Tibetan
འི་ཆོས་ནི་ཇི་ལྟར་བཙལ་བརྟག་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱས་དང་ལྷག་པའི་བསམ་དད་ཆེ། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བར་འདོད། །བར་ཆད་བཅས་དང་བར་ཆད་ཡིན། །དེ་བཞིན་འབྱོར་པ་དེ་དག་གིས། །ལུས་མེད་ལུས་བཅས་ལུས་རྙེད་ལུས་རྫོགས་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། །ང་རྒྱལ་མེད་དང་ང་རྒྱལ་ཕྲ། །ང་རྒྱལ་མེད་པ་རྣམས་སུ་དགོངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཆོས་བཙལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། སེམས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ན་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་ནས་ས་དང་པོའི་དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ། ས་བདུན་མན་ཆད་ཀྱི་ཚ་ན་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སེམས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་ལ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བཙལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྤྱི་བོའི་དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་མཐོང་བ་ནི་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསམ་པ་མི་བརྟན་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུར་ཟུག་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་གར་དྲངས་པ་དེར་འཇུག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་བར་ཆད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཕན་ཆད་བསམ་པ་བརྟན་པ་དང་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུར་མི་ཟུག་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་གར་དྲངས་པར་མི་འཇུག་པ་དང༌། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ་ཤས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་ན་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ། ཆོས་རྟོག
Chinese
对于如何寻求和考察佛法，用两个偈颂来阐述，这就是它的意义。广大和增上的意乐与信心，希望由稳固者们来寻求。有障碍和无障碍，同样由那些财富（来寻求）。无身、有身、得身、身圆满，由菩萨们（来寻求）。无我慢和微我慢，认为是在无我慢者之中。如是等等。菩萨寻求佛法有十三种方式。其中，佛法一词指的是应该宣说的十二部经典，以及应该证悟的法身。其中，在凡夫位时听闻正法，从思维开始，直到胜解行地的世间最胜法以下，听闻和思维等称为广大。在胜解行地的世间最胜法之时，获得法门的相续三摩地，从初地开始，直到七地以下时，称为具有增上的意乐。证悟到人无我和法无我，以及自他平等性之时，是为了获得心。从八地到十地以下的佛法证悟称为大，为什么呢？因为获得了无分别任运成就的智慧，所以称为大。菩萨们寻求佛法的特征被认为是这样的，这就是它的意义。从凡夫位开始，直到世间最胜法以下之时，见到佛法称为有障碍，因为意念不稳固，被恶知识所欺骗，随善知识所引导而进入，以及没有断除烦恼障和所知障，所以称为有障碍。从初地到十地以下之时，佛法的证悟称为无障碍，因为从那时起意念稳固，不被恶知识所欺骗，不随善知识所引导，以及逐渐断除见道所断的烦恼，以及部分断除修道所断的（烦恼），所以在八地到十地以下时，佛法证悟
English
The meaning is that how to seek and examine the Dharma is explained by two verses. Vast and increasing intention and faith, it is hoped that the steadfast ones will seek. With obstacles and without obstacles, likewise by those riches (to seek). Bodiless, embodied, obtaining a body, body complete, by the Bodhisattvas (to seek). Without arrogance and slight arrogance, it is considered to be among those without arrogance. Thus and so on. Bodhisattvas seek the Dharma in thirteen ways. Among them, the word Dharma refers to the twelve categories of scriptures to be preached, and the Dharmakaya to be realized. Among them, listening to the holy Dharma in the ordinary person's stage, starting from thinking, until the mundane supreme Dharma of the stage of practice of faith, listening and thinking are called vast. At the time of the mundane supreme Dharma of the stage of practice of faith, having obtained the continuous samadhi of the Dharma gate, starting from the first ground, until the time below the seventh ground, it is called having increasing intention. When realizing the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, and the equality of self and others, it is for the sake of obtaining the mind. The realization of the Dharma from the eighth ground to the tenth ground is called great, why? Because the wisdom of non-conceptual spontaneous accomplishment is obtained, so it is called great. The characteristics of Bodhisattvas seeking the Dharma are considered to be like this, that is its meaning. Starting from the ordinary person's stage, until the time below the mundane supreme Dharma, seeing the Dharma is called having obstacles, because the mind is not stable, being deceived by evil friends, entering as guided by good friends, and not having abandoned the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, so it is called having obstacles. From the first ground to the tenth ground, the realization of the Dharma is called without obstacles, because from then on the mind is stable, not being deceived by evil friends, not being guided by good friends, and gradually abandoning the afflictions to be abandoned by the path of seeing, and partially abandoning the (afflictions) to be abandoned by the path of meditation, so in the eighth ground to the tenth ground, the Dharma realization
Tibetan
ས་པ་ནི་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་ཉན་ པ་དང༌། སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ན་ནི་ལུས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་གི་དུས་ན་ནི་ལུས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཤས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་དང་པོ་ནས་ས་བདུན་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་ལུས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བཙལ་འབད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་ལུས་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནས་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་ང་རྒྱལ་མང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ང་དང་བདག་ཏུ་ཡིད་ལ་ཡོད་ཅིང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་དང་པོ་ནས་ས་བདུན་མན་ཆད་ཀྱི་ནང་ན་ནི་ང་རྒྱལ་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཐོབ་ཅིང་བཙལ་འབད་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་བརྟག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ནི་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང་མི་ཟད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་འདི་དང་འདི་འདྲ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་བརྟག་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་མཆན་ཉེད་རྒྱུ། །ཆོས་ཏེ་དེ་བཞིན་ནད་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བའི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམ་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཉན་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་པ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུ
Chinese
地是兴盛之义，为了获得无分别和神通，以及圆满清净佛土的任运成就。异生位时，听闻和思维等时候，称为无身，因为没有现证法身。胜解行地世间最胜法位时，称为有身，因为以少分证得断除能取所取的法身。从初地到七地以下时，称为得身，因为断除了坏聚见，并且具有断除能取所取二者的无分别智慧，以及精勤寻求。从八地到十地以下时，称为身圆满，因为无分别任运成就。从异生位到胜解行地世间最胜法以下时，称为我慢增盛，因为心中执着我与我所，并且没有断除能取所取的垢染。从初地到七地以下时，称为我慢微薄，因为没有获得无分别智慧的任运成就，并且精勤寻求和安住于无分别智慧。从八地到十地以下时，称为无我慢，因为安住于无分别智慧的任运成就。名为观察法之因体性的章节中，法是指色法和无色法，以及自在和不灭。要知道这些法的因是如此这般，并且以一个偈颂来显示观察之义。色与非色皆为因，法即如是无疾病。意思是说，从色蕴中成就三十二相和八十随好之因是法，为什么呢？因为听闻和修习十二部经等殊胜之法，能够成就三十二相等。无色是受蕴、想蕴和行蕴。
English
The ground is called prosperity, because of obtaining the spontaneous accomplishment of non-discrimination and clairvoyance, and the complete purification of the Buddha-field. In the time of ordinary beings, during the time of listening and thinking, it is called bodiless, because the Dharmakaya has not been directly realized. In the stage of the best mundane dharma of the ground of practice of aspiration, it is called embodied, because a portion of the Dharmakaya that has abandoned grasping and being grasped is attained. From the first ground to the seventh ground, it is called obtaining a body, because it has abandoned the view of the aggregates as a whole, and because it possesses the non-discriminating wisdom that has abandoned both grasping and being grasped, and is accompanied by diligent effort. From the eighth ground to the tenth ground, it is called the completion of the body, because non-discrimination is spontaneously accomplished. From the time of ordinary beings to the best mundane dharma of the ground of practice of aspiration, it is called great pride, because one has the thought of self and what belongs to self, and because the defilement of grasping and being grasped has not been abandoned. From the first ground to the seventh ground, it is called subtle pride, because the spontaneous accomplishment of non-discriminating wisdom has not been attained, and because one diligently seeks and abides in non-discriminating wisdom. From the eighth ground to the tenth ground, it is called no pride, because one abides in the spontaneous accomplishment of non-discriminating wisdom. In the chapter entitled "Verses Examining the Nature of the Cause of Dharma," dharma refers to form and formlessness, as well as power and inexhaustibility. It is to be known that the cause of these dharmas is such and such, and the meaning of examination is shown by one verse. Form and formless are the cause, Dharma is thus without disease. The meaning is that the cause of accomplishing the thirty-two marks and eighty minor marks from the form aggregate is dharma. Why? Because listening to and contemplating the twelve branches of the scriptures, which are the supreme dharma, will accomplish the thirty-two marks and so on. Formlessness is the feeling aggregate, the perception aggregate, and the formation aggregate.