. Therefore, it is said, "Because appropriate does not cause aversion." Because worldly people are pleased by short explanations, aversion will not arise. Speaking briefly in accordance with worldly people is called appropriate. "Vast is inexhaustible," which means that vast and inexhaustible are the same in meaning. Even if one teaches the Dharma from the same seat at the end of a kalpa, the words of a Bodhisattva will not be exhausted. Being inexhaustible in this way is called vast. "Two verses with complete letters" means that after speaking of complete sentences, one speaks of complete letters. Letters are A and Ka, and so on. Because all the letters of a Bodhisattva have eight branches, they are called complete letters. That is, the meaning is expressed by two verses. What are the eight branches? Therefore, it is said: "By teaching and explanation, thus, in accordance with the vehicle, conforming and proclaiming, fame and how it is appropriate, arising and conforming." That is to say, the eight branches are teaching, explanation, thus, in accordance with the vehicle, conforming, gentle, fame, how it is appropriate, arising, and conforming.
Tibetan
་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་དང་པོར་བཅུའམ་ལྔའམ་གསུམ་ཞེས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་ལས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞིབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་འཆད་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་འཆད་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཆད་པ་ནི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡི་གེ་རྣམས་མི་སྙན་པ་རྣ་བ་ལ་གནོད་ཅིང༌། སེམས་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་རྣར་འོང་ཞིང་སེམས་ལ་ཕན་པར་འཆད་པ་ནི་འཇམ་པ་ཞེས་བྱའོ། འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པའི་ཡི་གེ་སྟོན་པ་ནི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུལ་བ་གང་ལ་ཆོས་གང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་འདུལ་བ་དེ་ལ། ཆོས་དེ་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་འཕགས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡི་གེའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མདོ་སྡེ་ལས་ཡི་གེའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་བཤད་པ་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། བརྒྱད་པ་གང་ཞེ་ན། རིགས་པའི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ཁས་ལེན་པ་དང༌། མཐུན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། མཁས་པར་སྦྱར་བའི་ཚིག་རྫོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་འགྲེལ་པ་ལས་ཇི་ ལྟར་སྦྱར་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་རིགས་པའི་ཚིགས་དང་ཡི་གེས་སྟོན་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིགས་པ་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བར་དོན་གཅིག་པར་སྡུད་དེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་ཆོས་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ནས། བཅུ་ཞེའམ། ལྔ་ཞེའམ། གསུམ་ཞེས་སྟོན་པ་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གསུམ་དང་མི་འགལ་བར་རིགས་པའི་ཚིག་དང༌། ཡི་གེས་མདོར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་དེ་ལ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་པ་དང་མི་འགལ་བར་བཤད་པས་ན་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཤད་པ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་སྡུད་དེ། དང་པོར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ནས། མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དེ་ཕྱིས་རྒྱས་པར་འཆད་ནས་ཡང་སྔར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དེ་དང༌། ཕྱིས་རྒྱས་པར་འཆད་པ་དོན་མི་འགལ་བར་འཆད་པས་ན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱིས་རྒྱས་པར་
Chinese
པའོ། །因此，讲法首先是简略地讲说十个、五个或三个，这叫做“开示”。然后，为了那个简略开示的缘故，详细广说，这叫做“解说”。为声闻乘所调伏者讲说声闻乘，为独觉乘所调伏者讲说独觉乘，为大乘所调伏者讲说大乘，这叫做“与乘相应”。文字不悦耳，对听觉有害，但对心无害，悦耳且对心有益地讲说，这叫做“柔和”。讲说世间共称的文字，这叫做“著名”。对于所调伏者，以何种道理开示何种法，就对那个所调伏者，开示那个法，这叫做“如理”。开示从三界生起的因，即圣道，这叫做“生起”。讲说与八支圣道相应的法，这叫做“随顺”。那八种文字的支分，也应按照经部所说的八种文字功德依次对应。第八种是什么呢？即具有理性的词语和文字，随行，随顺，承认，相应，随顺，善巧结合的词语圆满。这些依次对应，应如释论中所说的那样理解。以不违背量的方式，用理性的词语和文字来开示，这叫做“开示”，而“理性”就是词语和文字，将二者归纳为同一个意思。因此，最初的菩萨简略地将法归纳为十个、五个或三个来开示时，以不违背现量等三种量的方式，用理性的词语和文字简略地开示，因此这叫做“开示”。因为与开示不相违背地解说，所以叫做“具有”。将解说和具有二者归纳为同一个意思，即首先简略地解说，然后详细地解说那个简略开示，并且先前简略开示的和后来详细解说的意义不相违背地解说，因此叫做“具有”，即先前简略开示的和后来详细地
English
pa'o. Therefore, teaching the Dharma is first to teach in brief, saying ten, five, or three, which is called "showing." Then, for the sake of that brief showing, explaining in detail and at length is called "explanation." Explaining the Hearer Vehicle to those tamed by the Hearer Vehicle, explaining the Solitary Buddha Vehicle to those tamed by the Solitary Buddha Vehicle, and explaining the Great Vehicle to those tamed by the Great Vehicle is called "congruent with the Vehicle." Words that are unpleasant, harmful to the ears, but not harmful to the mind, and explaining in a way that is pleasing to the ears and beneficial to the mind is called "gentle." Teaching words that are known in the world is called "renowned." For whatever is to be tamed, by what reasoning is what Dharma taught, then to that which is to be tamed, teaching that Dharma is called "as is reasonable." Showing the cause of arising from the three realms, which is the noble path, is called "arising." Teaching the Dharma that is in accordance with the eight limbs of the noble path is called "subsequent conformity." Those eight limbs of words should also be applied in sequence with the eight qualities of words explained in the Sutra. What is the eighth? It is having words and letters of reason, following, conforming, acknowledging, corresponding, conforming, and the perfection of words skillfully combined. These are applied in sequence, and should be understood as they are applied in the commentary. Showing with words and letters of reason without contradicting valid cognition is called "showing," and "reason" is words and letters, gathering the two into one meaning. Therefore, when the first Bodhisattva briefly summarizes the Dharmas into ten, five, or three and shows them, he briefly shows them with words and letters of reason without contradicting the three valid cognitions such as direct perception, therefore it is called "showing." Because it explains without contradicting the showing, it is called "having." Gathering explanation and having into one meaning, that is, first explaining briefly, then explaining that brief showing in detail later, and explaining in a way that the meaning of the previously brief showing and the later detailed explanation do not contradict each other, therefore it is called "having," that is, the previously brief showing and the later detailed